Ta’lim falsafasi taraqqiyotining asosiy boshqichlari - Философия - Рефераты

Информация о документе

Цена	2000UZS
Размер	25.4KB
Покупки	0
Дата загрузки	07 Ноябрь 2026
Расширение	docx
Раздел	Рефераты
Предмет	Философия

Ta’lim falsafasi taraqqiyotining asosiy boshqichlari

Купить

Ta’lim falsafasi taraqqiyotining asosiy boshqichlari.
Reja:
1. Ta’lim falsafasining evolyutsion rivoji. Tarixiy taraqqiyot bosqichlari.
2. Mamlakatimizda ta’lim -tarbiya ning tarixiy ildizlari. Qadimgi davrda
ta’lim -tarbiya ga munosabat.
3. Avestodagi ta’lim-tarbi yaga oid qarashlarning falsafiy mohiyati.

Pedagogika tarixi qadim zamonlardan tortib to hozirgi kungacha
bo`lgan turli tarixiy davrlarda tarbiya, maktab va pedagogika nazariyalarining
taraqqiyotini davrlar talabi asosida o`rganib keladi. Ta’lim va tarbiya tarixi,
uning metodologik asosi yosh avlodni tarbiyalash an’analarini, jamiyatning
taraqqiyot bosqichlaridagi o`qitish va kamol toptirish tizimlarini, ularning
qonun-qoidalarini, qomusiy mutafakkirlar, ma’rifatparvar adiblar va
pedagoglarning ta’lim - tarbiya, ma’rifatga doir g`oyalarini va ularning
rivojlanishini mukammal o`rganadigan bilimdir.
Umuman ta’lim tarixini o`rganish millatimiz tarixini o`rganish bilan
uzviy bog`liqdir. Yosh avlodni tarbiyalash va ularni o`qitish nazariyasi bilan
amaliyotning qanday taraqqiy qilib kelganligini bilmay turib, yoshlarni har
tomonlama komil inson qilib tarbiyalash masalalarini ilmiy ravishda hal etib
bo`lmaydi.
Eng qadimgi madaniy boyliklarni o`rganishda pedagogika tarixi uch
asosiy manbaga tayanadi:
1. Xalq ijodi materiallari.
2. Buyuk adib va allomalarning ijodiy merosi.
3. Arxeologik qazilmalar natijasida topilgan ashyolar.
Atoqli mutafakirlarimizning ta’lim - tarbiya sohasida qoldirgan muhim
fikrlarini o`rganish, pedagogik tafakkurning o`sishiga, pedagogik
madaniyatning ortishiga imkon beradi. Pedagogika tarixi jamiyat taraqqiyoti
qonunlariga suyangan holda turli pedagogik nazariyalarni, ta’lim - tarbiya
mazmuni va metodlarini o`rgatadi. O`tmishning pedagogik tizimlarida
bo`lgan ilg`or fikrlardan ijodiy foydalanadi.
Kishilik jamiyati paydo bo`lishi bilan odamlarda mehnat faoliyati
jarayonida ishlab chiqarish tajribalari, mehnat qilish malakalari va mehnat
qurollarini ishlatish ko`nikmalari hosil bo`ldi. Bu qurollarni takomillashtirish
natijasida nutq va tafakkur o`sib, kamol topa bordi. Keksa avlod mehnat

qilish jarayonida orttirgan tajribasi asosida yosh avlodni ham mehnat qilishga
o`rgatdi, uni mehnat jarayonida tarbiyaladi. Shunday qilib, kishilik
jamiyatining paydo bo`lishi bilan tarbiya ham vujudga keldi, u bilan birga
taraqqiy etdi, jamiyatning o`zgarishi bilan u ham o`zgarib bordi.
Tarbiyaning ijtimoiy vazifasi kishilarni bilim, malaka, ko`nikmalarda aks
etgan mehnat, bilim tajribalarini avloddan - avlodga yetkazishdir. Tarbiyani
amalga oshirish jarayonini anglash va bu sohadagi tajribalarni o`rganishga
bulgan ehtiyojning tug`ilishi pedagogika fanini yuzaga keltirdi.
Shaxs jamiyatdan tashqarida kamol topa olmaydi, jamiyatdan tashqari
tarbiya ham bo`lishi mumkin emas. Tarbiya ijtimoiy hodisa bo`lib, jamiyat
hayoti, uning to`xtovsiz taraqqiy etib borishi tarbiyasiz bo`lmaydi. Tarbiya
bo`lmasa, jamiyat ham bo`lmaydi, jamiyat usiz yashay va taraqqiy eta
olmaydi.
Ibtidoiy jamiyatda kishilar o`rtasida tengsizlik, xususiy mulk bo`lmagan.
Mehnat va ijtimoiy funksiyalarning taqsimlanishi tabiiy - biologik negizga
asoslangan, buning natijasida erkaklar va ayollar o`rtasida mehnat taqsimoti
mavjud edi, kishilar yosh jihatidan jamolarga bo`linganlar. Urug`chilik
jamiyatidan oldingi jamiyat yosh jihatdan 3 guruhga bo`lingan edi:
1. Bolalar va o`smirlar.
2. Hayot va mehnatning to`la huquqli va to`la qimmatli ishtirokchilari.
3. Umumiy hayotda to`la suratda ishtirok etish uchun jismoniy kuchi
bo`lmagan keksalar.
Ibtidoiy jamiyatda bola o`zining hayot faoliyati jarayonida kattalarning
ishlarida qatnashib, ular bilan kundalik muomalada bo`lib, tarbiyalanar va
ta’lim olar edi. O`g`il bolalar katta yoshdagi erkaklar bilan ov qilish, baliq
tutish, qurol yasashda qatnashar, qizlar esa ayollar rahbarligida ekin ekib,
hosil yig`ish, ovqat pishirish, idish yasash, kiyim tayyorlash ishlarida
qatnashganlar. Matriarxat taraqqiyotining oxirgi bosqichlarida yosh alodning

yashashi va tarbiyalanishi uchun ug`il bolalrga alohida va qizlarga alohida -
birinchi tarbiya muassasalari - Yoshlar uylari paydo bo`ladi. Yoshlar uylarida
bolalar urug` oqsoqollari rahbarligida tarbiyalangan, mehnatga o`tkaziladigan
"sinovlar"ga tayyorlanar edilar.
Patriarxat urug`chilik jamoasi bosqichida chorvachilik, dehqonchilik va
boshqa kasb - hunar paydo bo`lib, rivojlanib bordi. Bir muncha tashkiliy
ravishda tarbiya qilish zarurati tug`ilishi bilan yoshlarni tarbiyalash tajribali
kishilarga topshiriladigan bo`ldi.
Jamiyat taraqqiyoti bilan birga bolalarga dalalarni o`lchash, suv
toshqinlarini oldini olish, odamlarni davolashga oid bilimlar avj oldi.
Natijada maktablarga va yozuvga ehtiyoj sezila boshladi. Dastlab suratli
piktografik xat paydo bo`lgan bo`lsa, keyinchalik qo`shni mamalakatlardan
kirib kelgan harf bilan yozish usuli paydo bo`ladi va tez tarqala boshlaydi.
Mil.avv. birinchi ming yillik o`rtalarida oromiy yozuvi, Aleksandr
Makedonskiy istilosidan keyin esa yunon yozuvi shu bilan birga forsiy
mixxat ham ma’lum vaqtlargacha qo`llanib kelingan. O`sha davrda Xorazm,
Sug`d, Kushan, Run, Uyg`ur va boshqa yozuvlar paydo bo`lgan va bu
yuksalish ta’lim - tarbiyaning rivojlanishida muhim ahamiyat kasb etgan.
Inson ibtidoiy jamoa bulib yashash tarzini asta - sekin rivojlantirib borib,
jahon madaniyatida katta kashfiyotlar yaratdi. Xitoyda qog`ozning ixtiro
etilishi, Hindistonda hisoblash o`nlik tizimining paydo bo`lishi,
Mesopotamiyada yer kurrasini graduslarga, sutkani soat, daqiqa va
soniyalarga bo`lishning joriy etilishi, Markaziy Osiyoda O`rta dengiz bilan
Hindistonni bog`lovichi karvon yo`lining vujudga kelishi, keyin Markaziy
Osiy orqali Xitoydan O`rta dengizga "Buyuk ipak yo`li"ning ochilishi kabi
muhim voqealar madaniyatning taraqqiy etishi va yozuvning tarqalishiga
sabab bo`ldi.

Demak, eramizning boshlarida hozirgi Markaziy Osiyo hududida yunon
va oromiy alifbosi asosida Xorazm, Sug`d, Baqtriya yozuvlari
shakllangan. Eramizdan avvalgi taxminan 484-431 yillarda yashagan yunon
tarixchisi Gerodotning "Tarix" kitobida qadimgi forslar, saklar va
massagetlarning ta’lim - tarbiyaviy qarashlariga oid muhim ma’lumotlar
berilgan. Forslarning eng sharaflaydigan narsasi jasurlikdir, - deb yozadi
olim, - shunga ko`ra ular ko`proq o`g`illarga ega bo`lishdan faxrlanishgan.
Podshoh ham kimning o`g`li ko`p bo`lsa, unga sovg`alar yuborib turgan.
O`g`il bolalarni 5 yoshdan 20 yoshgacha faqat uch narsaga: otda yurish,
kamondan otish, to`g`rilikka o`rgatishgan. O`g`il hech qachon ota - onasini
behurmat qilmagan.
Gerodotning yozishicha forslar uchun yolg`onchilik va qarzdor bo`lish
sharmandalik hisoblangan, ular daryo suviga tupurmaganlar, hatto unda qo`l
yuvmaganlar, daryolarni muqaddas sanaganlar.
Yana bir tarixchi Plutarx fors ayollarining qahramonona jasoratlari
haqida yozadi. Yana uning yozishicha Aleksandr Makedonskiy yerli
xalqlarga yaqinlashish maqsadida 30 ming bolani ajratib olib, ularga yunon
tili va harbiy san’atini o`rgattiradi. Keyinchalik yunon alifbosi qabul qilinib,
maktablarda shu asosida o`qitiladi.
Xitoy tarixchilari, ulardan Syuan Szin Samarqand aholisi axloqi va xulq -
odobi bilan boshqalarga o`rnak bo`lganligi haqida yozadilar. Bulardan
qadimda bolalar o`qitiladigan savod maktablari bo`lganligi, bundan tashqari
harbiy mashqlarga o`rgatilganligi ham ma’lum bo`ladi.
Eng qadimgi davrlardagi ta’lim - tarbiyaga oid qimmatli ma’lumotlarni
biz xalq og`zaki ijodi namunalari - afsonalar, qahramonlik eposlari,
qo`shiqlar, maqol va iboralarda ham ko`ramiz.

Ayniqsa, ibtidoiy kishilarning tabiat va jamiyat haqidagi tasavvurlari,
odatlari, munosabatlari xalq og`zaki ijodining eng qadimgi janrlaridan
hisoblangan afsonalarda ifodalangan.
Eposlarda xotin - qizlarning fidoyiligi, jasorati, aql - idroki, erkaklar
bilan teng sharoitda faoliyat ko`rsatganliklari ifodalanadi. Sak va massaget
qabilalari eposlari ayniqsa mashhurdir. Polienning "Harbiy xiylalar" asarida
Shiroq afsonasi keltiriladi.
Gerodotning "Tarix" kitobida keltirilgan massagetlar hukmdori Tumaris
va Eron shohi Kir haqidagi rivoyatlar ham o`ziga xosdir.
Bulardan tashqari feodal jamiyati boshlarida yaratilgan "Er xubbi",
"Chistoniyalik bek", "Siyovush", "Rustam" singari afsona va qahramonlik
dostonlari ham katta tarbiyaviy ahamiyatga egadir.
Umuman xalq og`zaki ijodining barcha janrlarida ham ta’lim - tarbiya,
yoshlarning axloqiy barkamolligi masalalariga juda katta e’tibor qaratilganki,
biz bulardan o`tmish ajdodlarimizda tarbiya ishlari qanday bo`lganligini,
qaysi axloqiy xislatlar ulug`langanligi - yu, qaysi sifatlar qoralanganligini
ham bilib olishimiz mumkin.
Turkiy xalqlarning "Urxun - Enasoy yodgorliklari", "Irq bitiklari" kabi
yozma ma’rifiy yodgorliklar ham borki, ularda tarbiyaviy xarakterdagi
qarashlarni ko`rishimiz mumkin.
Eng qadimgi turkiy tilda yaratilgan turk - runiy yozuvida bitilgan Urxun
- Enasoy bitiklari VI - VIII asrlarda yozib qoldirilgan bo`lib, ular ta’lim -
tarbiyaga oid qimmatli ma’lumotlar beradi. Toshga o`yib yozilgan Urxun -
Enasoy yodgorliklari dastlab Yenisey (Enasoy) havzalarida, keyin
Mo`g`ulistonning Urxun daryosi bo`yida topilib, daniyalik olim Vilgelm
Tomson 1893 yilda uni birinchi bo`lib o`qigan. Ko`plab olimlar bu yozuvlar
ustida tadqiqotlar olib borganlar.

VI asrlar o`rtalarida Oltoy, Yettisuv, Markaziy Osiyo hududlarida turk
hoqonligi tashkil topgan edi. 604 yili hoqonlik bo`linib ketgan va VIII asr
o`rtalarida tugatilgan.
Turk hoqonligi asosan 3 kishi: Bilga hoqon (Mo`g`ulon), sarkarda Qul
tegin, vazir Tunyuquqlar qo`lida markazlashgan edi.
Bitigtoshlarda turk hoqonlarining yurishlari, jasoratlari, ularning bilimli,
mard, xalqparvar alp yigitlar ekanligi bayon etiladi. Masalan, Qo`l tegin
bitigida u xalqparvar, tadbirkor, o`z manfaatidan Vatan manaatini yuqori
qo`yadigan shaxs sifatida ta’riflanadi. Qo`l tegin Eltarish hoqonning kichik
o`g`li, u 731 yil 29 fevralda 47 yoshida vafot etadi. Bitig tosh 732 yili
o`rnatilgan. Bitigdagi voqealar Qo`l teginning akasi Bilga hoqon tilidan
hikoya qilinadi. Bitig muallifi Qul teginning jiyani Yo`llug` tegindir.
Bitigda yana Bilga eng muhim insoniy xislatlar, hayotiy zaruriyatlar
haqida pand - nasihat beradi. Xalkni birlashishga chaqiradi, o`zaro do`stlik,
ittifoqlik, vatan manfaati uchun kurashga chorlaydi.
Ikkinchi bitig Bilga hoqon haqida. Bu 735 yili o`rnatilgan. Bilga 734 yili
o`ldirilgan. Bitig Yo`llig` tegin tomonidan zilgan. Bu bitigad Bilga
hoqonning yurishlari ko`rsatiladi. Bilga elparvar hoqon deb taniladi. U turk
xalqining vatani abadiy bo`lishi uchun kurashadi. Hoqonga xos bo`lgan hislat
va fazilatlar haqida gapiriladi.
Uchinchi - Tunyukuk bitigi 717 - 718 yillarda, Tunyukuk hayotligida
yozilgan. Tunyukuk vatanparvar, insonparvar shaxs sifatida namoyon
bo`ladi. Bu bitiglar asosida turklarning turmush tarzi, jamiyat a’zosining
axloqiy qiyofasini belgilovchi muhim sifatlar haqida ma’lumotlar olish
mumkin. Qadimiy yozma yodgorliklardan "Irq bitigi" XIX asr oxirida
Sharqiy Turkistonning Dunxuan degan joyidan topilgan. U haqda ma’lumot
kam. Asar yuz betdan iborat bo`lib, moniy jamoasidagi Isig Sangun va Ite
chuk ismli ikki bola uchun bitilgan. Asar mazmunini nima yaxshi-yu, nima

yomonligini tushunish, anglab yetish tashkil etadi. Ana shu yaxshi va
yomonning ta’rifi zaminida axloqiy talablar talqin etiladi. Asarda turkiy
xalqlarning turmush i, axloqiy munosabatlari asosan qushlar va hayvonlar
obrazi orqali aks ettiriladi. "Irq bitigi"da eng qadimgi ajdodlarimizning xalq
og`zaki ijodiga xos, mifologik hamda totemistik ifodalar o`z aksini topgan.
Voqealar tush va uning ta’birlari tarzida bayon etiladi. Umuman bu
yodgorliklarda inson kamolotini kuylashga e’tibor qaratilgan. Ularda
ajdodlarimizning xulq - odobiga oid dastlabki tasavvurlari, ezgulikka bo`lgan
intilishlari ifodalangan.
"Avseto"da O`rta Osiyo, Ozarbayjon, Eron hamda Yaqin va O`rta
Sharq xalqlarining eng qadimgi (er.av. 2-ming yillikning oxirlaridan 1-ming
yillikning keyingi asrlarigacha bo`lgan) davrdagi tarixi, ijtimoiy - iqtisodiy
hayoti, maishiy turmushi, axloqi, urf - odat, diniy qo`shiqlari, chorvachilik -
dehqonchiligi, savdo - sotig`i, qo`shni xalqlar bilan iqtisodiy - madaniy
munosabatlari yoritilgan. Bir qarashda "Avesto" sof diniy mazmundagi
kitobdek tuyuladi, biroq u falsafa, tarix, axloq, xalq og`zaki ijodiyoti,
geografiya, biologiya, ruhshunoslik, tarbiyashunoslik, falakkiyot, tabobat
va boshqa maslalarga doir qimmatli ma’lumotlarni o`z ichiga olgan.
Bu kitobning tarixiy manba sifatidagi roliga katta baho bergan davlat
arbobi I.A.Karimov shunday deydi: ""Avesto" ayni zamonda bu qadim
ulkada buyuk davlat, buyuk ma’naviyat, buyuk madaniyat bo`lganidan
guvohlik beruvchi tarixiy hujjatdirki, uni hech kim inkor
etolmaydi". Olimlarning mulohazalariga ko`ra "Avesto"ning asoschisi
Zardo`sht bo`lib, eramizdan oldingi VI asrda Xorazmda yashagan. U
chorvachilik bilan shug`ullangan Spitama urug`idan bo`lib, onasi Dugdava,
otasi esa Paurushaspadir. Zardusht ko`pxudolikka qarshi chiqib, 20 yoshida
nor tuyasiga minib (Zardusht - sariq tun egasi demakdir), qishloq va
shaharlarda yakkaxudolik g`oyasini olg`a surdi. Xorazm hukmdorlari

ta’qiblari natijasida Zardusht bir guruh tarafdorlari bilan Eronga qochib o`tadi
va o`z ta’limotini uzil - kesil shakllantiradi. Eron shohi Vishtaspga o`z diniy
ta’limotini asoslab beradi va uning e’tiborini qozonadi. Eronu Turonda
otashparastlik dini to`la joriy etiladi. Zardusht 77 yoshida Balx shahrida
ko`pxudolik tarafdorlari tomonida o`ldiriladi. "Avesto" er.avv. VI asrda
yaratilgan bo`lib, to`liq kitob holida er.avv. I asrda shakllangan. U 12 ming
mol terisiga oltin harflar bilan yozilgan degan ma’lumotlar bor.
"Avesto"ning to`rtta: Yasna, Yashta, Vispered, Vendidat qismlari
bizgacha yetib kelgan.
"Avesto" uzoq asrlar maboynida bolalarga ilm - ma’rifat o`rgatishda va
axloq odob fazilatlarini shakllantirishda dasturul amal bulib kelgan. Zardusht
ta’lim - tarbiya masalalariga alohida ahamiyat berib deydi: "tarbiya hayotning
eng muhim tayanchi bo`lib hisoblanishi lozim. Har bir yoshni shunday
tarbiyalash zarurki, u avvalo yaxshi o`qishni va so`ngra esa yozishni
o`rganishi bilan eng yuksak pog`onaga ko`tarilsin". Kitobda bolalarni
o`qitish va tarbiyalash qoidalari quyidagicha tavsiya etiladi: a) diniy va
axloqiy tarbiya, b) jismoniy tarbiya, v) o`qish va yozishga o`rgatish.
Zardushtiylar bolalar ta’lim - tarbiyasiga katta e’tibor berganlar. ng qadimgi
yozma manbalardan biri zardushtiylik dinining muqaddas
kitobi “Avesto” hisoblanadi. Zardushtiylik ta'limotida ta’lim-tarbiya quyidagi
bo’limlar:
1) ma'naviy va diniy tarbiya;
2) jismoniy va mehnat tarbiyasi;
3) aqliy va axloqiy tarbiyadan iborat bo’lgan.
“Avesto” bo'yicha bolalarga 5 yoshdan savod o’rgata boshlaydilar;
o’qishni o'rganishi bilan savdo ishlariga o’rgata boshlaydilar. Bu ma’lumotlar
qadimda bolalar o'qitiladigan savod maktablari bo'lganligi va maktablardan
tashqari bolalar maxsus murabbiylar tomonidan harbiy-jismoniy mashqlarga

va hunarga o’rgatilganligi, ta'limdan maqsad – bolalarni hayotga tayyorlash
ekanligi haqida ma’lumot beradi. Zardusht ta’limotida 15 yosh balog’at yoshi
sanalgan. Du yoshda ularga davlat qonunlari , axloqiy qoidalar o’rgatilgan.
Zardushtiylikning axloqiy qoidalariga binoan insonning o’z burchini his
etishining eng birinchi belgisi ma’naviy poklik hisoblangan.
“Avesto”da insonning barkamol bo’lib etishishida ezgu fikr, ezgu so’z,
ezgu amallar birligiga katta e’tibor berilgan. Qadimgi ajdodlarimiz insonda
juda qadrlaydigan xislatlar jasurlik, adolat, sadoqat, insoniylik bo’lgan. Bu
xislatlar o’z-o’zidan shakllanmagan. Tabiat va jamiyatdagi o’zgarishlar,
ibtidoiy urug’chilik-qabilachilik turmush tarzi buni taqozo etgan. Ikkita katta
kuch – yaxshilik va yomonlik o'rtasidagi ayovsiz kurash insondagi bu
xislatlarning bevosita shakllanishiga turtki bo'lgan.
Qadimgi ajdodlar ijtimoiy turmush madaniyati , ayniqsa, sihat-
salomatlik, jismonan chiniqish, mehnat hamda uzoq umr ko’rib yashash
uchun yaratgan ta'lim-tarbiya jarayonlari «Avesto»da chuqur ma'no va o’rin
egallagan.

Foydalaniladigan adabiyotlar ruyxati

1. Mirziyoyev Sh.M. Milliy taraqqiyot yo limizni qat iyat bilan davom yettirib,ʼ ʼ
yangi bosqichga ko taramiz. 1-jild, Toshkent,”O zbekiston”, 2017 yil.
ʼ ʼ
2. Mirziyoyev Sh.M. Erkin va farovon demokratik O zbekiston davlatini birgalikda
ʼ
barpo yetamiz. Toshkent, “O zbekiston”, 2017 yil.
ʼ
3. Mirziyoyev Sh.M. O zbekiston Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyevning
ʼ
Oliy Majlisga murojaatnomasi. “Xalq so zi” gazetasi, 2017 yil, 23-dekabr, 2-bet.
ʼ
4. Mirziyoyev Sh.M. Konstitutsiya – erkin va farovon hayotimiz, mamlakatimizni
yanada taraqqiy ettirishning mustahkam poydevoridir. “Xalq so zi” gazetasi, 2017
ʼ
yil, 8-dekabr, 1-3 betlar.
5. Mirziyoyev Sh.M. O zbekiston Respublikasi Prezidentining “O zbekiston
ʼ ʼ
Respublikasini yanada rivojlantirish bo yicha harakatlar strategiyasi to g risida”gi
ʼ ʼ ʼ
farmoni. Toshkent, “Аdolat”, 2018 yil.
6. Mirziyoyev Sh.M. Buyuk kelajagimizni mard va oliyjanob xalqimiz bilan birga
quramiz. T., O zbekiston, 2017 yil.
ʼ
7. Mirziyoyev Sh.M. Qonun ustuvorligi va inson manfaatlarini ta minlash yurt
ʼ
taraqqiyoti va xalq farovonligining garovi. T., O zbekiston, 2017 yil.
ʼ
8. Karimov I.А. Аsarlar to plami. 1-23 jildlar. -T.:“O zbekiston”, 1996-2015 y.y.
ʼ ʼ
9. Karimov I.А. Yuksak ma naviyat – yengilmas kuch. –T.:“Ma naviyat”, 2008.
ʼ ʼ
10. Karimov I.А. Mamlakatimizda demokratik islohotlarni yanada chuqurlashtirish
va fuqarolik jamiyatini rivojlantirish konsepsiyasi. –T.:“O zbekiston”, 2010.
ʼ
11.Karimov I.А. O zbekiston mustaqillikka yerishish ostonasida. -T.:“O zbekiston”,
ʼ ʼ
2011.
12. Karimov I.А. Bosh maqsadimiz – keng ko lamli islohotlar va modernizasiya
ʼ
yo lini qat iyat bilan davom yettirish. T.:O zbekiston, 2013.
ʼ ʼ ʼ

Ta’lim falsafasi taraqqiyotining asosiy boshqichlari

Купить

Похожие документы
Borliq va rivojlanish falsafasi
Buddaviylik va xristian dini tarixi va falsafasi
Borliq – falsafaning fundamental kategoriyasi
Falsafaning fan va dunyoqarashga doir mohiyati
Falsafiy antropologiya (inson falsafasi)