Fixtening dialektik qarashlari

KURS ISHI
Mavzu:  “ FIXTENING DIALEKTIK QARASHLARI ” MAVZUSIDA
1 MUNDARIJA:
KIRISH   .... ........................................................................................... 3-4
I BOB.  XVIII asrda yevropada ijtimoiy-falsafasiy qarashlar …....
1.1. Yangi va eng yangi davr falsafasining ustuvor yo'nalishi  ……....  3-12
1.2. Dealektika tushunchasi ……………………………...……….... 12-13
II BOB.   Iagen Fixte hayoti va ijodi   …………………………..……..
2.1. Fixtening hayoti va ijodi ………………………….……………14-17
2.2.  Fixtening subyektiv idealizmi  ……………………….…………17-19
XULOSA   .... ......................................................................................19-20
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO YXATIʻ   . ................. 21
2 KIRISH
Mavzuning   asosligi   va   dolzarbligi .   Nemis   klassik   falsafasida
gnoseologiya   masalalari.   Nemis   klassik   gnoseologiyasining   yirik   vakillari
Immanuyil   Kant,   I.Fixte,   F.Shelling,   Georg   Gegel   va   Lyudvig   Feyerbax
kabilardir.   Falsafiy   tafakkur   rivojlanishining   bu   bosqichi   davrning   muayyan
tarixiy shart-sharoitlari bilan belgilanadi. Bu kuchli ijtimoiy ziddiyatlar, jamiyat
ongida   olamshumul   o zgarishlar   yuz   bergan   davr   edi.   Kuchli   inqilobiyʻ
harakatlardan   so ng   ularning   sur ati   pasayib   imkoniyatlariga   ishonchsizlik	
ʻ ʼ
kuchaydi.   Ijtimoiy   ongda   konservativ   tendensiyalar   ustunlik   qila   boshladi.
Angliya   va   Fransiyada   monarxiya   va   Cherkovning   oldingi   mavqeyi   tiklandi.
Germaniyada   pruss   monarxiyasining   roli   kuchaydi.   Tarixdagi   bu   ziddiyatli
voqealar nemis gnoseologiyasining asosiy xususiyatlarini belgilab berdi.
Davrning   olamshumul   voqealari   ijtimoiy   taraqqiyot   nafaqat   aql   va   fan
yutuqlari, balki axloq, ma naviyat sohasida erishilgan muvaffaqiyatlar bilan ham	
ʼ
o lchanishini   namoyish   etdi.   Inqilob   va   u   bilan   bog liq   urushlar   davrida   yuz	
ʻ ʻ
bergan ma naviy inqiroz nemis falsafasida nafaqat bilish imkoniyatlariga, balki	
ʼ
inson   ma naviy   dunyosining   barcha   tomonlari,   uning   bilish,   diniy,   axloqiy   va
ʼ
estetik   qobiliyatlarining   o zaro   aloqasi   muammosiga   ham   e tiborni   qaratishni	
ʻ ʼ
talab   qildi.   Umuman   olganda,   nemis   faylasuflari   haqiqat,   e tiqod,   yaxshilik   va	
ʼ
go zallik ajralmasdir, degan fikrni teran asoslashga harakat qildilar. 	
ʻ
Kurs ishing obyekti.  Kurs     ishining obyekti falsafaning yo’nalishlaridan
biri bo’lgan – pozitivizmni chuqur tahlil qilish. 
Kurs ishing predmeti.   Kurs ishining predmeti esa Ogyust Kont asarlari,
Jon Styuart Mill va Gerbert Spenser falsafiy qarashlari.
Kurs ishining maqsad va vazifalari:
- Pozitivizm haqida faylasuflar fikrlarini tahlil qilish
- Ogyust Kont asarlari ta’rifi
- Pozitivizm rivojlanishida o’z hissalarini qo’shgan J.S. Mill va G. Spenser
fikr va mulohazalarini o’rganish.
3  Uning vazifasi esa quyidagilardir
- Pozitivizmning   falsafaga   olib   kirilishi   kata   o’zgarishlariga   turtki
bo’lganligi, yangi fikrlar uchun debocha vazifasini o’taganligi
- Bugungi kunda pozitivizm falsafaning ajralmas bir qismiga aylangani
4 I BOB. XVIII ASRDA YEVROPADA IJTIMOIY-FALSAFASIY
QARASHLAR
1.1.   Yangi va eng yangi davr falsafasining ustuvor yo'nalishi
        XVIII   asrda   Yevropada   yuzaga   kelgan   ijtimoiy-falsafiy   qarashlar
ma’rifatparvarlik   falsafasi   sifatida   keng   tarqaldi.   Fransiyada   ma’rifatparvarlik
keng   ijtimoiy,   madaniy,   siyosiy   harakat   sifatida   XVIII   asrning   o‘rtalarida
vujudga keldi, xamda mutlaq manarxiya oqibatida yuzaga kelgan inqirozlar bois
1774-1789   yillarda   burjua   inqilobi   va   1793-1794   yildagi   yakonbinchilarning
diktaturasi   oqibatida   o‘zining   eng   yuqori   cho‘qqisiga   ko‘tarildi.   Bu   davr
faylasuflarining   g‘oyalaridagi   xilma-   xillikka   qaramay,   ularni   insoniyat
taraqqiyoti   markaziga   ilm   ma’rifatni   qo‘yish,   ratsionalizm   kabi   tendensiyalar
birlashtirib turardi. Fransuz faylasuflaridan biri Gelvetsiy aytadi: “insoniyatning
barcha musibatlarining asosiy sababchisi bu johillikdir”. 1
Inson   ofat   va   musibatlardan   faqat   ilm-marifat   yordami   bilangina   xalos
bo‘la oladi. insonning mayog‘i bo‘lgan aqlda ham “yashirin, uzluksiz inqiloblar”
yuz   beradi   hamda   johillik   barham   topa   boshlaydi.   Marifatparvarlik
dunyoqarashining 
asosiy   xususiyatlari   biri   bu   ratsionalizm   bo‘lib,   unga   ko‘ra   tabiyat   va   tafakkur
qonuniyatlari   o‘zaro   aynanlashtiriladi.   Ushbu   tamoyil   qisman   Dekart
ratsionalizmiga   asoslangan,   hamda   u   keyinchalik   Gegel   panlogizmida   ham   o‘z
aksini   topadi.   Ammo   Dekart,   Gegel   va   marifatparvarlarning   ratsionalizmining
umumiy   jihati   shundaki,   unga   ko‘ra   mexanikaning   sodda,   mantiqiy
qonuniyatlari   borliqning   umumiy,   yaxlit   qonuniyatlariga   muvofiq   keladi.
Oldingi   asrlardanoq   etakchi   fanga   aylanib   ulgurgan   mexanika   astranomiya,
matematika  bilan  qo‘shilgan  holda o‘sha  davrdagi  ilg‘or   faylasuflarning  asosiy
mashg‘ulotiga   aylandi.   Mexanika,   matematika   va   mantiq   uchligi   XVIII   asr
ratsionalizmining asosi sifatida etirof etildi.
1
  Gelvetsiy Klod Adrian “Aql to‘g‘risida” kitobidan   Shermuxamedova  N. Falsafa va fan metodologiyasi. –T. :
Universitet, 2005. 215-bet
5   Gobbsga   ko‘ra   jamiyat   mexanika   qonuniyatlarining   ijtimoiy   hayotdagi
mahsuli   sifatida   baholanadi.   Golbax   esa   tabiat   qonunlarini   insoniyat
tafakkurining   muallimi   va   mezoni   deya   talqin   qiladi.   Johillik,   omilik   nafaqat
illat   sifatida,   balki   tabiat,   jamiyat   taraqiyotiga   g‘ov,   to‘siq   deya   qoralanadi.
Biroq   deistlar   ham   materialistlar   ham   bu   borada   turlicha   yondashuvga   ega.
Ularning biri  uchun olam  tartiboti  yaratuvchining irodasi  bilan bo‘lsa, ikkinchi
tomon   uchun   esa,   borliqdagi   tartibot   tabiat   qonunlariga   muvofiq   amalga
oshiriladi. 2
Ushbu   konsepsiya:   birinchidan   inson   oliy   tafakkur   in’om   etgan   aqlga
ko‘ra   borliqni   anglaydi   degan   qarashni   o‘zida   aks   etiradi.   Spinoza   bu
konsepsiyani   moddiy   substansiya   sifatida   talqin   qilgandi.   XVIII   asr
ma’rifatparvarlarining xulosalariga muvofiq esa, olam oqilona strukturaga ko‘ra
yaralgan   bo‘lib,   tabiat   va   tafakkur   qonunlari   aynandir.   Tabiat   va   jamiyatdagi
kauzal, tasodifiy hodisalar ham mantiqiy asosga ega. Demak olamni nafaqat aql
yordamida mutlaq bilish, balki uni intuitiv his qilish ham tan olinadi.
XVII   asr   ratsionalistlaridan   farqli   o‘laroq   fransuz   marifatparvarlarining
qarashlarida   tafakkurdan   tabiatga   qarab   emas,   aksincha   tabiatdan   tafakkurga
qarab   rivojlanish   kuzatiladi.   Bu   borada   Didro   va   Gelvetsiyning   qarashlari
sensualizmni   inkor   qilmaydi.   Inson   tabiat   tomonidan   unga   berilgan   sezgi
organlari   yordamida   borliqni   anglaydi.   Shu   bois   u   tabiatdan   o‘rnak   olmog‘i
kerak.   Bu   harakat   esa   tom   ma’nodagi   donishmandlik   sanaladi.   tabiatning   o‘zi
aqlli   emas,   biroq   u   aqlli   mavjudotlarni   yaratadi.   “Falsafiy   qarashlarga
qo‘shimchalar”   asarida   Didro   diniy   e’tiqod   va   tabiat   oqilonaligi   bir-biriga
muvofiq   kelmaydi,   chunki   tabiat   jonli   emas,   biroq   u   oqilona   tartibotga   ega:
insonning   baxtli   bo‘lishga   intilishi   tabiat   qonunlariga   muvofiq   keladi   deya
ta’kidlaydi.
Yuqoridagi   fikrlardan   shuni   kuzatish   mumkinki,   tabiat   qonunlarini
xuquqiy   darajasigacha   ko‘tarish   tendensiyasi   kuzatiladi.   Boshqacha   qilib
2
 Nazarov Q. Bilish falsafasi – T.: Universitet, 2005.  Falsafa asoslari. -T.: Sharq, 2005.   51-bet
6 aytganda,   ma’rifatparvarlar   tabiiy,   adolatli,   ratsional   qonunlarni   yaratish
g‘oyasini   ilgari   surishadi.   Bu   g‘oyalar   o‘zida   naturalistik   orientatsiyaga
tayangan,   gnoseologik   optimizmni   ifoda   etadi.   Xatto   Volter   hamda   Russoning
ilm-m’arifatni   sof   nazariy   aql   mahsuli   ekanini   ta’kidlovchi   deistik   qarashlari
ham, ma’rifatparvarlik g‘oyalarining yaxlitligiga putur etkazmaydi.
Tanqidiy   ruhdagi   ma’rifatparvarlik   g‘oyalari   garchand   XVIII   asr
o‘rtalarida Fransiyadagi inqilobiy hayotga muvofiq kelmasada, ma’rifatparvarlar
ratsionallikka   asoslangan   o‘z   qarashlarini   kun   kelib,   ijtimoiy   hayotning   barcha
sohalarida   yuzaga   chiqishiga   ishonganlar.   Mohiyatan   olib   qaraganda
ma’rifatparvarlik   falsafasi   asosan   siyosiy   g‘oyalarni   o‘zida   aks   ettirib,   o‘z
davrining   ijtimoiy   hodisalariga   tanqidiy   nuqtai   nazardan   baho   berarkan,   ushbu
inqirozlardan   faqat   ilm   ma’rifat   yo‘li   bilangina   xalos   bo‘lish   mumkinligini
ta’kidlashadi. Avvalambor ushbu qarashlar tasavvurda qotib qolgan spekulyativ,
dogmatik metofizikaga ham qaratilgan edi.
Xususan,   Didro,   Volter,   Gelvetsiyning   antispekulyativ   sensualizmi
o‘zidan   oldingi   davrdagi   ratsionalistik   qarashlardan   birmuncha   farq   qiladi.
Ayniqsa   bu   borada   Lokk,   shuningdek   Nyuton   mexanikasining   ta’siri   ancha
sezilarli.   O‘sha   davrda   ijtimoiy   hayot   xamda   tafakkurda   yuz   bergan   inqiloblar
falsafiy   dunyoqarashni   mutloq   boshqa   o‘zanga   burib   yubordi.   Xususan   bu
davrda diniy mutaassiblikka qarshi o‘laroq, falsafada materialistik yondashuvlar
etakchi o‘ringa ko‘tarildi. Ayniqsa Didro, Golbax kabi faylasuflarning qarashlari
o‘ziga xos ahamiyat kasb etadi.
Masalan   Golbax:   “materiya   va   harakatning   yaxlitligi   olamning   paydo
bo‘lishidan ko‘ra, kishilik jamiyatining shakllanishiga katta hissa qo‘shgan..”- ,
deb yozadi. Bir so‘z bilan aytganda marifatparvarlar kishilik jamiyati va ilm-fan
taraqqiyotini   yoqlaydilar,   biroq   bu   taraqqiyot   ayrim   biologik   elementlarni
hisobga olmaganda sof mexanik axamiyat kasb etadi. Ular Nyuton mexanikasini
olamning hamma hududiga mutlaq, birdek ta’sir o‘tkazadigan tabiiy va ijtimoiy
borliqning   fundamental   asosi   haqidagi   yakuni   xulosa   sifatida   talqin   qiladilar.
7 Masalan,  ma’rifatparvar  faylasuflardan biri  Lametri: “ijtimoiy munosabatlar  bu
axloqiy   munosabatlardir,   axloq   esa,   Nyuton   mexanikasining   uzviy   davomi.   U
organizmlar   munosabatidan   ko‘ra,   ijtimoiy   munosabatlarga   ko‘proq   muvofiq
keladi”, deya uqtiradi.
XVIII   asrning   oxiri   XIX   asrning   boshlari   Germaniyada   dastlab   adabiyot
san’at,   keyinchalik   esa   ijtimoiy   siyosiy   o‘zgarishlar   bilan   bir   qatorda   falsafiy
qarashlar   keng   taraqqiy   etdi.   Ijtimoiy   boshboshdoqlikka   barham   berish   istagi
hamda   o‘zgarishlarga   moyillik   Germaniya   jamiyatida   o‘ziga   xos   yangicha
madaniyatni   taraqqiy   etirishga   imkon   beruvchi   barqaror   ma’naviy   muhitni
yaratdi.   an’analar,   diniy   qadriyatlarga   sodiqlik   ruhiga   qaramay,   xurfikrlilik,
ma’rifatparvarlik kabi g‘oyalar olmon jamiyatining ijtimoiy hayotiga kirib bordi.
Madaniy   g‘oyaviy   o‘zgarishlar   Gete,   Shiller,   Lessing,   Kant   kabi   shoir   va
faylasuflarning   ijodida   aks   etdi.   Bu   ma’noda   olmon   mumtoz   falsafasining
asoschilaridan   biri   Immanuil   Kantning   (1724   1804   yillar),   g‘oyalari   muhim
ahamiyat kasb etadi.
Kant   falsafasi   ma’rifatparvarlik   g‘oyalarining   tanqidi   va   yakuni   sifatida
baholanadi.   Kantning   falsafa   tarixidagi   o‘rni   XIX   -   XX   asrlardagi   falsafiy
qarashlar   aynan   uning   g‘oyalari   asosida   rivojlanganligi   bilan   ham   axamiyatli
sanaladi   tanqidiy   davrlarga   bo‘lib   o‘rganiladi.   Tanqidiy   davrgacha   bo‘lgan
bosqichda   Kant   ijodi   tabiiy   ilmiy   va   naturfalsafiy   harakterga   ega.   Aynan   shu
bosqichda uning “Osmonning umumiy, tabiiy tarixi va nazariyasi” nomli traktati
yoziladi. Ushbu traktatda bayon qilingan nazariyalar keyinchalik Kant va Laplas
nazariyasi sifatida shuxrat qozonadi. Kant ijodining ikkinchi bosqichini tanqidiy
deya   nomlanishi,   uning,   falsafaning   vazifasiga   nisbatan   yangicha   yondashuvni
ilgari  surishi  bilan izohlanadi. Faylasuf  har  qanday dogmatik qarashni  tanqidiy
baxolashi lozimligini ta’kidlaydi. Kant o‘zidan oldin qarama- qarshi pozitsiyada
bo‘lgan   ratsionalizm   va   empirizm   g‘oyalarini   o‘ziga   xos   tarzda   sintez   qildi.   U
har ikkala yo‘nalishning o‘zi ijobiy deb bilgan tomonlarini birlashtirib, keraksiz
jihatlarini   rad   etdi.   U   empiriklarning   aql   tajribaga   tayanishi   kerak   degan
8 mulohazalarini   yoqlaydi,   lekin   ularning   inson   aqli   dastavval   oq   qog‘ozga
o‘xshatilishini  inkor qiladi. Kant ratsionalistlarning “tug‘ma g‘oyalar” haqidagi
qarashlarini   ham   tanqid   qiladi.   U   tug‘ma   g‘oyalar   o‘rniga,   aprior   bilimlar
tushunchasini   qo‘llaydi.   Aprior   bilimlar   o‘ziga   xos   tafakkur   va   mushohada
shakli bo‘lib, ular ob’ektga emas, sub’ektga tegishli. Ular hissiy idrok va aqliy
bilish   strukturasiga   mos   xarakterga   ega.   Aprior   bilimlar   hech   qachon   “narsa
o‘zida”da mavjud emas. SHu sabab ham ular “tug‘ma g‘oyalar” bo‘la olmaydi.
Kantning   qarashlari   o‘zidan   keyingi   Evropa,   ayniqsa   Olmon   falsafasiga
katta   ta’sir   ko‘rsatdi.   Kantning   izdoshlari   u   ko‘targan   muammolarni   yanada
aniqroq bayon qilishga  uning kamchiliklarini  izohlashga xarakat  qildilar  bunga
misol   tariqasida   I.   Fixtening   (1762   -   1814   yillar)   qarashlarini   keltirib   o‘tamiz.
Uning   1792   yilda   e’lon   qilingan   “Har   qanday   vahiyning   tanqidi”   ocherki
Kantning   “Sof   aqlning   tanqidi”   nomli   asaridan   ta’sirlanib   yozildi.   Fixtening
mazkur ocherkini Kantning o‘zi e’tirof etadi.  3
Kantning   aprior   bilimlar   shakliga   ega   bo‘lgan   transsendental   sub’ekt
g‘oyasi   falsafaning   borliq   haqidagi   nazariyalarini   ong   ontologiyasi   sifatida
baxolashga   imkon   yaratdi   Fixte   Kant   falsafasining   aynan   shu   tomoniga   etibor
qaratdi. U Kant metafizikasida uchraydigan dualistik elementlarni tanqid qiladi
va “narsa o‘zida” g‘oyasini qabul qilmaydi. Fixte Kant metofizikasini dialektik
yo‘l   bilan   tahlil   qilishga   urunadi.   Keyinchalik   bu   urunish   Shelling   va   Gegel
tomonidan tanqidga uchraydi.
Fridrix   Shelling   (1775   -   1854   yilllar)   olmon   idealistik   maktabi
vakillaridan biri. Leybsik universitetida tabiiy fanlar va falsafadan ta’lim oladi.
1800 yilda e’lon qilingan “transsendental idealizmning tizimi” nomli asari unga
katta shuxrat keltiradi. Shelling tabiat va ruh aynanligi prinsipiga tayanadi. Unga
ko‘ra   tabiat   ham,   ruh   ham   mutloqlik,   yoki   xudoning   turlicha   namoyon   bo‘lish
shaklidir.
3
  Shermuxamedova N. Falsafa va fan metodologiyasi. –T. : Universitet, 2005. 228-bet
9 Shelling falsafasi Kantning transsendentlik haqidagi qarashlari bilan sug‘orilgan,
Bruno va  Spinoza  panteizmining qayta  ishlangan  shakli  edi.  Tabiat   va ruhning
aynanligi azaldan mavjud bo‘lib, u bizning sezgilarimizga ko‘ra farqlidir. Bizga
namoyon   bo‘layotgan   reallik   va   ideallik   bir   xil   mohiyatga   ega.   Shelling
falsafasidagi   tabiat   va   san’at,   naturfalsafa   va   falsafaning   g‘oyat   yaqinligi
zamondoshlari,   ayniqsa   F.Gegel   tomonidan   adabiyot   va   fan   funksiyalarini
chalkashtirilishi sifatida tanqid qilindi.
Georg   Vilgelm   Fridrix   Gegel   (1770   -   1831   yillar)   Tyubingen
universitetining   ilohiyotshunoslik   fakultetida   ta’lim   olgan.   U   Shelling   bayon
etishga urungan mutloq ruhning san’atda namoyon bo‘lishi  g‘oyasiga tayangan
real   va   ideallikning   aynanlik   prinsipini   tanqid   qilib,   san’at   modelining   o‘rniga
fan   modelini   qo‘llaydi   hamda   mutloq   ruhning   namoyon   bo‘lishini   mantiqiy
jarayon   sifatida   ko‘rsatadi.   Haqiqat   mavjud   bo‘lgan   haqiqiy   shakl   faqat
fandagina   namoyon   bo‘ladi.   Ushbu   qarashlar   Gegelga   inson   ongining   barcha
sohalarini qamrab oladigan ulkan falsafiy tizim yaratishga imkon berdi. Klassik
e’tiqod   shakllarini   falsafaning   ta’riflash   predmetiga   ajratarkan   Gegel,   uning
mantiqiy harakatini mutloq ruhga muvofiqligini ko‘rsatadi. Narsalar o‘z asosiga
ko‘ra   fikrdir,   ya’ni   barcha   mavjid   narsalar   aqlga   muvofiqdir,   barcha   aqlga
muvofiq   narsalar   mavjuddir,   yoki   boshqaa   qilib   aytganda   g‘oya   bu   haqiqatdir,
barcha   haqiqatlar   esa,   g‘oyadir.   Mutloq   ruh   namoyon   bo‘lishining   har   bir
bosqichi   o‘ziga   xos   mazmunga   ega,   san’at   ham,   din   ham   uni   to‘la   aks   ettira
olmaydi, faqat sof aqldagina u to‘la namoyon bo‘ladi.
Insoniyat   tarixini   katta   ko‘lamda   tizimli   talqin   etilishi   Evropa   madaniy
hayotiga beqiyos ta’sir ko‘rsatdi. Shuning bilan bir qatorda, o‘zida ratsionalizm
prinsiplari,   sub’ekt   va   ob’ektning   o‘zaro   qarama-qarshi   konsepsiyalarini
mujassamlashtirgan   Gegel   ta’limoti   Evropa   mumtoz   falsafasining   yakunlovchi
bosqichi   ham   edi.   Gegel   qarashlarining   tanqidi   Evropada   o‘ziga   xos   noklassik
falsafiy yo‘nalishlarni yuzaga chiqardi.
10 Gegel   g‘oyalari   katta   mavqeyga   ega   bo‘lgan   davrlardayoq   unga   tarafdor
bo‘lmagan,   qarashlarini   keskin   tanqid   qilgan   faylasuflar   paydo   bo‘ldi.   Bular
olmon   faylasufi   Artur   Shopengauer   va   Daniyalik   faylasuf   Seren   Kerkigor   edi.
Ularning  ilgari   surgan  g‘oyalari   mumtoz  falsafaning prinsiplaridan  tubdan farq
qilib,   unda   inson   borlig‘ining   mohiyati,   uning   olamdagi   o‘rni,   o‘lim   va   hayot,
inson   hayotining   ma’nosi   kabi   muammolar   o‘rtaga   tashlandi   va   Evropada
keyinchalik bu yo‘nalish postklassik falsafa nomi bilan keng tarqaldi.
Shopengauer   (1788-1860   yillar)   olmon   faylasufi.   Shopengauer   Evropada
keng   yoyilgan   zamonaviy   falsafaning   asoschilaridan   biri   sanaladi.   1818   yilda
uning   mashxur   asari   “Olam   iroda   va   tasavvur   sifatida”   nomli   asari   yoziladi.
Shopengauerning   nuqtai   nazaricha   olam   insonga   iroda   va   tasavvur   sifatida
namoyon   bo‘ladi.   Iroda   bu   -   Kant   nazarda   tutgan   “narsa   o‘zida   bo‘lib”,   u
borliqning   azaliy   ibtidosidir.   O‘z   tabiatiga   ko‘ra   qandaydir   kosmik,   biologik
kuch tasavvur sifatida olam insonning ongida aks etadi, oqibatda zamon, makon,
sub’ekt   ob’ekt   alohida   narsalarning   turfa   xiligi   hamda   ular   o‘rtasidagi   sababiy
bog‘lanishlar   vujudga   keladi.   Bularning   bari   inson   aqli,   idroki   o‘z   aprior
shakliga   ko‘ra   shunday   yaratilgan.   Bu   olamda   inson   mutloq   irodaning
ixtiyoridadir,   u   borliq   qonunlarini   anglashi,   unga   moslashib   yashashi   uchun
insonga   intelekt   bergan.   Insoning   hayoti,   mavjudligi   qanchalik   bema’no
bo‘lmasin,   mutloq   iroda   uni   yashashga   majbur   qiladi.   Shopengauer   yangi   davr
falsafasiga   birinchilardan   bo‘lib   pessimizm   ruhini   olib   kiradi,   biroq,   XIX
asrning   birinchi   yarmida   avj   olgan   iqtisodiy,   madaniy,   ta’lim   sohalaridagi
taraqiyot bois uning g‘oyalariga etarlicha etibor berilmaydi. 4
Seren   Kerkigor   (1813   -   1855   yillar)   Daniyalik   faylasuf,   huddi
Shopengauer kabi uning qarashlari ham o‘z davrida etirof etilmagan. U o‘zining
“Yoki   yoki”   asarida   inson   shaxsiyati   bosib   o‘tishi   lozim   bo‘lgan   uch   bosqich:
estetik, axloqiy va diniy bosqichlarni ko‘rsatadi. Estetik bosqichda inson hissiy
va   jismoniy   lazzat   va   farog‘at   uchun   yashaydi.   Bu   ma’noda   u   hayvonga,   yana
4
  Shermuxamedova N. Falsafa va fan metodologiyasi. –T. : Universitet, 2005.  225- bet
11 ham   aniqroq   qilib   qaytganda   aldov   va   yolg‘onlar   bilan   ovunadigan   bolaga
o‘xshaydi.   Kerkegorning   fikricha   aksariyat   kishilar   hayotlari   davomida   bu
bosqichdan   chiqib   ketolmaydilar.   Axloqiy   bosqichda   inson   o‘zining   nafaqat
jismdan, balki ruhdan ham iborat ekanligini anglaydi. Bu bosqichda u umidsizlik
va azob chekadi, zotan umidsizlik, inson mohiyatini anglashda zaruratdir. Inson
kamoloti   uchun   axloqiy   bosqichning   o‘zi   etarli   emas,   u   e’tiqod   bosqichida
umidsizlikni keltirib chiqargan zarurat bilan kurashadi va o‘zi uchun imkoniyat
topadi.   Kerkegorga   ko‘ra   faqat   chin   ma’nodagi   e’tiqodgina   insonni   umidsizlik
va azob uqubatdan qutqaradi.
Shopengauer qarashlari ta’sirida shakllangan yana bir yirik faylasuflardan
biri Fridrix Nitsshe (1844 - 1900 yillar) uning asosiy asarlari: “Fojianing musiqa
ruhidan   yaralishi”,   “Quvnoq   fan”,   “Axloq   gnoseologiyasi”,   “Zardusht   shunday
degandi”.
U o‘zining “Fojianing musiqa ruhidan yaralishi “ asarida qadimgi Yunon
madaniyatini  tahlil  qilarkan, unda  ikki  ma’bud, Apollon va Dionis  kulti  o‘zaro
qarama-qarshilikda   bo‘lganligini   aytadi.   U   ratsional,   tizimli   tartiblangan   bilim
ramzi   sifatida   Apollonni,   irratsional,   mistik   bilimlar   ramzi   sifatida   Dionisni
ko‘rsatadi. Nitsshining fikricha fojiaviylik Dionis ruhidan yaraladi. Fojiaviylik,
irratsionallik   har   qanday   san’atning   o‘zagi   hisoblanadi.   Nitsshe   Evropa
madaniyati
inqirozini   ratsionallikni   hayoti   instinktlar,   irotsionallik,   mistika   ustidan
qozongan g‘alabasi natijasida deb biladi. Nitsshe falsafasida ko‘tarilgan yana bir
muammolardan   biri,   inson   mohiyati   muammosidir.   U   xristianlik   dinining
g‘oyalarini,   shuningdek   sotsializm   va   demokratiyani   ham   keskin   tanqid   qiladi.
Nitsshening fikricha aynan shu g‘oyalar hech narsaga qodir bo‘lmagan, shaxsiz
olomonning manfatlariga xizmat qiladi. Insoniyat hali ham hayvonlik xolatidan
yuqoriga   ko‘tarilmagan,   undan   faqat   ayrim   faylasuflar,   avliyolar   va   ijodkorlar
xalos   bo‘lganlar.   Buning   uchun   insoniyat   ming   yillardan   buyon   o‘rnatilgan
12 qadriyatlar   tizimini   o‘zgartirishi,   ularni   qayta   baholashi   lozim   deya   ta’kidlaydi
Nitsshe.
XIX   asrning   oxiri,   XX   asrning   boshlarida   tabiatshunoslik   fanlarining
nazariy   taraqqiyoti   natijasida,   Spinoza   va   Feyerbaxning   spekulyativ
materializmi   hamda   Gegel,   Fixte,   Shellingning   idealizmi   jamiyat   rivoji   va   fan
sohalaridagi o‘zgarishlarni to‘la tushuntirib bera olmadi.
XVI   XVII   asr   Yevropa   hayotida   ulkan   o‘zgarishlar   asri   bo‘ldi.
Insonlarning hayot tarzi, qadriyatlar tizimi va dunyoqarashidagi tub o‘zgarishlar
falsafada  yangicha uslub  va muammolarni  keltirib chiqardi. Bu davrda falsafiy
tafakkur   yo‘nalishlarini   belgilab   bergan   muhim   xodisalardan   biri   bu   -   fan
inqilobi edi. Ushbu inqilob N. Kopernik, I. Kepler, Tixo Brage, G. Galiley kabi
olimlarning   kashfiyotlari   bilan   boshlanib,   I.   Nyutoning   kashfiyotlari   bilan
yakunlandi.   Endilikda   falsafa   kechayotgan   o‘zgarishlarning   mohiyati   va
ko‘lamini   qamrab   olishi,   xodisalar   rivojini   tushuntirib   berishi,   kishilarni
yangicha olamga olib kirishi lozim edi. Bunda insoning tabiatga, jamiyatga, o‘z
o‘ziga   hamda   xudoga   bo‘lgan   munosabati   mutlaqo   o‘zgacha   ma’no   kasb   etdi..
[4]
1.2.   Dealektika tushunchasi
Dialektika   [yun.   dialektike   (techne)   —   suhbat   olib   borish,   bahslashish
san ati][5]   —   borliqning   vujudga   kelishi,   uning   taraqqiyoti   haqidagi   falsafiyʼ
ta limot hamda voqelikni bilish va unga asoslangan tafakkur uslubi. "Dialektika"
ʼ
tushunchasi  falsafa  tarixida dastlab  hozirgi  ma nosidan  boshqacha   tushunilgan.	
ʼ
Yunon   falsafasida   dialektika   muxolifning   muhokamasidagi   ziddiyatlarni   ochib
tashlash,   munozara   orqali   xaqiqatni   topish   san atini   anglatgan.   Keyinchalik   bu
ʼ
usul   tabiat   hodisalariga   tatbiq   etila   boshlagan,   bilish   uslubiga   aylangan.
Dialektik   tafakkurvoqelikni   bilish   jarayoni   sifatida   inson,   jamiyat   bilan
bog liklikda   paydo   bo lgan.   Voqelikni   bilish   va   uni   inson   manfaatlari   yo lida	
ʻ ʻ ʻ
o zgartirishning   dialektik   uslubini   anglashga   intilish   qadim   zamonlarga   borib	
ʻ
13 taqaladi.  Bu intilish  dastlab  Sharqda paydo  bo lib, antik  davrda  o z takomiligaʻ ʻ
yetgan. Falsafa tarixida dialektika turlicha talqin qilingan. "Dialektika" so zi ilk	
ʻ
bor   Sokrat   (Suqrot)   tomonidan   qo llanilgan.   U   dialektikani   bir-biriga   zid,	
ʻ
qaramaqarshi   fikrlar   to qnashu-vi   orqali   haqiqatni   topish   san ati   deb   bilgan.	
ʻ ʼ
Geraklit   ijodida   dialektika   o zining   antik   davrdagi   eng   yorqin   ko rinishiga   ega	
ʻ ʻ
bo ldi.   Geraklit   fikricha,   Dialektika   -   muttasil   harakatdagi   olam   ichki   jihatdan	
ʻ
ziddiyatli   va  u  doimiy  vujudga  kelish,  rivojlanish  hamda  tanazzulga  yuz  tutish
—   qaramaqarshiliklar   birligidan   iborat.   Mazkur   davrda   Geraklit   va   boshqa
yunon   faylasuflari   ta limotlari   negizida   sofistlarning   salbiy   tusdagi   dialektikasi	
ʼ
vujudga   keladi.   Sofistlar   haqiqatni   borliq   dialektikasidan   emas,   bahslar   olami,
ruhiyatidan   axtarib,   ziddiyatli   inson   tafakkurini   harakatga   keltirdilar,   oxir-
oqibatda   bilish   faqat   nisbiy,   gumoniy,   taxminan   ekanligini   e tirof   etishgacha	
ʼ
borib   yetdilar.   O rta   asrlardan   XVIII   asrgacha   dialektika   oddiy   (maktabda	
ʻ
o qitiladigan)   mantiq   ilmi   sifatida   tushunib   kelindi.   Platon   dialektikani	
ʻ
narsalarning   ideal   mohiyatini   bilish   maqsadida   tushunchalarni   bo lak-	
ʻ
bo laklarga ajratish, so ng bir-biri bilan o zaro bog lash uslubi  deb hisoblagan.	
ʻ ʻ ʻ ʻ
Kuzalik   Nikolay,   J.   Bruno   dialektikani   qarama-qarshiliklarning   mos   kelishi
haqidagi   ta limot   deb   ta kidlashgan.   Kantnit   fikricha,   dialektika   voqelikni	
ʼ ʼ
tajriba,   hissiy   bilimlar   orqali   emas,   balki   sof   tafakkur   asosida   bilishga   intiladi.
Gegel dialektikani borliq, ruh va tarix taraqqiyotining ziddiyatlarini anglashning
umumiy uslubi deb bildi. Falsafa tarixida dialektikaning 3 ta asosiy shakli tarkib
topdi: 1) qaDialektika dunyodagi ilk, stixiyali, sodda dialektika (Geraklit, Platon
va b.); 2) nemis mumtoz idealistik (xususan, Gegel) falsafasi; 3) K. Marks va F.
Engels asos solgan materialistik dialektika K. Marks, F. Engels va xususan, V.I.
Lenin dialektikani voqelikni bilish va uni inqilobiy o zgartirish qaqidagi ta limot	
ʻ ʼ
hamda   buning   tegishli   uslubi   deb   hisobladilar.   Marksistik   utopiya   dialektika
qonunlarida   insoniyatning   yalpi   baxt-saodatga   borish   kafolatini   ko radi.   20-asr	
ʻ
14 G arb   falsafasida   dialektika   neogegelchilik,   ekzistensializm,   diniy   falsafaningʻ
turli oqimlarida rivojlandi. 5
5
  Диалектика принсипов и законов в структуре научной теории. –  T ., 1999.  156 б.
15 II BOB.   IAGEN FIXTE HAYOTI VA IJODI
2.1. Fixtening hayoti va ijodi
Iogann   Gottlib   Fixte   (1762-1814)   Germaniyaning   Rammenau   shahrida
istiqomat   qiluvchi   kambag‘al   hunarmand   oilasida   dunyoga   kelgan.   U   tasodif
tufayligina savod chiqarish imkoniyatiga ega bo‘lgan. Miltits ismli baron undagi
qobiliyatni sezib, homiylik qilgan.
1774 yilda Fixte Shulpfortdagi maktabga boradi. Biroq baxtga qarshi shu
yili   uning   homiysi   hayotdan   ko‘z   yumadi.   Fixte   muhtojlik   tufayli   o‘qishni
tashlashga majbur bo‘ladi va xonadonlarda muallimlik qila boshlaydi. Shu bilan
birga   Leyptsig,   Yen,   Vittenberg   shahrida   ilohiyot   va   huquqdan   ma’ruzalar
tinglaydi.
1790   yilda   bir   talabaga   Kant   falsafasidan   ta’lim   berish   asnosida   kutilmaganda
o‘zining   ham   fikri   tiniqlashib,   qarashlari   o‘zgaradi.   Taqdirni   qarangki,   ko‘p
fursat o‘tmay, Fixte Kant bilan uchrashib unga o‘zining «Yangilikning atroflicha
tanqidi»   deb   nomlangan   ilk   asarini   taqdim   etishga   muvaffaq   bo‘ladi.   Kant   esa
kutilmaganda yosh muxlisiga xayrixohlik ko‘rsatib, bu asarni nashr etish uchun
tavsiyanoma   beradi   hamda   Dantsigda   xonadon   o‘qituvchisi   bo‘lib   ishga
joylashishida yordam ko‘rsatadi.
Kantning tavsiyasi bilan chop etilgan asari Fixtega katta shuhrat keltiradi.
1794 yilda u Yen universitetining professori bo‘ladi. Bu lavozimga Fixte o‘sha
vaqtda   Sakson   Veymar   gertsogligida   vazir   bo‘lib   ishlayotgan   Gyotening
tavsiyasiga   ko‘ra   o‘tkazilgan   edi.   1798   yilda   Fixte   o‘zini   asossiz   ravishda
g‘oyaviy   o‘zboshimchalikda   ayblaganlarga   norozilik   sifatida   universitetni   tark
etadi.   1810   yilda   u   Berlinda   yangi   tashkil   etilgan   Oliy   maktabning   birinchi
rektori etib saylanadi.
Fixte   1814   yili   ichterlama   xastaligi   tufayli   vafot   etdi.   Uning   qabriga
o‘rnatilgan   yodgorlikka   injildan   olingan   quyidagi   go‘zal   so‘zlar   bitilgan:
«Ustozlar   samo   yoritgichi   kabi   yog‘du   sochaveradilar,   ezgulik   yo‘lini
ko‘rsatuvchilar yulduzlarga o‘xshab mudom va mangu charaqlab turaveradilar».
16 Faylasufning   hayoti   haqida   uning   o‘g‘li   Immanuil   German   Fixte   o‘z
xotiralarida yozib qoldirgan.
Fixtening   to‘la   asarlari   to‘plami   8   jilddan   iborat   bo‘lib,   undan   quyidagi
asarlar o‘rin olgan:
«Axloqiylik   haqidagi   ta’limot   tizimi»   (1794),   «Olimning   vazifalari
to‘g‘risida   ma’ruzalar»   (1794),   «Umumiy   ilmi   donish   asoslari»   (1794-1795),
«Ilmi donish yoki falsafa deb ataluvchi tushuncha to‘g‘risida», «Tilga qobiliyat
va   tilning   kelib   chiqishi   to‘g‘risida»   (1795),   «Tabiiy   huquqning   ilmi   donish
tamoyillariga   muvofiq   asoslari»   (1797),   «Keng   ommaga   eng   yangi   falsafaning
asl mohiyati haqidagi quyosh kabi yorqin xabar» (1800), «Yopiq savdo davlati»
(1800),   «Yangi   falsafiy   tamoyillarning   ilmi   donish   nuqtai   nazaridan   tarixi   va
tanqidi» (1830).
Fixtening   qarashlari   o‘ziga   xos   va   favqulodda   sermahsuldir.   Uning
fikricha,   Alloh   yaratgan   olam   ichra   yana   bir   olam   –   inson   olami
mavjuDialektika Uni  inson yaratgan. Aslini  olganda bizni  o‘rab turgan olamda
odamlar   qo‘li   bilan   yaratilgan   narsalar   bisyor.   Ular   zamondoshlarimiz,
ajdodlarimiz   mahsulidir.   Biz   bu   mahsullarni   so‘zda   ifoda   etamiz,   fikrlar
vositasida   o‘ylaymiz.   Ajdodlardan   meros   qolgan   muammolarni   muhokama
qilamiz.   Ular   nom   qo‘ygan   va   oydinlashtirgan   narsalarni   ko‘ramiz.   Ular
qoldirgan   turmush   tarzi   asosida   yashaymiz.   Inson   oyog‘i   yetmagan   go‘shasi
yo‘q   tabiatning   qo‘ynida   kun   kechiramiz.   Hamma   narsaning   tarxi   buzilgan,
hamma   narsaga   ta’sir   o‘tkazilgan,   hamma   narsa   o‘zgartirilgan.   Fixte   ana
shunday   xulosalar   bilan   olamni   o‘rganish   va   anglashdagi   yangicha,   dadil
tashabbuslarga yo‘l ochib berdi.
 -  Inson o‘zi burchli bo‘lgan hamma ishni bajarishga qodir.
  -   O’zimdan   tashqaridagi   narsalarni   o‘zgartirolmaganim   uchun   o‘zimdagilarni
o‘zgartirishga qaror qildim. Falsafaga, aynan Kant falsafasiga o‘zimni urdim.
 - Harakat qilmoq! Harakat qilmoq! Biz shuning uchun mavjudmiz.
17   - O’z-o‘zingni idrok et, atrofingni o‘rab turgan hamma narsadan nigohingni uz
va botiningga boq. Bu falsafaning o‘z shogirdiga qo‘yadigan birinchi  talabidir.
Bunda   gap   sendan   tashqaridagi   emas,   balki   faqat   sendagi   narsalar   haqida
boryapti.
 - Har qanday voqelik ta’sirchanlikdir, hamma ta’sirchanlik voqelikdir.
 - Tabiat odamlarni erkinlik, ya’ni faoliyat uchun yaratdi.
  - Biz bilganimiz uchun harakat qilmaymiz, balki harakat uchun yaratilganimiz
tufayli bilamiz.
 - Inson zotiga mansub odamlar bir-birlariga o‘xshamaydilar. Ularning o‘xshash
tomoni bitta. U ham bo‘lsa, barchaning pirovard maqsadi – mukammallik.
Va   mana,   vaqt   oqimida   qachonlardir   mavjud   bo‘lgan   ilmning   siniq
parchalari   suzib   yuribdi.   Siz   ularning   bebaho   ekanini   eshitgansiz.   Qurbingiz
yetganicha   ilm   siniqlarini   bu   oqimdan   tutib   olasiz-da,   qiziquvchilarga
ko‘rsatasiz.   Siz   bu   bo‘laklarni   sindirib,   ezib   yoki   bexosdan   shaklini   buzib
yubormaslik   uchun   va   beshikast   holda   avlodlaringizga,   avlodlaringiz   esa   o‘z
avlodlariga   qoldirishi   uchun,   ular   esa   o‘z   navbatida   qiziquvchan   nasllarga
ko‘rsatishi uchun asrab-avaylaysiz. Goho ularni silab-siypab tozalaysiz.
Men   sizning   huzuringizda   paydo   bo‘ldim.   Va   siz   lutf   ko‘rsatib,   meni
o‘zingizga   do‘st   sanadingiz.   Siz   menga   do‘stlarcha   yordam   ko‘rsatishga
urindingiz.   Ko‘nglingiz   meni   rom   etishni,   ogohlantirishni,   maslahat   berishni
tilardi. Siz avvaliga men bayon etgan narsalarni tarix, Kant oqimidagi bo‘laklar
deb hisobladingiz. Va ularni o‘zingizdagi kollektsiyalar bilan taqqoslashga jazm
etdingiz.   Bundan   hech   bir   ish   chiqmagach,   ularni   hayotiy   tajriba   oqimidagi
parchalar deb hisobladingiz. Men ne demay, qanday dalillar bilan ishontirishga
urinmay   va   qanchalar   tantanavor   ta’kidlamay,   qay   yo‘sinda   qarshilik
ko‘rsatmay,   baribir,   siz   mening   ilmiy   qoidalarimni   tajribaviy   qoidalarga,
mushohadalarimni   idrok  mahsuliga,   falsafamni   psixologiyaga   tenglashtirishdan
voz kechmadingiz.
18 Shunday   qilib,   siz   kollektsiyangizdagi   har   biri   o‘zicha   mavjud   bo‘lgan
bo‘laklarni   bir   butun   deb   hisobladingiz.   Har   birini   alohida   holda   xotirada
saqlash  mumkin  deb  o‘yladingiz.   Biroq  bu  alohida  parchalar  siz  qamrab  olgan
holatda   biri   ikkinchisiga   to‘g‘ri   kelmas,   yopishmasdi.   Shunda   shovqin
ko‘tardingiz:   «Ziddiyat!»   Bunday   holat   sizda   izchil   sun’iy   bayon   to‘g‘risida
hech   qanday   tushunchaning   yo‘qligi,   sizga   faqat   donolar   hikmatlarini
jamlashgina ma’lumligi tufayli ro‘y berdi.  6
2.2.   Fixtening subyektiv idealizmi
Empedoklning   fikricha,   haqiqat   mezoni   sezgilar   emas,   balki   to‘g‘ri
fikrlashdir.   To‘g‘ri   fikrlashning   asosida   maium   darajada   ilohiylik,   bir   qismida
esa   insoniylik   yotadi.   Ilohiylikni   bilib   boimaydi,   insoniylik   esa   o‘tkinchidir.
To‘g‘ri   fikrlash   hissiyotga   tayanmaydi.   Empedokl   fikricha,   narsalarga
o‘zgarmas   va   o‘zgaruvchi   sifat-   lar   xosdir.   Moddiy   unsurlaming   o‘zgarmas
sifatlari   ulaming   o‘ziga   xos   asosiy   xususiyatlaridir.[5]   O‘zgaruvchan   xususiyat
esa ikki kuchning 
bir-biriga  o‘zaro  ta’siri  natijasida  hosil  bo‘ladi. Shu bilan  EmpedokI   tabiatdagi
tortishish va itarish kuchlari haqida taxminiy fikrlar ham aytgan. Shunday qilib,
EmpedokI   tabiatdagi   narsalaming   o‘zgarishini   o‘ta   soddalik   bilan   tushuntirib
berishga   uringan.   U   harakat   kuchlarini   materiyadan   ajratib   qo‘yadi.   Lekin   bu
kamchiliklarga qaramay, Empedokl o‘z davriga nisbatan ancha ilg‘or g‘oyalami
ilgari   sura   olgan.   Keyinchalik   uning   ta’limoti   Anaksagor   tomonidan   yanada
rivojlantirilgan.   3.   logan   Fixte   (1762-1814   yy.)   -   nemis   falsafasining   ko‘zga
ko‘ringan vakillaridan biri. Fixte hunarmand to‘quvchi oilasida dunyoga kelgan.
U   bolalik   va   o‘smirlik   yillarini   kam-   bag‘allikda   o‘tkazdi.   Tasodifiy   bir   hoi
uning   o‘rta   maktabni   tugatib,   universitetga   kirib   o‘qi-   shiga   sabab   bo‘ldi.
Asarlari:   «Har   qanday   bashoratning   tanqidiy   tajribasi»,   «Fan-   lami   o‘rganish
asoslari»,   «Olimning   mas’uliyati   haqida   muhoka-   malar,   «Tabiiy   huquq
6
 Ro‘zmatova G. G‘arb falsafasi. O‘quv qo‘llanma. -Toshkent: Premier-print, 2011. 395-bet
19 asoslari»   va   boshq.   Fixte   falsafasining   g‘oyaviy   asoslari   va   ozidan   keyingi
ta’limotlarga ta’siri o‘z aksini topgan. Mahalliy zamindor qishloqdan kelgan bu
bolaning xotirasiga qoyil qoladi, ruhoniy o‘qigan duoning so‘zlarini hech yang-
lishmay,   to‘la   takrorlashidan   hayratlanib,   uni   homiylikka   oladi   va   o‘qishini
davom   ettirish   uchun   moddiy   yordam   berib   turadi.   Fixte   awal   Iena
umversitetida, keyinchalik Leypsig universitetining ilohiyot fakultetlarida ta’lim
oladi. Fixte Erkin bo‘Iish - demak o‘z-o‘zini erkin qilishdir. Erkinlik - zaruratni
bilish   faoliyatidir,   “Men”   sohasini   kengayishi   “Men-emas”   hisobidan,   lekin
yagona   mutlaq   hisobidan.   Nemis   subyektiv   idealizml-   ning   yirik   namoyondasi
Kantning «narsa  o‘zida»haqidagi   ta’limotini  uloqtirib tashlab,  bilish  shaklining
butun   xilma-xilligini   bir   subyektiv   idealistik   ibtidodan   keltirib   chiqarishga
o‘ringan.   Bu   ibtido   shundan   iboratki,   faylasuf   qandaydir   mutlaq   subyektiv*
«Men»ni   nazarda   tutib,   unga   benihoya   aktiv   faoliyat   beradi,   shundan   keyin   u
olamni yaratadl. Boshlang‘ich «Men»bu o‘ziga xos «Men» emas, balki ongning
axloqiy   faoliyagidir.   Ana   shu   mistik   boshlangich   «Men»   alohida   «Men»nl
keltirib chiqaradi. Uni Fixte mutlaq emas, balki cheklangan inson subyekti yoki
empirik«Men» deb tushunadi va bunga tabiat, ya'nl empirik tabiat qarama-qarshi
turadi. Fixtening fikricha, absolyut subyekt «Men» va tabiat, ong va narsalar bir-
biri bilan o‘zviy bogiangan, ulaming hech birini ayrim ravishda bilib boimaydi.
Fixte   ta’limotidagl   dialektik   fikrlar   uning   ijobiy   tomonini   hosil   qiladi.   O'sha
davrda   ba zi   mutafakkirlarning   merosi   haqida   muayyan   asarlar   (masalan,   Abuʼ
Nasr   Forobiy,   Alisher   Navoiy)   nashr   etildi.     Ammo   ularda   yuqoridagi
mutafakkirlarning   dunyoqarashi   ko'proq   kommunistik   mafkura   va   sinfiylik
nuqtai   nazaridan   yoritilgan   edi.   Mazkur   ma naviy   merosni   hozirgi   kun,	
ʼ
tarixiylik, ilmiy xolislik va shu kabi tamoyillar asosida qayta talqin etish zarur.
Bilish   masalalari   bilan   shug'ullanuvchi   mutaxassislar   oldida   turgan
dolzarb muammolardan biri, uluğ allomalarimiz — Forobiy, Ibn Sino, Beruniy,
YUsuf Xos Xojib, Ahmad Yugnakiy, Pahlavon Maxmud, Xusain Voiz Koshifiy,
Navoiy,   Binoiy,   Bobur,   Mashrab,   Bedil,   Mukimiy,   Furqat,   Zavqiy   hamda
20 jadidlarning ijtimoiy-falsafiy g'oyalarini  gnoseologiya  nuqtai  nazaridan maxsus
o'rganishdir.   Shu   bilan   birga   mustaqillikdan   so'ng   ma naviy   merosiniʼ
o'rganishga   keng   imkoniyat   yaratilgan   Imom   Buxoriy,   Termiziy,   Moturidiy,
Marg'inoniy,  G'ijduvoniy, Yassaviy,  Najmiddin Kubro,  Bahouddin  Naqshband,
Xo'ja   Axror   va   boshqalarning   tasavvufiy   tafakkurining   asosiy   qirralarini   va
g'oyalarini,   mavjud   manbalar   asosida,   tarixiy-falsafiy   nuqtai   nazardan
gnoseologik taxqil qilishga e tiborni kuchaytirish zarur.	
ʼ 7
7
 Ro‘zmatova G. G‘arb falsafasi. O‘quv qo‘llanma. -Toshkent: Premier-print, 2011. 325-bet
21 XULOSA
                Bugungi   kunda   fanning   barcha   sohalari   kabi   bilish   falsafasida   ham   bir
tomonlama mafkuraviylik, sinfiylik va partiyaviylikdan xoli bo‘lgan sivilizatsion
yondashuv   inson   omilini,   uning   ongi,   tafakkuri,   aql   kuchi   bilan   bog‘liq
masalalarni   barcha   jarayonlarning   markaziga   aylantirdi.   Natijada   ijtimoiy
taraqqiyot   mahsulot   ishlab   chiqarishni   ko‘paytirish   bilan   emas,   balki   insonning
insonga xos va mos yashashi uchun qanday imkoniyatlar  yaratib berilishi, uning
ta limi,   sog'ligini   saqlash,   uzoq   umr     ko’rishi   uchun   qanday   tadbirlar   amalgaʼ
oshirilayotganligi   bilan   belgilanadi.   Mana   shu   nuqtai   nazardan   insonning
maqomini   yuksaltirish,   uning   huquq   va   erkinligini   ta minlash   demokratik	
ʼ
jamiyatning   asosiy   maqsadi   ekanligini   gnoseologik   taxlil   etish   ham   dolzarb
muammolardandir.   Bunda,   avvalo,   jahon   falsafasi   va   uning   tarkibiy   qismi
bo’lgan   Markaziy   Osiyo   xalqlarining   bu   sohadagi   merosini   o'rganish   ahayatda
muhim.   Ma lumki,   sho‘rolar   davrida   o'tmish   avlod-ajdodlarimizning   g'oyalarini	
ʼ
o'rganishga yetarli e tibor berilmadi.Lekin, ikkinchi tomondan, mutafakkirlarning	
ʼ
insonparvarlik   to'g'risidagi   qarashlari   tamoman   o'rganilmadi,   deyish   nohaqlik
bo'lar     edi.   Ushbu   manbaning   bilish   falsafasi   nuqtai   nazaridan   chuqur   tadqiq,
qilinishi   mamlakatimizdagi   gnoseolo gik   qarashlarning   genezisi,   qadimdan   to
hozirgacha   davrdagi   rivojlanish   Dialektikasi   haqida   yaxlit   ma lumot   beradi.   Bu	
ʼ
esa   hozirgi   vaqtda   butun   dunyoda   katta   ofat   keltirayotgan   buzg'unchi   g'oyalar
asosida   shakllangan   turli   g'araz   niyatli   oqimlar   va   harakatlar,   terrorizm,
aqidaparastlik   va   xurofotga   qarshi   kurashda   yordam   berishi   shubhasiz.
O'zbekiston   Respublikasining   mustaqillikka   erishuvi   uning   umumsayyoraviy
jarayoniga qo'shilishiga imkoniyat tushirdi.
22 FOYDALANILGAN   ADABIYOTLAR   RO ʻ YXATI
1. Диалектика принсипов и законов в структуре научной теории. –  T , 1999.
255   б.
2. Falsafa asoslari. Nazarov Q. tahriri ostida -T.: Sharq, 2005. 364 b.
3.   G.   Ro‘zmatova.   Yangi   va   eng   yangi   davr   G‘arbiy   Yevropa   falsafasi.   O‘quv
qo‘llanma. -Toshkent: Sharq, 2002, 608 b.
4. Nazarov Q. Bilish falsafasi –T.: Universitet, 2005, 348 b.
5 .   Ro‘zmatova   G.   G‘arb   falsafasi.   O‘quv   qo‘llanma.   -Toshkent:   Premier-print,
2011, 356 b.
6.   Shermuxamedova N. Falsafa va fan metodologiyasi. –T. : Universitet, 2005,
398 b.
23

MUNDARIJA

Kirish

I bob. XVIII asrda Yevropada ijtimoiy-falsafiy qarashlar

1.1. Yangi va eng yangi davr falsafasining ustuvor yo'nalishi

1.2. Dialektika tushunchasi

II bob. Iogann Fixte hayoti va ijodi

2.1. Fixtening hayoti va ijodi

2.2. Fixtening subyektiv idealizmi

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar roʻyxati