Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 2000UZS
Размер 23.5KB
Покупки 0
Дата загрузки 07 Ноябрь 2026
Расширение docx
Раздел Рефераты
Предмет Педагогика

Продавец

Bohodir Jalolov

Yerning tosh qobig‘i - litosfera

Купить
YERNING TOSH QOBIG’I - LITOSFERA.
Reja:
1. Litosfera
2. Yer mantiyasi.
3. Yer yadrosi Litosfera   yuqori  mantiyaning  depletlashgan  ustki  qismini   va Yer   qobig‘ini
o‘z   ichiga   olib,   uning   tuzilishi   va   tarkibi   Erning   geologik   tarixi   va   moddasining
differensiatsiyasi   xususiyatlarini   to‘liq   aks   ettiradi.   Litosferaning   peridotitli
magnezial-silikatli   quyi   va   asosan,   alyumosilikatli   ustki   qismlarga   ajralishi     aniq
aks   etganligi   tufayli,   ularning   orasidagi   chegara   Er   kesmasidagi   bosh   petrofizik
bo‘limlar qatoriga kiritilishi bejiz emas.
Yer  qobig‘i  bir  necha  turlarga  ajratiladi.  Ular  bir  -  biridan tarkibi, qalinligi
bilan farqlanadi.
Okean turidagi er qobig‘i hozirgi zamon okeanlarida va chekka dengiz 
maydonlarida   rivojlangan   bo‘lib,   uning   qalinligi   1-15   km   ni   tashkil   etadi.
Uning   yuqoridan   pastga   tomon   tuzilishida   birinchi   cho‘kindi   qatlam,   asosan
bazaltlardan iborat ikkinchi va tarkibida asosli to‘la kristallangan magmatik jinslar
ko‘pchilikni tashkil etuvchi uchinchi qatlam mavjud.  
Qit’a   qobig‘i   kontinentlar   va   ularga   tutashgan   shelf   dengizlarida   tarqalgan.
Yer   qobig‘ining   kontinental   turi   okeanlar   ichida   joylashgan   mikrokontinentlar
kesmasiga  ham  harakterli.  Bunday  turdagi   qobiqning  o‘rtacha  qalinligi   30-40  km
oraliqda o‘zgaradi. Platformalarda u 35-40 km ga, yosh tog‘ qurilmalari ostida esa
70-75   km   gacha   etadi.   Yirik   grabenlar   ostida   qobiq   qalinligi   25-30   km   gacha
qisqaradi.   Qalinliklarning   kamayishi   asosan   konsolidatsiyalangan   qobiqning   ustki
qismi   tugab   borishi   hisobiga   kontinentlar   chekkasida   va   subokean   botiqliklarda
kuzatiladi.
Kontinentlarda okeanlardagi kabi, qobiqning cho‘kindi va jipslashgan
qismi   ajratiladi.     Keyingisi   ustki   va   pastki   qatlamlarga   bo‘linadi.   Kontinental
turdagi   er   qobig‘ning   hosil   bo‘lishi,   tuzilishi,   tarkibi   va   kelib   chiqishi   okean
qobig‘idan butunlay farq qiladi.
CHo‘kindi   qatlam   platformalarda   rivojlangan   bo‘lib,   kichik
qalinlikdagi   (to   3-5   km)   kesmaning   cho‘kindi   qoplamidan   iborat.   Subokean
botiqliklarida,   platformalarning   riftogen   va   chekka   bukilmalarida,   burmali
mintaqalarning  ichki  va   old  bukilmalarida  cho‘kindi   qoplamaning  qalinligi   10-20
km ga etadi. Konsolidatsiyalangan qobiq geofizik ko‘rsatkichlari bo‘yicha ikki qatlamga:
bo‘ylama to‘lqinlar tezligi 6,0-6,5 km/sek gacha bo‘lgan ustki va u  6,4-7,7 km/sek
bo‘lgan pastki qatlamga bo‘linadi.
YAqin   yillargacha   konsolidatsiyalangan   er   qobig‘ining   kesmasining
fizik   xossalarining   o‘zgarishini   tog‘   jinslari   tarkibidagi   petrologik   farq   bilan
tushuntirilgan.   SHuning   uchun   ustki   qatlam   «granitli»   yoki   «granit-gneysli»,
ostkisi   esa   -   «bazaltli»   yoki   «granulit-bazitli»   qatlam   nomini   olgan.   Ularning
orasidagi   ajratuvchi   chegara   birinchi   marta   uni   aniqlagan   geofiziq   olim     Konrad
nomi bilan ataladi. Bu chegara ostitda bo‘ylama seysmik to‘lqinlarning tezligi 6,6
km/sek     gacha   oshadi.   Keyingi   mufassal     tadqiqotlar   er   qobig‘i   kesimida   boshqa
qaytaruvchi gorizontlar ham mavjudligini ko‘rsatdi.
Yer mantiyasi.
Yerning 83,2% hajmi va 67,77% massasi mantiyaga to‘g‘ri keladi. Mantiya
Er geosferalarining hosil bo‘lish jarayonida, modda parchalanishi va saralanishida
muhim   ahamiyatga   ega.   Mantiya   tarkibi   yadroning   o‘sishi   va   er   qobig‘ining
shakllanishi   jarayonida   doimo  o‘zgarib   turgan,   ya’ni   Er   moddasidan   temir-nikelli
va   alyumosilikatli   er   qobig‘i   shakllanishiga   sarf   bo‘lgan   moddaning   to‘xtovsiz
ta’minlab turuvchi sath sifatida tasavvur qilish mumkin. Bu moddalarning ajralish
jarayoni   quyidagi   ikki   sathda   -     D’’   qatlamida   va   astenosferada   rivojlanadi.
A.Ringvud   va   D.Grin   yuqori   mantiya   umumiy   tarkibining   75%   peridotitdan   va
25%    okean qobig‘ining asosli  jinslari - toleitli  bazaltlardan tashkil  topgan deydi.
Ushbu   moddaning   nomi-pirolit.   Uning   tarkibi   olivindan,   rombik   va   monoklin
piroksen va granatdan iborat.
Yuqori  mantiya   Yer  rivjlanishida muhim  ahamiyatga ega. Yer qobig‘ining
shakllanishi   u   bilan   bog‘liq.   YUqori   chegarasi   Moxorovichich   yuzasidan,   quyi
chegarasi 660-670 km dan o‘tkaziladi 1
.
Hozirgi   vaqtda   yuqori   mantiya   bazalt   va   o‘ta   asosli     jinslardan   tashkil
topganligi   aniq   bo‘lib   qoldi.   Seysmik   to‘lqinlarning   yuqori   tezligiga   ega   bo‘lgan
ustki   qismi   ajratiladi.   YUqori   mantiyaning   bu   qismi   Er   qobig‘i   bilan   birga
1
 Абидов А.А., Атабаев Д.Х., Хусанбаев Д.Д. ва б.лар “Yer fizikasi”,   “Fan va texnologiyalar markazi”. 
Tошкент, 2014 litosfera   deb   ataladi.   Litosfera   ostida   mustaqil   qatlam   sifatida   astenosfera   yotadi.
Undan   pastda   mantiya   moddasi   o‘zining   umumiy   kimyoviy   tarkibini   saqlagan
holda   fazaviy   o‘zgarishlarga   uchraydi   va   shu   tufayli   uning   fizik   xossalari
o‘zgaradi. Bunday o‘zgarishlarni bir necha sathi kuzatiladi. Ularning orasida   410
km va 660-670 km chuqurlikdagi sathlar juda muhim hisoblanadi. Er kesmasi ustki
qismidagi   bunday   qatlamlanish   er   qobig‘i   va   butun   Erning   tuzilishi   va
rivojlanishini anglashda katta ahamiyatga ega 2
. 
Yuqori   mantiya   tuzilishidagi   bosh   xususiyat,   410   km   dan   boshlab
chuqurlikda seysmik to‘lqinlar tezligini oshib ketishidan iborat. Bundan   660-670
km chuqurlikgacha tezlikning (11.3-11.4 km sek gacha)  va tog‘ jinslar zichligining
juda yuqoriligi kuzatiladi.
O‘rta   va   quyi   mantiya     jinslarning   yuqori   zichligi   bilan   ajralib   turadi.
Hisoblar shuni  ko‘rsatadiki, hozirgi vaqtda ma’lum bo‘lgan tog‘ jinslarining hech
biri ushbu chuqurlikdagi o‘ta yuqori bosim va harorat sharoitlariga mos kelmaydi.
Faqat ba’zi minerallargina bundan istisnodir.
  DII   qatlam   –   mantiya   moddasining   differensiatsiyasidagi   birinchi   asosiy
sath.   Bu   sath   Yer   yadrosi   va   mantiya   oralig‘ida   joylashgan   bo‘lib,   K.E.Bullen
tomonidan ajratilgan. Uning qalinligi 200 km dan 300 km gacha o‘zgaradi. Qatlam
yuzasining notekisligi esa yadro relefiga mos keladi. 
DII   qatlamining   qovushqoqligi   nihoyatda   o‘zgaruvchan.   Uning   termik
holati,   zichligi   va   kimyoviy   tarkibi   hilma-xil   va   o‘zgaruvchan.   Qatlamning   ostki
qismida modda yuqori darajada suyuqlangan seysmik to‘lqinlar o‘ta past tezlikdagi
zona ajratilgan. O.G.Soroxtin va S.A.Ushakov bu oraliq qatlamni (20 km) Berzon
nomi   bilan   atashgan.   DII   qatlami   Erning   rivojlanishida   juda   muhim   ahamiyatga
ega.   Bu   zonada   mantiya   moddasining   differensiatsiyasi   jarayonida   juda   katta
miqdorda   issiqliq   energiyasi   ajralib   chiqadi,   yadroning   temir   bilan   boyishi   sodir
bo‘ladi.     DII   qatlamida   so‘rilayotgan   okean   litosferasidan   tashkil   topgan   sleblar
uyumi   va   shakllanayotgan   superplyumlarning   ildizlari   joylashadi.   Qatlamning
2
 Воскресенский Ю.Н. Полевая геофизика. М.: Недра, 2010-478 с. ostida moddalar  qovushqoqligi  keskin  pasayadi  va ular  suyuqlangan holatdaligini
ko‘rsatadi.
SHunday qilib, oraliq DII qatlami Erning rivojlanishida muhim ahamiyatga
ega.   Bu   zonada   uning,   mantiya   va   yadro   chegarasida,   moddaning   gravitatsion
differensiatsiyasi   tufayli,     yadroning   suyuq   temirli   komponentiga   va   mantiyaning
qattiq   silikatli   komponentiga   ajralishi   sodir   bo‘ladi.   Bunda   ajralib   chiqadigan
issiqlik energiyasi, engilroq silikatli massalarning ajralishi bilan bir qatorda, Erdagi
issiqlik   massa   tashilishi   va   modda   differensiatsiyasini   ta’minlovchi   mantiyadagi
yuqoriga harakatlanuvchi konvektiv oqimlarni keltirib chiqaradi.
Yer yadrosi
Yer   yadrosi   Er   hajmining   16,38%     va   massasining   31,79%   yadroga   to‘g‘ri
keladi. YAdro juda yuqori zichlikdagi   - 11g   sm3 moddadan iborat. Tashqi yadro
nisbatan suyuq, ichki yadro esa qattiq moddalardan iborat. YAngi tadqiqotlar ichki
yadro anizotrop ekanligini va tashqi  yadrodan Yer o‘qi aylanishining katta tezligi
bilan farq qilishini  aniqladi.   Tashqi  yadroda ikki - jadal  konveksiya bilan ajralib
turadigan pastki va tartiblangan konveksiyadan iborat ustki geosferalar ajratiladi.
Mantiya   va   yadro,   ichki   va   tashqi   yadrolar   o‘rtasidagi   chegaralar   Er
kesmasida   yaqqol   ajralib   turadi.   Bu   moddaning   zichligi   va   kimyoviy   tarkibini
keskin o‘zgaruvchanligi bilan bog‘liq. Ko‘plab tadqiqotchilar tashqi yadro asosan
bir valentli temir oksidlar Fe2O suyuqligi va yuqori bosimga chidamli bo‘lgan  Fe
va FeO ning evstektik qotishmasidan iborat deb faraz qiladilar. Ichki yadro temir-
nikelli   qotishmadan   Fe0,9Ni0,1   iborat.   Ularing   orasida   qo‘shimcha   sulfid   tarkibli
FeS oraliq  qatlam (K.E.Bullen bo‘yicha  F qatlam) ajratiladi.

Yerning tosh qobig‘i - litosfera

Купить
  • Похожие документы

  • 2001-yil sentabr voqealri va uning xalqaro munosabatlarga
  • 1945-1990-yillarda Buyuk Britaniya
  • 1918-1923 yillarda xalqaro munosabatlar, Versal Vashington siyetemasining tuzilishi
  • Ahmad al-farg‘oniy
  • Almashlab ekishni loyihalashtirish va joriy etish

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha