Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 40000UZS
Размер 7.9MB
Покупки 0
Дата загрузки 28 Март 2026
Расширение doc
Раздел Дипломные работы
Предмет География

Продавец

Rajabov Yorbek

Дата регистрации 19 Март 2026

0 Продаж

Materiklar va okeanlar tabiiy geografiyasida geografik mintaqalarni o`rganish

Купить
MATERIKLAR VA OKEANLAR TABIIY GEOGRAFIYASIDA
GEOGRAFIK MINTAQALARNI O`RGANISH
Bitiruv malakaviy ish
     Mundarija.
KIRISH  ...…………………………………………………………………
I-BOB.   GEOGRAFIK   QOBIQNING     KO NDALANG     VA   BO`YLAMA	
‘
TUZILISHINI O`RGANISHGA OID NAZARIY MASALALAR
   1.1. Geografik qobiqning tabaqalanishining asosiy omillari...................
    1.2. Mintaqaviy- zonal tizimlar  ..........................	
………………………
II-BOB.   GEOGRAFIK   LANDSHAFT   VA   UNING   KOMPONENTLARINI   TABIIY
GEOGRAFIYA KURSLARIDA O`RGANISH 
        2.1. Iqlim mintaqalari.  . .. .......................
………… ……………………            
             2.2. Tabiat zonalligi va landshaft zonalari .........................................        	
…
             2.3. Balandlik mintaqalari  .........................................	
…………………
XULOSA.........................................................................................................
Foydanilgan adabiyotlar ro yhati .......	
’ ……………………………………
ILOVA.
1 2                                                          KIRISH
            Bitiruv malakaviy ishning dolzarbligi .    XXI asrga kelib deyarli barcha fanlar
zamonaviylik nuqtai nazaridan yangi vazifalarni o`z oldiga qo`ymoqda. Geografiya fani
ham   bundan   istisno   emas.     Bizning   ushbu   BMI   ning   dolzarbligi     Geografik
qobi b qning      eng      yirik      zonal       tabiiy      geografik      bo limi  -  tabiiy      geografik‘
mintaqalar ni   oqitishning   nazariy   va   metodik   muammolariga   qaratilgan.       Har       bir
tabiiy      geografik     mintaqalar    issiqlik      va      namlikning     alohida      rejimi,      havo
massalari,       ularning   sirkulyatsiyasi,       biogeokimyoviy       va       geomorfologik
jarayonlarning       ketma-ketligi,     o simliklarning       vegetatsiya       davri,       hayvonlar	
‘
migratsiyasi,     moddalarning     aylanma     harakati     va   boshqa     xususiyatlari       bilan
farq qiladi.   Mintaqalar   ekvatordan   qutblarga  va   tog`  etaklaridan   cho qqilarga	
‘
tomon,   shuningdek,   past   atmosfera   bosimli   statsionar  seryog in   oblastlardan	
‘
arid       landshaftli,     ob-havoning     antitsiklon   holatdagi     yuqori     bosimli     oblastlari
tomon   o zgarib   boradi.	
‘
Bitiruv   malakaviy   ishning   tadqiqot   ob`yekti   va   predmeti.   BMI   ning
hududiy   obyektini   geografik   qobiq   tashkil   etgani   holda,   predmetini   esa   maktab
geografiya darslarida zonallik qonunini o`rganish metodikasi tashkil etadi. 
Geografik  mintaqa  keng  ma noda  geografik  qobiqning  	
’ t i p ik  qismi  bo lib,	‘
ekvatordan   qutblarga   tomon  birin-ketin   almashinib   boradigan,   uning   landshaftlari
uchun   xarakterli   bo lgan   umumiy   atmosfera   sirkulyatsiyasi   va   radiatsiya   balansi	
‘
ko rsatkichiga ega bo lgan keng zonal polosadir.	
‘ ‘
Mazkur   BMI   ni   bajarishda   mavzuga   doir   adabiyotlar   va   kartografik
materiallardan,   qiosiy-geografik,   majmuiy-geografik   metodlardan,   dala
sharo i tlarida to`plangan ma`lumotlardan foydalanildi.
Muammoning   o`rganilganlik   darajasi.   Geografik   qobiqning   gorizontal
xilma-xilligi   to`g`risidagi   tasavvur   asosida   gorizontal   geografik   zonallik
konsepsiyasi   turadi.   Bu   konsepsiya   antik   Yunonistonda   vujudga   kelgan   bo`lsada,
ilmiy jihatdan dastlab nemis tabiatshunosi A.Humboldt, keyinroq rus tabiatshunosi
V.V.Dokuchayev     tomonidan   ilmiy   jihatdan   asoslandi.   Geografik   zonallik
to`g`risidagi   ta limotning   rivojlanishiga   keyinroq   L.S.Berg   va   A.A.Grigoryev	
’
4 katta   hissa   qo`shdilar.   Ma`lumki,   nazariya   ko`proq   universallik,   amaliyot   esa
regionallik  xususiyatiga   ega.     Ta`kidlash  joizki,   O ` zbekistonda  geografik  zonallik
konsepsiyasining   ilmiy-nazariy   tadqiqotlar   imkoniyati   mustaqillik   tufayli   asta  –
sekinlik   bilan   kirib   kelmoqda.     Hozirga   qadar     respublikamiz   geograf   olimlari
regional tabiiy geografik mintaqalar muammolar bilan shug`ullanib kelishganligini
aytib   o`tish   mumkin.   Shu   sababli   biz   malakaviy   ishimizda   nazariy   va   amaliy
ishlarni   umumlashtirish   asosida   maktablarda   o`qitish   metodlarini   amalga
oshirishga harakat qildik:  Geografik mintaqa turli materik larda bir-biridan ajralgan
holda   uchraganligi   sababli   uni   keng   ma noda   tushinish   regional   landshaft	
’
kompleksi   va   tabiiy   geografik   rayonlashtirish   birligi   deb   emas,   balki   tipologik
birlik deb qarashni taqozo etadi. Shuning uchun geografik mintaqani tor ma noda	
’
tushinish,   uni   tabiiy   geografik   rayonlashtirish   birligi   deb   qarashga   va   har   bir
materik   doirasida   mintaqalar   ajratishga   imkon   beradi.   Shundagina   geografik
mintaqa   taksonomik   nuqtai   nazarda   materikka   bo ysinadi.   Demak,   Yevrosiyo	
‘
mo tadil   mintaqasi,   Osiyo   tropik   mintaqasi,   Ekvatorial   Afrika   eng   yirik   va	
‘
murakkab tuzilishga ega bo lgan bir butun tabiiy geografik regiondir.	
‘
REGIONAL
A.A.Grigoryev
(1946) I.S.Lupinovich 
(1947) F.N. Milkov 
(1958) V.M. 
Chetirkin 
(1960) Y.P.Parmuzin 
(1958) A.N.Babushkin 
N.A.Kogay
 (1964)
Quruqlik
Mintaqa
Sektor 
Zona
Zonacha
Provinsiya
Rayon
(landshaft) Zona
O lka	
‘
Provinsiya
Okrug
Rayon Mntaqa
O lka	‘
Zona
Provinsiya
Polosa
Rayon Geotip
Geofatsiya
Provinsiya
Regional
Kompleks
Rayon M i ntaqa
O lka	‘
Zona
Provinsiya
Zonacha
Polosa
Rayon
Landshaft Provinsiya
Provinsiyaча
Округ
Район
Tabiiy   geografik   zona   deb   geografik   mintaqaning   ma’lum   bir   xil   zonal
landshaft tipi hukmron bo‘lgan, o‘ziga xos issiqlik va namlik nisbatiga ega bo‘lgan
katta   qismiga   aytiladi.   Geografik   zonalarning   tarkib   topishida   issiqlik   va   namlik
nisbati yetakchi rol o ynaydi.	
‘
Bitiruv malakaviy ishning maqsadi va vazifalari.    Ishning asosiy maqsadi
geografiyaning   asosiy   qonuniyatlaridan   biri   bo`lgan   zonallik   qonunini   o`qitish
5 metodikasini   tahlil   qilishdan   iborat.   Bitiruv   malakaviy   ishning   maqsadidan   kelib
chiqqan holda unda quyidagi v a z i f a l a r bajarildi: 
- Geografik qobiqning zonallik qonunini vujudga kelishiga imkon beradigan 
omillarni metodik jihatdan tahlil qilish; 
- Maktab geografiya darslarida geografik qobiqning ko`ndalang va bo`ylama 
tuzilishini o`rganish muammolarini yoritish;
- Geografik landshaft va uning komponentlarini tabiiy geografiy kurslarida 
o`rganishning asosiy masalalarini metodik jihatdan bayon qilish.
    Bitiruv   malakaviy   ishning     ilmiy- amaliy   ahamiyati.   Tabiiy   zonallik
geografiyadagi   ilk   qonuniyatlardan   biridir.   BMI   ning   ma`lumotlaridan   geografiya
darslarida foydalanilish    hamda ko rgazmalar tayyorlashda qo llanilishi mumkin.‘ ‘
Geografiya fanlarini o`qitishda qo llaniladigan texnologiyalarni aniqlash va tahlil
‘
qilishda,   tabiiy   geografiya   fanlarida   geografik   qobiqning   asosiy   qonuniyatlarini
qo llay   bilishda,   geografik   qobiqning   asosiy   qonuniyatlari   mavzusida	
‘
qo llaniladigan   texnologiya   va   metodlarning   samaradorligini   oshirishga   yordam
‘
beradi. 
Bitiruv   malakaviy   ishining   tuzilishi   va   hajmi.   Bitiruv   malakaviy   ish
Kirish ,   Tushuntirish   qism   va   Xulosa dan   iborat   bo`lib,   tushuntirish   qism   ikki	
“ ” “ ” “ ”
bob  va    besh banddan iborat.   Bitiruv malakaviy ish   kompyuter  yozuvida   61    bet
(13 058 so`z) dan iborat bo`lib, ishning tushuntitish qismi taqriban 11 250 so`zda
bayon   imkon   beradigan     1ta     karta,   7   ta   jadval,   12   ta   rasm   ilova   qlindi.   Bitiruv
malakaviy   ishini   bajarishda   mazkur   mavzuga   doir   yoritilgan   o`zbek   va   xorijiy
tillardagi   adabiyotlar   va   kartografik   manbalardagi   ilmiy-nazariy   va   amaliy
sajiyadagi masalalar o`rganildi va tahlil qilindi.  Bitiruv malakaviy ishni bajarishda
ish mavzusiga bevosita bog`liq bo`lgan o`zbek va horijiy tillardagi 18 ta nomdagi
adabiyotdan, internet materiallaridan foydalanildi.
6 I-BOB. GEOGRAFIK QOBIQNING  KO NDALANG TUZILISHINI‘
O`RGANISHGA OID NAZARIY MASALALAR
1.1. Geografik qobiqning ko ndalang tabaqalanishining asosiy omillari	
‘
Geografik   qobiqning   ko'ndalang   (gorizontal)   tuzilishi   uning   bo 'ylama
tuzilishidan keskin farq qiladi. Geografik qobiqning bo'ylama tuzilishining asosiy
omili bo'lib moddaning zichligi va holati hisoblanadi.
  Eng qattiq va zich moddalar litosferani, o'rtacha zichlikka ega bo'lgan suyuq
holdagi   moddalar   gidrosferani,   zichligi   juda   kam   bo'lgan   gaz   holdagi   moddalar
atmosferani va tirik moddalar esa biosferani tashkil qiladi. 
Geografik   qobiqning   ko'ndalang   yo'nalishda   tabaqalanishi   geotizimlarni
tarqalishiga   bog'liq.Geotizim,   geomajmua   (kompleks)   yoki   tabiiy   hududiy
majmua   deb   yaxlit   bir   butun   tizimdan   iborat   bo'lgan   geografik   tarkiblarning
qonuniy uyg'unligiga aytiladi.
Geografik qobiqning ko'ndalang yo'nalishda tabaqalanishi planetar, regional
va   mahalliy   (lokal)   miqyoslarda   sodir   bo'ladi.   Planetar   miqyosda   geografik
qobiqning tabaqalanishining asosiy omillari bo'lib qo'yidagilar hisoblanadi: 
1.Yerning   sharsimonligi.   Mazkur   omil   tabiiy   geografik   jarayonlarni
mintaqaviy-zonal tarqalishini keltirib chiqaradi.
2.Quruqlik,   okean   va   muzliklarning   tarqalishi   ham   geografik   qobiqning
tabaqalanishidagi muhim omil bo'lib, ular tufayli Yer yuzasini va tabiiy geografik
jarayonlarni   xilma-xilligi   vujudga   keladi.   Koriolis   kuchi   geografik   qobiqda
moddaning   harakat   yo'nalishiga   ta'sir   ko'rsatadi.   Mazkur   omillar   ta'sirida
atmosfera va okeandagi harakatlarning umumiy xususiyatlari vujudga keladi.
Regional   miqyosda   geografik   qobiqning   tabaqalanishiga   materik   va
okeanlarning   joylanishi   va   qiyofasidagi   farqlar,   quruqlikning   relefidagi   farqlari
muhim   o'rin   tutadi.   mazkur   omillar   ta'sirida   nam   va   issiqlik   taqsimlanadi,
atmosfera va okean harakatlari turlari vujudga keladi, geografik zonalar o'ziga xos
ravishda joylashadi.
7 Regional   miqyosda   hudud   materikning   qirg'og'ida,   markazida   joylanishi
muhimdir.   Ana   shunday   omillar   ta'sirida   regional   geotizmlar   orasidagi   o'zaro
ta'sirning   o'ziga   xos   xususiyatlari       vujudga   keladi   (dengiz   yoki   quruq   iqlim,
musson shamollari yoki g'arbiy shamollar va x.k.). Bunda reginal geotizmlarning
qiyofasi,   boshqa   geotizmlar   bilan   chegarasi   va   bir-biri   bilan   farqlari   muhim
ahamiyatga ega. 
Mahalliy   miqyosda   geografik   qobiqning   tabaqalanish   omillari   bo'lib
relefning tuzilishi (daryo vodiylari, suv ayirg'ich va x.k,), tog' jinslarining tarkibi
va ularning fizik va ximiyaviy xossalari, yonbag'irlarning shakli va ekspozitsiyasi,
namlanish turlari va h.k. hisoblanadi. Mazkur omillar ta'sirida kichik hududlarda
turli xil xususiyatga ega bo'lgan geotizimchalar vujudga keladi
  Geografik   qobiq   shimoldan   janubga     qutbdan   ekvatorgacha   va   boshqa–
qutbgacha   ham,   g`arbdan   sharqqa   ham   yaqqol   bo`lmasada   tabaqalashgan.
Shimoldan janubga yo`nalishi   kenglik bo`yicha, ikkinchisi esa uzoqlik bo`yicha
tabaqalashuv   (differensiatsiya)   deb   nom   olgan.   Geografik   qobiqning   gorizontal
xilma-xilligi   to`g`risidagi   tasavvur   asosida   gorizontal   geografik   zonallik
konsepsiyasi turadi. Bu konsepsiya antik Yunonistonda vujudga kelgan bo`lsada,
ilmiy   jihatdan   dastlab   nemis   tabiatshunosi   A.Humboldt,   keyinroq   rus
tabiatshunosi   V.V.Dokuchayev     tomonidan   ilmiy   jihatdan   asoslandi.   Geografik
zonallik   to`g`risidagi   ta limotning   rivojilanishiga   keyinroq   L.S.Berg   va	
’
A.A.Grigoryev     katta   hissa   qo`shdilar.   Bu   ta limotning   ayrim   jihatlari	
’
G.D.Rixter,   K.K.Markov,   M.I.Budiko,   V.S.Preobrajenskiy,     A.M.   Ryabchikov,
Y.N.  Lukashova,  D.V.  Bogdanov,  A.G.  Isachenko,      F.N.  Milkov  va boshqa  bir
qator olimlarning tadqiqotlarining predmeti bo`lib xizmat qildi.
Geografik   qobiq,   uni   tashkil   etuvchi   landshaftlar     va   landshaft
komponentlarining   ekvatordan   qutblarga   tomon   qonuniy   o`zgarishiga   zonallik
deyiladi.   Zonallik    -  geografik  qobiq   tuzilmasining  eng   muhim  qonuniyatlaridan
biridir.   A.G.Isachenkoning   fikricha,   zonal   qonuniyatlarning   uch   turi     kenglik	
–
zonalligi,   sektorlik   (meridional   zonallik)   va   balandlik   zonalligi   (mintaqalanishi)
8 mavjud.   Yer   yuzasida   geografik   landshaftlarning   tafovutlarida   ifodalanadigan
barcha   xilma     xillik   zonal   va   azonal   omillar   birikmasi   va   o`zaro   ta sirining– ’
natijasidir.   Kenglik   va   balandlik   zonalligining   asosida   umumiy   qonuniyat  	
–
kenglik   zonalligida   quyi   kengliklardan   yuqori   kenliklarga   tomon,   balandlik
zonalligida joyning absolyut balandligining ortib borishi bilan haroratning sekin-
asta   kamayishi   turadi.   Ammo   zonallikning   iqlim   sharoitlari   (issiqlik,   issiqlik   va
namning nisbati va b.) kenglik va tog`larda balandlik bo`yicha turlicha o`zgaradi.
Har   ikkala   holda   haroratning   pasayib   borishi   tufayli   issiqlik   va   namning   nisbati
landshaft tabaqalashuvining eng muhim omilidir. 
Kenglik   zonalligi     ekvatordan   qutblarga   tomon   tabiiy-geografik	
–
jarayonlarning,   geosistemalar   komponentlari   va   komplekslarining   qonuniy
o`zgarishidir.   Yerning   shakli,   uning   Quyoshga   nisbatan   holati   va   qisman
o`lchamlari zonallik ning asosiy sabablari bo`lib, Yer yuzasiga Quyosh nurlarining
ekvatorning   har   ikkala   tomoniga   kichrayib   boradigan   burchak   ostida   tushishi
zonallikning shart-sharoitidir (Kalesnik,1970). Bundan tashqari, Yerning massasi
energiyani   o`zgartiruvchi   (transformator)   va   qayta   taqsimlovchi   bo`lib   xizmat
qiladigan   atmosferani   tutib   turishga   qodir   bo`lishiga   imkon   beradi.   Shuningdek,
ekliptika   tekisligiga   o`qning   qiyaligi   katta   ahamiyatga   ega   bo`lib,   Quyosh
issiqligining   mavsumlar   bo`yicha   notekis   tushishi   unga   bog`liq;   sayyoramizning
kunlik   aylanishi   havo   massalarining   og`ishini   taqoza   etadi.   Quyoshning   nur
energiyasi   taqsimotidagi   farqlar   tufayli   Yer   yuzasining     zonal   radiatsiya   balansi
hosil   bo`ladi.   Issiqlikning   notekis   tushishi   havo   massalari,   nam   aylanishining
joylashuviga va atmosfera sirkulyatsiyasiga ta sir ko`rsatadi.     	
’
Quyosh nur energiyasining zonal taqsimlanishi sababli Yerda  havo, suv va
tu proq  haroratlari,  bug`lanish  va  bulutlilik,  atmosfera  yog`inlari,  barik  rel`yef  va
shamol larning   tizimlari,   havo   massalarining   xossalari,   iqlimlar,   hidrografik
to`rning   sajiyasi   va   hidrologik   jarayonlar,   geokimyoviy   jarayonlar,   nurash   va
tuproq   hosil   bo`lishining   xususiyatlari,   o`simlik   tiplari   hamda   o`simlik   va
hayvonlarning   hayotiy   shakllari,   rel`yefning   skulpturaviy   shakllari,   muayyan
9 darajada   cho`kindi   jinslarning   tiplari   va,   nihoyat,   geografik   landshatlar   zonal
tarqalgan.   Zonallikning  barcha   komponentlarda  namoyon  bo`lishi   o`zaro  bog`liq
bo`lganligi   sababli   landshaftlarning   va   umuman   geosistemalarning   zonalligi
to`g`risida so`z yuritish mumkin. Geografik   zonallik   ekvatordan   qutblarga
tomon   turli   landshaft   tiplarining   almashininshida   va   turli   geografik   mintaqalar,
geografik   zonalar   va   kichik   zonalarning   tarkib   topishida   ifodalanadi.   Yerda
zonalar  joylashuvining  juda  aniq  qonuniyatlari   mavjud.   Bu   zonalarga  issiqlik  va
suv   balansi   komponentlarining   nisbati,   tog`   jinslarining   nurash   jarayonlari,
biokimyoviy   jarayonlar,   tuproqlar   va   o`simliklarning   zonal   xususiyatlari   kabi
tabiiy xususiyatlarning aniq yig`indisi mos keladi. Bu xususiyatlarning mavjudligi
va   ularning   qonuniy   taqsimlanishi   Yer   landshaftlarining   geografik   zonalligini
ifodalaydi.
Geografik   qobiqda   zonallikning   namoyon   bo`lishi   Quyoshning   Yer
yuzasiga tushadigan energiyasi hisobiga sodir bo`ladigan jarayonlarning tarqalish
chegaralari bilan cheklangan. Yer yuzasidan yuqori va quyi tomonga uzoqlashgan
sari   zonallik   asta-sekin   yo`qola   boradi;   Dunyo   okeanining   tubida   va
atmosferaning   yuqori   qatlam larida   zonallik   bo`lmaydi.   Zonallik   landshaft
sferasida   eng   yaqqol   namoyon   bo`ladi.   Geografik   (landshaft)   zonallikning
haqqoniy   manzarasining   tahlili   Yer   yuzasini   dastlab   kenglik   mintaqalariga
ajratish   lozim   ekanligini   ko`rsatadi.   Bu   kenglik   min taqalari   geografik   qobiqda
issiqlik   rejimi   va   asosiy   havo   massalarining   sirkulyatsiyasiga   monand   holda
ajratiladi.   Bu   mintaqalarning   har   biri   uchun   issiqlikning   taqsim lanishiga   bog`liq
holda tabiiy jarayonlarning yo`nalishi va ritmlari xos bo`lganligi sababli  geografik
mintaqalar   debnom   olgan.   Geografik   mintaqalar   tabiatining   xususiyatlari   Yer
aylanish   o`qining   ekliptika   tekisligiga   qiyaligi   tufaylidir.   Shu   sababli   oraliq
mintaqalar     namning   mavsumiy   ritmlari   yaqqol   ifodalangan   subekvatorial,–
issiqlik   va   namning   mavsumiy   ritmikasi   yaqqol   ifodalangansubtropik   va
issiqlikning   mavsumiy   ritmikasi   yaqqol   ifodalangan   subqutbiy   mintaqalar
vujudga keladi.
10   Geografik qobiqning zonal xilma-xilligi va geografik mintaqalarning tarkib
topishi   endogen   jarayonlar   bilan   emas,   balki   Yerning   shakli   va   uning   yuzasida
dastavval kenglik bo`ylab geografik va biologik jarayonlar energiyasi  - atmosfera
sikulyatsiyasiga   va       bu   jarayonlar   bilan   bog`liq  bo`lgan   nam   aylanishiga   sabab
bo`ladigan   Quyosh   radiatsiyasining   taqsimlanishi   bilan   bog`liq.   Geografik
mintaqalar   Yerni   uzluksiz   halqalar   bilan   ishg`ol   etadi,   materiklarni   ham,
okeanlarni ham o`z ichiga oladi; ammo, mintaqalarning qamrovi va soni hozirga
qadar umum e tirof etilganicha yo`q.’
XX asrning 20-yillaridayoq nemis geografi Z. Passarge muayyan bir iqlim
mintaqasidagi   landshaft   oblastlarining   sistemasi   landshaft   mintaqasini   hosil
qiladi, deb uqtirgan edi.
I.P.Gerasimov  (1953)  har  bir  yarim  sharda   4  ta:   qutbiy,   boreal   (mo`tadil),
subtropik   va   tropik   mintaqalar ni   ajratadi.   V.B.   Sochava   (1963)   esa   shimoliy
tropikdan tashqari, tropik va janubiy tropikdan tashqari mintaqalar ni sayyoraviy
zonallikning   asosiy   bo`g`inlari,   deb   hisoblagan   edi.   S.V.   Kalesnik   (1970)   Yer
sharida   issiqlikning   taqsimlanishi   asosida   sovuq,   mo`tadil   va   issiq   mintaqalar ni
ajratgan edi. 
L.P.Shubayev   (1977)   esa   Yer   tabiati   rivojlanishining   hozirgi   bosqichida
quyidagi asosiy sayyoraviy: 1) issiq va nam ekvatorial; 2) issiq va quruq tropik, 3)
shimoliy yarim sharda namlikning katta amplitudali va iliq, janubiy yarim sharda
okean   iqlimli   mo`tadil;   4)   salqin   va   zax   boreal;   5)   ayoz   (sovuq   va   zax   qutbiy
mintaqalarni hamda Yer aylanish o`qining ekliptika tekisligiga qiyaligiga bog`liq
bo`lgan   o`tkinchi   (oraliq)   mintaqalar     subekvatorial,   subtropik   va   subqutbiy	
–
mintaqalarni   ajratadi.   Bu   mintaqalardan   subekvatorial   mintaqada   namning,
subtropik   mintaqada   issiqlik   va   namning,   subqutbiy   mintaqalarda   issiqlikning
mavsumiy   ritmi  yaqqol   ifodalangan.   Shunday   qilib,   L.P.Shubayev   har   bir  yarim
sharda   sakkiztadan   mintaqa   ajratadi.   Uning   fikricha,   mo`tadil   mintaqani   ikki  	
–
mo`tadil va boreal mintaqaga ajratish maqsadga muvofiq. 
A.G.Isachenko   (1990)   ham   quruqlik   landshaftlarini   tasniflashda   boreal,
subboreal, subtropik, tropik, subekvatorial va ekvatorial mintaqalar ni ajratadi.
11 F.N.Milkov   (1990)   har   bir   yarim   sharda   qutbiy,   mo tadil,   subtropik   va’
tropik   mintaqalar ni   ajratgan   va   ularni   landshaft   sferasida   namoyon   bo`ladigan
geografik mintaqalar deb atagan.
A.A.Grigoryev   dastlab   shimoliy   yarim   sharda   6   ta:   qutbiy,subarktika,
boreal   (mo tadil),   subtropik,     tropik   va   ekvatorial   mintaqalar	
’ ni   ajratgan;
Y.N.Lukashova   va   A.M.Ryabchikov   arktika   (antarktika),subarktika
(subantarktika),     shimoliy   va   janubiy   mo tadil,   shimoliy   va   janubiy	
’
subekvatorial,   shimoliy   va   janubiy   tropik,   shimoliy   va   janubiy   subekvatorial   va
ekvatorial mintaqalar ni ajratishgan.                                                       1-rasm.
Gipotetik materikning konfiguryatsiyasi  (A.M.Ryabchikov bo`yicha, 1972) .
Geografik zonallikni to'la tushunib olish uchun hamma joyi bir xil bo'lgan
gipotetik materikda  zonalarni joylanishini  ko'rib  chiqish  muhim  ahamiyatga  ega.
Gipotetik materikning hajmi yer  yuzasidagi  quruqlik  maydoning yarmiga, shakli
esa quruqlikning kengliklar bo`ylab joylashishiga to'g'ri kelsin deb faraz qilinadi.
Bundan tashqari gipotetik materikda tog'lar ham yo'q deb faraz qilinadi. Gipotetik
materikning   qiyofasi   shimoliy   yarim   sharda   Shimoliy   Amerika   va   Yevrosiyo
bilan Shimoliy Afrika, janubiy yarim sharda esa Janubiy Amerika, Janubiy Afrika
12 va   Avstraliyaga   o'xshab   ketadi.   Gipotetik   materikda   tabiat   zonalarini   joylanishi
geografik zonalarni Yer yuzasida tarqalishi aniq qiyofasini beradi.
  A.A.Grigoryev   (1961)   ham     har   bir   yarim   sharda     7   tadan,   jami   13   ta
mintaqani   ajratgan   (   1-   jadval).   Mo tadil   mintaqadan   alohida  ’ subboreal
mintaqa ni ajratish to`grisida fikrlar ham mavjud. U holda mintaqalar soni har bir
yarim sharda   8 taga yetadi. Ayrim manbalarda arktika va antarktika mintaqalari
qutbiy   mintaqalar,   subarktika   va   subantarktika   mintaqalari   subqutbiy   (qutbyoni)
mintaqalari  nomlari bilan birlashtiriladi.
Geografik   mintaqalarning   nomlari   ularning   Yer   sharining   muayyan
kengliklaridagi   geografik   joylanishi   bilan   bog`liq.   Har   bir   asosiy   geografik
mintaqa   uchun  muayyan  havo  massasining  ustuvorligi  xos.   Ammo,  Shimoliy  va
Janubiy yarim sharlarning oraliq - subarktika, subtropik, subekvatotial mintaqalari
o`zlarining havo massalariga ega emas. 
1.2  . Mintaqaviy- zonal tizimlar.
Yerning   shakli   sharsimonligi   tufayli   Yer   yuzasida   Quyosh   issiqligi   va
nurlari   notekis   taqsimlanadi,   bu   esa   geografik   qobiqda   mintaqaviylikni   keltirib
chiqaradi. Natijada Yer yuzasidagi barcha tabiiy geografik jarayonlar mintaqaviy
xususiyatga ega. Ular geografik qobiqda kengliklar bo'yicha tarqaladi. Geografik
qobiqda   hodisa   va   jarayonlarning   tarqalishidagi   bunday   qonuniyat   iqlim
ko'rsatkichlari,   o'simlik   guruhlari,   tuproq   turlari   uchun   xos.   Mintaqaviylik
gidrologik va geoximik jarayonlarni namoyon bo'lishida ham ro'y beradi. Demak,
geografik   qobiqda   hodisa   va   jarayonlarni   mintaqaviy,   ya'ni   kengliklar   bo'yicha
tarqalishining  asosiy   sababi   Yer  yuzasida  Quyosh  nurlari  va  issiqlikning  notekis
taqsimlanishidir. 
Ammo   Quyosh   nurlarini   Yer   yuzasiga   tushishi   atmosferaning   holatiga
bog'liq.   Atmosferaning   ba'zi   joylari   tiniq,   ba'zi   joylarida   changlar   va   nam   ko'p
bo'ladi.   Demak,   Quyosh   nurlarini   ekvatordan   qutblar   tomon   qonuniy   kamayib
borishiga atmosferaning tiniqlik darajasi ham ta'sir etar ekan.
13 Yer   yuzasida   haroratning  taqsimlanishi   Quyosh   issiqligiga   bog'liq.   Ammo
haroratning   taqsimlanishiga   Yer   yuzasining   issiqlik   sig'imi   ham   ta'sir   qiladi,   bu
esa   haroratni   Yer   yuzasida   taqsimlanishini   murakkablashtirib   yuboradi.   Yer
yuzasida issiqlikni taqsimlanishiga okean va havo oqimlari kuchli ta'sir ko'rsatadi.
Atmosfera   yog'inlarini   taqsimlanishida   zonallik   va   sektorlik   aniq   namoyon
bo'ladi. 
Issiqlik   va   namlikning   birgalikdagi   ta'siri   ma'lum   bir   tabiiy   geografik
hodisalarning hosil bo'lishidagi asosiy omil hisoblanadi.
Yer   yuzasida   issiqlikning,   namlikning,   haroratning   notekis   taqsimlanishi
natijasida   issiqlik   va   iqlim   mintaqalari,   tabiat   zonalari   va   turli   xil   landshaftlar
vujudga keladi.
Geografik   mintaqalar   materiklarni   ham,   okeanlarni   ham   o`z   ichiga   olgan
holda   sidirg`a   halqalarni   hosil   qiladi   va   kenglik   yo`nalishiga   ega.   Ular
materiklarda   rel`yef     va   Dunyo   okeanida   okean   oqimlari   ta sirida   kengayishi’
yoki   torayishi   mumkin.  Okean  ustida   geografik  mintaqa  ayniqsa   bir  xilligi  bilan
ifodalanadi.   okean     atmosfera     materik   sistemasidagi   havo   massalari	
– –
almashinuvining   intensivligi   va   absolyut   kattaligiga   bog`liq   holda   quruqlikning
turli   qismlari     kamroq   yoki   ko`proq   issiqlik   va   namga   ega   hamda   mavsumiy
ritmlarning   sajiyasiga   ko`ra   farq   qiladi.   Quruqlikda   issiqlik   rejimi,   asosiy   havo
massalari   va   ularning   sirkulyatsiyasining   sajiyasiga   ko`ra   ajratiladigan   kenglik
bo`yicha   cho`zilgan   geografik   mintaqalar   namlanish,   kontinentallik   va
morfostruktura xususiyatlariga ko`ra ichki tavofutlarga ega. 
Geografik   zonallikning   ichki   xilma     xilligining   asosiy   omili   bo`lgan	
–
atmosfera   sirkulyatsiyasining   umumiy   belgilari   asosida   geografik   mintaqalar
sektor lar ga   ajratiladi.   Geografik   zonallikka   azonal   ta sirlar   kenglik	
’
tabaqalashuvida,   ya ni   geografik   mintaqalarning   sektorlarga   bo`linishida	
’
ifodalanadi. Shu asosda A.I.Yaunputnin (1946) qutbiy va qutbyoni mintaqalaridan
tashqari   barcha   mintaqalarda   g`arbiy,   markaziy   va   sharqiy   sektorlarni,   A.M.
Ryabchikov (1973) va L.P.Shubayev (1977)  ikkita okeanbo`yi va bitta kontinental
sektorni   ajratgan.   Materiklarda   g`arbiy   okeanbo`yi,   kontinental   yoki   materik
14 ichkarisi va sharqiy okeanbo`yi sektorlari, okeanlarda esa iliq va sovuq oqimlarga
mos holda g`arbiy va sharqiy sektorlar ajratiladi. Geografik mintaqalar doirasida
(quruqlikda va okeanda) namlanish sharoitlari va issiqlik balansiga bog`liq holda
mintaqalarning eng yirik tarkibiy   qismlarini tashkil etadigan   geografik (tabiiy –
tarixiy,   tabiat,   landshaft)   zonalar   va   kichik   zonalar   ajratiladi.
2-rasm.
Geografik mintaqalar va zonalar    (K.K.Markov va b., 1978)
15 G
Geografik   mintaqalarning   okeanlardan   uzoqlik   darajasi   va   binobarin,
iqlimning   kontinentallik   darajasi   zonalarning   shakllanishida   muhim   omillardan
biridir.Geografik   zona   geografik   mintaqaning   landshaftning   bitta   zonal   tipi
ustuvorlik   qiladigan   yirik   qismidir.   Geografik   zonalar   ko`pgina   hollarda
geobotanik   belgilari   asosida   nomlanadi,   chunki   o`simlik   qoplami   landshaftning
libosi dir. Ammo geografik  zonani geobotanik yoki boshqa biror-bir komponent“ ”
hosil qiladigan zonaning aynan o`xshashi deb hisoblamaslik kerak.   Zonalar Yer
yuzasida issiqlik va   namning   birligi yoki ekvatorial mintaqadan boshqa har bir
mintaqada atmosfera namlanishining har xil bo`lishi tufayli vujudga   keladi.  Yer
yuzasining   tuzilishiga   bog`liq   holda   geografik   qobiqda   ideal   zonallik   namoyon
bo`la   olmaydi.   Geografik   zonalarning   chegaralari   juda   kam   hollardagina
parallellarga   mos   tushadi;   ayrim   hollarda   ularning   yo`nalishi   meridianlarning
yo`nalishiga   (masalan,   Shimoliy   Amerikada)   juda   yaqin.   Ko`pgina   zonalar
bo`laklangan   va   barcha   materik larda   ham   tarqalmagan.   Geografik   qobiqning
zonal   tuzilmasi   materiklar   va   okeanlar,   rel`yef,   tog`   jinslarining   moddiy
tarkibining   ta siri   tufayli   murakkablashadi.   Ta kidlash   joizki,   okeanda	
’ ’
quruqlikdagi kabi tor polosalar ko`rinishidagi zonalar yo`q.
Geografik   zonalar   tabiiy   muhitning   bir   xil   tuproqlar,   o`simlik,   hayvonot
dunyosi va boshqa komponentlarni belgilaydigan harorat va namlanishning yaqin
sharoitlariga   ega.   Har   bir   zona   o`simlik   va   tuproqlarning,   hidrologik,
geokimyoviy, biogeografik va boshqa jarayonlar tiplarining umumiyligi bilan farq
qiladi.
Issiqlik mintaqalari asosan Yer yuzasida issiqlikning notekis taqsimlanishi
natijasida   hosil   bo ladi.   Geografik   qobiqda   issiq,   mo tadil   issiq,   mo tadil,	
‘ ‘ ‘
mo tadil   sovuq   va   sovuq   mintaqalar   ajratiladi   (mintaqalar   ta rifi	
‘ ’
A.M.Ryabchikov 1968, S.V.Kalesnik, 1966 bo yicha).	
‘
Issiq   mintaqa   har   ikkala   yarim   sharda   0 0  
dan   30 0  
gacha   bo lgan	
‘
kengliklarni   o z   ichiga   oladi.   Termik   sharoitda   doimiy   yashil   o simlik   va	
‘ ‘
16 xayvonot   dunyosi   taraqqiyoti   uchun   juda   qulay.   Mazkur   mintaqada   sovuq
bo lmaydi, faol haroratlar yig indisi 6000   8000‘ ‘ – 0 
C. Issiqsevar o simliklar yil	‘
bo yi  o saveradi.  Ammo  mazkur  mintaqa doirasida  nam ekvatorial  o rmonlar	
‘ ‘ ‘
bilan   birga   savannalar,   chala   cho llar   va   cho llar   xam   mavjud.   Ushbu   hodisa	
‘ ‘
namlikning   notekis   taqsimlanishi   natijasida   sodir   bo ladi.   mazkur   mintaqada	
‘
yillik radiatsiya balansi yuqori, ya ni 60 kkal/sm 	
’ 2
ni tashkil qiladi. 
Mo tadil   issiq   mintaqa   (subtropiklar).   Mazkur   mintaqada   Quyoshdan	
‘
keladigan isiqlik miqdori nisbatan kam va mavsumlar bo yicha o zgarib turadi.	
‘ ‘
Yillik radiatsiya balansi 50- 60 kkal/sm   2
, faol haroratlar yig‘indisi 4000 – 6000 0
С .   Eng  sovuq   oyning  o‘rtacha   harorati   4 0
С dan   yuqori,   sovuq   urishi   va   sovuqlar
bo‘lishi   ham   mumkin.   O‘simliklarda   qisqa   bo‘lsa   ham   vegetativ   tinim   davri
mavjuddir. Mazkur mintaqa har ikkala yarim sharning 30   40
– 0
kengliklarini o z	‘
ichiga oladi.
Mo tadil   iliq   mintaqada   issiqlik   meyori   mavsumiy,   sovuq   davr   uzoq	
‘
davom   etadi.   Shuning   uchun   ushbu   davrda   o simliklar   vegetatsiyasi	
‘
mavsumiydir. Yillik radiatsiya miqdori 20-50 kkal/sm 2
, faol haroratlar yig indisi	
‘
1500-4000 о
С va   u   mavsumlar   bo‘yicha   o‘zgarib   turadi.   Natijada   mazkur
mintaqada   o‘ziga   xos   o‘simlik   turlari   shakllangan.   Ushbu   mintaqaning   termik
sharoiti  ignabargli   va  bargini  to‘kadigan  o‘simliklarning  o‘sishiga  imkon  beradi.
Bunday   o‘rmonlarning   qutbiy   chegarasi   eng   iliq   oyning   10 о
С li   izotermasi
hisoblanadi.   Mazkur   mintaqada   ham   namlikning  notekis   taqsimlanishi   natijasida
dashtlar,   chala   cho‘llar   va   cho‘llar   ham   hosil   bo‘lgan.   Mazkur   mintaqa   40 о
-
60 о
kengliklarni o‘z ichiga oladi.
Mo‘tadil   sovuq   mintaqa   (subarktika   va   subantarktika)   har   ikkala   yarim
sharning  66 0
-70 0  
kengliklarni o‘z ichiga oladi. Radiatsiya balansi 20 kkal/sm 2  
dan
kam   va   eng   iliq   oyning   o‘rtacha   harorati   10 о
С dan   o‘tmaydi,   ammo   5 0  
С   dan
pastga   tushmaydi.   Termik   sharoiti   faqat   o‘tlar   hamda   lishayniklarni   o sishiga
‘
imkon   beradi.   Harorat   0 0
  dan   yuqori   bo ladigan   yoz   mavsumi   qisqa,   shuning	
‘
uchun o simliklar orasida ko p yillik o simliklar ko pchilikni tashkil qiladi. 	
‘ ‘ ‘ ‘
17 II-Bob.   GEOGRAFIK   LANDSHAFT   VA   UNING
KOMPONENTLARINI   TABIIY   GEOGRAFIYA   KURSLARIDA
O`RGANISH 
                                          2.1. Iqlim mintaqalari
Yer yuzasida haroratning notekis taqsimlanishi natijasida iqlim mintaqalari
vujudga   keladi.   Yer   yuzasida   asosiy   va   oraliq   iqlim   mintaqalari   hosil   bo ladi.‘
Asosiy   iqlim   mintaqalarida   yil   bo yi   bir   xil   havo   massalari   hukmron   bo ladi.	
‘ ‘
Oraliq   iqlim   mintaqalarida   havo   massalari   fasllar   bo yicha   o zgarib   turadi.	
‘ ‘
Geografik   qobiqda   13   ta   iqlim   mintaqasi   ajratiladi:   ekvatorial,   ikkita
subekvatorial,   ikkita   tropik,   ikkita   subtropik,   ikkita   mo tadil,   subarktika   va	
‘
subantarktika, arktika va antarktika.                                            1 - jadval.
          Geografik mintaqalar va ularning maydoni   (A.A.Grigoryev. 1961)
Mintaqaning nomi Maydoni
mln. km 2
%
Arktika  ..	
…………………………………………………………… 14,45 2.83
Subarktika  .	
………………………………………………………… 17,62 3 .45
M o tadil	
’  	…………………………………………………………… 53,22 10.44
Subtropik   ..
………………………………………………………… 39,72 7.79
Tropik   ...	
…………………………………………………………… 80,77 15,84
Subekvatorial  	
……………………………………………………… 38,65 7,58
Ekvatorial   .	
………………………………………………………… 22,07 4,33
Subekvatorial  	
……………………………………………………… 30,11 5,91
Tropik   ...	
…………………………………………………………… 95,10 18,63
Subtropik   ..	
………………………………………………………… 33,78 6,62
M o tadil	
’  	…………………………………………………………… 34,47 6,76
Subantarktika  	
……………………………………………………… 23,93 4,69
Antarktika ………………………………………………………… 26,19 5,13
Yer yuzasi   .	
………………………………………………………… 510.08 100,00
                        Ekvatorial     iqlim  mintaqasi .     Ekvatordan   har   ikki     tomondagi   .5 10°	
—
kengliklarni o'z ichiga oladi. Mazkur mintaqada   yil   da vomida doimo harorat va
18 namlik   yuqori   bo'ladi.   Havo   harorati   24°Cdan   28°Cga   o'zgaradi.   Yiliga   1000-
3000   mm    yog'in  yog'adi.   Ko'pincha   havo   issiq     hamda     rutubatli   bo'lib,   tez-tez
momaqaldiroq   turib,   jala   quyadi   (Amazonka   havzasining   g'arbiy   qismi,   Kongo
havzasi,   Malayya   to'plam   orollari).         Mazkur   iqlim   quyidagi     omillar   ta'sirida
tarkib topadi: a) yil  bo'yi issiqlik balansi yuqori. Bu yerda Quyosh  radioatsiyasi-
ning 60% dan 75%  gacha bo'lgan qismi, ya'ni yiliga 80 120 kkal/sm— 2
 issiqlik sarf
bo'ladi;   b)   atmosferaning   10 12   kmli   qalin   qismida   havo   massalarining   issiqlik	
—
konveksiyasi   uzluksiz   davom   etadi.   ko'pchilikni   tashkil   etadi.   Daryo   tarmoqlari
zich,   sersuv.   Okean   va   materik   iqlimi   bir   xil.Issiqlikning   75%   i   bug'lanishga
sarflanganligi tufayli  harorat uncha baland bo'lmaydi.  Kechasi havo sovib,  bug'
hosil   bo'lishiga   ketgan   yashirin   issiqlik   ajralib   chiqishi   tufayli   sutkalik   harorat
farqi   katta   emas.   Tuproqning   juda   sernamligi,   o'simliklarning   qalinligi,
daryolarning juda ko'pligi ham haroratning bir me'yorda turishiga yordam beradi.
Havoning   mutlaq   namligi   30   g/sm 3
    gacha,     nisbiy   namlik     70 90%   ga   boradi.	
—
Bulutlik ancha katta, to'p-to'p va to'p-to'p momaqaldiroqli bulutlar bo`ladi.
              Subekvatoril   iqlim  mintaqasi .   Havo  massalari   mavsumga  qarab   o'zgaradi.
Yozda   ekvatorial   havo   massalari,   qishda   tropik   havo   massalari     kirib   keladi.
Yozda ekvatorial havo massalari kirib kelgani uchun mo'l yomg'ir yog'adi. Qishda
esa   tropik  havo   massalari     kirib  keladi,     shuning   uchun   qish   quruq  va   yog'insiz
bo'ladi, harorati yoznikidan deyarli farq qilmaydi. Materiklarning ichki qismlarida
1000 1500   mm,   mussonlarga     ro'para     tog'   yonbag'irlarida   yillik   yog'in  miqdori	
—
5000 10000  mm.ga   yetadi.   Yog'inlar     asosan   yozda  yog'adi.     Qish   quruq  bo'Iib
—
havo ochiq bo'ladi.  Subekvatorial  iqlim  mintaqasi  ekvatorial  iqlim mintaqasiga
nisbatan  katta maydoni egallab, ekvatorial iqlim mintaqasini har tomondan halqa
sifatida   o'rab   turadi.   Ushbu   iqlim     mintaqasiga     Janubiy   Amerikada     Gviana   va
Braziliya   tog'liklari,   Markaziy   Afrikaning     Kongo   daryosi     havzasidan   shimol,
sharq va janubdagi  qismi, Hindiston, Hindixitoy va Shimoliy Avstraliya kiradi.    
  Tropik   iqlim   mintaqasi .   Har   ikkala   yarim   sharda   joylashgan.   Havo   ko'p
vaqt   ochiq   bo'ladi.   Qish   iliq   bo'lsa     ham,   yozdan   ko'ra   ancha   salqin   bo'ladi.
19 Mazkur   iqlim   mintaqasi   doirasida   uch   xil   iqlim   turi   vujudga   kelgan:   materiklar
markazidagi,     materiklarning   g'arbiy   chekkasi     va   sharqiy   sohildagi   iqlim.
Materiklarning   markaziy   qismlarida   cho'l   iqlimi   vujudga   kel gan   (Sahroi   Kabir,
Arabiston,   Taar   cho'li   va   Avstraliya).   Havo   bulutsiz   bo'lganligidan   bu   yerda
Quyosh   issiqligi   ekvatordagiga   qaraganda   katta   bo'ladi,     biroq   qumning   nurni
qaytarishi   katta   bo'lgani   uchun   radioatsiya   balansi   60   kkal/sm 2
dan     oshmaydi.
Cho'llarning   yuzasi   quruq   bo'lganidan   bug'lanishga   kam   issiqlik   sarflanadi,
natijada issiqlikning 70% atmosferaga o'tadi.  Shu sababli cho'llarda yoz jazirama
bo'ladi, juda katta hududni 30°Cli izoterma o'rab turadi. lyulning o'rtacha harorati
36,3°C   (Bar-   bera),   hatto   39°C   gacha   (Ajal     vodiysi)   yetadi.   Havoning   sutkalik
farqi katta (70°), qum  yuzasida 80° ga yetadi.     Materiklarning g'arbiy qismlarida
havo salqin   bo'lib,   de yarli yomg'ir yog'maydi, havo juda nam bo'ladi, sohillarga
tez- tez quyuq   tuman tushib, kuchli briz shamollari   esib turadi (Atakama cho'li,
Sahroi Kabir cho'lining g'arbiy sohili, Namib cho'li, Avstraliyaning g'arbiy sohili).
Materiklarning   yomg'ir   yog'ib   o'tadigan   sharqiy     qismlari   (Markaziy     Amerika,
Vest-Indiya, Madagaskar, Avstraliyaning sharqiy sohili va boshqa joylar).    
          Subtropik iqlim mintaqasi .   Shimoliy va janubiy yarim shar-   larda 30° va 40°
kengliklar   oralig'idagi   hududlarni   o'z   ichiga   oladi.   Uning   chegaralari   qutbiy
frontining   shimoliy   va   janubiy   chegaralari   bilan   aniqlanadi.   Yozda   qutbiy   front
shimolga,   o'rta  kengliklarga  siljiganda   subtropik  mintaqaning   hamma   qismlarida
subtropik   antitsiklonning   issiq   va   quruq   tropik  havosi   hukmron  bo'ladi.     Qishda
qutbiy  front  janubga  siljigan  paytda     mazkur  mintaqada   salqin    va  nam  mo'tadil
havo   massalari   hukmron   bo'ladi.     Eng   sovuq     oyning   harorati     musbat   bo'ladi,
shuning uchun o'simliklar vegetatsiyasi yil bo'yi davom etadi.        Subtropik   iqlim
mintaqasida to'rtta iqlim turi ajratiladi:  materiklarning ichki qismidagi arid,  O'rta
Dengiz, musson va okean iqlimlari.     Materiklarning ichki qismlaridagi subtropik
arid iqlim uchun  jazirama va quruq yoz xos  (iyulning o'rtacha harorati 30 32°C).—
Haroratning   mutlaq   maksimumi     tropik   cho'llarnikidan     farq   qilmaydi.   Ajal
vodiysida (AQSH, Kaliforniya shtati) harorat 56,7°C ga ko'tarilgan. Yillik yog'in
miqdori 250 100 mm. Termizda esa bulutsiz kunlar 207 kun davom etadi, bulutli	
—
20 kunlar   esa   37   kungina.   Shuning   uchun   bu   yerda   cho'llar   va   chala   cho'llar   keng
tarqalgan.           O'rta   dengiz   iqlimi   yozi   issiq   va   quruq,   qishi   iliq   va   yomg'irli.
Mazkur   iqlim   turi   O'rta   dengiz   sohillarida,   AQSHning   Tinch   okean     sohillarida
(janubi-g'arbida),   Avstraliyaning     janubi-   g'arbida,   Chilida,   Qrimning   janubida
tarqalgan.         Subtropik   musson   iqlimi     Osiyo   va   Shimoliy  Amerikaning   sharqiy
qismlarida   tarkib   topadi.   Qutbiy   front   janubga   katta   masofada   kirib   boradi.
Shuning uchun subtropik kengliklar sovuq va quruq mo'tadil havo massalari bilan
ishg'ol   qilinadi.     Qish   sovuq   va   quruq   bo'ladi.   Yozda   esa   mazkur   hududlarga
okeandan   nam   tropik   havosi   kirib   keladi   va   kuchli   yomg'ir   yog'ishiga   sabab
bo'ladi.   Pekinda   yillik   yog'in   612   mm,   ammo   dekabrda   2     mm,   iyulda   235   mm
yog'in yog'adi.    
    Subtropik   okean   iqlimi   yumshoq   va   nisbatan   namroq.   Yozda   havo   musaffo,
qishda   esa   yomg'irli   va   shamolli   bo'ladi.   Mazkur   iqlim   okeanlarning   subtropik
kengliklarida tarqalgan.                             
         Mo'tadil mintaqa   har ikkala yarim shaming 40 va 65° ken gliklari oralig'idagi
hududlarni   o'z     ichiga   oladi.   Mazkur   iqlimning   eng   muhim   xususiyatlari   yil
davomida   mo'tadil   havo   massalarining   va   g'arbiy   shamollarning     hukmronligi,
siklonlar   harakatining   faolligi,   iliq   yoz   va   sovuq   qish,   qalin   qor   qoplami,
okeanlarda  esa  suzib yuruvchi muzlarning ko'pligidir. Haroratning o'rtacha farqi
shimolda  29°C,   janubda  12°C.         Mo'tadil  iqlim  doirasida  ham  to'rtta  iqlim    turi
ajratiladi:   materik   ichkarisidagi   kontinental,   materik   sohillaridagi   yumshoq
(dengiz),    musson   va  okean  iqlimlari.         Materik  ichkarisidagi   kontinental   iqlim
Yevrosiy va Shimo-  liy Amerikada keng tarqalgan.   Yoz iliq  (shimolda) va issiq
Ganubda). Qish sovuq,   qor qoplami qalin. Sharqiy Sibirda yan- varning o'rtacha
harorati     40°C   ga   tushadi.   Yillik   harorat   farqi  — 60°   va   undan   yuqoriroq.
Atmosfera   yog'inlarining   miqdori   ko'p   emas.   Shimolda     yog'inlar   bug'lanishdan
ko'p,   janubda   esa   bug'lanish   yog'in     miqdoridan   ortiq.     Yog'inlar   yil     davomida
yog'adi,   ammo   ularning   ancha   qismi   shimolda     qishda   yog'sa,   janubda   esa
bahorga to'g'ri keladi. Shuning uchun   o'rmonlar janubda cho'l bilan almashinadi.
Materiklar   chekkalaridagi   yumshoq   («dengiz»)   iqlim   Yevrosiyo   va   Shimoliy
21 Amerikaning   g'arbiy   qirg'oqlarida   tarkib   topgan.   Yil   davomida   okeandan   nam
g'arbiy shamollar esib turadi. G'arbiy shamollar qishda iliq, yozda salqin bo'ladi,
yanvarning   o'rtacha   harorati   0°C   atrofida,   doimiy   qor   qoplami   hosil   bo'lmaydi.
Yog'in   miqdori   ko'proq   va   yil   davomida   bir   tekis   taqsimlangan.   Bu   yerda   keng
bargli   o'rmonlar   yaxshi   rivojlangan.         Mo   "tadil   musson   iqlimi.   Yevrosiyoning
Tinch   okean   sohillarida   tarqalgan     (shimoli-sharqiy     Xitoy,     Yaponiya,
Rossiyaning Primore o'lkasi  va Saxalin). Yoz seryog'in,  qish sovuq, qor qoplami
qalin.   Yog'inlaming   85 95%   i   yozga   to'g'ri   keladi.  —       Mo'tadil   okean   iqlimi
semam,   bulutli,   harorat   farqlari  kam,   g'arbiy  shamollar   hukmron.   Janubiy   yarim
sharda g'arbiy sha- mollarning tezligi  10 15  m/sek. 	
—   
      Subarktika   va   Subantarktika   iqlim   mintaqalari.   Yil   davomi da   muz   bilan
qoplanib   yotadi.   Yog'inlar   kam,   fasllar   bo'yicha   haroratning   farqi   katta.     Yozi
salqin,   tuman     bo'lib  turadi.   Quyidagi     iqlim   turlari   ajratiladi:   a)     qishi   nisbatan
iliq     iqlim   (Bofort   dengizi   sohili,   Baffin   Yeri,   Severnaya   Zemlya,   Novaya
Zemlya, Shpitsbergen orollari, Taymir, Yamal yarimorollari); b) qishi sovuq iqlim
(Kanada   ko'plab   orollari,   Novaya     Sibir   orollari,   Sharqiy   Sibir   va   Laptevlar
dengizi   sohillari);   d)     qishi   juda   sovuq   iqlim.   Yoz   harorati   0°   dan   past   iqlim
(Grenlandiya, Antarktida).         Balandlik iqlim mintaqalari.   Traposferada yuqoriga
ko'tarilgan  sari  harorat pasayib boradi. Chunki atmosfera qatlamlari issiqlikni Yer
yuzasidan   oladi.         Yer   yuzasining   relyefi   yetarli   darajada   baland     bo'lgan   joy-
larda   yuqoriga   ko'tarilgan   sari   harorat   pasaya   borishi   natijasida   balandlik     iqlim
mintaqalari hosil bo'ladi.                
       Subartika   va   subantartika.   Bu   utkinchi   iqlim   mintaqasi   shimoliy   yarim
sharlar   Yevropaning   tundra   zonasi,   Sibirning   Kanadaning   va   Alyaskaning
shimoliy katta kismini uz ichiga oladi. Janubiy yarim sharda esa bu mintaqaga esa
Folklend, Janubiy Georgiya, Janubiy orkney va Kergelen oroli kiradi.
       Subarktika   mintaqasida   sektorlik   mo tadil   mintaqadagiga   nisbatan	
’
kuchsizroq   ifodalangan.   G`arbiy   okeanbo`yi   sektorining   maydoni   uncha   katta
emas, sharqiy sektor yo`q. Issiqlik ko`rsatkichlariga ko`ra har xil okean oqimlari
atmosfera   sirkulyatsiyasi   bilan   birgalikda   mintaqaning   sharqiy   chekkasida
22 geografik   zonalar   chegarasini   janubga   tomon,   g`arbiy   chekkasida   esa   shimolga
tomon siljitadi.
       Subarktika mintaqasida issiqlikning yetishmasligi tufayli biokimyoviy 
jarayonlar sekin kechadi va qisqa yoz mavsumi tufayli cheklangan. Ko`p yillik 
muzloq bilan bog`liq bo`lgan fizikaviy nurash kimyoviy nurashga nisbatan 
ustunlik qiladi. Ko`p yillik muzloqlar tuproq namining sizishiga to`sqinlik qiladi, 
tuproq elementlari migratsiyasini va aeratsiyasini cheklaydi, botqoqlanishga 
imkon beradi. Rel`yefning shakllanishida daryo eroziyasi ham bir muncha ta sir ’
ko`rsatadi.
                                           2.2.  Tabiat zonalligi va tabiat zonalari.
                      Geografik   qobiqda   tabiat   komplekslarining   ekvatordan   qutblar   tomon
qonuniy almashinishi zonallik deyiladi. Zonallik geografik qobiqning eng muhim
xususiyatlaridan biri hisoblanadi. Zonallikning asosiy sababi Yer yuzasida issiqlik
va  namlikning  notekis   taqisimlanishidir.  Yerning  sharsimonligi   tufayli   geografik
qobiqda   Quyosh   nuri   va   issiqligi   notekis   taqsimlanadi.   Natijada   geografik
qobiqda   harorat,   bug'lanish,   yog'inlar,   shamollar,   iqlim,   nurash   va   tuproq   hosil
bo'lish jarayonlari, o'simlik va boshqalar ham kengliklar bo'yicha zona-zona bo'lib
tarqalgan.
Er   yuzasi   bir   xil   bo'lgan   taqdirda,   har   bir   tabiat   zonasi   g'arbdan   sharqqa
cho'zilgan   uzun   hududdan   iborat   bo'lgan   bo'lar   edi.   Ammo   quruqlik   va
dengizlarning   bir   xilda   taqsimlanmaganligi,   iliq   va   sovuq   dengiz   iqlimlarining
mavjudligi va Yer yuzasi relefining xilma-xilligi tabiat komplekslarini kengliklar
bo'ylab joylanishini buzadi.
Zonallik   qonuniga   bo'ysunadigan   hodisalarlan   tashqari   geografik   qobiqda
azonal   hodisalar   ham   mavjud.   Azonal   hodisalarga   Yer   po'stidagi   tebranma
harakatlar, dengiz transgressiyalari va regressiyalari, uzilmalar, burmalar, tog'lar,
intruziv   jinslar,   zilzilalar   va   vulkanlar   kiradi.   Mazkur   jarayonlarning   manbai
Yerning ichki qismidagi hodisalardir.
23 Yer   yuzasi   landshaftining   xilma-xilligi   va   rivojlanishi   zonal   va   azonal
omillarning   yig'indisi   va   o'zaro   ta'siri   natijasidir.   Geografik   qobiqda   faqat   zonal
xususiyatlar   yoki   faqat   azonal   xususiyatlar   uchraydigan   joy   xech   yerda   yo'q.
Zonal va azonal xususiyatlar hamma vaqt birga uchraydi.
Tabiiy   zonallik   geografiyadagi   ilk   qonuniyatlardan   biridir.   Tabiat
mintaqalarining   va   zonallikning   mavjudligini   grek   olimlaridan   eramizgacha
bo'lgan V asrdayoq Gerodot (485-425 y mil.av.) va Evdoniks (400-347 y mil.av.)
aniqlashgan. Ular Yer yuzasida beshta zonani ajratishgan: tropik, ikkita mo`tadil
va   ikkita   qutbiy.   Rimlik   faylasuf   va   geograf   Posidoniy   mil.av.   II-I   asrlarda
(mil.av. 135-51 y) iqlimi, o'simligi, gidrografiyasi va aholining xo'jalik faoliyatiga
qarab bir qancha zonalarni ajratadi.
Zonallik   qonuniyatini   rivojlanishida   nemis   olimi   A.Gumboldtning
xizmatlari   juda   katta.   Zonallik   to'g'risidagi   hozirgi   ta'limot   V.V.Dokuchaev
ishlariga   asoslanadi.   V.V.Dokuchaev   1899   yili   «K   ucheniyu   o   zonax   prirodi.
Gorizontalnie i vertikalnie pochvennie zoni» nomli risolasini chop etadi. Mazkur
risolada   zonallik   qonuni   asoslab   beriladi.   Zonallikni   o'rganish   bo'yicha
A.A.Grigorev  juda  muhim  nazariy  ishlarni  amalga  oshirdi.  F.N.Milkov  (1990  y)
tarkibli va landshaft zonalligini ajratadi.
Har   bir   iqlim   mintaqasida   namlikni   va   issiqlikni   notekis   taqsimlanishi
natijasida qator  tabiat  zonalari  vujudga keladi.  Quyida tabiat  zonalarining tavsifi
qisqacha   bayoni   beriladi .   Asosy   landshaft   tiplarining   taqsimlanishi   tasodifiy
emas,   balki   muayyan   qonuniyatlarga   bo`ysunadi.   Bu   qonuniyatlarga
tuproqlarning asosiy tiplari va geokimyoviy jarayonlar, iqlimning, suv balansi va
rejimining   xususiyatlari,   ko`pgina   geomorfologik   jarayonlar   va   boshqa   tabiiy
jarayonlar   ham   bo`ysunadi.   Geografik  zonalarning   issiqlik   va   nam   nisbatinining
miqdoriy tavsiflashning turli usullari qo`llaniladi. A.A. Grigoryev va M.I. Budiko
(1956)   zonallik   hodisasiga   fizikaviy   va   miqdoriy   asos   kiritgan   holda   geografik
zonallikning   davriy   qonuni ni   asosladilar.   Geografik   zonallik   qonuni   zonal
jarayonlarning asosiy belgilarining nafaqat hududiy
24 taqsimlanishini,   balki   ularning   (Yer   yuzasidagi   inson   ta siri   bo`lmagan’
sharoitlardagi)   tabiiy-hududiy   komplekslar   yoki   landshaftlar   ko`rinishidagi
birikmalarini tavsiflash imkoni beradi.                                              2 -jadval
       Geografik mintaqalar va zonalar  (A.M. Ryabchikovdan,1988)
                                                                                    davomi kiyingi betda
Mintaqalar Zonalar Balandlik
Qutbiy
(Arktika va Antarktika)   1. Sahrolar
  2. Arktika tundrasi Sovuq cho`lli
Tundra-   sovuq
cho`lli
Subqutbiy
(Subarktika va 
Subantarktika)   3. Tundra
  4. O`rmon - tundra   
Mo tad	
’
il boreal 
submintaqalar   5. Okeanbo`yi o`tloqlari va siyrak o`rmonlari
  6. Tayga O`rmon-tundrali
subboreal
submintaqalar   7. Aralash o`rmonlar
  8. Keng bargli o`rmonlar 
  9. O`rmon   dasht va preriylar	
–
10. Dashtlar
11. Chala cho`llar
12. Chala cho`llar va cho`llar O`rmon-
O`rmon-o`tloqli
O`rmon-o`tloqli
Subtropik 13. Igna bargli o`rmonlar
14.   Doimiy   yashil   va   chala   yashil   aralash
o`rmonlar
15. Yarim yashil bargli o`rmonlar
16. Chala cho`llar
17. Cho`llar
19. Yozgi-nam siyrak o`rmonlar va butazorlar
20. Dashtlar
21. Preriylar
Tropik 22. Cho`llar
23. Chala cho`llar
24.   Siyrak   o`rmonlar   va   butazorlar,
savannalar
25. Chala yashil mavsumiy nam o`rmonlar
26. Preriylar va o`tloqi dashtlar
Subekvatorial 27.   Doimiy   yashil   nam   va   mo tadil   nam	
’
o`rmonlar
28.   Yarim   yashil   nam   va   mo tadil   nam
’
o`rmonlar
29.   Doimiy   yashil   chala   quruq   o`rmonlar   va
butalar
30. Barg tashlaydigan mo tadil nam va quruq	
’
o`rmonlar
31. Quruq va cho`llashgan savannalar, siyrak 
25        o`rmonlar va butazorlar
Ekvatorial 33.   Doimiy   yashil   ortiqcha   nam   va   nam
o`rmonlar
       (gileyalar)
34.   Barg   tashlaydigan     doimiy   yashil–
o`rmonlar
        Geografik zonallikning grafigi  geografik zonalarning tavsiflarini ifodalaydi. 
Ularning jami esa geografik mintaqalarni hosil qiladi. Masalan, subtropik 
o`rmonlar, butazorlar, preriylar, chala cho`llar va cho`llar subtropik mintaqani 
hosil qiladi                                                                                           
                                                                                                                  3   -rasm.
Shimoliy yarim sharda quruqlik geografik zonalligining grafigi
(A.A.Grigoryev va M.I.Budiko, 1956)
    rasmda   shi	
– moliy   yarim   shar   quruqligidagi   geografik   zonallikning   grafigi
ko`rsatilgan.   Grafikning   gorizontal   o`qidagi   raqamlar   turli   geografik   zonalar
uchun   qurgoqchillikning   radiatsiya   indeksini   ifodalaydi.   Grafikdan   ko`rinadiki,
qurg`oqchillikning   radiatsia   indeksi   tun dradan   cho`lga   tomon   0   dan   3,5   gacha
o`zgaradi.   Biroq,   qurg`oqchillik   indeksi   o`z o`zidan   geografik   zonalarni	
–
yetarlicha ifodalay olmaydi. Uning bir xildagi miqdoriy ko`rsatkichi turli zonalar
uchun   xos.   Masalan,   1,0   ga   yoki   unga     yaqin     bo`lgan     qurgoqchillik     indeksi
mo tadil     mintaqaning   tayga,   keng   bargli   o`rmonlari   uchun   ham,   ekvatorial	
’
o`rmonlar     gileyalar   uchun   ham   xosdir.   Qur	
– goqchillik   indeksi   1,5   bo`lgan
26 sharoitlarda  esa   Sharqiy  Yevropada   o`rmon    dashtlar,  Afrikada  esa   savannalar–
tarqalgan.   Shu   sababli   geografik   zonallikning   grafigida     yana   bir   qo`shimcha
ko`rsatkich     yuzaning   namlanish   darajasini   ifodalaydigan   yuza   suvlari	
–
oqimimning miqdori  ham berilgan. Bu qo`shimcha ko`rsatkich yuzadan bir yilda
oqib   o`tadigan   suv   qatlami   miqdorini   (sm/yil)   ifodalaydi   va   turli   geografik
mintaqalarda   1   sm   dan   200   sm   gacha   o`zgaradi.   Umuman,   grafikdagi
ma lumotlar:   1)   chapdan   o`ngga   -   geografik   zonalar   iqlimi   qurg`oqchilligining	
’
ortishini   va  2)   quyidan  yuqoriga     ra	
– diatsiya   va   issiqlik   byudjetining  ekvatorga
yaqinlashgan sari ko`payishini ko`rsatadi.
Geografik   zonallikning   grafigi     geografik   zonalarning   tavsiflarini
ifodalaydi.   Ularning   jami   esa   geografik   mintaqalarni   hosil   qiladi.   Masalan,
subtropik   o`rmonlar,   butazorlar,   preriylar,   chala   cho`llar   va   cho`llar   subtropik
mintaqani hosil qiladi.
Shunday  qilib,   nafaqat   nam  va  issiqlikning  miqdori,  balki   ularning  nisbati
birlamchi   biologik   mahsulotnining   miqdorini   va   pirovardida   o`simliklarning
asosiy tipininig shakllanishini belgilaydi. Ayni paytda masalan, o`rmonlar yetarli
va   ortiqcha   namlanish   sharoirlarida   o`sadi,   biroq   keladigan   issiqlikga   bog`liq
holda   turli   ko`rinishga   ega   bo`ladi.   Boshqa   tomondan   esa,   namlanish   kamaygan
sari   o`simliklar   quruq   sevarroq   bo`lib   boraveradi,   chunki   bir   xil   radiatsion
balansda   yog`inlar   miqdorining  kamayishi   bilan   o`simlik   tiplari   nam   o`rmondan
savannaga, keyin dashtlarga va, nihoyat, cho`llarga o`tadi.  
Geografik   zonallikning   davriy   qonuni   turli   zonalarda   qurg`oqchillik
indeksining   miqdori   turli   zonalarda   0   dan   4-5   gacha   o`zgarishida   namoyon
bo`ladi; qutblar va ekvator orasida indekslar uch marta 1 ga yaqin bo`ladi va bu
ko`rsatkichlarga landshaftlarning eng katta mahsuldorligi to`g`ri keladi .
Ekvatorial mintaqa tabiat zonalari . Mazkur mintaqa ekvatorning har ikki
tomonidagi   tor   hududni   o'z   ichiga   oladi.   Shimoliy   yarimsharda   5-8 0
  va   janubiy
yarimsharda   4-11 0
  kenglikkacha   davom   etadi.   Mazkur   mintaqada   harorat   doimo
yuqori   (+24+28 0
),   yog'inlar   serob   (1500-3000   mm),   bioximik   va   geomorfologik
27 jarayonlar   faol   bo'ladi.   Ekvatorial   mintaqada   okean   suvlari   harorati   ham   yuqori,
sho'rligi kam va chuqurdagi suvlarning kuchli ko'tarilma oqimlari mavjud. 
Mazkur iqlim mintaqasi doirasida ikkita tabiat zonasi ajratiladi: a) nam ekvatorial
o'rmonlar va b) bargini to'kadigan doimiy yashil o'rmonlar
      - nam ekvatorial o'rmonlarda iqlim doimiy nam va issiq, o'rtacha oylik harorat
+25 0
  dan   pastga   tushmaydi.   Yog'in   miqdori   bug'lanuvchanlikdan   ko'p,   shuning
uchun   gidrografik   tarmog'i   sersuv   va   zich,   botiqlarda   ko'llar   ko'p,   grunt   suvlari
chuchuk va yer yuzasiga yaqin joylashgan. Nurash jarayoni juda tez sodir bo'ladi.
Natijada   qalin   nurash   qobig'i   hosil   bo'ladi.   Namlikning   mo'lligi   tufayli   organik
moddalarning   parchalanishi   tez   kechadi,   shuning   uchun   tuproqlarda   gumus
miqdori   kam   qizil   tuproqlar   hosil   bo'lgan.   Daraxtlar   baland,   turi   ko'p,   doimiy
yashil.   Daraxtlar   qalin   bo'lganligi   uchun   o'rmon   tagi   ko'lanka   bilan   qoplangan,
shuning   uchun   o't   va   butalar   kam   rivojlangan,   daraxtlarga   chirmashib   o'sadigan
lianalar   va   daraxtlarda   yashaydigan   epifit   o'simliklar   yaxshi   rivojlangan.
Hayvonot   olami   ham   xilma-xil.   Hayvonlarning   ko'pi   daraxtlarda   yashaydi.
Mazkur zona Janubiy Amerikada, Afrikada, Janubi-Sharqiy Osiyoda va Okeaniya
orollarida tarqalgan: 
- bargini to'kadigan doimiy yashil o'rmonlar zonasi. Tabiiy sharoiti doimiy yashil
nam o'rmonlar zonasi bilan bir xil ammo floristik nuqtai nazardan turlicha. Qisqa
yomg'irsiz davrda namgarchilik kamayadi, ba'zi daraxtlar bargini to'kadi, ba'zilari
barg   chiqaradi.   Natijada   o'rmon   doimiy   yashil   bo'lib   turaveradi.   Daraxtlar   bargi
bir  yildan   o'n   besh   yilgacha   yashaydi   (mo`tadil   mintaqada   qarag'ayning   barglari
ikki yil, yelniki o'n ikki yil yashaydi). Agar mo`tadil mintaqada daraxtlar bargini
qishda   qurib  qolmaslik  uchun   to'ksa   (chunki   daraxt   tomirlari  qishda   namni   torta
olmaydi),   tropik   o'rmonlarda   esa   daraxtlar   kremniy   kislotasining   ortiqchasidan
xolos   bo'lish   uchun   to'kadi.   Kremniy   kislotasi   tuproqdan   o'tib,   barglarda
to'planadi va ularni qotib qolishiga sabab bo'ladi.
Subekvatorial   mintaqa   tabiat   zonalari.   Ekvatorning   ikki   tomonida
shimoliy va janubiy yarim sharlarda joylashgan. Yoz sernam, issiq, qish quruq va
28 yog'insiz.   Mazkur   mintaqada   ikkita   tabiat   zonasi   shakllangan:   a)   subekvatorial
musson aralash o'rmonlar zonasi; b) savanna va siyrak o'rmonlar zonasi. 
Mintaqaning hayvonot dunyosi turlarga ko`ra juda xilma xil. Endem turlar
juda ko`p, ammo ekvatorial o`rmonlarda hayvonlarning soni ko`p emas.Yirik sut
emizuvchilar   mushuklar   oilasiga   mansub   bo`lgan   yirtqichlardan   (yaguar,   puma),
o`txo`rlardan   (o`rmon   bug`ulari,   mayda   antilopalar),   xaltali   opossumlar,
maymunlar   tarqalgan.   Sudralib   yuruvchilar,   qushlar,   hashoratlar,   termitlar   juda
ko`p.   Masalan,   Amazoniyda   ornitofauna   1,8   ming   turdan,   hashoratlar   14   ming
turdan   iborat.   Bu   yerda   ko`rshapalaklar   juda   ko`p,   ilonlar   (anokanda,   oddiy   va
zumrad   bug`ma   ilon   va   b.)   ko`p.   Amazonka   daryosining   suvlarida   baliqlarning
kamida 2,0 ming turi, sut emizuvchilardan delfin va lamantin yashaydi, toshbaqa,
timsohlar ko`p .                                                       
Subekvatorial   musson   aralash   o'rmonlar   zonasi.   Janubiy   va   Markziy
Amerikada, Janubiy Osiyoda va Shimoli - sharkiy Avstraliyada tarkalgan. Ikkita
fasl mavjud. Sernam va issiq yoz, qisqa yog'insiz quruq qish ajratiladi (2,5 - 4,5
oy).   Qizil   laterit   tuproqlari   tarqalgan.   Aralash   bargini   to'kadigan   doimiy   yashil
o'rmonlar va quruq qish faslida tamoman bargini to'kadigan o'rmonlardan iborat.
                                                                                                        4-rasm
29                            Nam ekvatorial o`rmonlar zona
                          Savanna   va   siyrak   o'rmonlar   zonasi   Janubiy   Amerikada,   Afrikada,
Janubiy   Osiyoda   va   Shimoliy   Avstraliyada   tarqalgan.   O'rtacha   oylik   harorat
+150+320.   Ekvator   yonidagi   sernam   yoz   tropik   yonidagi   quruq   fasl   bilan
almashinib   turadi.   Sernam   fasl   8-9   oy   davom   etadigan   joylarda   baland   o'tloqli
savannalar,   6   oy   davom   etadigan   joylarda   tipik   savannalar   va   quruq   fasl   uzoq
davom etadigan joylarda cho'llashgan savannalar tarqalgan. Savannalar bu tropik
kengliklardagi     o'simliklar   turi   bo'lib,   unda   o'tloqlar   bilan   birga   siyrak   daraxtlar
ham   o'sadi.   Asosan   boshoqli   o'tlar   keng   tarqalgan.   Daraxtlari   pakana,
zontiksimon, ko'p daraxtlar tanasida suv saqlaydi (baobab, butulkasimon daraxt). 
Tropik   mintaqaning   tabiat   zonalari .   Shimoliy   va   janubiy   yarim
sharlarning 20-30 0
 kengliklari oralig'ida joylashgan. Yuqori harorat (o'rtacha oylik
harorat   +100),   passat   shamollari   hukmronligi,   yog'in   miqdorining   kamligi
(200mm)   bilan   ajralib   turadi.   Mazkur   mintaqada   quyidagi   tabiat   zonalari
shakllangan:   nam   tropik   o'rmonlar,   tropik   siyrak   o'rmonlar,   quruq   o'rmonlar   va
savannalar zonasi, tropik chala cho'llar va cho'llar zonasi.
-Nam tropik o'rmonlar uchun quyidagi xususiyatlar xos: doimiy issiq iqlim,
o'rtacha,   oylik   harorat   +18 0
ga   pasayishi   mumkin.   Yong'insiz   quruq   fasl   ham
30 ajratiladi,   ammo   u   davr   qisqa   vaqt   davom   etadi,   shunga   qaramasdan   mazkur
davrda   bug'lanish   yog'in   miqdoridan   ko'p.   Tropik   o'rmonlar   tog'larning   sernam
yonbag'irlarida   keng   tarqalgan.   Grunt   suvlari   chuchuk   va   Yer   yuzasiga   yaqin
joylashgan.   Suv  ayirg'ichlarida  tarqalgan  o'rmonlardagi  daraxtlar  quruq  yog'insiz
davrda   bargini   to'kadi.   Bunday   o'rmonlar   musson   o'rmonlari   deb   ataladi.   Quruq
davrning   qisqaligi   tufayli   daryo   vodiylari   bo'ylab   doimiy   yashil   o'rmonlar
rivojlangan   (Hindiston   yarim   orolining   g'arbiy   qismi,   Afrikaning   Gviana
qirg'oqlari,   Braziliyaning   sharqiy   qirg'oqlari,   Markaziy   Amerika   va   Madagaskar
orolining   sharqiy   qismi).   Yog'in   miqdoriga   qarab   va   quruq   yog'insiz   faslning
davom   etishiga   qarab   tropik   nam   o'rmonlar,   bargini   to'kadigan   quruq   tropik
o'rmonlar,   doimiy   yashil   tropik   o'rmonlar   (kserofit   dag'al   bargli   daraxtlardan
iborat)   ajratiladi.   Hayvonot   dunyosi   ekvatorial   o'rmonlar   hayvonlardan   farq
qilmaydi. Qizil tuproqlar tarqalgan;
-   tropik   siyrak   va   quruq   o'rmonlar   va   savannalar   zonasi   janubiy   (Gran-
Chako)   va   Markaziy   Amerikaning   sharqiy   qismlarida,   Afrikada   (Kalahari)   va
Avstraliyada keng tarqalgan. Iqlimi quruq (o'rtacha oylik harorat +12 0
+30 0
), yillik
yog'in   miqdori   200   mm.dan   1000-1200   mm.gacha.   Yog'inlarning   75%   yozda
yog'adi.   Qish   quruq,   bu   paytda   daraxtlar   yoppasiga   bargini   to'kadi,   o'tlar   qurib
qoladi,   kserofit  butalar  va  sukkulentlar   keng  tarqalgan.   Ancha  quruq  hududlarda
siyrak   o'rmonlar   va   cho'llashgan   savannalar,   sernamroq   hududlarda   quruq
o'rmonlar va savannalar tarqalgan. Jigarrang - qizil, qizilqo'ng'ir va bo'z-jigarrang
tuproqlar tarqalgan. Tropik siyrak o'rmonlar bir-biridan ancha uzoqda joylashgan
va   quruq   faslda   bargini   to'kadigan   daraxtlardan   iborat.   Daraxtlarning   pastki
yarusida tikonli o'simliklar keng tarqalgan. Siyrak o'rmonlarda savannalardan farq
qilib boshoqli o'tlar uchramaydi yoki juda kam;
    Zonaning   hayvonot   dunyosi   nam   ekvatorial   o`rmonlarning   hayvonot
dunyosiga   yaqin,   unda   yirik   o`txo`r   hayvonlar   (fillar,   karkidonlar,   jirafalar,
zebralar va b.) ustunlk qiladi   .                                                                   5-rasm
                                        Savannalar zonasi
31 -   tropik   chala   cho'llar   zonasiga   Afrika,   Osiyo,   Avstraliya,   Shimoliy   va   Janubiy
Amerikaning ichki kontinental va g'arbiy okean bo'yi qismlari kiradi. Iqlimi quruq
va   issiq   (o'rtacha   oylik   harorat   +32 0
  C),   yog'inlar   yozda   yog'adi   (100-200   mm),
yuza   oqim   miqdori   kam,   yupqa   qizil   qo'ng'ir   tuproqlar   tarqalgan.   Ko'p   yillik
boshoqli va butasimon o'simliklardan iborat;                                    6-rasm
Tropik chala cho`l zonasi
    -   tropik   cho'llar   zonasi   materiklarning   ichki   va   g'arbiy   okean   bo'yi   qismlarida
tarqalgan.   Afrikada   (Sahroi   Kabir,   Namib),   Osiyoda   (Arabiston   yarim   orolining
30 0
  sh.k.   janubiy   qismlari),   Avstraliyada   (Kattaqum,   Viktoriya   cho'li)   keng
tarqalgan.   Shimoliy   va   Janubiy   Amerikada   materiklarning   g'arbiy   qismlarida
tarqalgan.   Iqlim   issiq,   juda   quruq   va   keskin   kontinental,   oqim   umuman   yo'q,
o'simligi   kserofit  va  juda  siyrak,   hayvonot   olami   kambag'al.   G'arbiy  okean  bo'yi
32 qirg'oqlarida   (Namib   va   Atakama   cho'li)   nisbiy   namlik   juda   yuqori,   tumanlar
ko'proq, harorat nisbatan past.
Subtropik mintaqa  tabiat  zonalari   shimoliy  va janubiy  yarimsharlarning
30-40 0
  kengliklarning   oralig'ida   joylashgan   qishda   mo`tadil,   yozda   tropik   havo
massalari   hukmron.   O'simliklar   vegetatsiyasi   yil   bo'yi   davom   etadi.   Fasliy
o'zgarishlar   yaqqol   namoyon   bo'lgan.   Subtropik   mintaqada   quyidagi   tabiat
zonalari   ajratiladi:   Subtropik   musson   o'rmonlari,   subtropik   doimiy   yashil
o'rmonlar   va   butalar,   subtropik   o'rmon-dasht;   subtropik   chala   cho'l;   subtropik
cho'llar.
Subtropik   doimiy   yashil   o'rmonlar   va   butalar   (O'rta   dengiz   bo'yi)   zonasi
Yevrosiyoning   subtropik   hududlarida,   Shimoliy   Afrikada   (O'rta   dengiz   bo'yi),
janubi-g'arbiy   Afrikada,   Shimoliy   Amerikada   (Kaliforniya),   Janubiy   Amerikada
(O'rta Chili), Janubiy va janubi-g'arbiy Avstraliyada tarqalgan. O'rta dengiz iqlimi
hukmron,   yozi   issiq,   qishi   yumshoq,   fasllar   yaqqol   ifodalangan.   Jigarrang   va
qo'ng'ir   tuproqlar   ustida   kserofit   doimiy   yashil   dag'al   o'rmonlar   va   butalar   keng
tarqalgan.
Aralash   musson   o'rmonlar   zonasi   Osiyo   (Sharqiy   Xitoy,   Yapon   orollari),
Shimoliy   Amerika   (qirg'oq   tekisliklarining   sharqiy   qismi,   Markaziy
tekisliklarning   janubi,   Appalachi   tog'   oldi),   Janubiy   Amerika   (Braliziyaning
janubi-sharqi), Afrika va Avstraliyaning (janubi-sharqi) subtropik mintaqalarining
sharqiy   qismlari   kiradi.   Musson   iqlim   hukmron   bo'lgan   joylarda   (o'rtacha   oylik
harorat   +2 0
  dan   +27 0
  C),   yog'in   yozda   yog'adi   (800-1200   mm),   qizil   va   sariq
tuproqlar   tarqalgan.   Doimiy   yashil   mezofil   keng   va   ignabargli   o'rmonlar   keng
tarqalgan.
O'rmon-dasht   zonasi   materiklarning   sharqiy   qismlarida   rivojlangan:
Shimoliy   Amerikaning   markaziy   va   Meksika   bo'yi   tekisliklarining   g'arbiy
qismlari,   janubiy   Amerikada   Braziliya   yassi   tog'ligining   janubida,   sharqiy
Pampada,   ikki   daryo   oralig'ida,   Afrikaning   janubi-sharqida,   Sharqiy   Avstraliya
tog'larining   g'arbiy   tog'   oldi   qismi.   Iqlimi   mo`tadil   quruq,   baland   o'tloqli
33 o'simliklardan iborat, siyrak daraxtlar va butalar ham rivojlangan. Qora tuproqlar
tarqalgan.
Subtropik dasht zonasi materiklarning ichki qismlarida tarqalgan. Shimoliy
Amerikada   va   Osiyoning   g'arbiy   qismida   katta   maydonini   egallaydi.   Iqlimi
nisbatan   quruq   (yog'in   500-   600   mm,   bug'lanishdan   3   marta   kam),   yozi   issiq,
boshoqli o'tlar va butalar keng tarqalgan. Bo'z-jigarrang tuproqlar tarqalgan. 
Subtropik   chala   cho'llar   zonasi   xam   materiklarning   ichki   qismlarida
rivojlangan, janubi-g'arbiy Osiyoda va shimoliy Amerikada (katta xavza 38 0
  sh.k
dan   janubda)   keng   tarqalgan.   bundan   tashkari   Janubiy   Amerikada   (Pampaning
janubi-g'arbi,   Pampa   s'erralari),   Afrika   va   Avstraliyada   ham   uchraydi.   Iqlimi
quruq (100-300 mm), issiq davr uzoq davom etadi, qishi qisqa va mu'tadil sovuq,
siyrak   kserofit   boshoqli   o'tlar   va   butalardan   iborat,   bo'z   -jigarrang   tuproqlar
tarqalgan.
Subtrropik cho'llar zonasi ham materiklarning ichki qismlarida rivojlangan
va   Osiyoda,   Shimoliy  va   Janubiy   Amerikada,   Avstraliya   va   Afrikada   tarqalgan.
Keskin quruq iqlimi bilan ajralib turadi, qish salqin, yog'inlar miqdori yiliga 100
mm. dan kam. Siyrak kserofit o'simliklar rivojlangan. 
Mo'tadil   mintaqa   tabiat   zonalari   shimoliy   yarim   sharning   40 0
-65 0
kengliklarida,   janubiy   yarim   sharning   42 0
-48 0
  kengliklari   oralig'ida   tarqalgan.
Fasllar yaqqol namoyon bo'lgan. Issiqlik va namlikning fasliy o'zgarishi bu yerda
xilma-xil   landshaftlarni   shakllanishiga   olib   kelgan.   Mazkur   mintaqada   quyidagi
tabiat   zonalari   vujudga   kelgan:   tayga,   aralash   o'rmonlar,   keng   bargli   o'rmonlar,
o'rmon-dasht, dasht, chala cho'l va cho'l.
Tayga yoki igna bargli o'rmonlar zonasi Yevrosiyo va Shimoliy Amerikada
keng   tarkalgan.   Iqlimi   mo'tadil,   yozi   iliq,   qishi   qorli,   yog'in   miqdori   (300-600
mm) bug'lanishdan ko'p. Asosan igna bargli daraxtlar keng tarqalgan. Tarkibi bir
xil,   o'rmon   ostida   o'simlik   kam   yoki   umuman   yo'q.   O't   va   butalar   ham   bir   xil.
Tekislikda   daraxtlar   qarag'ay,   pista,   kedr   va   qora   qarag'aydan   iborat.   Sharkiy
Sibirda esa tilog'ochlar ko'pchilikni tashkil qiladi. Podzol tuproqlari tarqalgan. 
34        Hayvonot   dunyosi   xilma-xil.   Asl   tayga   hayvonlariga   los,   qo`ng`ir   ayiq,
silovsin, suvsar (sobol), burunduq, kolonok, oq quyon, qizil va qizg`ish-kul rang
dalasichqonlari,   zonaning   janubida     kosulya   bug`usi   va     kul   rang   quyon;–
qushlardan     gluxar,   bulduruq,   qizilishtonlar   va   b.;   sudralib   yuruvchilardan  	
– –
qora ilon, tiriktug`ar kaltakesak, suv ilon hamda hashoratlarning juda ko`p turlari
mansub.                                                                                                      7-rasm
                                             Tayga yoki igna bargli o`rmonlar zonasi
              Aralash o'rmonlar zonasi okean buylarida va oraliq mintaqalarida tarqalgan.
Qish   sovuq   va   qorli,   yozi   ilik,   yog'inlar   (400-1000   mm)   bug'lanishdan   bir   oz
ko'proq.   O'rmonlar   igna   va   keng   bargli   daraxtlardan   iborat.   Chim-podzol
tuproqlar   tarqalgan.   Quruqroq   hududlarda   igna   bargli   va   mayda   bargli   daraxtlar
ko'pchilikni   tashkil   qiladi.   Janubiy   Amerikada,   Tasmaniya   va   Yangi   Zelandiya
orollarida juda qalin nam bargli o'rmonlar keng tarqalgan. Ularning ichida doimiy
yashil bargli o'rmonlar ko'pchilikni tashkil qiladi. 
Keng   bargli   o'rmonlar   zonasi   Yevrosiyo   va   Shimoliy   Amerikada   okean
buyi   xududlarida   aralash   o'rmonlarning   janubiy   qismlarida   tarqalgan.   Qishi
iliqroq.   Yillik   yog'in   miqdori   bug'lanish   miqdoriga   teng.   Mo`tadil   dengiz   iqlimi
xukmron, yoz nisbatan uzoq davom etadi, daryolar sersuv va zich. Asosan bargli
daraxtlardan  iborat.  Qo'ng'ir o'rmon  va  bo'z o'rmon  tuproqlari  tarqalgan.  Janubiy
Amerikda - Chilida uchraydi. 
35 O'rmon-   dasht   zonasi   faqat   shimoliy   yarim   sharda   shakllangan.   Asosan
materiklarning ichki qismlarida o'rmon va dasht zonalarining oralig'ida tarqalgan.
Yevrosiyoda   O'rta   Dunay   tekisliklaridan   Oltoygacha;   alohida-alohida   holda
Janubiy Sibirda, Mug'ulistonda va Uzoq sharqda tarqalgan. Shimoliy Amerikada
Buyuk   tekisliklarning   shimoliy   qismida   va   Markaziy   tekisliklarning   g'arbida
uchraydi.   Mo`tadil   quruq   iqlim   hukmron,   (yog'in   miqdori   400-1000   mm),   qishi
sovuq, qor qalin yog'adi, yozi iliq va sernam (iyulning o'rtacha harorati +18 +25 0
).
O'rmon  va   o't   o'simliklari   uyg'unlashib   ketgan,   bo'z   o'rmon  tuproqlari   tarqalgan,
ayrim   joylarda   qora   tuproqlar   ham   uchrab   turadi.   O'rmonlari  asosan   keng   bargli
(Rossiyaning   Yevropa   qismi),   qayinli   (g'arbiy   va   O'rta   Sibir),   bargli   (Sharqiy
Sibir).
Dasht   zonasi   Yevrosiyo   va   Shimoliy   Amerikaning   ichki   qismlarida
uchraydi.   Iqlimi   quruq,   yoz   issiq,   qishi   sovuq,   yog'in   miqdori   450   mm.
(buglanishdan   2-3   marotaba   kam),   ba'zida   qurg'oqchilik   ham   bo'lib   turadi.
Daryolar   oqimi   keskin   o'zgarib   turadi.   O'simliklari   ko'p   yillik   boshoqlardan   va
turli  o'tlardan  iborat,  qora  tuproqlar  keng  tarqalgan.  Quruqroq  hududlarda  qora  -
kashtan va kashtan tuproqlar tarqalgan. Dasht bu kserofit va mezokserofit o'simlik
qoplamidan iborat tabiat kompleksidir.
Chala   cho'llar   zonasi   Yevrosiyo   (Kaspiy   bo'yi   past   tekisligining   g'arbi,
Qozog'iston,   Markaziy   Osiyo)   va   Shimoliy   Amerika   (Katta   havza)
materiklarining ichki qismlarida hamda Janubiy Amerikaning Patogoniyasida (41-
52 0
 j.k) tarqalgan. Iqlimi quruq, qishi sovuq, yozi issiq, yog'in miqdori yiliga 100
-   300   mm.   O'simlik   qoplami   siyrak   (boshoqlilar,   yarim   butalar,   och   kashtan   va
qo'ng'ir tuproqlar).
Cho'l   zonasi   faqat   shimoliy   yarim   sharda   Yevrosiyo   va   Shimoliy
Amerikada (Katta havza) rivojlangan. Iqlimi keskin kontinental, qishi sovuq, yozi
juda   issiq,   yog'in   miqdori   kam   (200   mm),   bug'lanishdan   7   -   30   marta   kam.
O'simlik qoplami juda siyrak, ular asosan ko'p yillik butachalar, sho'rxok qo'ng'ir
tuproqlar,   sho'rxoklardan   iborat.   Cho'llar   uchun   efemerlar,   efemeroidlar,
36 sukkulentlar   va   galofitlar   xos.   Hayvonlari   asosan   kechasi   faol   bo'ladi,   kunduzi
uyquga ketadi.
Subarktika   va   Subantarktika   mintaqasi   tabat   zonalari .   Subarktika
mintaqasi   60 0
-65 0
  sh.k.   bilan   67-73 0
  sh.k.   oralig'ida   joylashgan.   Iqlimi   sovuq,
yanvarning o'rtacha harorati   5– 0 
C dan -40 0
 gacha, iyulniki +5 0
 dan 0 0
 C gacha. 
O'simliklarning   vegetatsiya   davri   70   -   110   kun   davom   etadi,   yillik   yog'in
miqdori   (300   -   500   mm)   bug'lanishdan   ko'p.   Subarktika   mintaqasi   Tinch,
Atlantika va Hind okeanlarining 58 0
  -60 0
  va 65   67	
– 0
  j.k. oralig'idagi hududlarni
o'z ichiga oladi. Iqlimi sovuq, kuchli shamollar va tumanlar xos. Yog'in miqdori
yiliga   500   mm.   Qishda   okean   suvlari   suzib   yuruvchi   muzlar   bilan   yoppasiga
qoplanadi. Mazkur mintaqada tundra, o'rmon - tundra va okean o'tloqlari zonalari
shakllangan.
Tundra   Yevrosiyoning   va   Shimoliy   Amerikaning   shimoliy   hududlarida
rivojlangan.   Yoz   salqin   va   qisqa,   qish   qattiq   va   uzoq   davom   etadi   (7-9   oy).
Yoppasiga   ko'p   yillik   muzloqlar   tarqalgan,   yillik   yog'in   miqdori   200-500   mm,
ba'zi joylarda 750 mm. Yer usti suvlari serob. O'simliklardan moh, lishaynik, past
bo'yli   ko'p   yillik   o'tlar   va   butalar   tarqalgan.   O'tlardan   qiyoq   (osoka),   ayiqtovon
(lyutik),   lolaqizg'aldoq   va   boshoqlilar   ko'proq.   Butalardan   archa   (mojjevelnik),
bagulnik, vodyanika, tol, qayin, qandag`och (ol`xa) ko'p uchraydi.
          Tundraning  hayvonot  dunyosi   turlar  soniga  ko`ra  juda  kambag`al.  Tundrada
yashash sharoitlarining o`zgarishiga bog`liq holda yozgi va qishki hayvonlarning
tarkibidagi   tavoffutlar   yaqqol   ifodalangan.   Zonada   shimol   bug`isi   va   qutb
tulkisidan   tashqari   karibu   bug`usi,   qo`yho`kiz,   qor   qo`yi,   oq   quyon,   lemming,
dalasichqon, oq sichqon(oq suvsar), bo`ri va boshqa sutemizuvchilar, qushlardan
tundra   va   oq   kaklik,   oq   boyo`g`li   yashaydi.Yozgi   davr   uchun   qushlarning   juda
ko`pligi xos, bu yerga ko`plab suvda suzuvchi ko`chmanchi qushlar uchib keladi.
Daryo va ko`llar baliqqa boy.                 
                                                                                             8-rasm
Tundra tabiat zonasi
37           O'rmon-tundra   Yevrosiyo   va   Shimoliy   Amerikada   rivojlangan.   Subarktika
iqlimi hukmron, iyulning o'rtacha harorati +10 0
 C, +14 0
 C, yanvarniki   10– 0
 dan -
40 0
  gacha,   yog'in   miqdori   400   mm,   ko'p   yillik   muzloqlar   ko'p.   Yer   usti   suvlari
serob. Suv ayirg'ichlarida o'rmonlar va tundralar almashinib turadi. 
              Okean   o'tloqlari   zonasi   subanktarktika   mintaqasidagi   orollarda   tarqalgan.
Salqin   okean   iqlimi   hukmron,   yog'inlar   mo'l,   havo   harorati   farqlari   kam.
Boshoqlilar va o'tloqlar tarqalgan. 
              Arktika   va   Antarktika   mintaqasi   tabiat   zonalari .   Arktika   mintaqasiga
arktikaning   katta   qismi   kiradi.   Iqlimi   qattiq,   yoz   qisqa,   qish   uzoq   davom   etadi.
Antarktika   mintaqasiga   Antarktida   kiradi.   Muz   bilan   qoplangan   mazkur
mintaqada muz cho'llari zonasi rivojlangan. 
         Arktika cho'llari zonasi Arktika orollarini va materik qismini va Antarktidani
o'z   ichiga     oladi.   Muz   bilan   qoplangan   shimolda   ko'p   yillik   muzloqlar,   janubda
esa   qoplama   muzliklar   tarqalgan.   O'simligi   mox,   lishaynik,   hayvonlari   oq   ayiq,
lemming, bo'ri, janubda pingvinglar yashaydi.                                     
                                                                                                                 3-  jadval
  Yevrоsiyo mаtеrigining tаbiаt zоnаlаri 
38 Tаbiаt zоnаsi Jоylаshgаn o’rni  Tuprоqlаri  O’ simliklаri Hаyvоnоt dunyosi
Аrktik tundrа  Sh pitsbеrgеnnning   muzdаn
h оli  y еrlаri  Sust
pоdzоllаshgаn   tоrfli,
glеyli tuprоqlаr  Mох,   lishаynik,   q utb
ko’knоrisi,   pаkаnа
q аyin, rеzаvоr butаlаr Karibu ,   oqayiq ,
qutbbo ’ risi ,  oqquyon
Tipik tundrа,
o’rmоn tundrа  Islаndiya,   Skаndinаviya,
Finlаndiya Pоdzоl tuprоqlаr Egri   –   bugri   q аyin ,
оlхаzоrlаr  Qutb   bo’risi,   qutb
tulkisi, qutb latchasi
Ignа bаrgli
o’rmоnlаr  Skаndinаviya   yarim   оrоli,
Finlаndiya  Pоdzоl tuprоqlаr Ye vrоpа   еli,   оddiy
q аrаgаy,  q оrа  q аrаg’аy Baribalqoraayig ’ i ,
bo ’ ri ,   tulki ,
yovvoyikurka
Аrаlаsh
o’rmоnlаr Yevrоpа   s hаrqi,   Shаrqiy
Ye vrоpа tеkisligi Gilli   pоdzоl
qo’ng’ir tuprоqlаr Dub- q аyin,   b uk ,   y еl,
q аrаg’аy Virginiya   bug’usi,
opossum,   kolibri,
alligator
Kеng bаrgli
o’rmоnlаr Buyuk   Britаniya,   G’ а r biy
Frаntsiya,   Y u tlаndiya,
Skаndinаviya,   Bаltikаb o’ yi
pаsttеkisiligi Qo’ n g’ ir   o’rmоn
tuprоqlаr  Q а yin, em а n, b uk , b uk -
q а yin Bo’ri,   tulki,   yovvoyi
kurka,   kolibri,
alligator, toshbaqa
O’rmоn dаsht
vа dаsht Ye vrоsiyoning   kоntinеntаl
i q limli   rаyоnlаri,   O’ rtа
Dunаy,   Qo’ yi   Dunаy,
Shimоliy Bоlgаriya Q оrа tuprоqlаr Dub, tеrаk, аkаtsiya Bizon,   panshaxashox,
koyot,   yumronqoziq,
sug’ur
Dоimiy yashil
subtrоpik
o’rmоnlаr O’ rtа dеngizb o’ yi To’q   jigаr   rаng
tuprоqlаr Dоimiy   yashil   dub,
prоbkа   dubi,   vаlоn
dubi,   sаllаvr,   piniya
оlеаndrlаr Kurka,   alligator,
opossum
Pаst bo’yli
ikkilаmchi
butаzоrlаr,
Mаkvis yoki
Mаkkiо O’ rtа   dеngiz   b o ’yining
yog’in   k o’ p   tushаdigаn
jоylаri,   Kоrsikа,   Pirеnеy
yarim оrоli, Grеtsiya Jigаr rаng tuprоqlаr Dоimiy   yashil   dub,
аrbut,   yovvоyi   pistа,
rоzmаrin   аrchа si ,
dаrахtsimоn  vеrеk   yoki
erikа, yovvоyi zаytun Qunduz,   o’rmon
jayrasi,   quyon,
olmaxon
Siyrаk
butаzоrlаr  G’аrbdа   Ispаniya ,   Bоl q оn
yarim   оrоli   vа   Frаntsiyadа
Frigаnа Quruq   tоshlоk,
о h аk   tоshli
yonbа g’ irlаr Sudralib   yuruvchilar
va kemiruvchilar
                                                                                          Muallif 
ishlanmasi
    3-jadvalda   Yevrosiyo   m аteri gining   tabiat   zonalari   haqida   umumiy   tabiiy
geografik   ma`lumotlarning   kompleks   tavsifi   berilgan.   I qlimigа   хоs   tаbiаt
zona lаrining   shakllanishi,   o’simlik,   hаyvоnоt   оlаmi   vа   tuprоq   qоplаmining
o’zgаrishi,   mаvjud   turlar   zoanalar   bo`yicha   o`zaro   taqqoslash   uslubida   bayon
etilgan.   O`quvchilar ushbu jadvalda berilgan ma`lumotlar asosida materiklarning
tabiat zonalariga qiyosiy tavsif bera olish imkoniyatiga ega  bo`ladilar.    
                   .                                    
  4-  jadval
                              Shimоliy Аmеrikа materigining tаbiаt zоnаlаri
39 Tаbiаt
zоnаlаri
nоmi Tаrqаlgаn 
hududi Tuprоq
lаri  O’simlik dunyosi  Hаyvоnоt 
dunyosi
1 Tundrа  Аrktikа   аrхipеlаgi,   Shimоliy
Аlyaskа,   Gudzоn   q o’lti g’ i   sо h ili,
Lаbrаdоr, Nyufаundlеnd  shi mоli Pоligоnаl   vа
tundrа   –   glеyli
tuprоqlаri Tоl,   zirk,   erikа,   q iyo q ,
bоshо q li   o’simliklаr,
qаyin  Q uy-b uq а,   kаribu,
о q   аyi q ,   q utb
b o’ risi,   q utb
lаtchаsi,   q utb
tulkisi,   limming ,
о qq uyon
2 O’rmоn
tundrа  Gudzоn  q o’lti g’ ining g’аrbi  Tundrа   glеyli
tuprоqlаri Q оrа   vа   о q y еl,
tilо g’ оch  Q utb   b o’ risi,   qutb
tulkisi,   qutb
lаtchаsi
3 Tаygа  Tinch   оkеаn   sо h illаridа   61 0
  sh.k.   –
42 0
sh.k   lаr   оrаsi,   Buyuk   ko’llаr   vа
Аvliyo   Lаvrеntiy   dаryosi
etаklаrigаchа b o’ lgаn  h ududlаr Pоdzоl   tuprоqlаr,
chimli   pоdzоl
tuprоqlаr Kаnаdа   y еli,   Аmеrikа
tilо g’ оchi,   Bаnks
q аrа g’ аyi,   q аyin,
Bаlzаm   tеrаgi,   sеykа
еli,   duglаs   piхtаsi,
g’аrb   хеmlоgi,   nutkа
sаrvi, sеkvоyya Аmеrikа   lоsi,
o’rmоn   bizоni,
vаpiti,   Аmеrikа
sаvsаri   vа   sоbоli,
b o’ ri,   silоvsin,
аyi q , rоsоmаха
4 Аrаlаsh   vа
kеng   bаrgli
o’rmоnlаr  Buyuk   ko’llаr   vа   Аvliyo   Lаvrеntiy
dаryosi   hаvzаsi,   Аppаlаchi
tоg’lаri- ning yu q оri qismi O’rmоn   qo’ng’ir
tuprоqlаri.   Sur-
qo’ng’ir   o’rmоn,
chimli   pоdzоl
tuprоqlаr Vеrmut   q аrаgаyi,
s hаrqiy  хеmlоk,  shаkаr
zаrаngi,   Аmеrikа
shungi,   Lipа,   dub,
kаshtаn,   b uk ,   gikоri,
mаgnоliya,   lоlа
dаrахti, lik vidоmbаr Bаribаl   q оrа аyi g’ i,
b o’ ri,   tulki,   nоrkа,
suvsаr,   yonut,
skuns,   аmеrikа
b o’ rsi g’ i,   virginiya
bu g’ usi,   оpоssum,
yovvоyi   kurkа,
kоlibri,   аlligаtоr,
tоshbа q а
5 Dоimiy
yashil
subtrоpik
o’rmоnlаr Missisipi   vа   Аtlаntikа
pаsttеkisliklаrining   jаnubi,
Flоridаning  s himоli Ye ngil qiziltuprоq Dоimiy   yashil   dub,
Аmеrikа   pаkаnа
pаlmаsi,   bоt q о q   sаrvi,
liаnа vа epifitlаr Kurkа,   аlligаtоr,
оpоssum
6 Dаshtlаr  Dаshtlаr   zоnаsi   mаrkаziy
tеkisliklаr   оr q аli   Shimоlgа   vа
jаnubiy   Kаnаdаgа   o ’tаdi.   Jаnubdа
30 0
 sh.k. gаchа bоrаdi. Sur-o’rmоn,   q оrа
tuprоqsimоn,
qo’ng’ir   vа   q оrа
tuprоqlаr C h аlоv,   bеtаgа,   h аvо
rаng   buzо q chir,   grаm
o’ ti,   bizоn   o’ ti,   mеskit
o’ ti Bizоn,
оtmustаnglаr,
pаnshахаshох,
kоyоt,
yumrоn q оzi q ,
su g’ ur,   sudrаlib
yuruvchilаr
7 Subtrоpik
o’rmоnlаr   vа
butаzоrlаr  Tinch   оkеаn   sо h illаri   42 0
sh.k.   dаn
Kаlifоrniya   yarim   оrоli   vа
Kаlifоrniya vоdiysigаchа Jigаr   rаng,   sur-
jigаr rаng, o’rmоn
qo’ n g’ ir
tuprо q lаri Q аrа g’ аy   vа   q оrа
аrchа,   dоimiy   yashil
dub, erikаdоshlаr Q unduz,   o’rmоn
jаyrаsi,   q uyon
оlmахоn,
8 C h аlа   cho’l
vа cho’llаr  Shimоliy   Mеksikа,   Kоrdil’еrа
tоg’lаrining   ichki   yassi   tоg’liklаri,
Kаlifоrniya yarim оrоli B o’ z   qo’ng’ir   vа
sho’rlаngаn
tuprоqlаr Kаktus,   оpuntsiya,
yukkа,   аgаvа,   tikаnli
butаlаr,   sumах,
оkаtillа, krеоzоt butаsi Sudrаlib
yuruvchilаr   vа
kеmiruvchilаr
9 Dоimiy
yashil
sеrnаm
o’rmоnlаr Mаrkаziy   Аmеrikа   Kаrib
dеngizidаgi оrоllаr bilаn birgа  Lаtеrit tuprоqlаr Dоimiy   yashil   dub,
q ir q q u lо q lаr,
оrхidеyalаr,
аnаnаsdоshlаr,  liаnа  vа
epifitlаr Pumа,   оtsеlоt,
yaguаr   bu g’ u,
tаpir,   brоnеnоsеts,
tеshiktishlаr,
pеkаri
ch o’ ch q аlаri,
yajlаz mаymunlаr
                                                                                          Muallif 
ishlanmasi
   4-jadval ma`lumotlarida  Shimoliy Amerika    m аteri gining  iqlimigа хоs 
tаbiаt mintаqаlаrining jоylаshishi, o’simlik, hаyvоnоt оlаmi vа tuprоq 
qоplаmining o’zgаrishi, mаvjud tаbiаt mintаqаlаrigа umumiy tаvsif berilgan, 
ushbu jadval ma`lumotlari  asosida  bоshqа mаterik tаbiаt  zona lаri  o`zaro 
tаqqоslаnаdi.  
40 5 -  jadval
Jаnubiy Аmеrikаning tаbiаt zоnаlаri
№ Tаbiаt zоnаlаri
nоmlаri Tuprоq
lаri O’simliklаri Hаyvоnоt 
dunyosi
1. Nam ekvаtоriаl 
o’rmоnlаr Q izil-sаri q  
fеrrоlit Pаlmа, ulkаn sеybа, bеrtоlеtsiy, 
shоkоlаd dаrахti, gеvеya, 
tsеkrоpit, liаnа, epifit, аnаnаs  Оtsеlоt, yaguаr, butаzоr iti, nоsuха, 
kinkаju, igrunkаsiliоnlаr, tsеbidlаr, 
yalqоv mаymunlаr.
2. Siyrаk o’rmоnlаr 
vа sаvаnnаlаr Qizillаtеrit  
q izil-jigаr rаng G’аllаdоsh o’tlаr, mimоzаlаr, 
kаktuslаr, tахmоk, kаrnаubа 
pаlmаsi, sаgо, kаrnаubа dаrахti, 
аlgаrrаbо, kеbrаchо  Kаttа chumоliх o’ r pumа, аtsеlоp, 
pаmpа mushugi, yolli bo’ri, pаmpа 
mushugi, pаmpа vа mаgеllаn 
tulkisi, brоnеnоsеtslаr, viskаchа, 
Аmеrikа tulkusi, nаndu.
3. Subtrоpik dаsht 
yoki pаmpаlаr Q izgish- q оrа  Chаlоv,  q оrаchаshir, yovvоyi 
s o’ li,  g’ аllаdоsh  o’ t o’simliklаri Bоt q о q lik  q unduzi vа nutriya, t o’ ti ,  
kаlibri  q ushi, ilоnlаr, kаltаkеsаklаr.
4. Chаlа cho’llаr vа 
cho’llаr Sur-qo’ng’ir 
b o’ z  G’ аllаdоsh  o’ tlаr, ksеrоfit butаlаr,
pаst b o’ yli kаktuslаr Ilоnlаr, kаltаkеsаk, echkеemаr lаr, 
tоshbа q аlаr, guаnа, kаymаn, 
аnаkоndа.
5. Аnd tоg’lаrining 
bаlаndlik 
zоnаlаri. O’rmоn-
qo’ng’ir  Q ir qq ulо q lаr, liаnаlаr, 
dаrахtsimоn  q ir qq ulо q lаr, 
bаmb uk , mаgnоliyalаr Lаmаlаr, vigоn, ko’zоynаkli аyi q , 
guinishillа, kоndоr  q ushi, аsl lаmа 
vа аlpаkuni, guаiаkо.
                                                                                          Muallif 
ishlanmasi
5 - jadval da  Janubiy Amerika materigi  tabiat zonasida uchraydigan tuproq ,
o`simlik, hayvonot dunyosi jadval ko`rinishida keltirilgan va boshqa materiklar 
tabiat mintaqalari bilan taqoslangan.                                                        6 - jadval   
Аfrikа materigi tаbiаt zоnаlаri
№ Tаbiаt
zоnаlаri nоmi Tarqalgan hududi Tuprоg’i O’simlik
dunyosi  Hаyvоnоt dunyosi
1. Nаm 
ekvаtоriаl 
o’rmоnlаr Ekvаtоr  Q izil, sаri q Pаlmа, nоn, 
sеybа, bаnаn Mаymun, mаrtishkа, 
yovvоyi chuchqа
2. Mаvsumiy 
nаm o’rmоnlаr Ekvаtоriаl o’rmоnlаrni
o’ rаb turаdi Q izil, 
qo’ng’ir Bаоbаb, mimоzа, 
sоyabоnli 
аkаtsiya Zеbrа, fil, b o’ yvоl, 
kаrkidоn, chiya b o’ ri
3. Sаvаnnа vа 
siyrаk 
o’rmоnlаr Mаvsumiy nаm 
o’rmоnlаr zоnаning 
аtrоfidа mаtеrikning 
40%  h ududi kirаdi. B o’ z tuprоq Mаydа bаrgli 
аkаtsiya, yantо q , 
shuvо q , sho’rа, 
хurmо Tuya q ush, tuvаlо q , 
tur g’ аy, tuya, 
kаltаkеsаk, chаyon
4. Chаlа cho’l vа
cho’llаr Shimоliy yarim shаrdа
kеng, jаnubdа  q аmbаr 
pоlоsа  h оsil  q ilgаn.  Subtrоpik 
jigаr rаng 
tuprоq Gulsаpsаr, 
аmаrillis, nilufаr, 
strеlitsiya Tuya q ush, tuvаlо q , 
t o `r g’ аy, kаltаkеsаk, 
chаyon
5. Dоimiy yashil 
dа g’ аl bаrgli 
butаzоrlаr Shimоliy, g’аrbiy vа 
jаnubi- g’аrbidа 
jоylаshgаn.  Subtrоpik 
jigаr rаng 
tuprоq Kumush dаrахt, 
gulsаpsаr, kаp 
dаrахti, strеlitsiya Q оplоn,  q uyon, 
bubаl, mеndеz, о h u, 
fеnik.
                                                                                          Muallif  
ishlanmasi
6 - jadval da  Afrika materigi hududida tarkib topgan tabiat zonalari tarqalgan
hududi, tuprog`i, o`simlik dunyosi, hayvonot dunyosi keltirilgan bu ma`lumotlarni
41 Janubiy   Amerika   tabiat   zonalari   bilan   taqqoslab   o`rganilganda   shu   mavzuda
darslaning samaradorligi yanada oshadi.  
                                                                                                                             7 - jadval da 
Аvstrаliya tаbiаt zоnаlаri
Tаbiаt
zоnаsining nоmi Tuprо g’ i  O’simliklаri  Hаyvоnоt dunyosi
1 Sеrnаm trоpik 
o’rmоnlаr  Pоdz о llаshgаn 
qizilvа lаtеrit Lоmоnоs lеgаnа, qаlаmpir 
vа rоtоng pаlmа-liаnа, dаfnа 
fikus, ekvаlipt  q ir qqu lо q lаr Kоаlа аyi g’ i, kuzu, shаkаr 
оlmахоn, yovvоyi t o’ n g’ iz, 
mеrаdum, kаzuаr, jаnnаt  q ushi, 
t o’ ti q ushlаr
2 Siyrаk o’rmоnlаr 
vа sаvаnnаlаr Q izil, fеrrаlit, 
q izil-qo’ng’ir, 
q izil-jigаr rаng Аyi q tоvоn, lоlаgullilаr, 
orхidеyalаr, evkаliptlаr, 
butilkаsimоn dаrахtlаr Kеnguru, dingо iti, vаmbаt, 
k o’ rsichkоn, qаlаmush, b o’ rsi q , 
chumоliх o’ r ехidnа
3 Cho’l vа chаlа 
cho’llаr. Skreb Sоchmа  q umlаr, 
tоshlоk yеrlаr, 
q izil-qo’ng’ir 
tuprоqlаr G’аllаgullilаr, siyrаk butаlаr,
sho’rаlаr, prоtеyya, 
kаuzаriya Ilоnlаr, kаltаkеsаklаr, mоlох 
kаltаkеsаgi,  o’ tlо q  tutisi
4 Dоimiy yashil 
siyrаk evkаlipt 
o’rmоnlаr Ish q оri yuvilgаn, 
jigаrrаng 
tuprоqlаr Evkаlipt, dаrахtsimоn liliya, 
qizildаrахt, kаrri Аsаlхur qushlаr, kоаlа аyig’i, 
ахlаp tоvuqlаr, timsоhlаr, 
tоshbаqаlаr, dаrахt qurbаkаsi 
5 Dоimiy yashil 
o’rmоnlаr Qo’ng’ir, 
sаr g’ ish-qo’ng’ir 
o’rmоn tuprоqlаri Gigаnt shох evkаlipt, 
jаnubiy b uk , ignаbаrglilаr, 
q ir qqu lо q lаr, аrаkuаriyalаr, 
pаlmаlаr, bоdоm, evkаlipt Q оpchi q li b o’ ri,  q оpchi q li аjdаr, 
bоy o’g’ lisimоnlаr, t o’ tilаr.
                                                                                            Muallif  
ishlanmasi                     
                      7 -   jadval da   Avstraliya   m аteri gining   iqlimigа   хоs   tаbiаt   zona lаrining
jоylаshishi,   o’simlik,   hаyvоnоt   оlаmi   vа   tuprоq   qоplаmining   o’zgаrishi,   mаvjud
tаbiаt   zona lаrigа umumiy tаvsif beril gan, ushbu jadval materiallari ham      bоshqа
mаteriklаr tаbiаt  zona lаri bilаn tаqqоslаn ib o`rganilsa maqsadga muvofiq bo`ladi.
                                           2.3  Balandlik   mintaqalari
            Geografik   zonallikning   asosida   quyosh   issiqligini   issiq   mintaqadan   qutblar
tomon   va   tropiklardagi   okean   sathidan   xionosfera   tomon   kamayib   borish
qonuniyati   yotadi .   Tog ' larga   ko ' tarilgan   sari   hovoning   zichligi   kamayadi .   Quyosh
radiatsiyasining   faolligi   esa   har   bir   kilometr   balandlikda   taxminan  10%  ga   ortadi ,
effektiv   nurlanish   kuchayadi .   Bu   esa   balandlik   mintaqalarining   almashinib
bo`rishiga,   haroratni   balandliklar   bo'yicha   kamayishiga   va   uning   sutkalik  farqini
ortishiga   olib   keladi   (9-rasm).   Troposferaning   quyi   4   km.lik   qismigacha   harorat
42 har   100   m.   balandlikda   0,5 0
  ga   pasayib   borsa,   4   km.dan   balandda   esa   0,6 0
  Cga
pasayib boradi.                                                                                               9-
rasm.
Himolay tog`laridagi balandlik mintaqalari
 
                                                                                            .www.Google.uz
Tropopauzada   esa   0,7-0,8 0
  Cga   pasayadi.   O'rmonlarning   chegarasi
tekisliklarda   qutblar   hisoblanadi,   yuqorida   esa   faol   haroratlar   yig'indisi   50 0
-
90 0
Cga   bo'lgan   chegaradan   o'tadi.   Mo`tadil   mintaqaning   asosiy   tog'   tizmalarida
har   100m.ga   ko'tarilganda   faol   haroratlar   yig'indisi   170 0
  Cga,   quruq   tropiklarda
250 0
  Cga   (And  tog'ida  300 0
  ga)  kamayadi.   Yonbag'irlar  ekspozitsiyasi   va  asosiy
shamollar balandlik mintaqalarini joylanishini 300-800 m.ga o'zgartirib yuboradi.
Tog'larda   yog'in   miqdori   ma'lum   bir   balandlikkacha   ortib   boradi.   Mo`tadil
kengliklarda va nam tropiklarda 2000-3000 m.ga, quruq tropiklarda 4000 m.ga va
undan  yuqori,  qutbiy   kengliklarda   1000  m.  Balandlik  ortgan   sari   yuza   oqim   3-4
marta   ortadi,   eroziya   kuchayadi   va   qattiq   oqim   5-10   marta   ko'payadi.   Tog'larda
flora va faunaning turlari tekislikka nisbatan 2-5marta ortiq. Endemik o'simlik va
hayvonlar   tog'larda   30-50%ga   yetadi.   Bularni   hammasi   balandlik   mintaqalarini
kenglik zonalaridan farqlanishidan darak beradi.
         Balandlik mintaqalarining tuzulishi tog'larning qaysi geografik mintaqada va
sektorda   joylashganligiga   bog'liq.   Oraliq   sektorlarda   balandlik   mintaqalarining
43 tuzulishida   gumid   va   arid   landshaftlar   qatnashadi.   Quruq   sektorlarda   cho'l   va
chala cho'l landshaftlari keng tarqalgan. Ekvatorial mintaqada quyidagi balandlik
mintaqalari shakllangan: Gileya o'rmonlari; tog' gileya o'rmonlari; qing'ir-qiyshiq
o'rmonlar;  paramos;   cho'llar.   Okean  bo'yi     sektorida  esa   quyidagi   tabiat   zonalari
shakllangan: gileya o'rmonlari;   tog' gileya o'rmonlari; aralash o'rmonlar; tumanli
o'rmonlar; paramos cho'llar.  
            Balandlik iqlim mintaqalari.   Troposferada yuqoriga ko'tarilgan sari harorat
pasayib boradi. Chunki atmosfera qatlamlari issiqlikni Yer yuzasidan oladi. 
Yer   yuzasining   relyefi   yetarli   darajada   baland   bo'lgan   joylarda   yuqoriga
ko'tarilgan sari harorat pasaya borishi natijasida balandlik iqlim mintaqalari hosil
bo'ladi.   Balandlik   azonal   (nozonal)   jarayonlar   ham   muhim   ahamiyatga   ega.
Geografik   qobiq   doirasida   Yer   bag`irlari   (endogen   jarayonlar)ning   energiyasi
bilan   bevosita   bog`liq   bo`lgan   barcha   jarayonlar     azonallik   t ermini   bilan
birlashadi.   Azona l lik    -    zonallik  bilan  bir  qatorda    landshaftlarning  shakllanishi
va   tarqalishidagi   muhim   ahamiyatga   ega   bo`lgan   asosiy   geografik
qonuniyatlardan   biridir.   Azonallikning   asosiy   sababi     Yer   po`stining   tektonik–
rivojlanishi bo`lib, u Yer yuzasida yirik morfostrukturalarning shakllanishiga olib
keladi.
       Azonal   jarayonlar   dengiz   transgressiyalari   va   regressiyalariga,   tektonik
yoriqlar,   burmalar,   tog`   inshootlari,   intruziv   jismlarning   hosil   bo`lishiga,
vulkanlarning   otilishi   va   zilzilalarga,   quruqlik   va   dengizlarning   taqsimlanishiga
sabab bo`ladigan Yer po`stining harakatlari bilan bog`liq.
Azonallik     ayniqsa   tog`larda   yaqqol   namoyon   bo`ladi.   Tekisliklarda   esa
landshaftlarning   azonal   tafovutlari     ularning   dengiz   sathidan   balandligiga,
kontinental   taraqqiyotning     qancha   vaqt   davom   etishiga,   geologik   tuzilishga   va
boshqa omillarga bog`liq.
Azonal   jarayonlar   va   komponentlarning   Yer   yuzasi   bo`ylab   joylashuvi
energiyaning   tashqi   (kosmik)     manbalariga   bog`liq   emas.   Yer   bag`irlaridagi
asosiy   jarayonlarga   ayrim   kimyoviy   elementlarning   radioaktiv   parchalanishi,
moddalarning   gravitatsion   differtensistsiyasi,   Yer   radiusining   o`zgarishi,
44 minerallardagi   atomlarning   o`zaro   ta siri   va   boshqa   jarayonlar   kiradi.   Bevosita’
azonal hodisalarga birinchi navbatda vertikal va gorizontal tektonik harakatlar va
ular bian bog`liq bo`lgan Yer yuzasining kontinental   okean tasvirining uzluksiz	
–
shakllanishi,   quruqlik   va   okean   tubi   rel`yefining   yirik   morfostruktura   shakllari
kabi   katta   miqyosli   geologik-geografik   oqibatlar   mansub.   Azonallik
tushunchasiga, shuningdek, magmatizm (asosan effuziya), endogen seysmizm va
qisman   geosistemalarning   shakllanishiga   bilvosita   ta sir   ko`rsatadigan	
’
metamorzm   ham   kiradi.   Azonal   jarayonlarning   energiya   manbalarini   Yer
bag`irlaridagi   radioaktiv   parchalanish   energiyasi,   gravitatsion   tabaqalashuv
energiyasi,   Yer   radiusining   qisqarishi   tufayli   ajraladigan   issiqlik,   Yerning
aylanish   energiyasi,   qalqish   ishqalanishining   energiyasi,   minerallardagi
atomlararo   aloqalar   energiyasi   tashkil   etadi.   Ta kidlash   lozimki,   azonal	
’
jarayonlarning   bu   energiya   manbalari   alohida-alohida   holda   emas,   balki
birgalikda va bir paytda ta sir ko`rsatadi.	
’
Geografik zonallikka azonal ta sirlar balandlik zonalarining shakllanishida	
’
ifodalanadi.   S.V.Kalesnik   (1970)   balandlik   zonalligini   geografik   zonalarning
sektorligi   bilan   bir   qatorda   azonal   hodisalar   sirasiga   mansub,   chunki   tog`larni
vujudga   keltiradigan   tektonik   harakatlar   balandlik   zonalligining   shart-sharoiti
bo`lib   xizmat   qiladi,   deb   hisoblagan   edi.   Ammo   ko`pchilik   olimlar   balandlik
zonalligini   zonal   hodisalarga   kiritadilar.   Har   bir   tekislik   zonasiga   balandlik
zonalligining   o`z   tipi   (tundra,   tayga,   aralash   o`rmonlar   va   b.)   to`g`ri   keladi.
Balandlik   zonallik   tipi   mahalliy   iqlim     va   geologik-geomorfologik   sharoitlarga
bog`liq   holda   balandlik   zonalligi   strukturasida   o`z   ifodasini   topadi.   Ifodalanish
darajasiga   ko`ra   balandlik   zonalligi   to`liq   yoki   to`liq   bo`lmagan   balandlik
zonalligi bilan farqlanadi. To`liq zonallikda tekislik geografik zonasi sharoitlarida
bo`lishi mumkin  bo`lgan barcha  balandlik zonalar kuzatiladi (Kavkaz,  Alp ba  b.
tog`larda). Tog`larning   uncha katta balandlikka ega bo`lmasligi ularda balandlik
zonalligining   to`liq   bo`lmasligiga   sabab   bo`ladi.   To`liq   bo`lmagan   balandlik
zonalligida   yuqori   zonalar   (O`rta   Ural,   Qrim)   yoki   tog`liklardagi   tizmalarning
45 (Sharqiy Pomir, Markaziy Tyanshan) katta absolyut balandligi tufayli yuqoridagi
zonalar bo`lmaydi.
Balandlik   zonallgining   strukturasi   (zonalarning   spektrlari)   tog`   (tizmasi,
tizimi)ning qaysi geografik mintaqa va zonada joylashganligi hamda balandligiga
bog`liq.   Tog`larda   balandlik   zonalligining   mavjudligi   va   uning   quruqlikning
tekisliklaridagi landshaftlarning zonal tiplariga o`xshashligi geografik zonalarning
uch   o`lchamli   ekanligini   ko`rsatadi.   Rel`yefning   ta siri   va   tog`   jinslarining’
moddiy tarkibidagi tafovvutlar   zonalar doirasida tabiatning xilma-xilligiga sabab
bo`ladi.   Tog`li   o`lkalarda   kenglik   zonalligi   balandlik   zonalligi   tufayli
murakkablashadi, kenglik geografik zonalar balandlik zonalari bilan almashinadi,
qirlarda   esa   landshaftlar   ikki   qo`shni   zonalar   doirasida   turlanadi   (o`zgaradi).
Ammo har qanday sharoitda balandlik zonasi shu tog` o`lkasi joylashgan zonaga
mos zonadan boshlanadi. 
F.N.Milkov   (1990)   regional   darajadagi   paradinamik   zonallikni   ham
ajratadi. Tog`larning atrofdagi tekisliklar bilan o`zaro ta siri natijasida o`ziga xos
’
tog`oldi zonalligi vujudga keladi. Bunday sharoitlarda shakllanadigan landshaftlar
to`siq   etagidagi   va   yomg`irli   soya   (humid-tog`oldi   va   arid     soya)   landshaftlar	
–
deb ataladi.
Rel`yef   tufayli   vujudga   keladigan   balandlik   zonalligining   mavjudligi
dastavval   aerotermik   gradiyent   samarasiga   va   atmosfera   yog`inlari   miqdorining
balandlik   bo`yicha   o`zgarishiga   bog`liq.   Tog`larda   yuqoriga   ko`tarilgan   sari
atmosfera   qalinligi   va   zichligi   kamayishi   sababli   unda   suv   bug`lari   va   chang
zarralarining   miqdori   va,   binobarin,   radiatsiya   sarfi   ham   kamayadi.   Quyosh
radiatsiyasining intensivligi tog`larda   balandlik bo`yicha har 1000 m da taqriban
10   %   ga   ortib   boradi.   Ayni   paytda   samarali   (effektiv)   nurlanish,   ayniqsa   uzun
to`lqinli nurlanishi balandlik bo`yicha tezroq ko`payadi va buning natijasida havo
haroratining   balandlik   bo`yicha   pasayishiga   sabab   bo`ladigan   radiatsiya   balansi
kamayadi.   Balandlik   ortgan   sari   atmosfera   bosimi   ham   (har   11-15   m   da   1   mm)
kamayib boradi, suv bug`larining to`yinish sharoitlari ham o`zgaradi. 
46 Tekisliklarda   va   tog`larda   geografik   qobiqning   zonal   tuzilmasida   ham
o`xshashlik,   ham   muhim   tafovutlar   mavjud.   Ulardagi   o`xshashlik   tog`larda
yuqoriga ko`tarilgan sari va tekisliklarda ekvatordan qutblarga tomon issiqlikning
kamayishi,   shuningdek,   geografik   qobiqda   zonal   evolyutsiyaning   umumiyligi
tufayli   zonalarning   to`plamida   va   izchilligida   namoyon   bo`ladi.   Kenglik
zonalligining   shakllanishida   ham,   balandlik   zonalarining   shakllanishida   ham
issiqlik omili hal qiluvchi ahamiyatga ega, ammo har ikkala holda uning mohiyati
har   xil:   kenglik   zonalligi   asosida   Quyosh   nurlari   tushish   burchagining   kenglik
bo`ylab   o`zgarishiga,   balandlik   zonalligi   esa     joyning   dengiz   sathidan   yuqoriga
tomon balandlashishiga bog`liq. Ko`pgina tog` sistemalarida ularning etaklaridan
cho`qqilariga   tomon   issiqlikning   kamayishi   va   namlanishning   o`zgarishiga
bog`liq holda balandlik mintaqalari ajratiladi. 
Tog`larda   balandlik   zonalligining   namoyon   bo`lishi   yuqoriga   tomon   havo
haroratining   pasayishi   va   yog`in   miqdorining   hamda   atmosfera   namlanishining
ko`payishiga   bog`liq.   Ammo   namlanish   sharoitlarining   o`zgarishi   yo`nalishi   va
intensivligiga   ko`ra   kenglik   zonalligiga   mos   kelmaydi.   Umumiy   ko`rinishda
vertikal   iqlim   o`zgarishi   zonal   iqlim   o`zgarishlariga   juda   yaqin,   ammo   aynan
o`xshamaydi.   Quyosh   radiatsiyasining   intensivligi   tog`larda   balandlashgan   sari
oshib   boradi,   ekvatordan   qutblarga   tomon   esa   kamayib   boradi.   Tog`larda
atmosfera bosimi izchillik bilan va bir xilda kamaysa, ekvator va qutblar orasida
barik maksimumlar va minimumlar zonalari bor.
Tog`larda   o`rtacha   har   100   m   balandlikka   ko`tarilganda   harorat
troposferaning quyi to`rt kilometrida 0,5 0  
С  ga, to`rt kilometrdan yuqorida  0,6 0  
С
ga,   tropopauza   yaqinida   0,7-0,8 0  
С   ga   pasayadi.   Ammo   harorat   gradiyenti   deb
nomlangan bu ko`rsatkich yil va kunlarning vaqtiga, havo massasining sajiyasiga,
rel`yefga va boqshqa sabablarga bog`liq. Tog`li hududlarda o`rtacha har 100 m ga
0,6 0
  C   ga   pasaydi   deb   hisoblanadigan   harorat   gradiyenti   (bu   mo tadil’
mintaqaning   tekisliklarida   qutbga   tomon   taqriban   600   km   ga   teng)   landshaftlar
shakllanishining   eng   muhim   omilidir.   Mo tadil   mintaqaning   aksariyat   tog`	
’
tizimlarida   faol   haroratlarning  (  +10 0  
C   dan  yuqori)  jami   har  100  m  balandlikka
47 170 0  
C   ga,   quruq   tropik   sharoitlarda   esa   250 0  
C   ga   (And   tog`larida   300 0  
C   ga)
kamayadi (Romanova, 1966).
Tog`larda   yog`inlarning   tushishi   rel`yefning   to`siqlik   (baryer)   samarasiga
bog`liq.   Tog`   to`siqlari   ta sirida   havo   massalari   yuqoriga   tomon   harakatlanadi,’
namning kondensatsiyasi kuchayadi va yog`inlar miqdori muayyan balandliklarga
qadar   ortib   boradi.   Ta kidlash   lozimki,   nam   zahiralari   kamaygan   sari
’
yog`inlarning   miqdori   ham   kamaya   boshlaydi.   Eng   ko`p   miqdordagi   yog`inlar
tushadigan   sath   o`zgaruvchan   bo`lib,   quruq   oblastlarda   nam   oblastlardagiga
nisbatan balandroqda bo`ladi. Masalan, Alp tog`larida eng ko`p yog`in tushadigan
yuqori sath 2000 m ga, Kavkazda 2400-3000 m ga, Tyanshanda 3000-4000 m ga
yaqin.   Qutbyoni   kengliklarida   esa   yog`inlar   miqdorining   ko`payishi   1000   m
balanliklargacha   bo`ladi.   Tog`larda   yog`ingarchilik   havo   massalarining   tog`
tizmalari   yonbag`irlari   oldida   to`planishi   va   havo   massalarining   yuqoriga
ko`tarilishi   bilan   bog`liq   bo`lishi   tufayli   shamollarga   ro`paro`   bo`lgan
yonbag`irlarda yog`inlar miqdori shamollarga teskari yonbag`irlardagiga nisbatan
bir   necha   baravar   ko`p   bo`lishi   mumkin.   Tog`larda   yog`inlarning   taqsimlanishi
orografik (tizmalarning bir-biriga nisbatan joylashuvi, yonbag`irlar ekspozitsiyasi,
yuzaning   parchalanishi   va   b.)   xususiyatlarga   bog`liq   holda   juda   xilma-xildir.
Absolyut   balandlik   esa   yog`inlar   miqdorining  ko`payishida   bilvosita   ahamiyatga
ega.  Shunday   qilib,   balandlik   zonalligi   yuqoriga
ko`tarilgan   sari   havo   harorati   va   ehtimoliy   bug`lanishning   kamayishi,   yog`in
miqdorining va atmosfera namlanishining ko`payishiga bog`liq.
Tog`larning   balandlik   zonalari   tekisliklardagi   zonalardan   hosil   bo`lgan   va
ularninng mahsulasidir. Tog`larning   etaklaridan   eng   yqorisigacha   balandlik
zonalarining   qonuniy   almashinuvi   balandlik   zonalligining   tuzilmasini   (spektrini)
hosil qiladi. Har qanday to`g`li o`lkaning, har bir tizmaning  va hatto uning ayrim
yonbag`irlarining balandlik zonalari sifat jihatdan individual xususiyatlarga ega.  
Balandlik   zonalligining   tuzilmasi   birinchi   navbatda   ularning   muayyan
geografik   mintaqada,   uning   sektor   va   zonasida   hamda   absolyut   balandligiga
48 bog`liq.   Balandliklarning   bir   landshaft   tipining   (balandlik   zonasining)   boshqasi
bilan   almashinishi   uchun   yetarli   farqi   bo`lgan   ancha   katta   masofaga   cho`zilgan
yonbag`irlarning   mavjudligi   balandlik   zonalligi   namoyon   bo`lishining   zaruriy
shart-sharoitidir.   Turli   tog`   tizimlarida,   ularning   ayrim   qismlarida   balandlik
zonalligining turli tiplari va spektrlari kuzatiladi. 
Balandlik zonalligi spektridagi zonalarning soni (ko`p yoki oz bo`lishi) tog`
o`lkasining   bir   paytning   o`zida   uning   geografik   o`rniga   va   balandligiga   bog`liq:
tog`  o`lkasi   qancha  baland  va  ekvatorga  yaqin  joylashgan    bo`lsa  unda  to`liqroq
bo`ladi; qutblarga yaqin  joylashgan  va kamroq balandlikka ega  bo`lsa balandlik
zonalarining spektrida zonalar soni shunchalik kam bo`ladi. Balandlik zonasining
spektri   ekvatorga   yaqinlashib   borgan   sari   murakkablashib   boradi,   zonalarning
soni ortadi, yuqori kengliklarning  tog`lari uchun xos bo`lmagan zonalar namoyon
bo`ladi,   o`xshash   zonalarning   (masalan,   tog`   o`tloq,   muzlik)   chegaralari–
yuqoriga ko`tariladi. Balandlik   zonalligining   tuzilmasi   tog`larning   okeanga
nisbatan   yaqin   yoki   uzoqroqda,   ya ni   geografik   mintaqaning   qaysi   sektorida	
’
joylashganligiga   ham   bog`liq.   Mo tadil   mintaqaning   okeanbo`yida   joylashgan
’
tog`larida   tog` o`rmon   va   tog` o`tloqi   zonalar   ko`proq   tarkib   topgan   bo`lsa,	
– –
kontinental sektordagi tog`larda tog` dasht, tog` tayga va tog` tundra zonalari	
– – –
rivojlangan.
Balandlik zonalligining spektrlari tog` inshootlarining qaysi kenglik zonasi
va   sektori   doirasida   joylashganligiga   hamda   tog`   tizimining   orografik
xususiyatlariga   boq`liq   holda   xilma-xil   bo`ladi.   Har   bir   sektorda   iqlimning
kontinentallik   darajasiga,   namlanish   intensivligi   va   rejimiga   bog`liq   holda
balandlik zonalligining o`ziga xos xususiyatlari namoyon bo`ladi (- chizmalar). 
Har   bir   kenglik   zonasi   uchun   zonalarning   soni,   joylashuvi,   balandlik
chegaralari bilan ifodalanadigan balandlik zonalligining alohida spektri xos. Turli
kenglik   zonalarining   tutashuvida   joylashgan   orografik   jihatdan   juda   murakkab
tog`   tizimlarida   balandlik   zonalligi   ayniqsa   murakkab   sajiyaga   ega   bo`ladi.
49 Ammo   bunday   hollarda   ham   balandlik   zonalligining   bir   necha   spektrlarini
(masalan, Kavkaz tog` tizimida 6-7 ta asosiy zonal qatorni) belgilash mumkin.
Materiklarning kontinental   sektorlarida tog`larda yuqori bosimli antisiklon
mintaqasining     ta siri   tufayli   cho`llar   va   chala   cho`llar   rivojlangan   (10-11   -’
rasmlar).  Bu   tog`larda  qor  chizig`i   nam   sektorlardagiga   nisbatan   700    1000  m	
–
balandroqda o`tadi. Baland tog` to`sig`iga va Janubiy Tinch okean maksimumiga
yaqinligi   sababli   And   tog`laridagi   Lyulyaylyako   vulkanining   (6723   m)   g`arbiy
yonbag`rida   qor   chizig`i   6500   m   balandlikda   o`tadi.   Chunki   bu   maksimumning
sharqiy   chekkasi   bo`ylab   And   tog`lariga   parallel   esadigan   janubiy   sovuq
shamollar iliqroq kengliklarga keladi va yog`in bermaydi.   
10-rasm
                                                                                                                           
                                                                                                                     11-rasm.
50 10-11-rasmlar.    Balandlik zonalligi strukturasining tiplari   (A.M.Ryabchikov, 1972)
A    materiklarning nam sektorlari   1- bargli   doimiy yashil (subekvatorial) o`rmonlar; 2– – –
  subtropik     musson   o`monari;  	
– B     materiklarning   kontinental   sektorlari   -     1     barg	– –
tashlaydigan     doimiy   yashil   (subekvatorial)   o`rmonlar;   2-   musson   o`rmonlari;   3-	
–
savannalar; 4   tikonli va sukkulent siyrak o`rmonlar; 5   buk ormonlari; 6   torf o`tloqlari;
– – –
7   vereshatnikli igna bargli o`rmonlar; 8   bambuk paporotnikli o`rmonlar.	
– –
Tropiklar   yaqinidagi   ulkan   tekislik   cho`llarining   hududlari   semiarid
landshaftlarning   turli   kenglikga   ega   bo`lgan   balandlik   zonalari   bilan   o`ralgan.
Gumid   tog`   landshaftlarining   ekvatorial   yadrosi   materiklarning   nam
sektorlaridagiga   nisbatan   ancha   toraygan   bo`lsada   ancha   yaxshi   ifodalangan.
Gumid   va   cho`l   zonalari   o`rtasida   oraliq   zonalarining   spektrlari   joylashgan.
Kontinental sektorda semiarid va semigumid landshaftlarning balandlik zonalari,
nam sektorlarda esa arid landshaftlarning balandlik zonalari yo`q, ularning o`rnini
semigumid va gumid landshaftlarning balandlik zonalari egallaydi.
XX   arning   o'rtalarida   A.AGrigorev   va   M.I.Budiko   zonallik   ta'limotini
yanada rivojlantrib geografik  zonallikning davriy qonunini ishlab chiqishdi. Ular
tomonidan   issiqlik   va   namlikning   nisbatiga   qarab   bir   xil   tabiat   zonalarini   turli
iqlim  mintaqalarida    qonuniy  qaytarilishini   aniqlashdi,   Masalan,   o'rmon  zonalari
ekvatorial,   subekvatorial,   tropik,   subtropik   va   mo`tadil   mintaqada   uchraydi.
Xuddi   shunday   qaytarilishlarni   boshqa   tabiat   zonalarida   uchratish   mumkin.
51 Masalan, cho'l, chala cho'l va dashtlar ham turli mintaqalarda qaytariladi. Tabiat
zonalarini   turli   mintaqalarda     takrorlanishi   issiqlik   va   namlik   nisbatini
takrorlanishi   bilan   bog'liq.   Bunday   nisbat   issiqlik,   yog'in,   bug'lanish,   tuproq
namligi va boshqalarni nisbatini ifodalovchi koeffitsientlarda aniq ifodalanadi(12-
rasm).   M.I.Budiko   geografik   zonallikning   davriy   qonuni   asoslash   maqsadida
qurg'oqchilikning   radiatsion   indeksi   tushunchasini   kiritadi.   Mazkur   indeks
radiatsion byudjetni yoqqan atmosfera yog'inlarini bug'latishga sarflangan issiqlik
miqdoriga nisbatidan  iborat.                                                       12-rasm.
Zonallikning umumsayyoraviy tuzilishi
                                                                                          .www.Google.uz
Geografik landshaftlar Geografik qobiq doirasida juda ko'p tabiiy va akval
majmualar   mavjud.   Landshaft   atamasi   fanga   1805   yilda   nemis   geografi
A.Gommeyer tomonidan olib kirildi. Ammo Germaniyada landshaftshunoslik XX
asrdan   boshlab   shakllana   boshladi.   Yirik   nemis   landshaftshunoslari   hisoblangan
Z.Passerge, K.Troll, E.Neef asarlari ko'p tillarga tarjima qilingan. Hozirgi paytda
landshaftshunoslik   muammolari   bilan   Buyuk   Britaniya,   Fransiya,   AQSH,
Rossiya,   Ukraina,   O'zbekiston   va   boshqa     davlatlar   geograflari
shug'ullanishmoqda.
Landshaftshunoslikni   rivojlanishida   V.V.Dokuchaev,   A.N.Krasnov,
L.S.Berg,   A.A.Grigoryev,   B.B.Polinov,   S.V.Kalesnik,   L.G.Remenskiy,
F.N.Milkov,   N.A.Gvozdetskiy,   N.A.Kogay,   D.A.Armand,   Yu.K.Yefremov,
A.G.Isachenko va boshqalarning ishlari katta ahamiyatga ega.
52 Ammo   landshaftshunoslikning   yuqori   darajada   rivojlanishiga   qaramasdan,
hamon landshaft tushunchasining mazmuni haqida olimlar orasida yagona bir fikr
mavjud   emas.   Hozirgi   paytda   F.N.Milkov   (1990)   fikricha   landshaft   tushunchasi
haqida   uchta   fikr   mavjud:   a)   landshaft   deganda   kelib   chiqishiga   ko'ra   bir   xil
hamda   tarkiblari   o'zaro   bir-biri   bilan   bog'langan   Yer   yuzasining   aniq   bir   qismi
tushuniladi.   Mazkur   fikrni   A.A.Grigorev,   N.A.Solnsev,   S.V.Kalesnik,
A.G.Isachenko   olg'a   surishgan.   Landshaft   bunday   tor   ma'noda   tushunilganda,   u
tabiiy-geografik   rayon   tushunchasiga   yaqin   bo'lib   qoladi;   b)   lanshaft   tabiiy
geografik   majmualarning   umumlashgan   tipologik   tushunchasidir.   Landshaft
tushunchasi bo'yicha bunday g'oya B.B.Polinov, N.A.Gvozdetskiy, E.M.Murzaev,
N.A.Kogay,   A.Ye.Fedina   ishlarida   rivojlantirildi.   Bitta   tipologik   birlikka   turli
joylarda   joylashgan;   ammo   o'xshash   nisbatan   bir   xil   koplekslar   kiritiladi;   v)
landshaft   bu   umumiy   tushuncha,   har   qanday   darajadagi   regional   va   tipologik
koplekslarning sinonimidir. Masalan, iqlim, tuproq, relef tushunchalari kabi. Shu
nuqtai   nazardan   qaralganda   landshafat   deganda   aniq   geografik   kompleks
tushuniladi (F.N.Milkov, D.A.Armand, YU.K.Yefremov va boshqalar.) 
Morfologik jihatdan landshaft fatsiya,  urochisha,  joyga bo'linadi. Regional
nuqtai   nazardan   quyidagi   birliklar   ajratiladi:   Materik,   mintaqa,   o'lka,   zona,
provinsiya, rayon.Geografik qobiqdagi azonallik, dasavval, yer po`stida ko`tarilib
turgan   materiklar   va   okeanlar   botiqlarning   mavjudligida   nomayon   bo`ladi.
Okeanlarda   suv   yuzasi   quriqliklarga   nisbatan   quyosh   nurlarini   kam   qaytaradi,
buning natijasida okeanlar maydon birligi xisobiga 10-20% ko`proq issiqlik oladi
va uning ustidagi havo quruqlikdagiga nisbatan iliqroq bo`ladi .
X U L O S A
Xulosa   qilib   aytish   lozimki,   Yer   yuzasi   bir   xil   bo'lgan   taqdirda,   har   bir
tabiat zonasi g'arbdan sharqqa cho'zilgan uzun hududdan iborat bo'lgan bo'lar edi.
53 Ammo   quruqlik   va   dengizlarning   bir   xilda   taqsimlanmaganligi,   iliq   va   sovuq
dengiz   iqlimlarining   mavjudligi   va   Yer   yuzasi   relyefining   xilma-xilligi   tabiat
komplekslarini   kengliklar   bo'ylab   joylanishini   buzadi.   Yer   yuzasi   landshaftining
xilma-xilligi va rivojlanishi zonal va azonal omillarning yig'indisi va o'zaro ta'siri
natijasidir.   Geografik   qobiqda   faqat   zonal   xususiyatlar   yoki   faqat   azonal
xususiyatlar   uchraydigan   joy   hech   yerda   yo'q.   Zonal   va   azonal   xususiyatlar
hamma vaqt birga uchraydi.
Tabiiy   zonallik   geografiyadagi   ilk   qonuniyatlardan   biridir.   Tabiat
mintaqalarining   va   zonallikning   mavjudligini   grek   olimlaridan   eramizgacha
bo'lgan   V   asrdayoq   Gerodot   (485 425-y   mil.av.)   va   Evdoniks   (400 347-y— —
mil.av.)   aniqlashgan.   Ular   Yer   yuzasida   beshta   zonani   ajratishgan:   tropik,   ikkita
mo'tadil   va   ikkita   qutbiy.   Rimlik   faylasuf   va   geograf   Posidoniy   mil.av.   II-I
asrlarda   (mil.av.   135 51-y)   iqlimi,   o'simligi,   gidrografiyasi   va   aholining  xo'jalik	
—
faoliyatiga   qarab   bir   qancha   zonalarni   ajratadi.   Zonallik   qonuniyatini
rivojlanishida  nemis   olimi  A.   Gumboldtning  xizmatlari  juda  katta.   Har   bir  iqlim
mintaqasida   namlikni   va   issiqlikni   notekis   taqsimianishi   natijasida   qator   tabiat
zonalari   vujudga   keladi.   BMI   ning     yuqoridagi   bob   va   bandlarida   tabiat
zonalarining   o`rta   umumta`lim   maktablarida   o`qitishning   metodik   tavsifi   bayon
etilgan. 
Geografik   qobiqda   hodisa   va   jarayonlarni   mintaqaviy,   ya'ni   kengliklar
bo'yicha tarqalishining asosiy sababi Yer yuza sida Quyosh nurlari va issiqlikning
notekis   taqsimlanishidir.   Ammo   Quyosh   nurlarini   Yer   yuzasiga   tushishi
atmosferaning   holatiga   bog'liq.   Atmosferaning   ba'zi   joylari   tiniq,   ba'zi   joylarida
changlar va nam ko'p bo'ladi. Demak, Quyosh nurlarini ekvatordan qutblar tomon
qonuniy kamayib borishiga atmosferaning tiniqlik darajasi ham ta'sir etar ekan.
Yer   yuzasida   haroratning  taqsimlanishi   Quyosh   issiqligiga   bog'liq.   Ammo
haroratning   taqsimlanishiga   Yer   yuzasining   issiqlik   sig'imi   ham   ta'sir   qiladi,   bu
esa   haroratni   Yer   yuzasida   taqsimlanishini   murakkablashtirib   yuboradi.   Yer
yuzasida issiqlikni taqsimlanishiga okean va havo oqimlari kuchli ta'sir ko'rsatadi.
54 Atmosfera   yog'inlarini   taqsimlanishida   zonallik   va   sektorlik   aniq   namoyon
bo'ladi.
Issiqlik   va   namlikning   birgalikdagi   ta'siri   ma'lum   bir   tabiiy   geografik
hodisalarning   hosil   bo'lishidagi   asosiy   omil   hisoblanadi.   Yer   yuzasida
issiqlikning,   namlikning,   haroratning   notekis   taqsimlanishi   natijasida   issiqlik   va
iqlim   mintaqalari,   tabiat   zonalari   va   turli   xil   landshaftlar   vujudga   keladi.  
Geografik   zonalar     tabiiy   muxitning   bir   xil   tuproqlar   o`simlik   ,   hayvonot
dunyosi va boshqa komponentlarni belgilaydigan harorat va namlanishning yaqin
sharoitlariga   ega .   Har   bir   zona   o`simlik   va   tuproqlarning,   hidrologik,
geokimyoviy, biogeografik va boshqa jarayonlar tiplarining umumiyligi bilan farq
qiladi.    Geografik qobiqning gorizontal xilma-xilligi to`g`risidagi tasavvur asosida
gorizontal   geografik   zonallik   konsepsiyasi   turadi.   Bu   konsepsiya   antik
Yunonistonda   vujudga   kelgan   bo`lsada,   ilmiy   jihatdan   dastlab   nemis
tabiatshunosi   A.Humboldt,   keyinroq   rus   tabiatshunosi   V.V.Dokuchayev
tomonidan ilmiy jihatdan asoslandi. Geografik zonallik to`g`risidagi ta limotning’
rivojlanishiga   keyinroq   L.S.Berg   va   A.A.Grigoryev     katta   hissa   qo`shdilar.
Ma`lumki,   nazariya   ko`proq   universallik,   amaliyot   esa   regionallik   xususiyatiga
ega.     Ta`kidlash joizki,   Ozbekistonda geografik zonallik konsepsiyasining ilmiy-
nazariy   tadqiqotlar   imkoniyati   mustaqillik   tufayli   asta     sekinlik   bilan   kirib	
–
kelmoqda.     Hozirga   qadar     respublikamiz   geograf   olimlari   regional   tabiiy
geografik   mintaqalar   muammolar   bilan   shug`ullanib   kelishganligini   aytib   o`tish
mumkin.   Shu   sababli   biz   malakaviy   ishimizda   nazariy   va   amaliy   ishlarni
umumlashtirish   asosida   maktablarda   o`qitish   metodlarini   amalga   oshirishga
harakat qildik
Mash h ur   geograf     A.   S   Kalesnik   ta`kidlaganidek   -   “geografiyani   yaxshi
bilmagan   odamni   h aqiqiy   ziyoli,   madaniyatli   deb   bo`lmaydi”.   Chunki   geografik
bilim   va   tasavvurlar   kishilarga   tarix   va   hozirgi   zamonning   tabiiy,   ijimoiy   va
iqtisodiy   jarayonlari   haqida   bilim   beradi.   Atoqli   olim   Elize   de   -   Reklyu
aytganidek   Geografiya	
“ o`tmish tarixi, tarix esa hozirgi zamon geografiyasidir .	”
55 Yuqoridagi   ilmiy  fikr  mulohazalardan  xulosa   qilib  shuni   aytish   mumkinki
o`quvchilarni geografiya fanlariga qiziqishlarini va ongli ravishda tushunishlarini
yanada   oshirish   uchun   asosiy   geografik   qonuniyatlarni   maktab   boshlang`ich
tabiiy   geografiya   kurslaridanoq,   har   bir   mavzu   doirasida   o`quvchilar   ongiga
chuqur   singdirib   borish   lozim.     Geografik   qonuniyatlardan   biri   bo`lgan   zonallik
qonunini BMI da o`rganish asosida   geografik   mintaqalar, landshaft zonalari va
ularning   komponentlari   haqida   o`quvchilarda   tasavvur   shakllantiriladi   natijada
o`quvchilar   bilimini   oshirishda   mazkur   ishimizda   havola   etilgan   ko`rgazmalilik
hamda metodik taqqoslash, qiyoslash, ko`rgazmali qurollardan oqilona foydalanib
darslarni tashkil etilishi mazkur BMI ninig ilmiy-nazariy maqsadiga mos keladi.
               
                          FOY DALANILG AN  ADABIY OTLAR
1. Karimov     I.   A     O`zbekiston   mustaqilikka   erishish   ostonasida”   Toshkent“
O`zbekiston      2003- y.	
“ “
2. Karimov I. A.   Barkamol avlod orzusi   Toshkent    1999 – y.	
“ “
3. Abdullayev   S.I.,   I.X.   Jonqobilov,   B.CH.   Murtazayev.   Geografik   qobiq	
”
to`g`risida  ta`limot  (Tanlov o`quv fani ) ma`ruzalar majmuasi. 2013 yil	
”
4. Abdullayev  S.I,  I.X  Jonqobilov,  H  .I.   Muqumova  bitiruv  malakaviy  ishi  	
“ “
uslubiy qo`llanma. Qarshi   2014-y	
–
56 5. Калесник С.В. Умумий ер билими киска курси. Т.: Ўқитувчи. – 1966.
6. Мирзалиf Т. Картография. Т., 2002, 230 б
7. Неклюкова   Н.   П.   Умумий   ер   билими.   Амалий   машғулотлар.   Т.
Ўқитувчи, 1961. 152 б.
8. Шубаf Л. П. Умумий ер билими.  Т.: Ўқитувчи. — 1975, 388 б.
9. Vahobov   X,   Abdunazarov   O‘,   Zaynutdinov,   Yusupov   R.,   Umumiy   yer
bilimi.    “Sharq” T. 2005. 256 b.  
10. O‘zbekiston milliy ensiklopediyasi. Tom- 2- 8. 
11.   “Табиий   география   фанига   кириш   “   фанидан   марузалар   матни
Тошкент  2000 –й 
12. Власова   Т.М.   Материклар   ва   океанлар   табиий   географияси.   И-ИИ
том.Тошкент, 1985 .
13.   Галай   И.П.,   В.   А.   Жучкевич,   Г.   Я.   Рылюк   “Физическая   география
материков   и   океанов   2”.   Минск.   Издательство.   “Университетское”
1988.
14. Рябчиков А. М. “Дунё қитъалари табиий географияси”. Т. Ўқитувчи”. 
1967
15. Ермаков Ю.Г. Игнатъев Г.М. и др. “Физическая география материков 
И океанов” М:, Высшая школа. 1988 г.
    FOYDALANISH  UCHUN  INTERNET SAYTLARI.    
1. www.ta’lim.uz
2.www.ziyonet.uz.
3.www.Google.uz
57
Купить
  • Похожие документы

  • O`lkashunoslikda toponimlardan foydalanish masalalari
  • Maktab geografiya darslarida “litosfera” mavzusini o`rganish metodikasi
  • Qashqadaryo viloyatining madaniy landshaftlari
  • Cho`llarda tabiatdan foydalanishning geoekologik jihatlari
  • Janubiy-G`arbiy Osiyo davlatlari iqtisodiyotining rivojlanish xususiyatlari

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026. Created by Foreach.Soft

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha