Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 12000UZS
Размер 60.7KB
Покупки 0
Дата загрузки 07 Ноябрь 2026
Расширение docx
Раздел Дипломные работы
Предмет Педагогика

Продавец

Bohodir Jalolov

Yosir Arofatning Falastin davlatining tuzilishidagi o‘rni

Купить
Yosir Arofatning Falastin davlatining tuzilishidagi o’rni
                                     Reja:
I.Kirish:
II.As osiy qism.
1.Yosir Arofatning siyosiy hayotga kirib kelishi
2.1970-1980-yillarda Falastin muammosini hal qilishga 
urinish. 
3.1990-yillar Isroil bilan kelishuvlar.Oslo kelishuvlari
4.Falastin davlatining tuzish yo’lidagi dastlabki 
muvafaqiyatlar
                                                                                                         Kirish
 
Umri davomida Falastin ozodligi uchun kurashgan Yosir Arafat, vafotidan buyon 
17 yil o’tgan bo’lsa ham, Falastin da’vosining eng muhim ramzi bo’lib 
qolmoqda.Yillar davomida mintaqadagi eng nufuzli liderlardan biri bo’lgan Arafat 
vafotining 17 yilligida arab davlatlari Isroil bilan munosabatlarni birin-ketin 
normallashtirishi va Falastin masalasini to’xtatgani bir paytda qayg’u va xavotir 
muhitida nishonlanmoqda. Arab-islom dunyosining asosiy sababi bo’lish.
Falastinliklar ko’proq “Abu Ammar” deb ataydigan Arafat mustaqil Falastin uchun 
kurashda turli yo’llarni bosib, Falastin kufiyasi va harbiy kiyimi bilan inqilobiy 
xarakterni ochib berdi.Dastlab mustaqillik yo‘li qurolli kurashdan o‘tadi, deb 
hisoblagan Arafat 1990-yillardan boshlab muloqot yo‘lini tanladi.Uning tashlagan 
qadamlari va tutgan yo‘li ba’zi Falastin guruhlari tomonidan tanqid qilingan bo‘lsa-
da, Arafat Falastin masalasini dunyo jamoat fikri kun tartibiga olib chiqishda 
muhim rol o‘ynadi va Falastin milliy o‘zligini shakllantirishga katta hissa 
qo‘shdi.O’ziga xos liboslari va xarizmasi bilan Yaqin Sharqning eng muhim 
liderlaridan biri sanalgan Arafat so’nggi nafasigacha xalqining mustaqilligi uchun 
kurashdi.Nobel Tinchlik mukofoti sovrindori Yosir Arafat Falastin mustaqilligi 
uchun kurashayotgan barcha guruhlarni bir tom ostida birlashtira olmagan boʻlsa-
da, hech boʻlmaganda umri davomida bu guruhlar oʻrtasidagi ajralishning 
chuqurlashishiga toʻsqinlik qilgan yetakchi sifatida tarixga kirdi. Biroq, uning 
o’limidan so’ng, Falastin guruhlari o’rtasidagi bo’linish yanada chuqurlashdi 
boshlagan. Arafat 1948-yilda arab-Isroil urushi boshlanganda o‘z xalqi jangchilarini
qurol-yarog‘ bilan ta’minlashga harakat qilgan.Urushdan keyin ta’limini 
tamomlash uchun Misrga borgan Arafat, Falastinlik universitet bitiruvchilarini 
Qohirada bir uyushma tomi ostida birlashtirdi.Qurilish muhandisligini tugatgandan
so’ng, yosh Arafat Quvaytga ko’chib o’tdi va u erda 1965 yilda Falastin 
qarshiligidagi eng qadimgi va eng yirik tashkilotlardan biri bo’lgan Falastin Milliy 
Ozodlik Harakatiga (Fath) asos soldi.Inqilobiy g’oyalarga ega bo’lgan Arafat o’z 
harakatining ta’sir doirasini kengaytirish uchun Jazoirda idora ochdi, uning rasmiy 
nomi “Hareket Tahrir al-Vatani al-Filistini”.Fath, ijtimoiy demokratiya va dunyoviy 
arab millatchiligiga asoslangan qarshilik harakati Falastinning Isroil ishg’oliga 
qarshi kurashida faol rol o’ynadi.Fath yetakchisi Arafat sionizmni “fikr, maqsad, 
tashkilot va uslub jihatidan tajovuzkor imperialistik fashistik harakat” deb ta’rifladi
va 1969 yilda arab davlatlari tomonidan falastinliklarni xalqaro maydonda vakillik 
qilish uchun tashkil etilgan Falastin Ozodlik Tashkilotiga rahbarlikni o’z zimmasiga 
oldi. 
                                                           Bosqindagi yerlarni saqlab qolish va o‘z vatanlaridan haydalgan millionlab 
falastinliklarning o‘z uylariga qaytishini ta’minlash uchun Isroilga qarshi qurolli 
kurash zarur, deb hisoblagan Arafat boshchiligidagi Falastin harakati Isroil qatori 
ba’zi arab davlatlari bilan ham to‘qnash kelishga majbur bo‘ldi.Iordaniya armiyasi 
va falastinliklar 1970-yil sentabrida boshlanib, 1971-yil iyuliga qadar davom etgan 
va tarixda “Qora sentyabr” nomi bilan mashhur boʻlgan toʻqnashuvlarda yuzma-
yuz keldi. Iordaniya askarlari minglab falastinlik tinch aholini o’ldirgan 
to’qnashuvlar ortidan bu mamlakatni tark etishga majbur bo’lgan Arafat Livanga 
yo’l oldi.Arofat 1974 yilda Birlashgan Millatlar Tashkilotidagi (BMT) nutqida bu 
mashhur so’zlarni aytdi:“Men qo’limda zaytun novdasi va ozodlik kurashchisining 
qurolini olib yuraman. Zaytun novdasi qo’limdan tushmasin.”1978 yilda Isroil 
Arafat boshpana topgan Livanga hujum qilib, mamlakat janubidagi kichik bir 
hududni egallab oldi. 1982 yilda Isroil Livanga qarshi kattaroq hujum 
boshlaganidan keyin Arafat bu mamlakatni tark etishga majbur bo’ldi va uning 
keyingi manzili Tunis edi.Yosir Arofat surgun va yolg‘izlikda bo‘lishiga qaramay, 
o‘zining eng katta orzusi – mustaqil Falastin davlatini barpo etishdan hech qachon 
voz kechmadi.Bu orzuning amalga oshishi uchun 1988-yilda Jazoirdagi Falastin 
milliy kengashi Falastin milliy kengashi poytaxti Quddus boʻlgan mustaqil Falastin 
davlati tashkil etilishini eʼlon qildi.Shundan so’ng, Arafat zo’ravonlikni rad etganini 
va Isroil bilan muloqot yo’lida muhim qadam tashlaganini oshkora e’lon 
qildi.Ehtimol, Arafatning Falastin uchun kurashidagi eng muhim burilish 
nuqtalaridan biri uning Isroilni tan olish qarori bo’lgan.1988-yilda Birlashgan 
Millatlar Tashkiloti Bosh Assambleyasidagi nutqida Arafat FLO Isroilning “mavjud 
bo’lish huquqini” tan olishini e’lon qildi.Garchi bu qadam Falastin guruhlari 
orasida turlicha reaktsiyalarga sabab bo’lgan bo’lsa-da, AQShning Arafat va uning 
harakati haqidagi tasavvurini ijobiy o’zgartirdi. Falastin Markaziy Kengashi 1989 
yilda Arafatni Falastin prezidenti deb e’lon qiladi.
                                                           II.Asosiy  qism
1YOSIR AROFATNING SIYOSIY HAYOTGA KIRIB KELISHI
Yosir Arafat G'azodan   kelgan boy to'qimachilik bilan shug’illanuvchi 
savdogar oilasida 1929-yil 4 yoki 24-avgustda dunyoga keldi . Arofatning 
o'zi onasi kabi   Quddusdan   ekanligini va u   4 avgustda   tug'ilganini aytadi, 
ammo hujjatlarga ko'ra, u   1929 yil   24- avgustda   Qohirada   tug'ilgan   . 
Ehtimol, ota-onalar   bolaga Misrda o'qish va ishlash imkoniyatini berish 
uchun   Qohirani   o'zlarining   tug'ilgan joyi sifatida qayd etishgan   . Boshqa bir 
nuqtai nazarga ko‘ra, Qohirada tug‘ilgan Arafat o‘z davlatining bo‘lajak 
poytaxti bilan “yaqinroq bog‘lanish” uchun Quddusni o‘zi tug‘ilgan shahar 
deb atagan.
Tug'ilganda u Muhammad  Muhammad Abdulrahmon Abdel Rauf Arafat al-
Qudva al-Husayni  ismini oldi. Yoshligida uni hozirgisiga - Yosir Arafatga 
(Yosir "nur" degan ma'noni anglatadi) o'zgartirdi.    [1]
  .   Arofat 
Misrning   Qohira   shahrida tug'ilgan .       Uning otasi Abdel Rauf al-Qudva al-
Husayniy G'azo shahridan   falastinlik bo'lib   , onasi  yani Yosirning buvisi 
misrlik bo’lgan . Arofatning otasi Misrdagi oilaviy yerni merosining bir qismi 
sifatida talab qilish uchun 25 yil davomida Misr sudlarida kurashdi, ammo 
muvaffaqiyat qozona olmadi.     U Qohiraning diniy aralash   Sakakini 
tumanida   to qimachilik savdogar bo lib ishlagan . Arafat yetti farzandning ʻ ʻ
ikkinchi kichigi edi va ukasi   Fathi   bilan birga Qohirada tug'ilgan yagona 
avlod edi.   Quddus da   uning onasi Zahva Abul Saudning oilasi bo'lgan. 
Arofat  to ’ rt   yoshida 1933 yilda, onasi buyrak kasalligidan vafot etgan.
Arafatning Quddusga birinchi tashrifi otasi yetti bolani yolg'iz o'zi tarbiyalay 
olmagani uchun Yosir va uning ukasi Fathiyni Eski 
shaharning   Mug'robiy   mahallasidagi   onalarining oilasiga jo'natganida sodir 
bo'ldi   .  Ular u yerda amakilari Salim Abul Saud bilan to‘rt yil yashadilar. 
1937 yilda otasi ularni katta opasi Inam boqishini esladi. Arafatning otasi 
bilan munosabatlari yomonlashadi 1952 yilda vafot etganida, Arofat dafn 
marosimida qatnashmaydi va G'azoga qaytganida otasining qabrini ziyorat 
qilmaydi. Arofatning opasi Inam Arofatning tarjimai holi to'g'risda britaniyalik
tarixchi Alan Xartga bergan intervyusida, Arofat 
1    Konstantin Kapitonov.  Birinchi raqamli Falastin.   . ng.ru (2003 yil 21 oktyabr). 2021-yil 3-yanvarda 
olingan. Arxivlangan.2004-yil 28-oktabr.                                                                                    
Qohiradagi   yahudiylar   mahallasiga   borib,   diniy   marosimlarda   qatnashgani
uchun otasi tomonidan qattiq kaltaklanganini aytdi. U Arofatga nima uchun
ketishni   xohlamaganini   so'raganida,   u   yahudiy   mentalitetini   o'rganmoqchi
                                                           ekanligini   aytdi.   1944-yilda   Arofat   Qirol   Fuat   I   universitetiga   o qishga   kirdiʻ
va   uni   1950-yilda   tugatdi.   Universitetda   u   yahudiylarni   muhokamalariga
qatnashardi   va   Teador   Gertsl   va   boshqa   taniqli   sionistlarning   nashrlarini
o qiydi.	
ʻ   1946   yilga   kelib   u   arab   millatchisi   edi   va   Arab   Oliy   qo'mitasi   va
Muqaddas   urush   armiyasi   bilan     Falastindagi   sobiq   Britaniya   mandatiga
kontrabanda yo li bilan olib kirish uchun qurol sotib olishni boshladi. 	
ʻ
1948-yil   Arab-isroilurushi   paytida   Arofat   universitetni   tark   etdi   va   boshqa
arablar bilan birga Isroil qo'shinlariga   qarshi kurashayotgan arab kuchlariga
qo'shilish   va   Falastin   davlatini   yaratish   uchun   harakat   qilga.   U   G azo	
ʻ
hududidagi   janglarda   qatnashgan   (bu   mojaro   paytida   Misr
kuchlarining   asosiy   jang   maydoni   bo lgan).   1949   yil   boshida   urush   Isroil	
ʻ
foydasiga tugaydi va Arofat moddiy-texnik ta'minot yo'qligi sababli Qohiraga
qaytib keldi.   [17]
Universitetga qaytgach, Arofat qurilish muhandisligi bo’yicha tehsil oldi va 
Falastin talabalari umumiy ittfoqi    (GUPS) prezidenti bo‘lib ishladi   . Ittifoq 
prezidenti sifatidagi birinchi yilida davlat to‘ntarishidan so‘ng universitet 
Qohira universiteti deb   o‘zgartirildi   . Bu vaqtga kelib, Arofat qurilish 
muhandisligi bo'yicha bakalavr darajasini oldi va Suvaysh inqrozi   paytida 
Misr kuchlari bilan jang qilish uchun xizmatga chaqirildi . [2]
   1956 yildagi   Suvaysh inqirozidan   keyin Misr prezidenti Jamol    Abdul 
Nosir Birlashgan Millatlar tashkilotining Favqulotdda Kuchlarining  Sinay 
yarim oroli va G'azo sektorida   o'rnatilishiga   ruxsat berishga rozi bo'ldi , bu 
esa u erdagi barcha partizanlar   yoki "   fedayinlar   " kuchlarini, shu jumladan 
Arofatni ham   haydab chiqarishga yordam berdi .   Arofat dastlab Kanadaga, 
keyinroq   Saudiya Arabistoniga   viza olishga uringan , biroq ikkala urinishda 
ham muvaffaqiyatsizlikka uchradi.1957 –yil  u Quvaytga   (o sha paytda 	
ʻ
Britaniya protektorati) viza olish uchun ariza topshirdi   va qurilish 
muhandisligidagi ishi asosida tasdiqlandi. U erda u ikki falastinlik do'stni 
uchratdi; Misr musulmon birodarlar harakatining   rasmiy a'zolari Saloh 
Xalaf   ("Abu Iyad") va Xalil al-Vazir   ("Abu Jihod") . Arofat Abu Iyad bilan 
Qohira universitetida va G'azoda Abu Jihod bilan tanishgan. Ikkalasi ham 
keyinchalik Arafatning bosh yordamchilariga aylanadi. Abu Iyad 1960 yil 
oxirida Arafat bilan Quvaytga sayohat qilgan; Abu Jihod o qituvchi bo lib 
ʻ ʻ
ham ishlagan, 1959 yildan beri u yerda yashab kelgan.   Quvaytga qo nim 	
ʻ
topganidan so ng Abu Iyod Arofatga maktab o qituvchisi sifatida 	
ʻ ʻ
  2. Aburish, Said .(1998).   Himoyachidan Diktatorgacha   . Nyu-York: Bloomsbury nashriyoti.7–32-betlar
vaqtinchalik ishga joylashishiga yordam bergan.  
Arafot falastinlik qochqinlar bilan do'stlikni rivojlantira boshlaydi va asta-
sekin FATH   nomi bilan mashhur bo'lgan guruhga asos soldi . FATH 
tashkilotining tashkil etilishining aniq sanasi noma'lum. 1959 yilda 
guruhning mavjudligi Abu Jihod tomonidan yozilgan va tahrirlangan 
                                                           Falastin millatchi jurnali   "Filastinuna Nida al-Hayat"   (Bizning Falastinimiz, 
"Hayot chaqirig'i")   sahifalarida tasdiqlangan .     FATH arabcha   Harakat at-
Tahrir al-Vatani al-Filastini   nomining   teskari qisqartmasi   bo lib , “Falastin ʻ
milliy ozodlik harakati” deb tarjima qilinadi.
FATH o'zini  qurolli kurash orqali Falastinni ozod qilishga bag'ishladi. Bu 
Falastinning boshqa siyosiy va partizan tashkilotlaridan farq qilar edi.   , 
Saudiya Arabistoni,   Suriya va boshqalar   kabi xalqlarning yo ldoshiga 
ʻ
aylangan boshqa Falastin fraksiyalaridan farqli o laroq, o sha davrdagi yirik 	
ʻ ʻ
arab hukumatlari mafkuralarini hech qachon qabul qilmagan. 
1962-yilda Arofat va uning eng yaqin hamkorlari yaqinda Misr bilan 
ittfoqdan ajralib chiqqan va Isroil bilan chegaradosh bo'lgan Suriyaga 
ko'chib ketishdi   . Bu vaqtga kelib FATHning uch yuzga yaqin a'zosi bor edi, 
ammo hech kim jangchi emas edi.     Suriyada u Isroilga qarshi qurolli 
hujumlarini amalga oshirish uchun ularga yuqori daromad taklif qilib, 
a zolarni yollashga muvaffaq bo ldi. Arofat	
ʼ ʻ   1964 yilda   Arab 
Ligasi   tomonidan tuzilgan Falastin Ozodlik Tashkilotining (FLO)   muntazam 
harbiy kuchi bo'lgan Falastin   Ozodlik Armiyasi(PLA) a'zolariga qaraganda 
ancha yuqori maosh taklif qilishga qaror qilganidan so'ng FATHning ishchi 
kuchi yanada oshdi1964-yil. 31 dekabr   kuni Fathning qurolli qanoti 
bo'lmish   al-Asifa   guruhi Isroilga kirib borishga urindi, biroq 
ular   Livan   xavfsizlik kuchlari tomonidan qo'lga olindi va hibsga olindi. Bu 
voqeadan keyin FATHning yomon tayyorgarlikdan o'tgan va yomon 
jihozlangan jangchilari bilan yana bir qancha reydlar o'tkazildi. Ba'zilar 
muvaffaqiyatli bo'lishdi, boshqalari o'z vazifalarini bajara olmadilar. Arofat 
ko'pincha bu bosqinlarga shaxsan rahbarlik qilgan.  
Arafat Suriyaning   Mezze qamoqxonasiga   Suriya armiyasi zobit Yusuf Urabi
o'ldirilganida ayblanib hibsga olingan edi. Urabi Arofat va   Falastin ozodlik 
fronti rahbari   Ahmad Jibril o'rtasidagi keskinlikni yumshatish bo'yicha 
yig'ilishga raislik qilgan   , ammo Arafat ham, Jibril ham qatnashmagan va 
ularning nomidan qatnashish uchun vakillari kelishgan. Urabi uchrashuv 
paytida yoki undan keyin bahsli Urabi uchrashuv paytida yoki undan keyin 
bahsli vaziyatlarda o'ldirilgan. Mudofaa vaziri Hafiz Asadning buyrug'i bilan 
Arofat hibsga olindi, uch kishilik hay'at tomonidan aybdor deb topildi va 
o'limga hukm qilindi. Biroq hukmdan ko‘p o‘tmay u va uning hamkasblari 
prezident Saloh Jadid tomonidan avf etilgan . Bu voqea Asad va Arofat  
o'rtasidagi munosabatlarni yomonlashtiradi.Bu esa keyinroq Asad Suriya 
prezidenti bo lganida yuzaga chiqadi.	
ʻ
1966-yil 13-noyabrda Isroil Iordaniya tomonidan boshqariladigan G arbiy 	
ʻ
Sohildagi as-Samu shahriga qarshi yirik reyd uyushtirdi . FATH tomonidan 
amalga oshirilgan yo l chetidagi bomba hujumiga javoban Isroil xavfsizlik 	
ʻ
kuchlarining uch nafar a zosi Yashil chiziq chegarasi yaqinida halok bo ldi . 	
ʼ ʻ
Oqibatda sodir bo‘lgan to‘qnashuvda ko‘plab Iordaniya xavfsizlik kuchlari 
halok bo‘ldi, 125 ta uy vayron qilindi. Ushbu reyd 1967 yilgi Olti kunlik 
                                                           urushga olib kelgan bir qancha omillardan biri edi .
Olti kunlik urush 1967 yil 5 iyunda Isroil Misr havo kuchlariga qarshi havo 
hujumlarini boshlaganida boshlandi. Urush arablarning mag'lubiyati va 
Isroilning bir qancha arab hududlarini, jumladan G'arbiy Sohil va G'azo 
sektorini bosib olishi bilan yakunlandi. Falastinning ko plab siyosiy ʻ
partiyalari, jumladan Jorj Xabashning Arab millatchi harakati, Haj Amin al-
Husayniyning Arab Oliy qo mitasi, Islom ozodlik fronti va Suriya tomonidan 	
ʻ
qo llab-quvvatlanadigan bir qancha guruhlar homiy hukumatlarning 	
ʻ
mag lubiyatidan keyin deyarli qulab tushdi. Mag'lubiyatdan bir hafta o'tgach,	
ʻ
Arafat niqoblangan holda Iordan daryosini kesib o'tdi va G'arbiy Sohilga 
kirdi, u erda Xevron , Quddus mintaqasi va Nablusda yollash markazlarini 
yaratdi va o'z ishiga jangchilarni ham, moliyachilarni ham jalb qila boshladi. 
Ayni vaqtda J.A.Nosir Arofat bilan sobiq maslahatchisi Muhammad Haykal 
orqali aloqaga chiqdi va Arofat J.A.Nosir tomonidan “Falastinliklarning 
yetakchisi” deb e’lon qilindi. 1967 yil dekabr oyida Ahmad Shukeyri FLO 
raisi lavozimini tark etdi . Yahyo Hammuda uning o‘rniga Arofatni 
tashkilotga taklif qildi. FATHga FLO Ijroiya qo'mitasidagi 105 o'rindan 33 
tasi ajratiladi.
1968 yil davomida FATH va boshqa Falastin qurolli guruhlari FATH shtab-
kvartirasi, shuningdek, o'rta kattalikdagi Falastin qochqinlar lageri 
joylashgan Iordaniyaning Karame qishlog'ida Isroil armiyasining yirik 
operatsiyasi nishoniga aylangan . Shahar nomi arabcha "qadr-qimmat" 
so'zi bo'lib, arab xalqi nazarida o'zining ramziyligini , ayniqsa 1967 yilda 
arablarning jamoaviy mag'lubiyatidan keyin ko'tardi. Operatsiya hujumlarga,
jumladan FATH va boshqa Falastin jangarilarining raketa zarbalariga 
javoban qilingan edi. Isroil tomonidan bosib olingan G'arbiy Sohilda. Said 
Aburishning so'zlariga ko'ra , Iordaniya hukumati va bir qator FATH 
qo'mondonliklari Arofatga Isroilning shaharga hujum qilish uchun keng 
ko'lamli harbiy tayyorgarlik ko'rilayotgani haqida xabar bergan, bu esa Jorj 
Xabashning yangi tashkil etilgan Falastinni ozod qilish uchun xalq fronti 
kabi  guruhlarga turtki bo'lgan. 
   Isroilning tinch aholi nishonlariga qarshi doimiy reydlariga javoban, Isroil 
FLOning asosiy lageri joylashgan Iordaniyaning Karame shahriga hujum 
qildi . Bosqinning maqsadi Karame lagerini yo'q qilish va Yosir Arofatni 
Falastin tashkilotining Isroil tinch aholisiga qilgan hujumlari uchun javob 
tariqasida qo'lga olish edi. Bir kunlik jang oxirida Isroilliklar qaytarildi, 
Karame lagerining ko p qismini vayron qilishdi va 141 ga yaqin PLO 	
ʻ
asirlarini olishdi.  Ikkala tomon ham g'alabani e'lon qildi. Taktik jihatdan jang
Isroil foydasiga bo'ldi va Karame lagerini yo'q qilishga erishildi.  Biroq, 
nisbatan yuqori talofatlar Isroil mudofaa kuchlari uchun sezilaril bo’ldi. 
Falastinliklar o zlari g alaba qozonmagan bo lsalar-da, Qirol Husayn 	
ʻ ʻ ʻ
falastinliklarga kredit olishga ruxsat berdi. Ba'zilar Arafatning o'zi jang 
maydonida bo'lganini da'vo qilmoqda, ammo uning ishtiroki tafsilotlari aniq 
emas. Biroq, uning ittifoqchilari, shuningdek, Isroil razvedkasi , u jang 
davomida o'z odamlarini o'z joylarini ushlab turishga va jangni davom 
                                                           ettirishga undaganini tasdiqlaydi.  Jangni Time nashri batafsil yoritib berdi 
va Arofatning  surati 1968-yil 13-dekabr sonining muqovasida paydo bo lib, ʻ
uning suratini birinchi marta dunyo ko’rdi.  Urushdan keyingi muhitda Arofat
va FATHning obro’si bu muhim burilish nuqtasi bilan ko'tarildi va u Isroil 
bilan to'qnash kelishga jur'at etgan milliy qahramon sifatida e'tirof etildi. 
Arab dunyosining ommaviy olqishlari bilan, moliyaviy xayriyalar sezilarli 
darajada oshdi va FATHningqurol-yarog' va jihozlari yaxshilandi. FATH 
safiga ko plab yosh arablar, jumladan, minglab falastinlik bo lmaganlar 	
ʻ ʻ
qo shilishi bilan guruh soni ortib bordi. 	
ʻ
1969-yil 3-fevralda Qohirada Falastin Milliy Kengashi (PNC) yig‘ilishida 
Yahyo Hammuda Falastinlik tashkiloti raisligidan ketdi. Arofat 4 fevral kuni 
rais etib saylandi.  Ikki yildan so ng u Falastin inqilobiy kuchlarining bosh 	
ʻ
qo mondoni , 1973 yilda esa Falastinni ozod qilish tashkiloti siyosiy bo limi 	
ʻ ʻ
boshlig i bo ldi.1960-yillarning oxirida falastinliklar va Iordaniya hukumati 	
ʻ ʻ
o'rtasidagi keskinlik keskin oshdi. Og’ir qurollangan Falastinlklar 
Iordaniyada virtual "davlat ichidagi davlat"ni yaratib, oxir-oqibat bu 
mamlakatdagi bir nechta strategik pozitsiyalarni nazorat qilishdi. [3]  Karame 
jangida e'lon qilingan g'alabadan so'ng, FATH va boshqa Falastin 
jangarilari Iordaniyadagi fuqarolik hayotini nazorat qilishni boshladilar. Ular 
yo'l to'siqlarini o'rnatdilar, Iordaniya politsiya kuchlarini omma oldida 
tahqirlashdi, ayollarni haqorat qilishdi va noqonuniy soliqlar undirishdi – 
3.   Sayig', Yezid (1997).Qurolli kurash va davlatni qidirish, Falastin milliy harakati, 1949–1993. Oksford 
universiteti matbuoti.
bularning barchasini Arofatni rozi qildi yoki e'tiborsiz qoldirdi.Qirol Husayn 
buni o z saltanatining suvereniteti va xavfsizligiga tobora kuchayib 
ʻ
borayotgan tahdid deb hisobladi va   militsiyalarni    qurolsizlantirishga harakat
qildi. Biroq, muxolif kuchlar bilan harbiy to'qnashuvga yo'l qo'ymaslik uchun
Husayn o'zining FLOga qarshi vazirlar mahkamasining bir qancha 
amaldorlarini, shu jumladan o'zining oila a'zolarini ham ishdan bo'shatdi va 
Arofatni Iordaniya Bosh vaziri o'rinbosari lavozimiga taklif qildi . Arofat, 
Falastin rahbariyati bilan Falastin davlati zarurligiga ishongan holda rad 
javobini berdi . 
Husaynning aralashuviga qaramay, Iordaniyada jangarilarning harakatlari 
davom etdi. 1970-yil 15-sentabrda PFLP (FLOG a zosi) to rtta samolyotni 	
ʼ ʻ
o g irlab oldi va ulardan uchtasini Ammandan 30 milya (48 km) sharqda 	
ʻ ʻ
joylashgan Douson dalasiga qo ndirdi . Garovga olingan xorijlik fuqarolar 	
ʻ
samolyotlardan tushirilib, ulardan uzoqroqqa ko‘chirilgandan so‘ng, portlash
suratlarini olgan xalqaro matbuot ko‘z o‘ngida uch samolyot portlatib 
yuborildi. Bu Arofatning ko'plab g'arb davlatlari, shu jumladan Qo'shma 
Shtatlardagi obro'siga putur etkazdi va uni Falastin FLOga a'zo bo'lgan 
Falastin guruhlarini nazorat qilish uchun javobgar deb hisobladi. Arofat arab
hukumatlari bosimiga bosh egib, o‘g‘irlikni ochiqchasiga qoraladi va PFLPni
bir necha haftaga har qanday partizan harakatlaridan to‘xtatdi. U PFLP 
Afina aeroportiga hujum qilganidan keyin ham xuddi shunday harakat 
qilgan edi . Iordaniya hukumati o'z hududi ustidan nazoratni tiklash uchun 
                                                           harakat qildi va ertasi kuni qirol Husayn harbiy holat e'lon qildi .  O sha kuni ʻ
Arofat PLA oliy qo mondoni bo ldi .Mojaro avjiga chiqqach , boshqa arab 	
ʻ ʻ
hukumatlari tinch yo'l bilan muzokaralar olib borishga harakat qilishdi. 
Ushbu sa'y-harakatlarning bir qismi sifatida J.A. Nosir 21 sentyabr kuni 
Qohirada Arab Ligasining birinchi favqulodda sammitiga rahbarlik qildi. 
Arofatning nutqi ishtirok etgan arab yetakchilarining hamdardliklariga sabab
bo'ldi. Boshqa davlat rahbarlari Husaynga qarshi yon bosishdi, jumladan 
Muammar Qaddafiy ham uni va uning shizofreniyaga chalingan otasi Qirol 
Talalni masxara qilgan . Ikki tomon o rtasida o t ochishni to xtatish 	
ʻ ʻ ʻ
to g risida kelishib olindi, biroqJ.A. Nosir sammitdan bir necha soat o tib 	
ʻ ʻ ʻ
yirik yurak xurujidan vafot etdi va mojaro ko p o tmay yana davom etdi. 	
ʻ ʻ
[4]
25 sentyabrga kelib Iordaniya armiyasi ustunlikka erishdi va ikki kundan 
keyin Arofat va Husayn Ammanda sulh tuzishga kelishib oldi. Iordaniya 
armiyasi falastinliklarga, shu jumladan tinch aholiga og'ir talofatlar berdi, 
bunda taxminan 3500 kishi halok bo'ldi. O‘t ochishni to‘xtatish kelishuvini 
4 Aburish, Said K. (1998).   Himoyachidan Diktatorgacha   . Nyu-York: Bloomsbury nashriyoti. 100–112- betlar  
ham FLO, ham Iordaniya armiyasi tomonidan bir necha bor buzganidan 
so‘ng, Arofat qirol Husaynni ag‘darishga chaqirdi. 1971- yil iyun oyida 
tahdidga javoban Husayn o'z kuchlariga Iordaniya shimolidagi qolgan 
barcha falastinlik jangchilarni siqib chiqarishni buyurdi va ular buni amalga 
oshirdilar. Arofat va uning bir qator qo'shinlari, jumladan, ikki yuqori 
martabali qo'mondon Abu Iyod va Abu Jihod Iordaniyaning shimoliy 
burchagiga majburan olib kirildi. Ular Suriya bilan chegara yaqinidagi 
Jerash shahri yaqiniga ko‘chib o‘tishgan . Falastin tarafdori Iordaniya 
vazirlar mahkamasi a'zosi Munib Masri va Saudiyaning Iordaniyadagi 
elchisi Fahd al-Xumeymi yordamida Arofat ikki mingga yaqin jangari bilan 
Suriyaga kirishga muvaffaq bo'ldi. Biroq, Arafat va Suriya prezidenti Hofiz 
Asad o'rtasidagi munosabatlarning dushmanligi tufayli (u prezident Saloh 
Jadidni hokimiyatdan ag'dargandan keyin ) falastinlik jangchilar Livan 
chegarasini kesib o'tib, o'sha mamlakatdagi FLO kuchlariga qo'shilishdi va 
u erda o'zlarining yangi shtab-kvartirasini tashkil qilishdi.
2.1970-1980-yillarda Falastin muammosini hal qilishga 
urinish.
Livanning zaif markaziy hukumati tufayli FLO deyarli mustaqil davlat 
sifatida faoliyat yurita oldi. 1970-yillarda bu vaqt ichida ko'plab so'l FLO 
guruhlari Isroilga qarshi qurol ko'tarib, tinch aholiga, shuningdek Isroil 
ichidagi va undan tashqaridagi harbiy nishonlarga hujumlar uyushtirdilar. 
1972-yilda ikkita yirik voqea sodir bo'ldi. FATH  kichik guruhi "Qora 
                                                           sentyabr" tashkiloti Vena yo'nalishi bo'yicha Sabena 572 reysini olib qochdi
va Isroilning Ben Gurion xalqaro aeroportiga qo'nishga majbur qildi .  PFLP 
va Yaponiya Qizil Armiyasi xuddi shu aeroportda otishma uyushtirib , 
yigirma to rt nafar tinch aholini o ldirdi.  Keyinchalik Isroil PFLP matbuot ʻ ʻ
kotibi G assan Kanafani o ldirilishi PFLPning so nggi hujumni 	
ʻ ʻ ʻ
uyushtirishdagi ishtirokiga javob bo lganini da vo qildi. Ikki kundan so'ng, 	
ʻ ʼ
turli FLO guruhlari avtovokzalni portlatib, o'n bir tinch aholini o'ldirdi. 
Myunxendagi Olimpiya o'yinlarida qora sentyabr o'n bir isroillik sportchini 
o'g'irlab ketdi va o'ldirdi.  Bir qator manbalar, jumladan Myunxen qirg inining	
ʻ
tashkilotchilaridan biri Muhammad Oudeh ( Abu Dovud ) va taniqli isroillik 
tarixchi Benni Morris Qora Sentabr FATHning qurolli bo limi bo lib, 	
ʻ ʻ
harbiylashtirilgan amaliyotlar uchun foydalanilganini ta kidlagan. Abu 
ʼ
Dovudning 1999-yilda chop etilgan kitobiga ko‘ra, “Arofat Myunxendagi 
asirlarni garovga olish rejalari haqida ma’lumot berilgan”.  Qotilliklar xalqaro
miqyosda qoralandi. 1973–74-yillarda Arofat Qora sentyabrni yopib, FLOga
Isroil, G arbiy Sohil va G azo sektori tashqarisidagi zo ravonlik 	
ʻ ʻ ʻ
harakatlaridan chiqishni buyurdi.  1974 yilda PNC o'n nuqta dasturini 
(Arafat va uning maslahatchilari tomonidan ishlab chiqilgan) tasdiqladi va 
isroilliklar bilan murosaga kelishni taklif qildi. U "ozod qilingan" Falastin 
hududining har bir qismi ustidan Falastin milliy hokimiyatini tashkil etishga 
chaqirdi bu 1948 yildagi arab-Isroil urushida (hozirgi G'arbiy sohil, Sharqiy 
Quddus va G'azo sektori) arab kuchlari tomonidan bosib olingan hududlarni
nazarda tutadi. Bu FLOning bir qancha fraksiyalarining noroziligiga sabab 
bo'ldi; PFLP, DFLP va boshqa partiyalar  Rad etuvchi frontni tuzdilar . 
Isroil va AQSh, shuningdek, Arofat 1973-yilda Xartumda  besh nafar 
diplomat halok bo'lgan diplomatik qotilliklarda ishtirok etganini da'vo 
qilmoqda. AQSh Davlat departamentining 1973-yilda qabul qilingan, 2006-
yilda maxfiyligi oshkor qilingan hujjatida “Xartum operatsiyasi Yosir 
Arofatning to‘liq bilimi va shaxsiy roziligi bilan rejalashtirilgan va amalga 
oshirilgan” degan xulosaga keldi.  Arofat operatsiyaga aloqadorligini rad 
etdi va uni Qora Sentabr tashkiloti tomonidan mustaqil ravishda amalga 
oshirilganini ta kidladi. Isroil, Arofat bu tashkilotlar ustidan yakuniy nazorat 	
ʼ
ostida ekanligini va shuning uchun terrorizmdan voz kechmaganini da'vo 
qildi. 
Bundan tashqari, AQSh Davlat departamentidagi ba'zi doiralar Arofatga bir 
vaqtning o'zida ko'plab arab hukumatlaridan yordam oladigan qobiliyatli 
diplomat va muzokarachi sifatida qarashdi. Bunga misol qilib, 1973-yilning 
mart oyida Arofatning Iroq Prezidenti va Quvayt amiri o‘rtasidagi 
kelishmovchiliklarni hal qilish uchun uchrashuv tashkil qilishga uringanini 
ko‘ramiz. 
Shuningdek, 1974 yilda Falastinliklar  tashkiloti "Falastin xalqining yagona 
qonuniy vakili" deb e'lon qilindi va Rabot sammitida Arab Ligasining to'liq 
a'zoligiga qabul qilindi . Arofat Birlashgan Millatlar Tashkiloti Bosh 
Assambleyasining yalpi majlisida nutq so zlagan nodavlat tashkilotning 	
ʻ
birinchi vakili bo ldi . Arofat Birlashgan Millatlar Tashkilotiga qilgan 	
ʻ
                                                           murojaatida sionizmni qoraladi, lekin shunday dedi:
Bugun bir qo‘limda zaytun novdasi, bir qo‘limda ozodlik uchun kurashuvchi 
miltiq ko‘tarib keldim. Qo'limdan yashil shox tushmasin. 
U nutqi davomida g‘ilof  kiygan , garchi ichida qurol bo‘lmasa ham.  Uning 
nutqi Falastin masalasiga xalqaro hamdardlikni oshirdi. 
Tan olinganidan so'ng, Arafat dunyoning turli rahbarlari, jumladan Saddam 
Husayn va Idi Amin bilan aloqalar o'rnatdi .                                                    
Arofat va FATH Livandagi fuqarolar urushida muhim rol o'ynagan . PFL, 
DFLP va Falastinni ozod qilish fronti (PLF) kabi PLO kichik guruhlari 
bosimiga berilib, Arafat FLOni  Livan Milliy Harakati (LNM) bilan birlashtirdi.
LNMni Arofat va boshqa FLO rahbarlari bilan do'stona munosabatda 
bo'lgan Kamol Jumblatt boshqargan . Suriya prezidenti Hofiz Asad dastlab 
FATHga a'zo bo'lgan bo'lsa-da, Livandagi ta'siri yo'qolishidan qo'rqib, 
tomonlarini o'zgartirdi. U o z qo shinini Suriya tomonidan qo llab-ʻ ʻ ʻ
quvvatlanadigan Falastinning “As-Saiqa” fraksiyalari va Ahmad Jibril 
boshchiligidagi Falastinni ozod qilish xalq fronti – Bosh qo mondonligi 	
ʻ
(PFLP-GC) bilan birga o ng qanot nasroniy kuchlari bilan birga urushga 	
ʻ
jo natdi. Xristian frontining asosiy tarkibiy qismlari Bachir Gemayelga sodiq 	
ʻ
falangistlar va sobiq prezident Kamil Chamounning o'g'li Dany Chamoun 
boshchiligidagi Tigers militsiyasi edi .  1975 yil fevral oyida Livan tarafdori 
Falastin deputati Maruuf Saad Livan armiyasi tomonidan otib o'ldirilgan .  
Uning jarohatidan o limi  va 27 nafar falastinlik va livanliklarning aprel oyida 	
ʻ
Sabra va Shatiladan Tel al-Zaatar qochqinlar lageriga avtobusda 
falangistlar tomonidan yo l olgan qirg inlari Livandagi fuqarolar urushini 	
ʻ ʻ
tezlashtirdi.  Arofat kuch bilan javob berishni istamadi, lekin boshqa ko'plab 
FATH va PLO a'zolari boshqacha fikrda edi.  Masalan, DFLP Livan 
armiyasiga qarshi bir necha hujumlar uyushtirdi . 1976 yilda Livan va Suriya
qo'shinlari ko'magida xristian jangarilari ittifoqi sharqiy Bayrutdagi Tel al-
Zaatar lagerini qamal qildi . PLO va LNM bunga javoban Falangistlar 
qo rg oni bo lgan Damur shahriga hujum qilib , 684 kishini qirg in qildi va 	
ʻ ʻ ʻ ʻ
yana ko p odamni yaraladi.  Tel al-Zaatar lageri olti oylik qamaldan so ng 	
ʻ ʻ
nasroniylar qo liga o tdi, unda minglab falastinliklar, asosan tinch aholi 	
ʻ ʻ
halok bo ldi. Arofat va Abu Jihod qutqaruv ishlarini muvaffaqiyatli tashkil eta	
ʻ
olmaganliklarida o zlarini aybladilar. 	
ʻ
1970-yillarning oxirida FLOning Isroilga qarshi transchegaraviy reydlari 
kuchaydi. 1978-yilning 11-martida “Sohil yo‘li” deb nomlanuvchi eng og‘ir 
qirg‘inlardan biri sodir bo‘ldi. Fatahning o‘nga yaqin jangarilari o‘z 
qayiqlarini Hayfa shahrini Tel-Aviv  bilan bog‘laydigan yirik qirg‘oq yo‘li 
yaqiniga qo‘ndirgan . U erda ular avtobusni o'g'irlab ketishdi va ichkariga va
o'tib ketayotgan mashinalarga o'q otdilar, o'ttiz yetti nafar tinch aholini 
o'ldirdi.  Bunga javoban ID uch kundan so ng Litani daryosigacha bo lgan 	
ʻ ʻ
janubiy Livanni nazorat qilish maqsadida Litani operatsiyasini boshladi . ID 
bu maqsadiga erishdi va Arofat PLO kuchlarini shimolga Bayrutga olib 
chiqdi. 
                                                           Isroil Livandan chiqib ketgandan so'ng, FLO kuchlari va Isroil o'rtasidagi 
transchegaraviy jangovar harakatlar davom etdi, ammo 1981 yil avgustidan
1982 yil mayigacha FLO provokatsiyalarga javob bermaslik bo'yicha rasmiy
siyosatni qabul qildi. 1982-yil 6-iyunda Isroil Livan janubidan FLOni quvib 
chiqarish uchun Livanga bostirib kirdi. Tez orada Bayrut ID tomonidan 
qamal qilindi va bombardimon qilindi.Arofat shaharni " Isroil armiyasining 
Xanoyi va Stalingradi " deb e'lon qildi.  Fuqarolar urushining birinchi 
bosqichi tugadi va Tel al-Zatarda Fath kuchlariga qo mondonlik qilgan ʻ
Arafat Saudiya va Quvayt diplomatlarining yordami bilan arang qochib 
qutuldi. Qamalning oxiriga kelib, AQSh va Yevropa hukumatlari Arofat va 
AQSh dengiz floti tomonidan qo llab-quvvatlanadigan sakkiz yuz AQSh 	
ʻ
dengiz piyodasi ko p millatli kuchlari tomonidan qo riqlanadigan FLOning 	
ʻ ʻ
Tunisga surgunga xavfsiz o tishini kafolatlovchi kelishuvga erishdilar . 	
ʻ
Arofat Bayrutdan quvilganidan bir yil o tib Livanga qaytdi, bu safar 	
ʻ
Livanning shimolidagi Tripoli shahrida qo’nim topadi . Bu safar Arofatni 
Hofiz Asad qo‘l ostida ishlagan falastinlik hamkasbi haydab chiqardi. Arofat 
ikkinchi marta quvilganidan keyin Livanga qaytmadi, garchi ko'p FATH 
jangarilari qaytgan bo’lsa ham.
1980-yillarda Arafat Liviya, Iroq va Saudiya Arabistonidan moliyaviy yordam
oldi, bu esa unga qattiq shikastlangan FLOni qayta tiklashga imkon berdi. 
Bu, ayniqsa , 1987- yil dekabr oyida Isroilning G'arbiy Sohil va G'azo 
sektorini bosib olishiga qarshi falastinliklarning qo'zg'oloni sifatida 
boshlangan Birinchi Intifada paytida foydali bo'ldi . Intifada so zi arabcha 	
ʻ
so zma-so z tarjimada “titroq” deb tarjima qilingan; ammo, u odatda 	
ʻ ʻ
qo'zg'olon yoki qo'zg'olonchi  sifatida belgilanadi. 
Intifadaning birinchi bosqichi Erez nazorat-o‘tkazish punktida Jabalya 
qochqinlar lagerining to‘rt nafar falastinlik isroillik haydovchi ishtirokidagi 
YTHda halok bo‘lgan voqeadan so‘ng boshlandi. Mish-mishlarga ko'ra, 
o'limlar to'rt kun oldin G'azoda falastinlik tomonidan pichoqlab o'ldirilgan 
isroillik xaridor uchun qasddan o'ch olish harakatidir. Ommaviy tartibsizliklar
boshlandi va bir necha hafta ichida, qisman Abu Jihodning izchil talablari 
bilan Arofat 1992-93 yillargacha davom etgan qo'zg'olonni boshqarishga 
harakat qildi. Abu Jihod avvalroq Falastin hududi uchun FLO 
qo'mondonligida mas'uliyat yuklangan va biograf Said Aburishning 
so'zlariga ko'ra, Isroil tomonidan bosib olingan hududlardagi "mahalliy 
sharoit haqida ta'sirchan bilimga ega" edi . 1988-yilning 16-aprelida Intifada
avjiga chiqqan paytda, Abu Jihod Tunisdagi xonadonida isroillik otryad 
tomonidan o‘ldirilgan. Arofat Abu Jihodni Falastinliklarning mahalliy 
rahbariyatiga o'z hududlaridagi Falastinlik tashkilotiga qarshi kurashuvchi 
vosita deb hisoblagan va Damashqda uning dafn marosimini o'tkazgan . 
Intifada falastinliklar tomonidan qo'llaniladigan eng keng tarqalgan taktika 
tosh otish, molotov kokteyllari va shinalarni yoqish edi . G'arbiy Sohilning 
ba'zi shaharlarida mahalliy rahbariyat soliqlarga qarshilik ko'rsatish va 
boshqa boykotlar orqali Isroil ishg'oliga qarshi zo'ravonliksiz norozilik 
namoyishlarini boshladi . Isroil bunga javoban uyma-uy bosqinlarda katta 
                                                           miqdordagi pulni musodara qildi. Intifada nihoyasiga yetar ekan, 
Falastinning yangi qurolli guruhlari, xususan, Xamas va Falastin Islomiy 
Jihodi (PIJ) o z joniga qasd qilishning yangi taktikasi bilan isroillik tinch ʻ
aholini nishonga ola boshladi. 1970 yil avgust oyida Arofat shunday dedi: 
"Bizning asosiy maqsadimiz O'rta er dengizidan Iordan daryosigacha 
bo'lgan erni ozod qilishdir. Bizni 1967 yil iyunida sodir bo'lgan voqealar yoki
iyun urushi oqibatlarini bartaraf etish qiziqtirmaydi. Falastin inqilobining 
asosiy maqsadi  sionistik mavjudotni yurtimizdan siqib chiqarish va uni 
ozod qilishdir”.  [5]  ]
1988-yil 15-noyabrda Falastinni ozod qilish tashkiloti mustaqil Falastin 
davlatini e’lon qildi . U tez-tez terrorizmda ayblangan va unga aloqador 
bo'lgan bo'lsa-da,  13 va 14 dekabrdagi nutqlarida Arofat "har qanday 
ko'rinishdagi terrorizmni, shu jumladan davlat terrorizmini " rad etdi. U BMT 
Xavfsizlik Kengashining 242-rezolyutsiyasini hamda Isroilning “tinchlik va 
xavfsizlikda yashash” huquqini qabul qildi va Arofatning bayonotlari AQSh 
ma muriyati tomonidan ma qullanib kutib olindi. AQSh va PLO. Arofatning 	
ʼ ʼ
bu so'zlari FLOning asosiy maqsadlaridan biri - Isroilni yo'q qilish ( Falastin 
milliy paktida nazarda tutilganidek ) va ikkita alohida tuzilma - 1949 yilgi 
sulh chizig'i doirasidagi Isroil davlati va Isroil davlatini barpo etish tomon 
siljishini ko'rsatdi. G'arbiy Sohil va G'azo sektoridagi arab davlati. 1989-yil 
2-aprelda Arofat Falastin Milliy Kengashi Markaziy Kengashi, FLO 
boshqaruv organi tomonidan e’lon qilingan Falastin Davlatining prezidenti 
etib saylandi. 
1990–91 yillardagi Fors ko‘rfazi urushidan oldin , Intifadaning shiddati 
pasayishni boshlaganda, Arofat Saddam Husaynning Quvaytga bostirib 
kirishini qo‘llab-quvvatlagan va AQSh boshchiligidagi koalitsiyaning Iroqqa 
hujumiga qarshi chiqqan. U bu qarorni FATH va PLOning boshqa yetakchi 
a'zolarining roziligisiz qabul qilgan. Arofatning bosh yordamchisi Abu Iyod 
betaraf qolishga va'da berdi va Saddam bilan ittifoq tuzishga qarshi chiqdi; 
1991 yil 17 yanvarda Abu Nidal tashkiloti tomonidan Abu Iyod o'ldirildi . 
Arofatning qarori Misr va AQSh boshchiligidagi koalitsiyani qo llab-	
ʻ
quvvatlagan ko plab neft qazib oluvchi arab davlatlari bilan ham aloqalarni 	
ʻ
uzdi. Qo'shma Shtatlarda ham ko'pchilik Arofatning pozitsiyasidan 
foydalanib, uning tinchlikka sherik bo'lish da'volarini e'tiborsiz qoldirdi. 
Harbiy harakatlar tugagandan so‘ng, koalitsiyani qo‘llab-quvvatlagan 
ko‘plab arab davlatlari FLOga ajratiladigan mablag‘larni to‘xtatib, 
5. Younan, Munib ; Strikkert, Frederik M. (2003).   Tinchlik uchun guvohlik berish   .   Fortress Press . p. 111.
tashkilotning raqibi Xamas va boshqa islomiy guruhlarga moliyaviy yordam 
ko‘rsatishni boshladi.  Arofat 1992-yilning 7-aprelida, u yo lovchi bo lgan Air 	
ʻ ʻ
Bissau samolyoti qum bo roni vaqtida Liviya cho liga qo nganida, o limdan 	
ʻ ʻ ʻ ʻ
zo rg a qutuldi. Ikki uchuvchi va bir muhandis halok bo'ldi; Arofat ko‘kargan 	
ʻ ʻ
                                                           va larzaga kelgan edi. 
3.1990-yillar Isroil bilan kelishuvlar. Oslo kelishuvlari.
1991- yil 30-oktyabrda  Madridda Yaqin Sharq bo’yicha xalqaro kanfrensiya 
ish boshladi va unda Falastin delegatsiyasi ham ishtrok etdi. “Hudud 
evaziga- tinchlik” prinsipi maqullandi.Shundan so’ng Narvegiya hukumati 
taklifiga ko’ra Oslo shahrida Isroil bilan FATH o’rtasida muzokaralar 
boshlandi.Muzokaralar dastlab yashirin olib borilib, 1993-yil avgustda 
oshkor qilindi.Shu yili sentyabrda Isroil va FATH bir-birini tan olganligi 
to’g’risida elon qildi.   
 Oslo kelishuvlari 1978-yilgi Kemp-Devid kelishuvlariga   asoslanadi   va 
shuning uchun bu kelishuvlar bilan katta o xshashlik ko rinadi.ʻ ʻ     Kemp 
Devidning "Yaqin Sharqda tinchlik uchun reja"   G'arbiy Sohil va 
G'azoning   faqat   mahalliy (Falastin) aholisi uchun avtonomiyani nazarda 
tutgan. O'sha paytda G'arbiy Sohilda (Sharqiy Quddusdan tashqari) 7400 
ga yaqin      va G'azoda     500 ga yaqin ko'chmanchilar yashagan, ammo 
G'arbiy Sohilda ularning soni tez o'sib borardi. Isroil FLOni terrorchi 
tashkilot deb hisoblagani uchun Falastin xalqining yagona vakili bilan 
gaplashishdan bosh tortdi. Buning o'rniga, Isroil Misr va Iordaniya bilan 
muzokaralar olib borishni afzal ko'rdi va "G'arbiy Sohil va G'azo aholisining 
saylangan vakillarini" tanladi.  
Kemp Deviddagi yakuniy maqsad "Iordaniya va G'arbiy Sohilning yakuniy 
maqomida erishilgan kelishuvni hisobga olgan holda Isroil va Iordaniya 
o'rtasidagi tinchlik shartnomasi" bo'lsa-da, Oslo muzokaralari to'g'ridan-
to'g'ri Isroil va FLO o'rtasida bo'lib, tinchlikka qaratilgan edi. bu guruhlar 
o'rtasida to'g'ridan-to'g'ri shartnoma. Oslo kelishuvlari, 1978-yilgi Kemp 
Devid kelishuvlari kabi, faqat birinchi qadamlarni qo'yish imkonini beradigan
vaqtinchalik kelishuvga qaratilgan edi. Buning ortidan besh yil ichida to'liq 
kelishuv bo'yicha muzokaralar olib borilishi ko'zda tutilgan edi.     Biroq, 1994 
yil 26 oktyabrda   Isroil-Iordaniya tinchlik shartnomasi   tuzilganida, u 
falastinliklarsiz edi.
Oslo jarayoni 1993-yilda Isroil va FLO o‘rtasidagi yashirin muzokaralar bilan
boshlangan “tinchlik jarayoni”dir. Bu muzokaralar, to'xtatib turish, 
vositachilik qilish, muzokaralarni qayta boshlash va yana to'xtatib turish 
sikliga aylandi. 2000 yilda   Kemp Devid sammitining   muvaffaqiyatsizligi 
va   Ikkinchi Intifada   boshlanganidan keyin Oslo jarayoni tugaguniga qadar 
bir qator kelishuvlarga erishildi   .
Faqatgina Isroil FLOni muzokaralar sherigi sifatida qabul qilgandan 
keyingina jiddiy muzokaralar boshlanishi mumkin edi. 1993-yil 9-
                                                           sentabrdagi   o zaro tan olish maktublaridaʻ   ,   Oslo I kelishuvi   imzolanishidan 
bir necha kun oldin   , har bir tomon bir-birini muzokaralar bo yicha hamkor 	
ʻ
sifatida qabul qilishga rozi bo ldi.	
ʻ     FLO Isroil davlatini tan oldi. Isroil FLOni 
"Falastin xalqining vakili" deb tan oldi.
  Oslo kelishuvlarining belgilangan maqsadlari, jumladan, 
Falastinning   muvaqqat   o zini-o zi boshqarishi	
ʻ ʻ   va Xavfsizlik Kengashi 
rezolyutsiyalari asosida besh yil ichida hal etilmagan muammolarni doimiy 
ravishda hal etish edi. 242 va 338. Kelishuvlar Falastinning "qonuniy va 
siyosiy huquqlari"ni tan olgan bo'lsa-da, ular oraliq davrdan keyin ularning 
taqdiri haqida sukut saqlamoqda.
Oslo kelishuvlarining asosiy muammosi Isroil harbiylarini Falastin 
hududida n olib chiqib ketish edi. Reja bosqichma-bosqich chekinish 
va   xavfsizlikni ta'minlash uchun mas'uliyatni bir vaqtning o'zida Falastin 
hukumatiga   o'tkazish edi .
Birinchi qadam   Isroilning G'azo va Yerixodan qisman chiqib ketishi   va 
fuqarolik masalalari bo'yicha ba'zi vakolat va mas'uliyatlarni muvaqqat 
Falastin ma'muriyatiga o'tkazish edi. Hammasi 1993 yil oktyabrdan boshlab
ikki oy ichida kelishib olinishi kerak edi.
So'ngra, Isroil qo'shinlari Falastinning aholi gavjum hududlarini tark etishi 
uchun Falastinda kengashni tashkil etish uchun   saylovlarga   yo'l ochib 
beradi .   Kengash Falastin milliy ma’muriyatga almashtiradi va G'arbiy 
Sohildagi   Isroil fuqarolik ma'muriyati   tarqatib yuboriladi (Oslo II, I modda). 
Kelishuvning I- ilovasi Protokolida batafsil bayon qilinganidek, kengashning 
ochilish marosimidan so‘ng Isroil qo‘shinlarining keyingi qayta joylashtirilishi
amalga oshiriladi.     Oslo II ning I, 5. moddasida shunday deyiladi: “Kengash 
G‘arbiy Sohildagi Fuqarolik ma’muriyati tarqatib yuboriladi, Isroil harbiy 
hukumati esa olib chiqiladi”  
Yigirma yil o'tgach, Isroil qo'shinlarining olib chiqilishi amalga oshmadi 
va   Fuqarolik ma'muriyati   hali ham G'arbiy Sohilning 80% dan ko'prog'ida 
(   B va C hududi   )  doimiy harbiy ishtirokiga ega.   [6]
Qolgan masalalar bo'yicha doimiy maqom bo'yicha muzokaralar 1996 yil 
may oyidan kechiktirmay (   G'azo-Ierixo bitimi   imzolanganidan keyin ikki yil 
o'tgach ; Oslo I, V modda) boshlanadi va 1999 yil mayidan oldin 
yakunlanadi (5 yillik oraliq davr). Tinchlik shartnomasi   Isroil-Falastin 
mojarosiga   barham beradi .
Oslo kelishuvlari iqtisodiy masalalar va xalqaro yordam bo'yicha muhim 
qoidalarni o'z ichiga olgan: Prinsiplar deklaratsiyasining IV ilovasi 
mintaqaviy hamkorlikni muhokama qiladi va falastinliklarga, Iordaniyaga, 
                                                           Isroilga va butun mintaqaga yordam berish uchun yirik xalqaro yordam 
sa'y-harakatlarini bilvosita chaqiradi.  
1993 yilda Oslo kelishuvlari imzolangandan so'ng, Vashingtonda yangi 
tashkil etilgan Falastin milliy ma'muriyatining iqtisodiy to'lov qobiliyatini 
ta'minlash uchun xalqaro konferentsiya bo'lib o'tdi. Asosiy maqsadlar 
G‘arbiy Sohil va G‘azo sektorida iqtisodiy rivojlanish, Yaqin Sharq 
barqarorligi, liberallashtirilgan bozorlarni joriy etish, demokratik institutlarni 
qo‘llab-quvvatlash va inson huquqlarini himoya qilish edi.     Iqtisodiy 
Hamkorlik va Taraqqiyot Tashkiloti ma lumotlariga ko ra, 1994-2020 yillar ʼ ʻ
oralig ida falastinliklarga berilgan yordam 40 milliard dollardan ortiqni tashkil	
ʻ
qilgan.     Bu yordamning eng katta miqdori (35,4%)  Falastin   ma ’ muriyatini  
byudjetini qo llab-quvvatlash uchun bo lgan. 	
ʻ ʻ Q olgan qismi Falastin 
hududlaridagi turli iqtisodiy tarmoqlar va xizmatlarga taqsimlangan. 
Yordamning asosiy qismi (72%) o nta donor tomonidan taqdim etilgan: 	
ʻ
Yevropa Ittifoqi (18,9%), AQSh (14,2%), Saudiya Arabistoni (9,9%), 
Germaniya (5,8%), Birlashgan Arab Amirliklari ( 5,2%, Norvegiya (4,8%), 
Buyuk Britaniya (4,3%),   Jahon banki   (3,2%), Yaponiya (2,9%) va Frantsiya 
(2,7%).
Oslo jarayonidagi asosiy kelishuvlar quyidagilar edi:
 Isroil-FLOning tan maktublari   (1993). Isroil va PLOni o'zaro tan olish.
 Oslo   I kelishuvi   (1993).   Muzokaralarning maqsadini e'lon qilgan va oraliq
davr uchun asosni belgilab beruvchi   "Muvaqqat o'zini o'zi boshqarish 
tuzilmalari tamoyillari deklaratsiyasi"   . Falastin Qonunchilik 
Kengashining ochilishi munosabati bilan   Isroil fuqarolik 
ma'muriyatining   tugatilishi (VII-modda).
 G'azo   -Ierixo bitimi   yoki Qohira kelishuvi (1994). Isroilning G'azo sektori 
va Ierixo hududidan uch hafta ichida qisman chiqib ketishi. (   Oslo 
Ining   V moddasi ). Bir vaqtning o'zida cheklangan hokimiyatni xuddi   shu 
kelishuvda tashkil etilgan   Falastin ma'muriyatiga (PA) 
o'tkazish.     Bitimning bir qismi Isroil va Falastin ma muriyati o rtasidagi 	
ʼ ʻ
iqtisodiy munosabatlarni tartibga soluvchi   Iqtisodiy aloqalar 
protokoli   (Parij protokoli) edi.      Isroil tomonidan falastinlik mahbuslar va 
Falastin tamonidan isroillk mahbuslarni ozod qilish yoki topshirishni 
kelishildi.  Parij protokoli Oslo II ning XXIV moddasiga kiritilgan
Keyingi barcha kelishuvlar avvalgi to'rtta asosiy kelishuvni amalga 
oshirishdan iborat edi.
                                                             4.Falastin davlatining tuzish yo’lidagi dastlabki 
muvafaqiyatlar 
 
1992- yil 13-sentyabrda Isroil va FATH delegatsiyalari Vashingtonda Iordan 
daryosining G’arbiy sohili va G’azo sektorida Falastin avtanomiyasituzish 
to’g’risida kelishuvni imzoladi.Avtanomiya tuzish bosqichma-bosqich 5 yil 
ichida amalga oshirish ko’zda tutildi.
   Birinchi bosqichni amalga oshirish 1994-yil mayda G’azo sektori va 
Ierixon daryosining G’arbiy sohilini FATHning avtanom boshqaruviga berish
to’g’risida kelishuv imzolanishi bilan boshlandi.Bu kelishuv Falastin 
tashkilotlarida ekstremizmni kuchaytirib yubordi, FATH da bo’linish yuz 
berdi.1994-yili Nobel tinchlik mukofatiga sazovor bo’lgan Arofat 
ekstramistlar tomonidan “xoin” sifatida o’limga hukum qilindi. Islom 
yo’nalishidagi radikal tashkilotlar - Xamas, Jihod, ba Livanning Hizballh 
partiyasi faollashib ketdi.Ular turli yo’llar bilan kelishuvni buzishga harakat 
qilgan.Shunga qaramasdan  kelishuv davom etdi. 
      1994-yil 24- oktyabr isroil va iordaniya o’rtasida tinchlik shartnomasi 
imzolandi., dekabrda ular o’rtasida diplomatic  munosabatlar o’rnatildi. 
Iordaniya qiroli Quddusdagi islom dinidagi tabarruk joylari ustidan  homiylik 
qilish huquqini oldi, tomonlar bir biriga qarshi harbiy kuch qo’llashdan voz 
kechish to’g’risida DEKLARATSIYA imzoladi. 
       1995- yil 28- sentyabrda FATH bilan Isroil o’rtasidakelisahuv imzolanib,
bu Falastin avtonomiyasini tuzishning  keyingi bosqichi bolib , G’arbiy 
Sohildagi 6 ta shahar va 100 lab qishloqlar FATH ixtiyoriga o’tkazildi. 
Falastin avtonomiyasida saylovlar bo’lib o’tdi. FATH ixtiyoridagi 
hududlardagi nazorat qilish uchun politsiya kuchlari tuzildi.  FATH o’z milliy 
xartiyasi matnidagi Isroilni yo’q qilish bandini qayta ko’rib chiqish 
majburiyatini oldi.   
                                                                               
                                 Xulosa 
   Xulosa qilib aytganda Yosir Arofatning butun hayoti Falasti bilan bog’langan 
edi.U o’z faoliyatini Falastinni ozod qiishga bagishladi.1948-yildan Isroilga qarshi 
faoliyatini boshlab dastlab qurollar yetkazib beruvch guruhlarda so’ngra o’zining 
safdoshlari bilan Isroilga qarshi faol qarshiik olib borgan FATH ga asos solgan 
holda arab davlatlaridan alohida holda ularning mafkurasini rad etib o’z mafkurasi
                                                           asosida harakatlarini davom ettirdi.Unga qilingan turli bosimlar va unga qarsh 
qilingan harakatlar uni sindirmadi.Yosir Arofat o’zining va tashkilotining 
harakatlari bilan qisqa muddat ichida Falastinning  qahramoniga aylanadi.Bu 
yo’nalishda u kelishuvlar bilan arab davlatlarining moliyaviy yordamini olishg 
erishadiva FATHning kuchini moddiy tehnik bazasini yaxshilashga erishadi. 1989-
yilda Falastin davlati tuzilganligini elon qiladi.1990-yillardagi kelishuvlari Falastin 
uchun dastlabki muaffaqiyatlarni olib keldi.Isroil bilan hududlar masalasida 
shuningdek Falastinga iqtsodiy yordam masalalarida bir qator kelishuvlarga 
erishadi.Arofat  1994- yilda ushbu tinchlik uchun kelishuv i Nobel mukofoti bilan 
taqdirlanadi.Arofat Falastin ma’muriyatini tuzishga erishadi va bu ulkan xizmatlari 
bilan Yaqin sharq tarixida o’chmas iz qoldirdi.U Falastinning ramziga, falastin 
millatining milliy qahramoniga aylandi.
                     Foydalanilgan adabiyotlar ro’yxati:
1 Konstantin Kapitonov.  Birinchi raqamli Falastin.   . ng.ru (2003 
yil 21 oktyabr). 2021-yil 3-yanvarda olingan. 
Arxivlangan.2004-yil 28-oktabr.   
                                                           2   2. Aburish, Said .(1998).   Himoyachidan Diktatorgacha   . 
Nyu-York: Bloomsbury nashriyoti.7–32-betlar 
3 3.   Sayig' Yezid (1997).Qurolli kurash va davlatni qidirish, 
Falastin milliy harakati, 1949–1993. Oksford universiteti 
matbuoti.
4 Younan, Munib ; Strikkert, Frederik M. (2003).   Tinchlik uchun
guvohlik berish   .   Fortress Press . p. 111.
5   Sh. Ergashev “Eng yangi tarix 1945- 2017”

Yosir Arofatning Falastin davlatining tuzilishidagi o‘rni

Купить
  • Похожие документы

  • 2001-yil sentabr voqealri va uning xalqaro munosabatlarga
  • 1945-1990-yillarda Buyuk Britaniya
  • 1918-1923 yillarda xalqaro munosabatlar, Versal Vashington siyetemasining tuzilishi
  • Ahmad al-farg‘oniy
  • Almashlab ekishni loyihalashtirish va joriy etish

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha