Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning ilmiy bilishdagi o‘rni

MANTIQ TARIXI VA NAZARIYASI FANIDAN
                                                        KURS ISHI 
Mavzu: Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning ilmiy bilishdagi
o‘rni
1 MUNDARIJA:
KIRISH …......................................................................................3-4
I BOB . Mantiq ilmi: ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalar
1.1.Mantiq fanining ahamiyati va unda o‘rganilishi zarur bo‘lgan 
tushunchalar……………………………………………………..…….5-8 
1.2.Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning 
ahamiyati……………………………………………………..…........8-12
II BOB .  Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning ilmiy 
bilishdagi o‘rni
2.1. Ilmiy bilish haqida ……………………………………………..12-16
2.2.   Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning ilmiy bilishdagi o‘rni …16-23
XULOSA . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ……. . . . . .  24
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO YXATI  ʻ . . . . . . . …… .25
2 KIRISH
Mavzu dolzarbligi . Ko‘p qiymatli mantiqiy tizimlar murakkab hodisalarni yanada
nozik va moslashuvchan tasvirlash imkonini berish orqali ilmiy bilimlarda muhim
rol o‘ynaydi.   Faqat ikkita haqiqat qiymati (to‘g‘ri va noto‘g‘ri) bilan ishlaydigan
an'anaviy   ikkilik   mantiqdan   farqli   o‘laroq,   ko‘p   qiymatli   mantiqiy   tizimlar   bir
nechta   haqiqat   qiymatlarini   o‘z   ichiga   olishi   mumkin,   bu   esa   haqiqiy   dunyoning
murakkabliklarini modellashtirish va tushunishda aniqroq bo‘lishga imkon beradi.
  Ko‘p   qiymatli   mantiqiy   tizimlarning   ilmiy   bilimdagi   dolzarbligi   sun'iy
intellekt,   kvant   mexanikasi,   loyqa   mantiq   va   qaror   qabul   qilish   jarayonlari   kabi
turli sohalarda yaqqol namoyon bo‘ladi.  Masalan, sun'iy intellektda ko‘p qiymatli
mantiq   ma'lumotlardagi   tushunmovchilik   va   noaniqliklarni   yaxshiroq   qamrab
oladi,   bu   esa   yanada   mustahkam   va   aniq   qaror   qabul   qilish   algoritmlariga   olib
keladi.   Hodisalar ko‘pincha zarrachalar va to'lqinlarning xususiyatlarini namoyon
qiladigan  kvant   mexanikasida   kvant   holatlarini   tushunish   va   izohlash   uchun   ko‘p
qiymatli mantiq muhim ahamiyatga ega.
  Bundan   tashqari,   ko‘p   qiymatli   mantiqiy   tizimlar   klassik   ikkilik   mantiq
asosiy   hodisalarning   boyligini   to‘liq   qamrab   ololmaydigan   holatlarda   ayniqsa
dolzarbdir.     Bunga   lingvistik   tahlil,   xavfni   baholash   va   noaniqlik   sharoitida   fikr
yuritish kabi sohalar kiradi.
  Ilmiy   bilimlarda   ko‘p   qiymatli   mantiqiy   tizimlarning   o‘rni   murakkab
tizimlar   va   hodisalar   haqidagi   tushunchamizni   rivojlantirish   uchun   juda   muhim
bo‘lib, uni turli ilmiy va texnik sohalardagi tadqiqotchilar va amaliyotchilar uchun
muhim   mavzuga   aylantiradi.     Ilm-fan   va   texnologiyada   tobora   murakkab
muammolarga   duch   kelishda   davom   etar   ekanmiz,   ko‘p   qiymatli   mantiqiy
tizimlarning dolzarbligi va qo‘llanilishi ahamiyati ortib bormoqda.
Kurs ishining maqsad va vazifalari:  Ko ‘p qiymatli mantiqiy sistemalarni 
o‘rganish, uni hayotda qanday tadbiq qilish mumkinligi va ilmiy bilishdagi 
ahamiyatini anglab yetish.
3 Kurs   ishining   obekti   :   Ko‘p   qiymatli   mantiqiy   sistemalarning   ilmiy   bilishdagi
o‘rni.
Kurs ishining predme ti:  Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarni va ularning fan 
klaffikatsiyalari orasidagi uzvuyligi, aloqadorligi.
4 I BOB.  Mantiq ilmi: ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalar
1.1. Mantiq fanining ahamiyati va unda o‘rganilishi zarur bo‘lgan 
tushunchalar
Kelib   chiqishiga   ko‘ra   arabcha   bo‘lgan   “mantiq”   (grekcha   logos)
atamasi   “ fikr ” ,   “ so‘z ” ,   “ aql ” ,   “ qonuniyat ”   kabi   ma’nolarga   ega.   Uning
ko‘pma’noliligi turli xil narsalarni ifoda qilish i da o‘z aksini topadi. Xususan,
mantiq so‘zi, birinchidan, obyektiv olam qonuniyatlarini (“obyektiv mantiq”,
“narsalar   mantig‘i”   kabi   iboralarda),   ikkinchidan,   tafakkurning   mavjud
bo‘lish   shakllari   va   taraqqiyotini,   shu   jumladan,   fikrlar   o‘rtasidagi
aloqadorlikni   xarakterlaydigan   qonun-qoidalar   yig‘indisini   (“subyektiv
mantiq”   iborasida)   va   uchinchidan,   tafakkur   shakllari   va   qonunlarini
o‘rganuvchi fanni ifoda etishda ishlatiladi.
“ Mantiq ”   so‘zining   paydo  bo‘lishi   haqida  gapiradigan   bo‘lsak,  ilk   bor
Demokritning   “ Mantiq   haqida   yoki   Kanon ” 1
  asarida   ishlatgan.   Lekin   bu
terminning   doimiy   qo‘llanishiga   ellinistlar,   platonchilar,   peripatetiklar   va,
ayniqsa,   stoiklar   sabab   bo‘lganlar.   Shu   bilan   birga,   stoiklar   grammatikani
(sintaksisni)   va   falsafiy   mushohada   tilini   mantiqning   tarkibiga   kiritdilar
hamda ritorika va dialektikani mantiq bilan uzviy bog‘liq ilm turlari sifatida
ajratdilar.   Xususan,   “Ritorika   deb,   –   yaxshi   muhokama   qilishni,   dialektika
deb   esa,   savol-javoblar   orqali   vujudga   keladigan   tortishuvlar   qoidalari
haqidagi fanni tushundilar” 2
.
Mantiq ilmining o‘rganish obyektini   aqliy mushohada,   tafakkur tashkil
etadi.   “Tafakkur”   arabcha   so‘z   bo‘lib,   o‘zbek   tilidagi   “fikrlash”,   “aqliy
mushohada ”   so‘zlarining   sinonimi   sifatida   qo‘llaniladi.   Tafakkur   bilishning
yuqori   bosqichidir.   Uning   mohiyatini   yaxshiroq   tushunish   uchun   bilish
1
 Sext, Emp. Adv. Math. VII. 16.
2
 Луканин Р.К. Органон Аристотеля. –М.: Наука, 1984. –С.5.
5 jarayonida   tutgan   o‘rni,   bilishning   boshqa   shakllari   bilan   bo‘lgan
munosabatini aniqlab olish zarur.  
Aql,   tafakkur   bilish   manbalaridan   biridir.   U   bilishning   boshqa
vositalari,   xususan ,   hissiy   mushohada   (sezgi,   idrok,   tasavvur),   irratsionallik
(masalan,   intuitsiya)   bilan   birgalikda   mavjud.   Ularning   o‘ziga   xos
xususiyatlari   hamda   munosabatlari   to‘g‘risida   turli   xil   qarashlar   mavjud.
Masalan,   Aristotel   aqlning   bilishdagi   rolini   yuksak   baholagan,   uning   bir
qancha shakllarini, xususan, nazariy va amaliy  aqlning nus va fronesis, sust
va   faol   shakllarini   farqlagan.   Islomda,   xususan,   Kalomda   aqlning   cheksiz
imkoniyatlarga   egaligi   ta’kidlanadi.   Unga   ko‘ra,   Allohning   o‘zi   –   oliy   aql,
donishmandlik   sohibi.   Unda   inson   aqli   tufayli   o‘z   his-tuyg‘ularini
boshqaradi,   tartibga   soladi,   olgan   bilimlarining   chin   yoki   xato   ekanligini
aniqlaydi   va   eng   muhimi,   Xoliq   tomonidan   yaratilganini   bilishga   muvaffaq
bo‘ladi,   degan   fikr   mavjud.   Lekin   ba’zi   islom   ilohiyotchilari   aqlning   inson
faoliyatida   tutgan   o‘rnini   yuqori   baholamaydi.   Xususan,   G‘azzoliy,   o‘z
tadqiqotlari   asosida,   “Aql   o‘zining   ojiz   va   notavonligini   tushunib   yetish
uchungina   kerak”,   degan   xulosaga   keladi.   Tasavvufni   e’tirof   etgan   Alisher
Navoiy   asarlarida  esa,   aql  bilan   bog‘liq   bo‘lgan,   uning   turli  sifatlarini   ifoda
etadigan iboralarni uchratamiz. Ular “aql ko‘yi”, “aql xirmoni”, “aql kuchi”,
“aql-hush”,   “o‘tkir   zehn”,   “fahm-farosat”,   “aql   quvvati”,   “aql-farosat”,
“aqldan ozgan”, “xudbin” kabilardir 3
. 
Hissiy bilishning barcha shakllariga xos bo‘lgan xususiyatlari qatoriga
quyidagilar kiradi:
Birinchidan,   hissiy   bilish   obyektning   (predmetning   yoki   uning   birorta
xususiyatining)   subyektga   (individga,   to‘g‘rirog‘i,   uning   sezgi   organlariga)
bevosita ta’sir etishini taqozo etadi. Tasavvur ham bundan istisno emas. Unda
3
 Маънавият: асосий тушунчалар изоҳли луғати. –Т.: Ғафур Ғулом номидаги нашриёт - матбаа бирлашмаси, 
2009,  Б. 56.
6 obrazi   qayta   hosil   etilayotgan   (yoki   yaratilayotgan)   predmet   emas,   u   bilan
bog‘liq bo‘lgan boshqa predmet – signal ta’sir etadi.
Ikkinchidan, hissiy bilish shakllari predmetning tashqi xususiyatlari va
munosabatlarini aks ettiradi.
Uchinchidan, hissiy obraz predmetning yaqqol obrazidan iborat.
To‘rtinchidan,   hissiy   bilish   konkret   individlar   tomonidan   amalga
oshirilganligi   uchun   ham   har   bir   alohida   holda   konkret   insonning   sezish
qobiliyati bilan bog‘liq tarzda o‘ziga xos xususiyatga ega bo‘ladi.
Beshinchidan,   hissiy   bilish   bilishning   dastlabki   va   zaruriy   bosqichi
hisoblanadi.   U   predmetning   realligini,   ya’ni   mavjudligini   ko‘rsatadi   va   shu
tariqa   fikrlash   predmetini   shakllantiradi.   U ning siz   bilish   mavjud   bo‘la
olmaydi.   Chunki   inson   olam   bilan,   dastlab ,   o‘zining   sezgi   organlari   orqali
bog‘lana di .   Bilishning   keyingi   bosqichi,   boshqa   barcha   shakllari   oxir-
oqibatda  sezgilarimiz bergan ma’lumotlarga tayanadi.
Bundan   kelib   chiqadigan   xulosa   shuki,   hissiy   bilish   tafakkur   bilan
uzviy   bog‘liq.   Xususan,   nazariy   bilimlarning   chinligi,   pirovard   natijada ,
empirik   talqin   qilish   yo‘li   bilan,   ya’ni   tajribada   bunday   bilimlarning
obyektini qayd etish orqali asoslanadi. O‘z navbatida, hissiy bilish, umuman
olganda,   aql   tomonidan   boshqarilib   turadi,   bilish   oldida   turgan   vazifalarni
bajarishga   yo‘naltiriladi,   ijodiy   fantaziya   elementlari   bilan   boyitiladi.
Masalan,   guvohlarning   bergan   ko‘rsatmalari   asosida   jinoyatchining   portreti
(masalan, kompyuter yordamida fotoroboti) yaratiladi, yaqqol his qilinadi va
qidiriladi. 
Lekin, shunga qaramasdan, hissiy bilish o‘z imkoniyatlari, chegarasiga
ega. U bizga alohida olingan predmetlar (yoki predmetlar to‘plami), ularning
tashqi belgilari haqida ma’lumot beradi. Unda mavjud predmetlar o‘rtasidagi
aloqadorlik   (masalan,   muz   bilan   havoning   harorati   o‘rtasidagi   bog‘lanish)
7 o‘rganilmaydi,   predmetlarning   umumiy   va   individual,   muhim   va   nomuhim,
zaruriy va tasodifiy xususiyatlari farq qilinmaydi.
Bundan tashqari, ba’zi hollarda hissiyotimiz bizni aldab qo‘yadi. Uning
asosiy   sabablari   inson   sezgi   a’zolari   imkoniyatlarining   chegaralanganligi   va
shuningdek,   predmetning   mohiyatini   belgilaydigan   muhim   xususiyatlarning
hamma   vaqt   ham   tashqaridan   aniq,   ravshan   ifodalanmasligidan   iborat.
Masalan,   uzoqdan   sizga   qarab   yurib   kelayotgan   kishini   tanishingizga
o‘xshatasiz,   lekin   yaqinroq   kelganda   uning   boshqa   kishi   ekanligi   ma’lum
bo‘ladi.   Boshqa   bir   misol.   Endi   tanishgan   kishingiz   haqidagi   dastlabki
taassurot   (bu,   odatda ,   uning   tashqi   tomonidan   ko‘rinishiga   qarab   hosil
qilinadi)   ba’zan   u   bilan   muloqotda   bo‘lgandan   keyin   o‘zgaradi.   Mana   shu
o‘rinda   “Kiyimiga   qarab   kutib   olishadi,   aqliga   qarab   kuzatishadi”   degan
maqolning   hissiy   bilish   bilan   aql   o‘rtasidagi   o‘zaro   munosabatni,   farqni
yaxshi   ifoda   qilishini   ta’kidlash   lozim.   Yuqorida   qayd   etib   o‘tilgan   holatlar
tafakkurga   bo‘lgan   ehtiyojni,   uning   bilishdagi   tutgan   o‘rnini   chuqur
anglashga yordam beradi.
1.2.  Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning ahamiyati
Keng ma’noda mantiqni   tafakkur  shakllari  va  qonunlarini  o‘rganuvchi
fan , deb atash mumkin.  Hozirgi paytda uning formal mantiq, dialektik mantiq
va   matematik   mantiq   kabi   yo‘nalishlari   farq   qilinadi.   Formal   mantiq
tafakkurning   strukturasini   fikrning   konkret   mazmuni   va   taraqqiyotidan
chetlashgan   holda,   nisbatan   mustaqil   ravishda   olib   o‘rganadi.   Uning   diqqat
markazida   muhokamani   to‘g‘ri   qurish   bilan   bog‘liq   qoidalar   va   mantiqiy
amallar ni muhokama etish  yotadi.
Formal   mantiqqa  to‘g‘ri   tafakkur   shakllari   va   qonunlarini   o‘rganuvchi
falsafiy fan, deb ta’rif berish mumkin.
8 Dialektik   mantiq,   formal   mantiqdan   farqli   o‘laroq,   tafakkurni   uning
mazmuni  va  shakli  birligida  hamda  taraqqiyotida  olib  o‘rganadi.  Matematik
mantiq esa tafakkurni matematik metodlar yordamida tadqiq etadi. U hozirgi
zamon   matematikasining   muhim   yo‘nalishlaridan   biri   bo‘lib,   tafakkurni
mantiqiy   hisoblash   deb   ataladigan   yuqori   darajada   abstraktlashgan   va
formallashgan sistemada tahlil qiladi.
Biz   o‘rganadigan   fan   formal   manti iqdir.   U   Aristotel   davridan   beri
dunyoning   barcha   mamlakatlari   oliy   o‘quv   yurtlarida,   ba’zilarida   litsey   va
kollejlar   va   hatto,   o‘rta   maktablarda   o‘qitib   kelinadi.   Lekin   shu   kungacha
mantiq   bo‘yicha   yaratilayotgan   adabiyotlar   Aristotel   “Organon”ida   tadqiq
etilgan   masalalar-terminlar(tushunchalar),   mulohazalar,   sillogizmlar   hamda
ular bilan bog‘liq xulosa chiqarishning boshqa turlari, xususan, ilmiy metod,
ehtimollik   va   mantiqiy   xatolarga   bag‘ishlangan   bo‘lsa-da,   bilish   tarixi
davomida uning predmetiga doir mutaxassislar qarashlarida ixtiloflar mavjud.
Xususan,   “Turli   mantiq   maktablari,   masalan,   an’anaviy,   lingvistik,
psixologik,   epistemik-mantiqiy   va   matematik   mantiq   maktablari   turli
tillardan   foydalanishadi,   ularning   har   biri   boshqalarining   yondashuvini
mantiqqa   aloqasi   yo‘q   deb   hisoblab,   ularni   tanqid   qiladi” 4
.   Masalan,   Morris
Koen   va   Yernest   Nagellar ning   fikricha,   “Mantiqni   turli   xil   asoslarning
adekvatligi   va   isbotlash   kuchi   masalasini   tadqiq   etadi   deb   aytish   mumkin.
Lekin   an’anaga   ko‘ra,   u   isbotlash   nimadan   tashkil   topishini(ya’ni,
strukturasini-M.Sh.) o‘rganadi, ya’ni yetarli va rad etib bo‘lmaydigan asoslar
bilan   ish   ko‘radi” 5
.   Mazkur   qarashning,   Aristotel   tomonidan   yaratilgan
mantiq o‘zagini sillogistik nazariya va u bilan bog‘liq isbotlash to‘g‘risidagi
ta’limot   tashkil   etadi,   degan   fikr   bilan   hamohangligini   payqab   olish   qiyin
emas.To‘g‘ri,   xulosa   chiqarish   va   isbotlash   formal   mantiqning   asosiy
muammosi hisoblanadi, chunki u o‘z ichiga tushuncha, mulohazalarni oladi.
4
 Morris R.Cohen, Ernest Hagel.  An Introduction to Logic and the Scientific Method. New York. 2007.p.9.
5
Ўша асар-Б.32.
9 Ayni   paytda,   ular   maxsus   tadqiq   qilinmasa,   mohiyati   ochilmaydi,   ko‘p
tomonlari   noma’lumligicha   qoladi.   Busiz   zamonaviy   mantiq,   xususan,
predikatlar hisobini tasavvur qilib bo‘lmaydi.
Zamonaviy   formal   (simvolik)   mantiqning   turli   yo‘nalishlarida   (ular
birgalikda   noklassik   mantiq   deb   nomlanadi)   mulohazalarning   chinligi   turli
darajadagi   ehtimollikdan   iborat   bo‘lishi,   ya’ni   ko‘p   qiymatli   (ko‘p   ma’noli)
bo‘lishi   mumkin.   Shunga   muvofiq   ravishda   ko‘p   ma’noli   noklassik   mantiq
turlari shakllangan. 
Ko‘p   ma’noli   mantiq   hozirgi   zamon   noklassik   mantig‘ining   bir
tarmog‘i bo‘lib, fikrlashni  “ chin ” ,  “ xato ” ,  “ qisman chin ” ,  “ qisman xato ”  kabi
tushunchalar   orqali   ifodalaydi.   Agar   umumiy   formal   mantiqda   mulohazalar
ikki   qiymatli   (chin   yoki   xato)   bo‘lsa,   ko‘p   ma’noli   mantiqda   mulohazalar
uchta   va   undan   ortiq   qiymatlidir.   Shuning   uchun   bu   mantiq   “ ko‘p   ma’noli
mantiq ”   deb   yuritiladi.   Bu   mantiqda   eng   oddiy   sistema   uch   ma’nolidir.
Masalan,   Siz   “BMTning   Nizomini   bilasizmi?   degan   savolga   “ha”,   “yo‘q”,
“qisman bilaman” kabi javoblarni olish mumkin.
Ko‘p ma’noli mantiqning bir qanchasi matematika va mantiq kesishgan
joyda   vujudga   kelgan   bo‘lib,   ularning   ba’zilari   asosida   Kantor   to‘plam
nazariyasi   duch   kelgan   paradokslar   sababini   topishga   urinish   yotadi.
Ma’lumki,   nemis   olimi   Kantor   ishlab   chiqqan   to‘plam   nazariyasi   bir   necha
hal   qilib   bo‘lmaydigan   paradokslar   bilan   to‘qnashib,   ularning   sababi
aniqlanmagandan   so‘ng,   undan   qutilishga   urinish   yo‘lida   logitsizm,
konstruktivizm,   intuitsionizm   kabi   oqimlar   paydo   bo‘ladi.   Ularda   paradoks
bilan   bog‘liq   ziddiyatlarni   zamonaviy   formal   mantiq   asosida   hal   qilishga
urinish kuzatiladi.
Induktiv   mantiq   –   noklassik   mantiq   yo‘nalishlaridan   biri   bo‘lib,   unda
induksiya,   shu   jumladan,   matematik   induksiya,   faktlar   etishmovchiligi
sharoitida,   chinlik   ehtimoli   qanday   bo‘lishidan   qat’i   nazar,   muammoni   hal
10 etish   yo‘lida   muayyan   mulohazalar   hosil   qilishga   imkon   beradi,   degan
xulosaga   kelinadi.ga   muayyan   matematik   induksiya.   Induktiv   mantiq
prinsiplari   XX   asr   olimlari   L.E.Brauer   va   A.Geytinglar   tomonidan   ishlab
chiqilgan. 
Klassik mantiqqa asoslangan   matematikada  " XA (x) ifoda quyidagicha
o‘qiladi:   “Hamma   X   A   xossasiga   ega”.   Klassik   mantiqqa   ko‘ra,   agar   bu
ifodalar arifmetika ak s iomalariga mos kelsa, to‘g‘ri (chin) deb qabul qilinadi.
Matematika uchta musbat sonlarning bir butuni h dan tuzilgan, uni   A (h)ning
tashkil topish usuli qiziqtirmaydi. Intuitiv mantiqda bu sonning tuzilish usuli
ma’lum   bo‘lgandagina   AxA   (X)   ifodasi   chin   (to‘g‘ri)   hisoblanadi.   A   ning
to‘g‘riligidan   (chinligidan)   V   ning   to‘g‘riligini   bevosita   keltirib   chiqarish
metodi   ishlab   chiqilgandagina,   implikatsiya   (a   →   v)   chin   (to‘g‘ri)
hisoblanadi.
Intuitsionistik   mantiq   ham   matematikaning   rivoji   bilan   uzviy   bog‘liq
ravishda   shakllangan.   Asoschisi   gollandiyalik   matematik   va   mantiqshunos
L.Brauer bo‘lib, u va uning tarafdorlari fikriga ko‘ra intuitsiya matematika va
mantiqning asosida yotadi. Ularning ta’kidlashicha, to‘plam nazariyasi bilan
bog‘liq   paradokslarning   vujudga   kelishi   nafaqat   cheksizlik   abstraksiyasini
qabul   qilish   bilan,   balki   klassik   mantiqning   qonunlari   hamda   muhokama
yuritish usullarining yangi bilish vazifalarini hal etishdagi zaifligi bilan ham
bog‘liq.
11 II BOB .   Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning ilmiy
bilishdagi o‘rni
2.1.  Ilmiy bilish haqida.
Mantiq   bilish,   to‘g‘ri   fikrlash   metodlarini   o‘r ganuvchi   fandir.   Ilmiy
bilish   jarayonida   metod   muammosi   qadimgi   davr   falsafasida   qo‘yilgan.
Xususan,   Sokrat   mayevtika   usulini,   Demokrit   “Kanon”larda   (kanon-mezon,
qoida) tayyor bilimlarning chin yoki xatoligini aniqlaydigan usullarni ishlab
chiqqan. Aristotel   esa,   “Organon”ida (organon-bilish quroli) fikrni mantiqan
to‘g‘ri qurish va chin bilim hosil qilish vositalarini tadqiq etgan. Keyinchalik,
Mantiq   kanonmi   yoki   organonmi?   degan   savol   mantiqda   keng   muhokama
qilingan. 
Yangi davrda F.Bekon birinchilardan bo‘lib metod muammosini mantiq
fani   doirasida   tahlil   qilgan.   R.Dekart   va   I.Kantlar   ham   bu   masalaga   alohida
e’tibor   qaratganlar.   Gegel   metodologiya   rivojiga   muhim   hissa   qo‘shdi.
Albatta,   ilmiy   bilish   jarayonida   har   bir   fan   konkret   tadqiqot   obyektiga   ega
ekan,   o‘zining   maxsus   tadqiqot   usullarini   ishlab   chiqishi   zarur.   Masalan,
fizikaga N.Bor qo‘shimcha qilish prinsipini kiritgan. 
Ba’zi   bir   fanlar   tadqiqot   obyektlari   bo‘yicha   bir-biriga   yaqin   bo‘lgani
uchun,   ularning   tushunchalari,   qonunlari   va   metodlari   ham   bir-biriga
yaqindir.   Xususan,   bilishda   xususiylik   va   umumiylik   vazifasini   bajaruvchi
usullar   mavjuddir.   Ko‘pchilik   fanlarda   qo‘llaniladigan   usullar   umumiy   usul
deyiladi. Umumiy usul ,   qo‘llanilishi doirasiga ko‘ra, umumiy bo‘lgani bilan ,
o‘z maxsus vazifasiga ega. Bunga misol qilib mantiq fanidagi tushuncha hosil
bo‘lishining   analiz   va   sintez,   umumlashtirish   va   mavhumlashtirish   kabi
usullarini,   shuningdek,   induksiya   va   deduksiya,   qiyoslash   va
12 modellashtirishni   ko‘rsatish   mumkin.   Bular   bilishning   umummantiqiy
metodlari   hisoblanadi   Dialektika   barcha   fanlar   uchun   eng   umumiy   metod
vazifasini bajaradi. 
Formal mantiq tafakkurni o‘rganuvchi boshqa fanlar, xususan, falsafa,
psixologiya,   fiziologiya   bilan   hamkorlik   qiladi   hamda   ilmiy   bilimlar
sistemasida   o‘zining   munosib   o‘rniga   ega.   An’anaga   ko‘ra ,   mantiq   tafakkur
shakllari va qonunlari to‘g‘risidagi fan deb ta’riflanadi. Bu ta’rif hali mantiq
va   psixologiya   falsafa   tarkibidan   bilimning   maxsus   yo‘nalishlari   sifatida
ajralib   chiqmagan   paytga   taalluqli.   Bunda   individual   va   ijtimoiy   ong
o‘rtasidagi tafovutga ko‘p e’tibor qaratishmagan. Hozirgi paytda psixologiya
rivojlangan   fan   sohasi   bo‘lib,   tafakkurni   o‘rganishda   uning   hissasi   kattadir.
Garchi hozirda o‘zining alohida predmetiga ega bo‘lsa-da, u mantiq rivojiga
jiddiy   ta’sir   ko‘rsatadi,   chunki   “psixologiyaga   oid   bilimlarsiz   mantiqiy
nazariyalarni   xato   va   anglanmaydigan   mulohazalardan   soqit   qilib
bo‘lmaydi” 6
. 
Mantiqning   falsafa   umumnazariy   masalalari   bilan   aloqadorligi   shunda
ko‘rinadiki, “mantiqiy munosabatlar o‘z holicha borliqda mavjud predmet va
hodisalar   determinatsiyasini   (o‘zaro   taqozolanganligini   –   M.Sh.)   aniqlash
uchun yetarli emas, lekin u predmetlarning mumkin bo‘lgan turli birikmalari
determinatsiyalarining har birida qatnashadi” 7
. 
Mantiqning   bosh   maqsadi   –   asosli   xulosa   chiqarish   turlarini   asossiz
xulosa   chiqarishlardan   farqlashdan   iborat.   Biroq   mantiqning   vazifasi   bu
bilangina   cheklanmaydi.   Lokk   davridan   buyon   mutafakkirlar   bilimning
umumiy   tabiati   va   inson   ongi   haqiqatni   anglashi   mumkin   bo‘lgan   usullar
haqida   spekulyativ   diskussiyalar   olib   borishadi.   Biz   bunday   bahs-
munozaralarni   muhim   emas   deb   hisoblaymiz.   Metafizika,   ratsional
psixologiya   yoki   epistemiologiya   va   psixologiya   tadqiq   etadigan   masalalar
6
 o ‘ sha asar. –B. 52.
7
 o ‘ sha asar. –B. 5 3 .
13 muayyan   darajada   mavhumdir   va   noaniqdir.   Shuning   uchun   ham   shubha
ostida   qoladi.   Lekin   metafizika,   ya’ni   falsafa   muhokama   yuritishning
umumiy asoslarini, qonuniyatlarini tadqiq etishi bilan mantiqqa yaqin turadi,
uning qoidalarining zaruriy metodologik asosini tashkil etadi.
Lekin   mantiq   qurilgan   muhokamaning   foydaliligiga   e’tiborni
qaratmaydi   va   uni   kafolatlamaydi   ham.   Foydalilik   qadriyatlar   to‘g‘risidagi
metafizik   muhokamalarda   o‘rganilishi   mumkin.   Shunday   qilib,   mantiq
metodi   muhokama   yuritishning   intellektual   instrumentlarini
takomillashtiradi, lekin shuni ham unutmaslik zarurki, mazkur instrumentlar
ratsional va ijodiy tafakkur yuritishning zaruriy shart-sharoitini tashkil etadi,
xolos 8
. 
Matematika,   grammatika,   mantiq   ziyrak   aql,   kuchli   tafakkurni
shakllantirishda   alohida   ahamiyat   kasb   etadi.   Masalan,   matematik   tafakkuri
kuchli bo‘lgan kishining aqli ham o‘tkir, fikrini tilda aniq, izchil ifoda qilgan
kishining mantiqiy tafakkuri ham mustahkamdir.
Tadqiqotlar   shuni   ko‘rsatadiki,   matematika,   grammatika,   mantiq
taxminan   bir   vaqtda   –   eramizgacha   bo‘lgan   IV   asrda   qadimgi   Gretsiyada,
vujudga  kelgan. U davrda  Gretsiyada  ettita mustaqil ilm  sohalari ta’limning
ikkita   siklini   (guruhini)   tashkil   etgan:   “uchlik”ka   grammatika,   ritorika   va
dialektika,   “to‘rtlik”ka   –   arifmetika,   geometriya,   astronomiya,   musiqa
kiritilgan.
Grammatika   til   haqidagi   fan   bo‘lib,   so‘zlar   va   gaplar   qurilishini
o‘rganadi. U ikkita qismdan: morfologiya (shakl) – so‘zlarni hosil qiluvchi til
birliklarini qo‘shish to‘g‘risidagi ta’limot va sintaksis (tartib, qurish) – gapda
so‘zlarning qo‘shilishi to‘g‘risidagi ta’limotlardan tashkil topgan.
Matematika,   dastlab,   ikki   qismdan:   arifmetika   (son)   –   butun   va   kasr
sonlar   xususiyati   va   ular   ustidagi   amallarni   o‘rganuvchi   fan   va   geometriya
8
 Morri s R. Cohen Ernest Nagelan introductionto logic andscientific method. New York, 2007. P .54 .
14 (yer o‘lchash) – fazodagi munosabatlar va shakllarni o‘rganuvchi ilm turidan
tashkil topgan.
Qadimgi   grek   muallimlari   grammatikani   so‘zlashga,   dialektikani
haqiqatni   aniqlashga,   ritorikani   nutqni   bezashga,   musiqani   kuylashga,
arifmetikani   hisoblashga,   geometriya’ni     o‘lchashga,   astronomiya’ni
yoritgichlarni tadqiq etishga o‘rgatadi deb hisoblashgan. 
Mantiqning   grammatika   bilan   aloqasi   til   va   tafakkur(aql)ning   uzviy
bog‘liqligi   bilan   belgilanadi.   Bu   ikki   hodisa   biri   ikkinchisisiz   mavjud   bo‘la
olmaydi:   til   belgisi   (uni   grammatika   o‘rganadi)   ma’no-mazmunga   ega
bo‘lsagina (uni mantiq o‘rganadi), ahamiyatlidir va mavjuddir; o‘z navbatida,
fikr, uning ma’nosi faqat til ifodalari (so‘z, gap) orqali yuzaga chiqqandagina,
reallashgandagina muloqot obyektiga aylanadi.
Mantiqni   so‘zlar   va   hatto   ularning   ma’nosini   o‘rganuvchi   fan   deb
bo‘lmaydi. Uning diqqat markazida mulohazalar implikatsiyasi turadi. Lekin
shunga qaramasdan ,  mantiq baribir grammatika bilan uzviy bog‘liq. Aristotel,
Duns   Skot   va   Ch.S.Pirslar   hamma   vaqt   ham   grammatika   va   mantiqning
chegarasini aniq ko‘rsatgan emas.   Yuqorida aytganimizdek, mantiq so‘zlarni
ularning   muayyan   ma’noga   ega   bo‘lishi   faktidan   kelib   chiqib   tadqiq   etadi.
So‘zlarning ma’nosini aniq tasavvur qilish mulohazalarimizning chin bo‘lishi
uchun zarutsr omil hisoblanadi.
Mantiq so‘zlarni mulohaza qurishning zaruriy elementlari va vositalari
deb   biladi.   Va ,   bu   xulosa   chiqarishda   xatoga   yo‘l   qo‘ymaslikka   imkon
beradi 9
.
Mazkur   mualliflar   mantiq   va   psixologiya   munosabatiga   e’tibor
qaratishib,   bu   fanlarning   predmetiga   murojaat   qilishadi   va   ta’kidlashadiki,
an’anaga   ko‘ra,   mantiq   tafakkur   qonunlari   haqidagi   fan   deb   ta’riflanadi.   Bu
ta’rif   o‘zining   tarixiy   ildizlari   bilan   mantiq   va   psixologiya   hali   alohida   ilm
9
  Qarang :  Morris R. Cohen, Ernest Nagelan introductionto logic andscientific method. New York, 2007. P .50-51 .
15 sohalari   sifatida   ajratilmagan   davrga   borib   taqaladi.   Lekin   hozirda   tafakkur
qonunlari yoki usullarini tadqiq etish muayyan darajada psixologik omillarni
hisobga olishni taqozo etishini hech kim shubha ostiga olmaydi. 
Mulohaza   yuritish   individlar   tomonidan   amalga   oshirilgani   uchun
uning natijasi shaxsning psixologik holatiga ham bog‘liq bo‘ladi. Shu sababli
mantiqda ,   ayniqsa .   xulosa   chiqarish   va   isbotlash   amallarida   psixologik
omillarning hisobga olinishi zarur.
Mantiqiy asoslash qoidalari ,  umuman olganda ,  empirik fan hisoblangan
psixologiya   doirasida   o‘rganilmaydi.   Lekin   psixologiya’ni     o‘rganish
logikada kompetentlik qobiliyatini kuchaytirishga imkon beradi, chunki hech
bir   bilim   psixologiya   singari   mantiqiy   nazariya’ni     xato   va   anglashilmagan
psixologik asoslardan soqit qila olmaydi 10
. 
2.2.   Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning ilmiy bilishdagi o‘rni
Bilish,   tafakkurning   murakkab   sistemalarni,   kompleks   muammolarni
o‘rganishga   o‘ta   borishi   falsafa,   ayniqsa,   mantiq   oldiga   mos   metodologik
vositalarni   yaratishni,   yangi   paradigmalar   vositasida   fikrlash   va   ilmiy-
tadqiqot   ishlarini   olib   borish   vazifasini   qo‘yadi   va   uni   hal   etishni   zaruratga
aylantiradi.   Bu   zaruriyat   globallashuv,   shu   jumladan,   ilmiy   bilishdagi
globallashuv sharoitida yanada ko‘proq anglashilmoqda. 
Shundan   kelib   chiqib,   kitobning   mazkur   bo‘limini   zamonaviy   ilmiy
bilishning, fanning umummantiqiy metodlari masalasini, ayniqsa, mantiqning
ilmiy   bilish   metodologiyasini   takomillashtirishda   tutgan   o‘rni,   xususan,
formal   mantiq   metodlarining   yangi   bilim   hosil   qilishdagi   imkoniyatlari   va
chegaralari,   dialektikaning   mantiqiy   fikrlash   metodi   sifatidagi   mazmun-
mohiyatini muhokama qilishdan boshlaymiz. 
10
  Morris R. Cohen, Ernest Nagelan introductionto logic andscientific method. New York, 2007. P .51 . 
16 Ilmiy  bilish,  axborat  almashuv  glob a llashuvning  ajralmas  qismi  bo‘lib
hisoblanadi. Ana shuning uchun ham globallashuv ilmiy bilish oldida turgan
vazifalarni   yyechishga   kompleks   yondashishni,   uning   falsafiy–mantiqiy
masalalarini   chuqur   tahlil   qilishni   taqozo   qiladi.   Bunga   bo‘lgan   ehtiyoj
hozirgi   zamon   fani   taraqqiyotidagi   mavjud   tendensiya   kontekstida   yaqqol
seziladi.
Yuqoridagi   aytilganlardan   kelib   chiqadigan   xulosa   shuki,   ilmiy
bilishdagi   globallashuvni   boshqa   sohadagi   ana   shunday   jarayonlar   bilan
uzviy   bog‘liq   holda   olib   qaramoq   kerak.   Ana   shundagina   uning   o‘ziga   xos
xususiyatlarini to‘liq ochish, imkoniyatlarini to‘g‘ri baholash mumkin. Bunda
kreativ tafakkurning o‘rni alohidadir.
Formal   mantiq   bizga   har   qanday   mulohaza   chinligining   boshqa
mulohazalar chinligi bilan tasdiqlanishi zarurligini ko‘rsatadi. Shuning uchun
ham   mantiq   “ishtirokini”   har   qanday   asoslangan   bilimda   kuzatishimiz
mumkin   (bunda   ushbu   bilim   “fan”   atamasining   boshlang‘ich   mohiyatini
ifodalaydi). Biroq, bu bilim to‘liqligicha u bilan mos tushavermaydi. Bunday
yondashuv,   mualliflar   fikricha,   bizga   har   qanday   fanni   amaliy   mantiqning
muayyan turi sifatida ko‘rib chiqish imkonini beradi.
Yunon   mutafakkirlari   fikricha,   bilim,   fan   qanday   sohaga   oid
bo‘lishidan   qat’i   nazar,   uning   mantig‘ini   geologiya   hamda   antropologiya
tashkil   etadi,   ya’ni   yerli   hayot   kechirayotgan   inson   bilim   olish   maqsadini
tashkil etadi.
M.Koen va E.Nagelga ko‘ra, t abiiy fanlarning bugungi yuqori mavqega
erishishida   zamonaviy   texnologiyalar   rivojlanishiga   shart-sharoitlar
yaratilganligi,   qolaversa,   qadimgi   mifologiya’ni   ,   uning   jamiyat   hayotiga
katta ta’siriga qaramasdan, yengib o‘tganligi muhim rol o‘ynadi. 
Bu esa, o‘z navbatida, “fan” atamasi bilan yaxshi asoslangan kundalik
bilimlarning   emas,   balki   yuqori   darajada   rivojlangan   bilimlarninggina   atala
17 boshlashiga   olib   keldi.   Kundalik   turmushimiz   bilan   bog‘liq   poyezdlar
harakatining   jadvali   yoki   telefon   kitobchasi   tarkibi   to‘g‘risidagi
ma’lumotlarni,   ularning   aniq   va   ravshanligi,   chinligi,   asoslab   berilganligi,
tashkiliy   jihatdan   yuksakligiga   qaramay,   fan   darajasidagi   misollar   qatoriga
kiritib bo‘lmaydi.
“Fan”   atamasi   o‘zining   nemischa   ma’nosida   hanuzgacha   ikki   xil
mazmunda keladi: “bilim” va “ilm-fan”. Bilim, umumiy va tizimlashtiril-gan,
bir   qancha   umumiy   tamoyillarga   ega   bo‘lgan   aniq   mulohazalardan   tarkib
topadi. 
Bu   olimlar   u   yoki   bu   qonuniyatlarning   mavjudligini   isbotlovchi,
shuningdek,   u   yoki   bu   tarixiy   haqiqatni,   voqelikni   aniqlashda   yordam
beruvchi   barcha   mantiqiy   usullarni   ko‘rib   chiqishga   harakat   qilishadi   va   bu
yo‘lda   voqelikning   muhim   asoslarini   o‘rnatish   uchun,   avvalo,   uning   barcha
umumiy   qirralarini,   garchi   ular   aniq   bir   shaklga   ega   bo‘lmasa-da,   inson,
uning   bilishi   bilan   bog‘liq   barcha   xususiyatlarini   mulohaza   qilib   chiqish
zarurligini uqtirishadi. 
Bilishga   mantiq   nuqtai   nazaridan   yondashishning   mohiyati   shunda
namoyon   bo‘ladiki,   agarda   biz   barcha   fanlarga   nafaqat   bir-biridan   o‘zaro
farqlari bo‘yicha, balki, shuningdek, ularga vaqt o‘tishi bilan o‘zgarib borishi
hamda   taraqqiy   etishi   nuqtai   nazaridan   qaraydigan   bo‘lsak,   unda   haqiqatni
ilm-fanning doimiy va universal xususiyatiga ega umumiy usuli deb hisoblab,
uni   doimiy   ravishda   qidirish,   izlash   zarurligi   anglashiladi.   Bu   quyidagi
savollarda   o‘z   ifodasini   topadi:   bu   haqiqatdan   ham   shundaymi,   bu   qay
darajada   o‘rinli,   nega   bu   aynan   shunday,   ushbu   narsaning   mohiyatini
aniqlashning umumiy shartlari nima? O‘z mazmun-mohiyatiga ko‘ra, mazkur
savollar   eng   yaxshi   asoslarni   keltirishni   talab   qiladi.   Bu   asoslarni   esa,   biz
mantiq yo‘li bilan aniqlashtirishga harakat qilamiz.
18 Shu   tariqa   mualliflar   tadqiqotning   ilmiy   metodi   har   qanday   amaliy
bilimning umumiy tavsifi sifatida doimo mantiqni qo‘llashdan iborat, degan
xulosaga kelishadi.
Shu   nuqtai   nazardan   olib   qaralganda,   ilmiy   metod   bizning   o‘z
tasavvurlarimizni,   fikr-mulohazalarimiz   yoxud   gipoteza-gumonlarimizni
tasdiqlash   yoki   rad   etishda   barcha   qo‘llanilishi   mumkin   bo‘lgan   asoslarni
sinovdan o‘tkazishda muhim ahamiyat kasb etadi. 
Ilmiy metodning turli xususiyatlari nisbatan yaxshi rivojlangan fanlarda
yaqqol namoyon bo‘ladi. Biroq, o‘z mohiyatiga ko‘ra, ilmiy metod mantiqiy
sharoitlar   bilan   belgilanadigan,   haqiqatni   qidiruvchi   mantiqiy   vosita
hisoblanadi. 
Ammo   ushbu   metodni   to‘liqroq,   yanada   batafsil   ko‘rib   chiqishdan
oldin,   biz,   ikkilanishlarni   bartaraf   etish   va   barqaror   e’tiqodga   erishish
borasida   mazkur   metod   bilan   boshqa   bilish   usullari   o‘rtasidagi   farqlarni
ajratib olishimiz kerak.
Yuqorida   qayd   etib   o‘tilganidek,   bizning   ishonch-e’tiqodimiz
qiziqishlarimiz   yoki   norefleksiv   taxminlarimizni   qanchalik   qabul
qilishimizga   asoslanadi.   Xususan,   M.Koen   va   E.Nagelning   ta’kidlashicha,
bizning Quyoshning  Yer atrofida aylanishi, uning Sharqdan chiqib, G‘arbda
botishini   anglashimiz,   tish   pastalarini   ishlab   chiqaruvchi   firmaga   aynan
ularning   mahsulotlaridan   foydalana   boshlaganimizdan   so‘ng   tishimiz   bilan
bog‘liq   muammolarning   yo‘qolganligi   yoki   kamayganligi   borasida
minnatdorchilik   maktubini   yuborishimiz,   kamabag‘al   odamning   yirtiq-
yamoq,   kir-chir   kiyimini   ko‘rgan   zahoti   uning   kambag‘al   ekanligini   anglab
yetib,   unga   sadaqa   berishimiz   ishonch-e’tiqodimiz   bilan   bog‘liq.   Biroq,   biz
“ko‘rish”ning   o‘zi   “ishonish”  uchun   y etarli  emasligiga   tez-tez   ishonch   hosil
qilamiz.   Aslida,   ko‘rishga   asoslangan   e’tiqod   har   doim   ham   u   qadar
murakkab tajribaviy asosga ega bo‘lavermaydi. Bunday holatlardagi ishonch-
19 e’tiqodlar   kam   darajadagi   muvofiqlikka   ega   bo‘lib,   ularga   asoslangan   xatti-
harakatlar zarur natijalarga olib kelmaydi. 
Bu esa, o‘z navbatida, bizning fikrlarimizni o‘zgartirish yoki ular uchun
yangi   asoslar   izlashni   talab   etadi.   Mazkur   faoliyat   esa   bir   qancha   yo‘llar
bilan,   xususan,   yangi   mantiqiy   konsepsiyalarni   shakllantirish   orqali   amalga
oshiriladi 11
.
Ana   shu   holatlardan   kelib   chiqib,   fikrning   konkret   mazmuni   va
mantiqiy   shakli   to‘g‘risida   gapirish   mumkin.   Tafakkur   shakllari:   tushuncha,
mulohaza,   xulosaviy   bilim,   gipoteza,   g‘oya,   ilmiy   qonun   va   boshqalar
subyektiv   ko‘rinishga   ega.   Lekin   ular   obyektiv   mazmunga   ega,   chunki   uni
bilish   subyekti   ixtiyoriy   ravishda   o‘z   xohishiga   ko‘ra   yarata   olmaydi.
Ularning mazmuni predmetlar belgilari, o‘zaro munosabatlarini ifoda qiladi,
ularni   adekvat   tarzda   aks   ettiradi.   Aks   holda   predmetga   muvofiq   kelmay
qoladi va chin bilim bo‘lmaydi. 
Fan,   agar   u   mazmuni   jihatidan   olinsa,   o‘z   taraqqiyotining   empirik
bosqichida   faktlarni   yig‘adi   va   qayta   ishlaydi,   tasniflaydi,   predmetning
tashqarisida   namoyon   bo‘layotgan   xususiyatlari   o‘rtasidagi   munosabatlarni
o‘rnatadi,   empirik   qonunlarni   va   hatto   empirik   nazariyalarni   shakllantiradi,
ularni tajriba natijalari bilan solishtirgan holda, chinligini asoslaydi. Lekin bu
predmetning   asl   tabiatini,   fundamental   qonunlarini   ochish   uchun   yetarli
emas,   buning   sababi   shundaki,   tajriba   predmetning   barcha   xususiyatlarini
namoyon   qilishga   qodir   emas.   Bundan   tashqari,   tajriba   hech   qachon   tugal
bo‘la   olmaydi,   unda   cheksiz   mavjud   predmet   va   hodisalarni   qamrab   olib
bo‘lmaydi. 
Shuning   uchun   ham   nazariy   tafakkur   darajasiga   ko‘tarilish,   alohida
nazariy   ontologiya   qurish,   ya’ni   predmetning   taxmin   qilinayotgan   muhim
xususiyatlari,   zaruriy   aloqalari   hisobidan   uning   ideal   obrazini   yaratish
11
  Morris R.Cohen, Ernest Hagel. An Introduction to Logic and the Scientific Method. New York. 2007. pp.191-19 2
20 zaruriyati   paydo   bo‘ladi.   Nazariy   tafakkurda   fikrlovchi   subyekt   tajribaga
bevosita murojaat qilmaydi, mantiqiy vositalarni qo‘llagan holda aql kuchiga
taya’ni   b   ish   ko‘radi   va   shu   asosda   predmetning   mohiyatini   ochishga,   u
to‘g‘risida   yaxlit   tasavvur   hosil   qilishga   muvaffaq   bo‘ladi.   Demak,   nazariy
tafakkur  empirik  umumlashmalarga tayangan holda,  lekin  tajribaga bevosita
murojaat qilmasdan,  predmetning mohiyatini ochishga imkon beradi. 
Nazariy   tafakkur   –   bu   izchil,   tizimli,   aniq   maqsadga   yo‘naltirilgan
tarzda   predmet   va   hodisalarning   muhim   xususiyatlari   va   munosabatlarini
ochishga yo‘naltirilgan faoliyatdir.
Nazariy   bilishning   ustunligi   shundaki,   u   tajriba   natijalarini   yangidan
talqin  qilishga  imkon  beradi,  tushuntiradi  va,  shu   tariqa,  o‘zida  butun  bilish
aktini   mujassam   etadi.   Sh uning   uchun   h am   nazariy   bilish   dialektik
mantiqning obyekti qilib olinadi. 
XX   asrning   taniqli   faylasufi,   mantiqshunosi   B.Rassel   o‘zining   bir
qancha   asarlarida,   xususan,   “Mудрость   Запада”   (M.,   1998)   kitobida   ilmiy
bilishning   murakkab,   ziddiyatli   va   ayni   paytda,   izchilligi,   tizimliligini   qayd
etib,   empirik   bilimlarni   nazariy   umumlashtirishning   fizikaviy   jarayonlarni
bilishdagi   ahamiyatini   ko‘rsatishga   urinadi.   Tomas   Kun   bilish   jarayonida
ilmiy   bilimlarning   turli   shakllar   va   holatlarda   bo‘lishini   ta’kidlab,   fan
taraqqiyotini ilmiy paradigmalar asosida talqin va tasnif qilishni tavsiya etadi.
Karl   Popper   “Логика   и   рост   научного   знания”   (M.,   1983)   asarida   uch
dunyo   konsepsiyasini   ilgari   suradi.   Unga   muvoviq   uchinchi   dunyoni   ilmiy,
madaniy merosni o‘rganishda uch turkum masalalarga alohida e’tibor berish
zarur:   1)   fan   tushunchalari   va   konsepsiyalarining   muntazam   rivojlanib,
avloddan-avlodga meros sifatida o‘tib turishining ijtimoiy-tarixiy sabablarini
aniqlash;   2)  yangi   ilmiy  tushuncha   va   konsepsiyalarning   qabul  qilinishining
psixologik   jihatlarini   o‘rganish;   3)   fanning   tushunchalari   va
konsepsiyalaridan ma’naviy qadriyat sifatida foydalanish va ularni baholash;
21 4)   ilmiy   nazariyalar,   qonunlarga   tanqidiy   ko‘z   bilan   qarash,   zaif   tomonlari
bo‘lsa, ularni to‘ldirish, aniqlashtirish. 
I.Lapatos   esa,   fanning   nazariy   asoslari   barqarorlikka   ega,   muayyan
ilmiy   nazariya   haqida   bir-birini   inkor   etuvchi   fikrlarning   bo‘lshidan   qat’iy
nazar, ular fanda doimo saqlanib turadi, rivojlanib boradi; bunga biz mavjud
nazariyalarning   o‘zaro   bog‘liqligini   nazarda   tutsak   ishonch   hosil   qilishimiz
mumkin, degan fikrni ilgari suradi.   Uningcha, fan taraqqiyoti ilmiy-tadqiqot
dasturlarini ng  almashinuvida namoyon bo‘ladi.
Yuqorida   nomlari   zikr   qilingan   faylasuflar   uchun   umumiy   bo‘lgan
narsa   shundaki,   barchasi   bilimlar,   ularning   mantiqiy   shakllarining   taraqqiy
etib   borishini   tushuntirishga   ur i nadi.   Bu   esa ,   tafakkurni,   ayniqsa,   ilmiy-
nazariy   tafakkurni   o‘rganishga   dialektik   metodni   qo‘llash   zarurligini
ko‘rsatadi.  
Dialektika   ilmiy   nazariy   bilishning   mu hi m   metodidir.   U   bugungi
moliyaviy   iqtisodiy   krizislar   bilan   kechayotgan   ijtimoiy   hayotda   olamning
globallashuvi   sharoitida,   mamlakatimizda   demokratik   islo ho tlarni   yanada
chuqurlashtirish   va   fuq a rolik   jamiyatini   rivojlantirish   jarayonida   sodir
bo‘layotgan   hodisalarni   ta h lil   etish,   murakkab   vazifalarni   ilmiy   asosda
qo‘yish   va   h al   etishda   yaxshi   samara   bermoqda.   Birinchi   Prezidentmiz
I.A.Karimov   takidlaganidek,   “Million-million   odamlarning   qalbidagi   ezgu
intilishlarni,   ularning   hayot   mazmunini   ifoda   qilish   oson   ish   emas.   Buning
uchun biz dialektika qonuniyatlarini, ya’ni muayyan bir shaxs bilan butun bir
xalq   orzu-intilishlarini   uyg‘un   h olda   aks  ettirish   masalasini   chuqur   tushunib
olishimiz zarur” 12
.
Dialektika   metod   sifatida,   ya’ni   ilmiy-nazariy   bilish   va   umuman,
fikrlashning,   shu   jumladan   mantiqiy   shakllar   va   qonunlarni   tadqiq   etish   va
amaliy   muhokama   yuritishning   samarali   vositasidir.   Mana   shu   nuqtai
12
 Каримов И.А. Миллий истиқлол мафкураси - халқ эьтиқоди ва буюк келажакка ишончдир. –Т., 2000.
22 nazardan   yondashilganda   dialektika   bir   vaqtda   h am   bilish   nazariyasi ,   h am
mantiqdir. Dialektika mantiq sifatida, ya’ni  dialektik mantiq tarzida predmet
va   h odisalar   to‘g‘risidagi   fikr   va   mulo h azalarni   ularni ng   o‘zaro   bog‘lanishi
va   taraqqiyotida ,   mazmun   va   ifodalanishining   mantiqiy   sh ak li   birligida   olib
o‘rganadi.   U   mohiyatiga   ko‘ra,   tafakkurlash   usuli   h aqidagi   ta’limotdir.
Dialektik mantiq da   dialektik qarashlar, kategoriyalar ,   ular asosida yaratilgan
usullar, prin s iplar mantiqiy mano-mazmun kasb etadi. Ular  tafakkurni  borliq ,
undagi predmet va   h odisalarni ng  umumiy aloqadorligi ,  taraqqiyotini bilishga
yo‘naltir a di.
Dialektik mantiqda bilimlarning taraqqiyoti un i  ifoda qiluvchi mantiqiy
shakllarning taraqqiyoti va o‘zaro aloqasida olib o‘rgan il adi. Masalan ”atom”
tushunchasi   formal   mantiqda   qatiy   bir   ma’nosida   olib   o‘rganilsa   va   talqin
qilinsa,   dialektik   mantiqda   u   bili sh   taraqqiyoti   davomida   kasb   eta   borgan
mazmuni, u   h aqidagi tasavvurlar evomotsiyasi bilan birgalikda olib qaraladi
va bu ning   natija si da atom to‘g‘risida   yangicha   tasavvur hosil qilishga imkon
beradi.   Shuningdek,   dialektik   mantiqda   tafakkur   shakllari   bilish   taraqqiyoti
kontekstida   olib   tahlil   etiladi.   Xususan,   ilmiy   fakt ,   u   to‘g‘risidagi
mulohazalar,   tushunchalar ,   o‘r n atiladigan   qonunlar ,   ilgari   suriladigan   va
asoslanadigan gipotezalar, g‘oyalar, nazariyalar ,   hal qilinadigan muammolar
o‘zaro bog‘liq mantiqiy shakllar sifatatida tasvirlanadi. 
Dialektik   mantiqda,   formal   mantiqdan   farqli   o‘laroq,   bilishning
fikrlashning   asosiy   maqsadi   qilib   haqiqat   belgilanadi.   Formal   mantiqda,
ma ’ lumki   bosh   maqsad   qilib   fikrni   formal   ji h atdan   to‘g‘ri   qurish,   ya’ni
to‘g‘ri   tafakkur   asoslanar   edi.   To‘g‘ri   tafakkurning   haqiqatga   erishishning
muhim,   zarur,   lekin   yetarli   sharti   emasligini   hisobga   olsak,   dialektik   va
formal mantiq o‘rtasidagi jiddiy farq tushunarli bo‘ladi.
Yuqorida   bildirilgan   fikrlardan   kelib   chiqib,   dialektik   mantiq   bilish
jarayonining   barcha   jihatlarini   o‘zida   ifoda   etadigan   ilmiy-nazariy   tafakkur
23 shakllari   va   qonunlari   to‘g‘risidagi   ta’limotdir   degan   xulosa   chiqarsak   va
ta’riflasak to‘g‘ri bo‘ladi.
XULOSA
Ko ‘ p   qiymatli   mantiqiy   tizimlar   bugungi   kunda   bir   necha   sabablarga   ko ‘ ra
ilmiy bilimlarda muhim rol o ‘ ynaydi.
  Birinchidan,   ko ‘ p   qiymatli   mantiqiy   tizimlar   ko ‘ plab   ilmiy   hodisalarda
mavjud   bo'lgan   murakkablik   va   noaniqlikni   aniqroq   tasvirlashni   ta'minlaydi.
An'anaviy   ikki   qiymatli   mantiqda   (to ‘ g ‘ ri   yoki   noto ‘ g ‘ ri)   kvant   mexanikasi,
genetik   ifoda   va   loyqa   mantiq   kabi   ba'zi   ilmiy   tushunchalar   bu   ikkilik   ramkaga
to ‘ g ‘ ri   kelmaydi.     Ko ‘ p   qiymatli   mantiq   haqiqat,   noto ‘ g ‘ ri   va   noaniq   kabi   bir
nechta   haqiqat   qiymatlarini   o ‘ z   ichiga   olgan   holda   ushbu   hodisalarni   yanada
nozikroq tushunishga imkon beradi.
  Ikkinchidan,   ko ‘ p   qiymatli   mantiqiy   tizimlar   murakkab   tizimlarni
modellashtirish   va   tahlil   qilishda   hal   qiluvchi   ahamiyatga   ega.     Ko ‘ pgina   ilmiy
muammolar   bir   nechta   qarama-qarshi   yoki   bir-birini   to ‘ ldiruvchi   jihatlarni   ko ‘ rib
chiqishni   talab   qiladi,   ularni   ko ‘ p   qiymatli   mantiq   bilan   yaxshiroq   tushunish
mumkin.     Bu,   ayniqsa,   noaniqlik   va   qisman   ma'lumotlar   keng   tarqalgan   sun'iy
intellekt, tizim biologiyasi va iqtisod kabi sohalarda dolzarbdir.
  Bundan tashqari, ilmiy bilimlarda ko ‘ p qiymatli  mantiqiy tizimlarning roli
noaniqlik   sharoitida   qaror   qabul   qilish   va   fikr   yuritish   kontekstida   tegishli.     Bir
nechta to ‘ g ‘ ri alternativalar yoki qarama-qarshi dalillar mavjud bo ‘ lgan holatlarda,
ko ‘ p   qiymatli   mantiq   turli   takliflarga   haqiqat   darajasini   belgilash   orqali   ko ‘ proq
ma'lumotli va oqilona qarorlar qabul qilishga yordam beradi.
  Xulosa   qilib   aytadigan   bo ‘ lsak,   bugungi   kunda   ilmiy   bilimdagi   ko ‘ p
qiymatli   mantiqiy   tizimlarning   ahamiyati   va   dolzarbligi   ularning   ko'plab   ilmiy
hodisalarda   mavjud   bo ‘ lgan   murakkablik   va   noaniqlikni   qamrab   olish,   murakkab
tizimlarni modellash va tahlil qilish, noaniqlik sharoitida qaror qabul qilish va fikr
yuritishni   osonlashtirish   qobiliyatidadir.     Ilmiy   bilimlar   rivojlanishi   davom   etar
24 ekan,   ko‘p   qiymatli   mantiqiy   tizimlarning   ahamiyati   ortib   boradi   va   bu   ularni
zamonaviy ilm-fan muammolarini hal qilishda qimmatli vositaga aylantiradi.
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO YXATIʻ
O‘quv adabiyotlari
1. Sharipov   M.,   Fayzixo‘ja y eva   D.   Mantiq.   O‘quv   qo‘llanma   –
Toshkent: G‘.G‘ulom nomidagi nashriyot, matbaa korxonasi, 2004. –B.216.
2. Sharipov   M.,   Fayzixo‘ja y eva   D.   Mantiq.   O‘quv   qo‘llanma.
Falsafa bakalavr yo‘nalishi talabalari uchun – T., 2005(lotin grafikasida).
3. Sharipov   M.   Manti q.   O‘quv   qo‘llanma.   - Toshkent:   Faylasuflar
milliy jamiyati, 2012.
4. Fayzixo‘jae y va D. Mantiq: izohli lug‘at. –Toshkent, 2015.
5. Qodirov   M.   Markaziy   Osiyo,   Yaqin   va   O‘rta   Sharqning   falsafiy
tafakkuri (o‘rta asrlar).O‘quv qo‘llanma.- T., 2010
Xorijiy adabiyotlar
1. Morri s R. Yernes t n a g e l an introduction to logic and scientific
method New York/ 2007/
2. William_Mar ta_ Khaele. The development of logic. 
3. Resher N.. The development of Arabic logic.
4. Patrick   Suppes.   Introduction   to   logic.   Van   Nostrand   Reinhold
Company. New York/ 1957/
5. Voyshvillo   E.K.,   Degtyarev   MGU.   Logika   kak   chast   teorii
poznaniya   i   metodologii.   Fundamentalnыy   kurs.   Uchebnik   dlya   filosofskix
fakultetov. Kn.1-2. -Moskva: MGU, 1994.
Dissertatsiyalar
1 .   N aimov   N.   Filosofskie   i   logicheskie   vzglyadq   Faxriddina   Razi.
Avtoreferat kand. diss. T., 1971.
2.   Murtaza y ev   S.   Mirovozrencheskie,   gnoseologicheskie   i   logicheskie
vopros ы  v trudax Safiuddina Taftazani. Avtoreferat kand. diss. T., 1975
3 .   Qodirov   M.   Filosofskie   vozzreniya   i   logika   Mir   Saida   Djurdjani.
Avtoreferat kand. diss. T., 1977.
4. Saydaxmedova A.S. Islom falsafasida gnoseologik masalalar talqini.
Avtoreferat, f.f.n. diss. Toshkent,2009.
5.   Fayzixodjayeva   D.I.   IX-XI   asrlarda   Markaziy   Osiyo
mutafakkirlarining   mantiqqa   oid   qarashlarida   isbotlash
muammolari.Avtoreferat. f.f.n., diss. Toshkent, 1999
25 Internet resurslar
1. basesoflogic.narod.ru
2. www. dissercat. Com
3. ru.wikipedia.org
26

MUNDARIJA

Kirish

I bob. Mantiq ilmi: ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalar

1.1. Mantiq fanining ahamiyati va unda o‘rganilishi zarur bo‘lgan tushunchalar

1.2. Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning ahamiyati

II bob. Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning ilmiy bilishdagi o‘rni

2.1. Ilmiy bilish haqida

2.2. Ko‘p qiymatli mantiqiy sistemalarning ilmiy bilishdagi o‘rni

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar roʻyxati