Tog‘ oldi landshaftlar ekologik holatini optimallashtirishda sun’iy yaylov agrofitosinozlarning ahamiyati

TOG’ OLDI  LANDSHAFTLAR  EKOLOGIK HOLATI NI
OPTIMALLASHTIRISHDA SUN’IY YAYLOV
AGROFITOSINOZLARNING AHAMIYATI  
MUNDARIJA
KIRISH………………………………………………………………..
I BOB. TOG’ OLDI CHALA CHO’L LANDSHAFTLARNING  TABIIY
GEOGRAFIK XUSUSIYATLARI………………………………….
1.1. Tog’ oldi  yaylov landshaftlarni tabiiy geografik xususiyatlari……….
1.2. Nurota tog’ oldi chala cho’l yaylovlar landshaftlarning tabiiy sharoiti 
1 . 3. Tajriba   o’tkaziladigan   joyning   tabiiy   sharoitlari,   tajriba   uslublari   va
qo’llaniladigan agrotexnik tadbirlar  (QChEITI tajriba dalasi)……….
II BOB. TOG’ OLDI YAYLOV LANDSHAFTLARNING  EKOLOGIK 
HOLATINI  OPTIMALLASHTIRISH  
AGROFITOSENOZLARNING AHAMIYATI …………………
2.1. Tog’ oldi yayalov landshaftlarni ekologik holatini optimallashtirishga
qaratilgan chora ……………………………………………………….
2.2. Yaylov   landshaftlarini     yaxshilashda   fitomelioratsiya   usullaridan
foydalanish……………………………………………………………
2.3. Tog’ oldi yaylovlaridan foydalanishda yuzaga kelgan muommolar….
2.4. Tog’ oldi yaylov   landshaftlarini ekologik holatini optimallashtirishda
foydalaniladigan asosiy ozuqabop o’simliklar ………………………..
XULOSA……………………………………………………………..
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR……………………………
1 KIRISH
O’zbekistonda tog’ oldi cho’l va yarim cho’l tabii   yaylovlari   32   mln   ga   ni
tashkil   qiladi.   Shundan   qorako’lchilik   yaylovlari   maydoni   17,5   mln   ga   bo’lib,
hozirgi   kunda   “O’zbekqorako’li”   kompaniyasiga   qarashli   shirkat   xo’jaliklari
tasarrufidagi   yaylovlar   maydoni   8,2   ga   dan   iborat.   Shunga   qaramasdan,   hozirgi
kunda foydalanib kelinayotgan qorako’lchilik yaylovlari maydoni 17,0 mln ga dan
ortiq   maydonni   tashkil   qiladi.   Yaylovlar   mamlakatimiz   cho’l   chorvachiligining
asosiy   ozuqa   manbai   bo’lib,   ulardan   yil   bo’yi   foydalanish   imkoniyati   mavjud.
Yaylov   ozuqasi   eng   arzon   ozuqa   manbai   hisoblanadi.   Lekin   qorako’lchilik
yaylovlarining   hozirgi   holati   sohani   barqaror   rivojlantirish   talabiga   javob   bermay
kelmoqda.   Chunki   yaylovlar   hosildorligi   past,   quruq   moddaga   hisoblaganda   1,5-
3,0 st\ga dan ortmaydi.
Bundan   tashqari,   cho’l   yaylovlari   hosildorligi   ob-havo   sharoitlari   bilan
bevosita   bog’liq,   shu   bois,   hosildorlik   yillar   va   yil   mavsumlari   bo’ylab   keskin
o’zgarib   turadi.   Yog’in-sochin   miqdori   ko’p   yillarda   cho’l   yaylovlarining   har
gektari   o’rtacha   yilga   qaraganda   ikki   marotabagacha   ortishi,   qurg’okchil   yerlarda
esa   1-0,5   st\ga   gacha   pasayib   ketadi.   Ko’p   yillik   kuzatishlar   shundan   dalolat
beradiki, har o’n yilda 3 yil hosildor, 4 yil o’racha hosilli va 3 yil kam hosilli yillar
takrorlanib turadi.
Tog’   oldi   chala   cho’l   yaylovlar   hosildorligi   va   ozuqa   sifati   nafaqat   yillar
bo’ylab,   balkim   yil   mavsumlari   bo’ylab   ham   keskin   o’zagarib   turadi.   Masalan,
yaylovlardagi ozuqa miqdori qish mavsumiga kelib 2,5 marotaba kamayadi. Ozuqa
tarkibidagi protein miqdori 20 % dan -5 % gacha, oqsil miqdori esa 13 % dan   -   4
%   gacha   kamayib   ketadi.   100   kg   yaylov   ozuqasi   tarkibida   bahorda   80-90   ozuqa
birligi mavjud bo’lsa, qish mavsumida bu ko’rsatkich 18,3 % dan ortmaydi.
Cho’l   yaylovlariga   xos   bo’lgan   kam   hosildorlik   va   uning   keskin   o’zgarib
turishi  ushbu mintaqada yuzaga kelgan tabiiy-tarixiy omillar ta’siri ostida yuzaga
kelgan.   Keyingi   yillarda   yuzaga   kelayotgan   yaylov   xo’jaligidagi   salbiy   holatlar
2 insonning cho’l mintaqasidagi noto’g’ri faoliyati mahsuli deb ham atash mumkin.
Tog’   oldi   chala   cho’l   mintaqasida   yashovchi   aholining   keskin   ortishi,
qishloqlarning kengayib  borishi  chorva  hayvonlari  bosh  soning  ortishi  va  qishloq
atrofi yaylovlariga bo’lgan tazyiqning jadal ortishga olib keldi. Buta va yarim buta
o’simliklarning chorva hayvonlari tomonidan uzluksiz yeyilishi natijasida ularning
tabiiy   holda   urug’idan   ko’payish   xususiyatini   chegaralab   qo’ydi.   Ushbu
o’simliklarning   xo’jalik   ehtiyojlari   uchun   chopib   olinishi   ham   qishloq   atrofi
yaylovlari o’simlik qoplamidan buta va yarim buta o’silmlik turlarining batamom
yo’qolib ketishiga sabab bo’lmoqda.
Hoz irgi   kunda   h ar   bir   q ish l o q   atrofi   yaylovlari   5-7   km   radiusda   kuchli
inqir ozga   uchragan.   Ma’lumotlarga   k o’ ra   h ozirgi   kunda   O’ zbekist o n
qo’rako’l chilik yaylovlarining  q ariyib 40   % ida turli darajadagi in q iroz yuz  bergan.
(Rafi q ov, 1997, Maxmudov, 2005). Fa q atgina  q ud uq lar atrofidagi  kuchli  in q irozga
uchragan yaylovlar maydoni 0,5 mln ga,  ko’ chma  q um  massivlari   maydoni esa 2,0
mln   ga   ni   tashkil   q iladi.   Yaylovlar   in q irozi   tufayli   h ozirgi   kunda   h osildorlik
o’ rtacha   2,5   st\ga   dan   1,8   st\ga   ga,   yoki   21   %   ga   pa saygan   (Maxmudov,   2005).
Yaylovlarga   b o’ lgan   tazyi q ning   kuchayishiga   suv   manbalarining   ishdan   chi q ishi
h am   sabab   b o’ lmo q da.   Suv   manbalarining   izd an   chi q ishi   sababli   otarlar   1   suv
manbai   atrofi   yaylovlarida   erta   bah or d an   kech   kuzgacha   foydalanishi   ulardan
ratsional, mavsumiy  foy da lanish tizimini tamoman izdan chi q armoqda.
Keyingi yillarda  tez-tez takrorlanib kelayotgan q ur g’ o q chilik tufayli ( chor va
h ayvonlarini   ch o’ l   h ududining   uzo q   minta q alariga   yoppasiga   k o’ chirib   bo rish
zarurati   tu g’ ilib,   bu   tadbirlar   uchun   katt agina   mabla g’ lar   sar flanishiga,   so h a
samaradorligin in g keskin  p asayishiga sabab b o’ lmo q da.  Yaylovlar h osildorligining
pasayishi,   ozuqa   sifatining   yomonlashuvi   ular dan   uzluksiz   foydalanish   natijasida
o’ simlik   q oplamining   buzilishi,   b iologik   xilma-xillikning   kamba g’ allashuvi
natijasida   yuzaga   keldi.   Ta d q i q otlar   shuni   k o’ rsatadiki,   yaylovlar   o’ simlik
q oplamidagi turlar soni  ho zirgi kunda keskin kamaygan.
M asalan, bundan 35-40 yil oldin Q arnabch o’ l tabiiy florasida 260 dan   ortiq
gulli   o’ simlik   turlari   q ayd   etilgan   b o’ lsa   (Mavlonov,   1973),   h ozirgi   ku nda   aynan
3 shu   h ududda   o’ simlik   turlari   soni   35-40   turdan   ortmaydi,   ya’ni   bi ologik   xilma-
xillik 6 martadan orti q  kamaygan.
Kuchli inq irozga uchragan yaylov massivlarida  o’ simliklar xilma- xilligi 5-6
turdan ortmaydi. Shulardan   h am yarimidan orti g’ i ozu q aviy   x ususiyati   q oni q arsiz,
deyarli   yeyilmaydigan   isiri q ,   qo’ zi q ulo q ,   q ir q asoch,   oqq uray,   uchma   kabi
o’ simliklardan iborat.
Nurota tog’ oldi chala cho’l yaylovlarida ekologik muvozanatni  buzilishiga
asosan   antropogen   ta’sirni   kuchayishi   sabab   bo’lsa,   ikkinchi   tomondan   tabiiy
omillarni   ta’siri   ham   sezilarli   bo’lmoqda.   Tog’   oldi   chala   cho’l   yaylovlarini
ekologik   holatini   yaxshilash   faqat   fitomelioratsiya   tadbirlarni   amalga   o s h i r i s h
o r q a l i   e r i s h i s h   m u m k i n   d e b   h i s o b l a y m i z .
Yayl ov   x o’ jaligida   yuz   bergan   salbiy   h olatlar   zudlik   bilan   ulardan   oq ilona
foydalanish, biologik xilma-xillikni asrash va boyitish,   in q irozga uchragan yaylov
maydonlarining  o’ simlik  q oplamini fitomelioratsiyalash or q ali  q ayta tiklash  chora-
tadbirlarini   amalga   oshirishni   ta q ozo   etadi.   Shu   bois,   ushbu   tadqiqot   ishimizda
ya y lovlardan   fo y dalanishning ekologik xav f siz, ratsional tizimi, yaylov x o’ jaligini
b oshq arishning   il g’or   mexanizmlari,   inq irozga   uchragan   yaylovlarni   yaxshilash
samarali   texnologiyalari   va   isti q bolli   fitomeliorantlar   to’g’ risida   ma’lumotlar
yoritilib, fikrimizcha ushbu tavsiyalar ch o’ l   minta q asida yaylov chorvachiligi bilan
shu g’ ullanib   kelayotgan   x o’ jalik   yurituvchi   sub’ektlar   mutaxas sislari   uchun
qo’llanma sifatida xizmat qilishi mumkin.
Biz   ushbu   ilmiy   tadqiqot   ishimizni   Qarnabcho’l   va   Nurota   tog’   oldi   chala
cho’l   yaylovlarining   ekologik   holatlarini   qiyosiy   baholashga   bag’ishladik.   Ushbu
hudud   tabiiy   geografik   xususiyatlarini   baholash,   ularda   yuz   bergan   ekologik
muammolarni   aniqlash   va   ularni   bartaraf   etish   yo’llarini   ko’rsatib   o’tish   va
kelgusida tog’ oldi chala cho’l yaylovlar ekologik holatini optimallashtirish chora-
tadbirlarini ko’rish zarur deb hisoblaymiz.
Mamlakatimiz   hududining   60   %   dan   ortiqrog’ini   egallagan   cho’l   va   yarim
cho’l   mintaqalari   eng   arzon   ozuqa   manbai   sifatida   azaldan   yil   bo’yi   yaylov
chorvachiligi tomonidan foydalanilib kelinadi. Yaylovlarning hosildorligi esa turli
4 yillardagi yog’in-sochin miqdoriga uzviy bog’liq ravishda 0,5-4,5 st\ga, ya’ni 9-10
marotaba   kamayib   yoki   ko’payib   turishi   uzoq   yillik   hosildorlik   monitoringi
natijalariga   ko’ra   aniqlangan.   Asosiy   ozuqa   zahiralarining   bunday   katta
diapazonlarda   o’zgarib   turishi   cho’l-yaylov   chorvachiligining   barqaror
rivojlanishiga   to’siqlik   qiluvchi   asosiy   omildir   desak,   xato   bo’lmaydi.   Yaylov
hosildorligining   o’ta   beqarorligi   bilan   bir   qatorda,   ozuqa   sifatining   tobora
yomonlashib   borishi   ham   chorvachilik   mahsulotlari   miqdori,   sifatining   pasayib
borishiga,   mahsulot   ishlab   chiqarish   tan   narxining   ortishiga   sabab   bo’lmoqda.
Yaylov   ozuqasining   sifati   esa   o’simlik   qoplamining   turli-tumanligi   bilan   bog’liq
bo’ladi.   Hozirgi   kunda   turli   yaylov   hududlarida   o’simliklarning   turli-   tumanligi
keskin   kamayib   ketgan.   Ma’lumotlarga   ko’ra,   o’simliklar   xilma-xilligi   turli
hududlarda   2-10   marotaba   kamaygan.   Shu   bois,   ayniqsa   adir   mintaqasida
joylashgan   chorvachilik   xo’jaliklarida   mahsulot   ishlab   chiqarish   uchun   ozuqaga
bo’lgan   sarf-xarajatlar   yildan-yilga   ortib   borishi   kuzatilmoqda.   Ko’pchilik
hududlarda   chorva   hayvonlarining   yaylov   ozuqasi   bilan   ta’minlanish   darajasi   35 -
40   %   dan   ortmaydi.   Ushbu   holatlar   yaylovlar   hosildorligi   va   ozuqasi   sifatini
oshirish naqadar muhim va hayot taqozosi ekanligini isbotlab turibdi.
Yaylovlar   hosildorligini   oshirish,   ulardan   ratsional   foydalanish   va   o’simlik
qoplamini muhofaza qilish muammolarining ilmiy yechimini topish va bu borada
samarali   texnologiyalarni   ishlab   chiqish   O’zbekiston   qorako’lchilik   va   cho’l
ekologiyasi ilmiy-tadqiqot institutida olib borilayotgan ilmiy izlanishlarning asosiy
yo’nalishlaridan   biri   hisoblanadi   va   bu   borada   juda   katta   ilmiy   yutuqlarga
erishilgan. Hozirgi kunda O’zbekiston cho’l yaylovlarining deyarli barcha tuproq-
iqlim   sharoitlarida   hosildorlikni   2-3   st\ga   dan   10-25   st\ga   ga   yetkazish   imkonini
beruvchi   texnologiyalar,   istiqbolli   cho’l   ozuqabop   o’simlik   navlari   yaratilgan.
Yaratilgan   navlarning   dastlabki   materiallari   yovvoyi   flora   namoyandalari   bo’lib,
cho’l   hududlari   tuproq-iqlim   sharoitlarida   o’sishga   va   yuqori   hosil   to’plash,
qurg’oqchilik,   issikliq,   yuqori   quyosh   insolyasiyasi,   sho’rlanish   kabi   noqulay
abiotik   omillarga   chidamliligi   bilan   ajralib   turadi.   Hech   mubolag’asiz   aytish
mumkinki, azalda ushbu o’simlik turlari cho’llarimizda tabiiy holda o’sib kelgan.
5 Yaylovlardan   uzluksiz   foydalanish   oqibatida   o’simliklarning   urug’laridan   o’z-
o’zini qayta tiklash imokniyatidan mahrum qilinishi tufayli ushbu o’simlik turlari
yaylovlarimizdan   yo’qolib   ketgan.   Fikrimizning   dalili   sifatida   ushbu   turlarning
chorva hayvonlari bora olmaydigan joylarda, odatda jarlik, qabristonlarda saqlanib
qolganligini   misol   qilib   olishimiz   mumkin.   Shunday   ekan,   yovvoyi   tabiiy   flora
yaylovlarimizning   dastlabki   hosildorligi   va   turlar   jihatidan   boyligini   qayta
tiqlashning manbai bo’lib xizmat qiladi.
Uzoq   yillar   davomida   olib   borilgan   introduksion   va   seleksion   tadqiqotlar
natijasida yaylovlarimiz hosildorligini keskin oshirish imkonini beruvchi 35 turga
yaqin istiqbolli o’simliklar  tanlab olindi. Ular bilan seleksiya-tanlov ishlarini olib
borish natijasida istiqbolli 15 navlari yaratilib, mamlakatimiz cho’l mintaqasi turli
hududlarida   etishtirish   uchun   rayonlashtirildi.   Cho’l   ozuqabop   o’simliklari
cho’g’on, teresken, saksovul navlari orasidan izenning navlari alohida o’rin tutadi.
Yuqori hosilliligi, chorva hayvonlari tomonidan yilning barcha mavsumlarida ham
juda yaxshi eyilishi, ozuqasining yuqori sifatliligi, yaylovda uzoq umr ko’rishi kabi
xususiyatlari bilan ustunligini belgilaydi.
O’rta   Osiyo   mamlakatlarida   ushbu   o’simliklarni   ko’plab   mahalliy
navlarining   yaratilishi,   hatto   Amerika   Qo’shma   Shtatlarida   ham   ushbu
o’simliklarni   navining   yaratilishi   o’simliklarga   berilgan   yuksak   bahodir.
O’zbekiston ushbu navlarini yaratish bo’yicha jahonda etakchi o’rinnni egallaydi.
Hozirgi   kunda   mavjud   navlarini   ekish   orqali   yaylovlar   hosildorligini   keskin
oshirish,   ozuqa   sifatini   tubdan   yaxshilash   va   cho’l   yaylov   chorvachiligi
samaradorligini oshirish eng muhim va dolzarb vazifalarimizdan hisoblanadi.
Nurota   va   Qarnabcho’l   tog’   oldi   chala   cho’l   yaylovlarida   suniy
agrofitotsinozlar yaratilishi yaylovlar hosildorligini oshirish bilan bioxilma xillikni
ko’payishiga va shu bilan birga ekologik holatni barqarorlashuviga olib keladi  va
kelajakda   tuproq   eroziyasini   oldi   olinib   suv   balansini   normallashadi.   Umuman
olganda biotsenozda normal ekologik muvozanat yuzaga keladi.
6 I-BOB. TOG’ OLDI CHALA CHO’L LANDSHAFTLARNING
TABIIY GEOGRAFIK XUSUSIYATLARI
1.1. Tog’ oldi  yaylov landshaftlarni tabiiy geografik xususiyatlari.  
O’rta   Osiyo   cho’llari   singari   qurg’oqchilligi   va   keskin   kontinentalligi   bilan
ajralib   turadi.   Bu   to’g’risida   M uborak   Meteorologik   stansiyasi   ma’lumotlariga
asoslanib tuzilgan iqlim diagrammasi (1rasm va 1-ilova) to’laroq ma’lumot beradi.
Ko’p   yillik   o’rtacha   yillik   havo   harorati   15,8 0
  C.   Eng   issiq   havo   harorati
iyun-iyul oylarida kuzatilib, soyada bu ko’rsatkich +40-47 0
 C ni tashkil qiladi.
Eng sovuq havo harorati dekabr-fevral oylarida kuzatilib ba’zan -20-30 0
 C ni
tashkil qiladi.
O’rtacha yillik havoning nisbiy namligi 30 % ni tashkil qilib, yoz faslida bu
ko’rsatkich ko’pincha 10-20 % dan ortmaydi.
Iqlim   diagrammasida   (1-rasm)   yilning   qurg’oqchil   va   namgarchilik
mavsumlari   yaqqol   ko’rsatilgan.   Yog’ingarchilikning   asosiy   qismi   noyabr-aprel
oylariga   to’g’ri   keladi.   O’rtacha   yillik   yog’ingarchilik   miqdori,   81,9-297,4   mm.
gacha o’zgarib turib, ko’p yillik o’rtacha ko’rsatkich 162,0 mm. ni tashkil qiladi.
Tuproqlari.   Morfologik   tuzilishi.   Q arnabcho’lning   tuproqlari   sur-qo’ng’ir
va   och   sur-qo’ng’ir   tusli   tuproqlardan   iborat   bo’lib,   uning   profili   bir   -biridan
keskin   farq   qiladigan   quyidagi   gorizontlardan   iborat:   tuproqning   yuzasi   2-4   sm,
ba’zan   5   sm   qalinlikdagi   sarg’ishbo’z   tusli   mayda   g’ovak,   teshiklardan   iborat
qatqaloq   bilan   qoplangan.   Qatqaloqqa   ba’zan   chag’irtosh   yoki   qum   yopishgan
bo’ladi. Qatqaloq ostida deyarli shunday tusli tangacha qatlamli (5-7 sm) gorizont
7 ajralib   turadi.   Bu   gorizont   ko’pincha   juda   g’ovak   bo’lib,   nafaqat   qatlamli,   balki
plastinkasimon   strukturaga   ham   ega.   Bu   gorizontdan   pastda   rangi   to’qroq,
ko’pincha och jigarrang tusli  zich, ba’zan temirga boy gil  ko’p to’plangan uvoqli
gorizont   joylashgan.   Zichlangan   gorizontning   yuqori   qismida   karbonatlarning
oqish   dog’lari   ajralib   turadi.   Karbonatlar   tuproq   profilining   yuqori   va   o’rta
qismlarida   ko’proq   to’planadi.   Zichlangan   qatlamning   pastki   qismida   18-25   sm
chuqurlikda   sarg’ish   tusli   gips   kristallari   va   suvda   oson   eriydigan   tuzlar   bo’lgan
qatlam ajralib turadi.
Mexanik va minerialogik tarkibi. Sur  - qo’ng’ir  tusli  tuproqlar turli tarkibli
ona jinslardan shakllanganligi tufayli, ularning mexanik tarkibi ham har xil bo’lib,
ko’proq qumoq va yengil qumoq xillari tarqalgan. Bu tuproqlar yuzasida ko’pincha
qirrali shag’al toshlar bo’ladi. Tuproqning yuqori qatlamlarida mayda qum va yirik
chang   fraksiyalarining,   illyuvial   gorizontida   esa   0,001   mm   dan   kichik   loyqa
zarrachalarining   ko’p   (11-18   %)   bo’lishi   xarakterli   (jadval   1.)   Tuproq   tarkibida
jinslarning kam nuraganligi sababli, birlamchi minerallar ko’p.
E. V. Lobova (1960) ning tadqiqotlari bo’yicha Qarnabcho’l tuproqlarining
kattagina qismi  och sur  - qo’ng’ir  tusli  tuproqlardan iborat. Bu tuproqlarda gipsli
sho’rlanish   ancha   yuqori   bo’lib   (50-60   sm   chuqurlikda),   gumus   miqdori   ham
anchagina-1,17   %.   Karbonatlarning   asosiy   qismi   10-20   sm   chuqurlikda   yotadi,
chuqurlikka kirib borgan sari ularning miqdori kamayib boradi.
L.I.Safonova   va   O.S.Lobko   tomonlaridan   olib   borilgan   ko’p   yillik
tadqiqotlar   (1977)   shundan   dalolat   beradiki,   och   sur-   qo’ng’ir   va   sur   -   qo’ng’ir
tuproqlarning mexanik tarkibi turli-tumanligi bilan ajralib turadi. Mexanik tarkibi
jihatidan Qarnabcho’l tuproqlari quyidagi turlarga bo’linadi: qumoq - soz tuproqli
och sur - qo’ng’ir, delyuvial - prolyuvial qatlamlari sho’rlangan tuproqlar, gipsli -
qumoq  och  -  sur   -  qo’ng’ir   tuproqlar   va  h  k.  Barcha   turdagi  tuproqlarga   zichligi,
mexanik   tarkibi   va   tuzlarning   tarkibi   jihatidan   qatlam   -   qatlam   joylashish   xosdir.
Yengil   loyqa   qatlam   o’rta   loyqa,   qumoq   va   boshqa   qatlamlar   bilan   almashinib
boradi.   Ba’zi   qatlamlarda   hajmi   0,001   mm   bo’lgan   loyqa   miqdori   21   %   gacha
yetadi. (Jadval 1).
8 Kimyoviy tarkibi.  Qarnabcho’l tuproqlarining kimyoviy tarkibi jadval-2 da
kelgirilgan.   Ko’rinib   turganidek,   100   sm   chuqurlikkacha   tuproq   deyarli
sho’rlanmagan   va   tuzlarning   to’planishi   ancha   chuqurroq   qatlamda   kuzatiladi
(qattiq qoldiq 1,2 % gacha).
Bu qatlamdagi qattiq qoldiq asosan NaCL va CaSO
4  tuzlaradan iborat bo’lib,
yuqori   qatlamlar   sulfatli-xloridli,   xloridli   va   xloridli   -   sulfatli   sho’rlanishga   ega.
Yuqori qatlamda gumusning miqdori 0,8 % gacha bo’lsa, chuqurlashib borgan sari
uning   miqdori-0,17   %   gacha   kamayadi.   Tuproq   tarkibidagi   gips   miqdori
qatlamlarga qarab 0,52-12,0 % gacha bo’ladi (jadval 2.)
Tajriba dalasi tuproqlarining suv - fizik xususiyatlari . Sur - ko’ng’ir tusli
tuproqlarning suv - fizik va agrokimyoviy xossalari ancha noqulay, tuproq va ona
jinslarda  gipsning   ko’p  va   yaqin   joylashganligi,   relefning  murakkabligi   singarilar
sababli,   bu   tuproqlarni   o’zlashtirish   ancha   murakkab.   Tuproq   zarrachalarining
solshitirma hajmiy og’irligi zichligi  1,72 dan 1,37 g /sm 3
  gacha o’zgarib turadi  va
bu   ularning   kelib   chiqishining   turlicha   ekanligidan   dalolat   beradi.   Ular   orasidagi
farq   faqat   tog’   jinsi   parchalarining   mayda   tuproq   zarrachalari   bilan   birlashish
nisbatlari va sementlashganlik darajasi bilan ifodalanadi. Haydalma qatlam zichligi
1,45-1,50  g/sm 3
, tog’  jinsi  bo’laklari   ko’proq uchraydigan  quyi  qatlamlar   zichligi
1,72 g/sm 3
.
Umumiy   kovakligi   48   %   gacha   bo’lib,   (jadval   3)   aeratsiya   tuproqning
kovakligi – 32 % dan 45 % gacha, maksimal gigroskopikligi esa 10,4 % dan 2,2 %
gacha   o’zgaruvchanlikka   ega.   Mexanik   tarkibiga   qarab,   tuproqning   turli
qatlamlaridagi   mavjud   namlik   miqdori   1,0-1,2   %   gacha,   mayda   tuproq
zarrachalarining   mikdoriga   qarab,   turli   qatlamlarning   namlik   sig’imi   13,7   %   dan
9,7   %   gacha   o’zgarib   turadi.   Namlik   sig’imi   va   mavjud   suv   miqdorlarini
solishtirish   shundan   dalolat   beradiki,   tajriba   dalasi   tuproqlari   hatto   bahor
mavsumida ham ko’pincha suv bilan to’liq to’yinmaydi.
O’simlik   qopami.   Y.PKorovin   (1961)   cho’l   mintaqasi   o’simlik   qoplamini
quyidaga tiplarga ajratgan:
Gipsofil-yarim buta o’simlikli;
9 Sukkulent gallofil o’simlikli;
Psammofil daraxt-buta o’simlikli;
Efemir, o’tchil o’simlikli;
To’qay buta-daraxtli va o’tchil o’simlikli;
Gidrofil o’simlikli;
Sho’ra o’tli.
Ushbu klassifikatsiya nuqtai-nazaridan qaralganda Qarnabcho’lning o’simlik
qoplami gipsofil-yarim buta o’simlikli tipga xosdir.
L.S.Gaevskaya   va   E.S.Krasnopolin   (1957)   larning   ta’kidlashlaricha,
Qarnabcho’lning   o’simliq   qoplamida   shuvoq   -   efemer   o’simliklar   guruhi   bilan
birga,   faqatgina   efemer   o’tlardan   tashkil   topgan   guruhlar   ham   uchraydi.   Bunga
sabab,   tuproqning   kimyoviy   va   mexanik   xususiyatlaridir.   Lekin,   Qarnabcho’l
o’simlik   qoplamiga   ko’proq   shuvoq,   efemer   va   efemeroid   turlarning   birgalikda
uchrashlari xosdir, ya’ni ular birgalikda bitta o’simlik qavmini (fitotsenoz) tashkil
qilishadi.
O.I.Morozova   (1946)   tomonidan   O’rta   Osiyo   cho’llari   o’simlik   qoplami
xususiyatlariga ko’raa 4 ta asosiy:
buta-o’tchil;
o’tchil-sho’rali;
yarim buta-efemerli va efemerli singari tiplarga bo’lingan.
Umuman   olganda,   cho’l   mintaqasi   o’simlik   qoplami   hayotiy   formalar   va
turlarning   xilma-xilligi   bilan   ajralib   turadi.   Masalan,   S.M.Mavlonovning   (1973)
tadqiqotlariga   ko’ra,   Qarnabcho’l   florasida   238   tur   gulli   o’simliklar   qayd   etilgan.
Bu   o’simlik   turlari   138   turkumga   mansub   bo’lib,   shulardan   216   turi   o’tchil
o’simliklar   (90,8   %),   12   turi   yarim   butalar   (5,0   %)   va   10   turi   (4,2   %)   buta
o’simliklardir.
Tadqiqotlar   olib   borilgan   hududning   o’simlik   qoplamida   ancha   ko’p
uchraydigan   turlarni   quydagalarni   ko’rsatish   mumkin:   shuvoq-Artemisia   diffusa,
Krasch.   ex  Poljak,   A  turanica   Krasch,   Salsola   orientalist   G.   Gmel.,  Halothamnus
subaphylla (C.A Mey). Carex pachystylis J.Gay, Tagea stipitata Merkel, ex Bunge;
10 Ferula   assa   foetida   (Bunge)   Regel,   Anisantha   tectorum   (L).   Nevski,   Bromus
danthoniae   Trin,   Malkolmia   turkestanica   Litv.,   Trigonella   noeana   Boiss.,
Leptaleum   filifolium   (Willd)   DS.,   arpa   g’on   turlari   -   Eremopyrum   orientale   (L.)
Gaub. et Spach, E. hirsutum (Bertol.) Nevski va boshqalar ko’plab uchraydi.
Qarnabcho’l   tabiiy   florasida   bir   yillik   sho’ra   o’tlardan   seta-   Salsola
scleranta,   baliq   ko’z-Climacoptera   lanata,   quyonjun-   Halocharis   hispida   kabilar,
dag’al   poyali   o’simliklaridan   esa   yantoq-Alhagi   pseudalhagi,   karrak   Cousinia
resinosa lar ham uchraydi.
Shuvoq-efemerli Qarnabcho’l yaylovlari ozuqasining asosini shuvoq tashkil
qiladi   va   faqat   15-20   %   i   efemer   o’tlardan   iborat   bo’lib,   faqat   bahor   mavsumida
qorako’l   qo’ylari   ratsionining   40-   50   %   ini   aynan   shu   barra   o’tlar   tashkil   qiladi
(Morozova, 1959).
Ozuqa zaxiralari bunday yaylovlarda turli yillarda gektaridan 1,6-3,0 sentner
quruq massa bo’lib, yil mavsumlari bo’ylab ham keskin o’zgarib turadi.
Ayniqsa,   kuz   va   qishki   mavsumlarda   ozuqa   tanqisligi   yuzaga   keladi   va
yuqori xosilli kuzgi-qishki yaylovlar yaratshning ahamiyati yanada ortadi.
Tadqiqotlarni olib borishda quyidagi uslublardan foydalanildi:
Fenologik kuzatishlar I.N. Beydeman (1960) uslubi asosida;
O’simliklarning   bo’yini   aniqlash   har   bir   variantda   25   o’simliklarning   ildiz
bo’g’zidan o’sish nuqtasigacha lineykalar yordamida o’lchash orqali;
Hosildorligini   aniqlash   o’simliklarning   gullash   va   urug’ining   pishib   etilish
davrlarida 10 m  maydonchalardagi o’simliklarni yalpi  o’rish va tarozida o’lchash
orqali (har bir variant 3 karra takrorlanishda);
Quruq xashak hosildorligi ho’l namunalarni (1,0 kg. dan 3 karra) quritish va
o’lchash orqali;
Urug’larning tozaligini aniqlash 2,0 g. dan namunalarni  urug’lar  va boshqa
fraksiyalarga ajratish va urug’lar foizini aniqlash orqali;
Urug’larning   laboratoriya   sharoitidagi   unuvchanligini   aniqlashda   100
donadan   urug’larni   Petri   likopchalarida   filtr   qog’ozi   va   qumda   termostatlarda
11 undiriщ   orqali   (undirish   harorati   10-250   S,   o’zgaruvchan   harorat,   takrorlanishi   3
karra);
Urug’larni ekishning optimal muddatlarini aniqlashda 100 donadan urug’lar
dekabr, yanvar, fevral, mart oylarida ekilib, unib chiqqan maysalar sonini hisobga
olgan holda (takrorlanishi 3 karra);
Urug’larni   tuproqqa   qadashning   optimal   chuqurligini   aniqlashda   100
donadan   urug’lar   0,1,2,3,4,5   sm   chuquliklarda   ekish   va   unib   chiqqan   maysalar
sonini sanash orqali (takrorlanishi-3 karra);.
O’simliklarning   fiziologik   ko’rsatkichlarini   (suv   bug’latish   intensivligi,
to’qimalardagi   suv   miqdori)   o’rganishda   L.A.Ivanov   va   boshqalar   (1950)   taklif
qilgan uslublardan foydalanildi;
O’simliklar   ustida   seleksiya-tanlov   ishlarini   olib   borishda   ekotip,   ko’p
marotabalab   umumiy,   individual   tanlash,   vegetativ   ko’paytirish   ussularidan
foydalanish.
1 . 2 . N u r o t a   t o g ’   o l d i   c h a l a   c h o ’ l   y a y l o v l a r   l a n d s h a f t l a r n i n g
t a b i i y   s h a r o i t i
Nurota tog’lari va uning shimoliy yonbag’rlaridagi tog’ oldi tekisliklaridagi
(Forish) cho’llarida shuningdek, butun Nurota tog’lar tizimi uchun xos bo’lgan eng
xavfli   geoekologik   muammo   bu   cho’lashish   muammosidir.   Nurota   tog’lari   arid
tog’lar bo’lib, shimoldan va shimoli- g’arbdan Qizilqum cho’lining «issiq nafasi»
sezilib turadi.
Nurota tog’larida cho’llanish jarayonining borishida inson xo’jalik faoliyati
aktiv rol o’ynagan. Hozirgi vaqtda Oqtog’da archa, Nurota tog’ida siyrak butalar,
Qo’shrabotda   yong’oq,   yowoyi   pista,   ayrim   soylarda   yovvoyilashgan   tok,
olmalami   siyrak   holda   uchrashi   bu   tog’lar   qadimda   qalin   o’rmonlar   bilan
qoplanganligini ko’rsatuvchi dalil bo’lib xizmat qiladi.
Professor   Z.Akromov   (1974)   fikricha   Nurota   tog’larining   g’arbiy   qismida
yaylovlar hosildorligiga ko’ra chorva mollari soni ko’pdir. Bu fikr A.Raxmatullaev
tomonidan   Oqtog’   janubiy   yonbag’rida   o’tkazgan   tadqiqotlarida   isbotlangan.   Bu
y erdagi   yaylovlar   hosildorligi   150   000   qo’y   boqishga   y etgani   holda   amalda   180
12 000 qo’y boqishadi. Bu hisobga odamlaming shaxsiy mollari kirmaydi. G’allaorol
tumanining Sovruksoyida yashagan Qulmurod bobo so’ziga qaraganda 1941-1945
yillarda   Qo’ytosh   koni   o’mida   qalin   pistazor   bo’lgan.   Sovruk   aholisi   o’tin
tayyoralsh   uchun   bu   yerga   kelishganda   ikki   kishi   teparoq   joyga   chiqib   yowoyi
cho’chqa va bo’rilami qo’rqitish uchun ovoz berib turishgan.  S h e r i k l a r i   esa o’tin
tayyorlashgan.   Tog’ning   shimoliy   yonbag’rida   makaziy   qismida   bir   qator
qishloqlarda   aholi   hozir   ham   kundalik   ehtiyoji   uchun   shuvoqlami   ildizi   bilan
chopib olishlari kuzatiladi.
Shimoliy   Nurota   tog’larida   aholi   yirik   sersuv   soylarda   va   buloqlar   ko’p
chiqadigan   tizmalar   etaklarida   joylashgan.   Yirik   soylarda   tog’laming   janubiy
yonbag’rlarida   To’sinsoy,   Oqtepasoy,   G’ujumsoy,   Zarbandsoy,   Andaksoy,
Jizmonsoy, Kattasoy, Oltinsoy, Maydonsoy, Sharilloqsoy, Sarmishsoy.
Shimoliy yonbag’rlarida Uxumsoy, Sintabsoy, Chuyasoylarda aholi eng zich
yashaydi. Umuman nurota tog’larida 90% aholi tog’ va tog’ oldi tekisligi o’rtasida
joylashgan.   Aholining   8-9%i   tog’   o’rtaidagi   botiqlarda   yashaydi   va   quduq
suvlaridan foydalanadi. 1% ga yaqini aholi bevosita tog’ yonbag’rlarida va yaylov
deb ataladigan tog’ tepalarida yashaydi (Raxmatullaev, 2000).
Shimoliy   Nurota   tog’larida   aholi   soning   yildan   yilga   oshib   qishloqlar
yiriklashib   bormoqda.   Tog’lar   orlig’idagi   botiqlarda   artezian   quduqlar
ko’paymoqda va bir qism aholi shu quduqlar atrofiga  ко ’chib ketmoqda. Aholining
ko’payishi bilan xususiy mollar soni ham oshmoqda. Bu esa so’ssiz Nurota tog’lari
tabiatiga   salbiy   ta’sir   ko’rsatmoqda.   Tog’   oldi   qishloqlarga   yaqin   erlarda   mollar
soni   uzluksiz   boqilishidan   tabiiy   o’t   qoplami   kuchli   o’zgargan.   Ayniqsa   yirik
qishloqlar   yaqinida   radiusi   1000-1500   metrlarga   qadar   juda   siyrak   butalargina
qolgan.   Son   sanoqsiz   molar   izlari   o’t   bilan   qoplangan   joylarda   2-3   barobar   katta
joyni   egallaydi.   Radiusi   2000-4000   metr   masofada   ham   mollar   yurishidan   hosil
bo’lgan   yalong’och   yo’llar   turi   20-30%   maydonni   egallaydi.   Qishloqlarda   3000-
4000  metr   masofada   yo’llar   ancha   kam   va  ular   umumiy   may  donning   10-15%ini
tashkil etadi.
Ana   shunga   o’xshash   qo’y   qo’ralari   atroflarida   asosan   yalang’ochlanib
13 qolgan   joylar   bir   necha   gektar   joyni   tashkil   etadi.   Hududi   shuningdek,   yirik
qishloqlar   atroflarida   har   doimo   mol   haydaladigan   tomonlarda   yalang’ochlangan
erlar uzun oq yyo’lak ko’rinishida qishloqlar turli tomonga cho’zilgan va ulaming
maydoni ham bir necha gektami tashkil qiladi.
14 4-jadval
Nurota meteorologik stansiyada havo harorati ( 0
C) hisobida
Yil Oylar
I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII
200 4 -2,2 -7,7 6,5 13,6 20,1 26,3 30,1 29,0 18,9 13,0 7,3 -10,4 12,0
200 6 -0,4 5,7 5,3 16,6 21,1 27,2 28,6 24,8 20,6 11,8 4,6 2,6 14,0
200 8 3,5 3,4 2,8 13,6 21,8 25,3 27,9 25,7 21,6 13,1 3,3 3,3 13,8
20 1 0 5,5 4,5
8 , 3 12,2 20,8 25,0 26,6 27,4 19,6 8,5 8,4 5,3 14,4
20 1 2 1,7 1,1 7,6 16,2 18,2 27,5 28,9 25,0 19,5 12,2 106,9 6,7 14,0
20 1 4 -2,0 -1,0 9,2 12,9 19,4 25,7 28,7 26,1 186,7 14,5 7,0 5,0 13,8
1,0 1,1 6,6 14,2 20,2 26,1 28,4 26,1 19,8 12,2 6,9 2,1 13,7
15 5-jadval
Havo harorati  (Nurota meteostansiyasi,  0
C) hisobida
Yil Oylar
I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
200 4
o’rtacha -2,2 -7,1 6,5 13,6 20,1 26,3 30,1 29,0 18,9 13,0 7,3 -10,4 -
abs.maks 15,3 8,5 20,6 30,9 40,4 41,1 41,7 41,5 32,9 32,0 22,6 3,2 41,7
abs.min -16,3 -22,3 -5,3 2,5 6,3 11,0 18,5 13,9 4,0 -0,2 -8,2 -24,0 -24,0
200 6
o’rtacha 0,4 5,7 5,3 16,8 21,1 27,2 28,6 24,8 20,2 11,8 4,6 2,6 -
abs.maks 14,4 23,7 24,4 35,1 36,7 40,2 42,6 37,8 34,1 33,6 23,0 25,1 42,6
abs.min -16,2 -6,8 -7,7 1,4 2,8 10,2 13,6 11,7 8,1 -6,0 -12,4 -12,1 -16,2
2008
o’rtacha 3,5 3,4 2,8 13,6 21,8 25,3 27,9 25,7 21,6 13,1 3,3 3,3 -
abs.maks 18,4 23,7 18,0 27,5 36,6 37,7 40,8 41,1 35,2 32,0 27,2 18,1 41,1
abs.min -7,9 -7,2 -17,3 -16,4 6,3 12,6 14,3 13,3 7,1 12,8 -16,2 -14,2 -17,3
20 1 0
o’rtacha 5,5 4.5 8 , 3 12,2 20,8 25,0 26,6 27,4 19,6 8,5 8,4 5,3 -
16 abs.maks 20,6 21,8 21,0 29,2 36,0 39,6 39,4 39,5 38,7 28,3 27,0 25,0 39,5
abs.min -14,1 -10,0 0,7 -0,6 5,8 9,2 12,6 14,3 5,0 -10,4 -10,1 -9,8 -14,1
20 1 2
o’rtacha 1,7 1,1 7,6 16,2 18,2 27,5 28,9 25,0 19,5 12,2 106,9 6,7
abs.maks 15,4 19,0 19,0 24,6 34,9 36,4 42,3 41,5 37,4 27,8 30,7 21,1 42,3
abs.min -10,7 -10,5 -3,9 1,0 4,4 10,3 14,7 12,3 1,3 -2,1 -4,4 -6,1 10,7
20 1 4
o’rtacha -2,0 -1,0 9,2 12,9 19,4 25,7 28,7 26,1 186,7 14,5 7,0 5,0
abs.maks 10,6 12,2 26,8 29,4 38,0 41,4 41,5 39,2 37,5 35,0 25,3 23,0 41,5
abs.min -21,1 -17,4 -6,6 -4,9 -2,6 13,5 18,0 11,4 2,0 -1,6 -7,1 -3,9 -21,1
O’rtacha
yillik 1,0 1,1 6,6 14,2 20,2 26,1 28,4 26,1 19,8 12,2 6,9 2,1 13,7
abs.maks 15,8 18,2 21,6 29,5 37,1 39,4 41,4 40,2 41,8 31,4 26,0 19,3 41,5
abs.min -14,4 -12,4 -6,6 0,3 3,8 11,1 15,3 12,8 4,6 -1,3 0,7 -11,7 -13,6
17 Tabiiy   o’simliklar   yo’qotilib   yalong’ochlanib   qolgan   bu   yerlarni
«sahrolanish o’choqlari» deyish mumkin.
Sahrolanish   o’choqlari   har   bir   qishloqlar   qo’y   va   mol   qo’ralari,   quduqlar,
tog’   kon   ishlab   chiqarish   atroflarida   mavjud.   Katta   qishloq   atroflarida   bir   necha
ming   qo’y   va   echkilar   hamda   yuzlab   qoramollar   boqiladi.   Masalan,   Nurota
botig’ida   Oqtog’ning   shimoliy   yonbag’ridagi   C h u y a   qishlog’ida   mingdan   ortiq
oila yashaydi. Har bir oilada o’rtacha 10 ta qo’y-echki va ikkitadan qoramol   bo’ l sa
ham, shu bitta qishloq atrofida ham har kuni 10000 qo’y-echki va 2000 qoramollar
boqiladi.  Mollarning   bir   kun  davomida   qishloqdan   uzoqlashish   masofasi   o’rtacha
3-4   km   ni,   yoz   oylari   esa   5-6   km,   qish   oylari   2-3   km   ni   tashkil   qiladi.   Demak,
qishloq atroflarida yaylovlarga mol boqishning eng katta yuki 2- 3 km radiusdagi
joylarga to’g’ri keladi. Ana shu masofada qishloq yaqinlarida tabiiy o’tlar butunlay
yo’qotilgan. Qishloqdan uzoqlashgan sari ta’sir kuchi ham kamayib boradi.
Tog’ yonbag’rlarida me’yordan ortiq mol boqish o’simlik qoplamiga jiddiy
ziyon   etkazmoqda.   Sahrolanish   tog’   yonbag’rlarida   tekislikka   nisbatan   tezroq
boradi.   C h u n k i ,   o’simlik   qoplamining   siyraklashishi   bilan   yonbag’rlarda
tuproqlaming   yuvilishi   kuchayadi.   Bu   esa   o’z   navbatida   o’simliklaming   yanada
kamayishiga olib keladi.
XIX   asr   oxirlarigacha   tog’   yonbag’rlarida   daraxt   va   butalar   qalin   o’sgan.
Hozirgi paytda bu tog’laming ikki joyida archa uchraydi. Birinchi Shimoliy Nurota
tizmasidagi Nurota tog’-o’rmon qo’riqxonasida, ikkinchisi - Oqtog’ning markazida
Sharilloqsoyning   suv   yig’gich   havzasida.   Shuni   alohida   ta’kidlash   kerakki,
Oqtog’dagi   archalar   Pomir-Oly   tog’   sistemasining   eng   g’arbida   saqlanib   qolgan
archalardir.   Bu   haqda   to’liq   ma’lumotlar   A.Raxmatullaev   va   T.Jumaboevlaming
(1972)   maqolasida   batafsil   yozilgan.   Bu   archalarni   muhofaza   qilish   va   shu   joyda
qo’riqxona yoki zakaznik tashkil etish to’g’risida ko’p yozilgan.
Archalarni saqlab qolish uchun qo’riqxona tashkil qilishning juda katta ilmiy
va amaliy ahamiyati bor. Ilmiy ahamiyati shundaki, bu archalar bir vaqtlar Nurota
tog’larida   keng   tarqalganligini   bildiruvchi   belgi   hisoblanadi.   Ikkinchi   ilmiy
ahamiyati   -   quruq   va   issiq   iqlim   sharoitida   archalar   o’sishi   mumkinligini
18 isbotlovchi   dalildir.   Archalar   saqlanishining   amaliy   ahamiyati   Nurota   tog’larida
o’rmon   meliorativ   ishlarini   amalga   oshirishda   yordam   beradi.   Archadan   tashqari
Nurota  tog’larida  pista  ham  o’sadi,  lekin  bu qurg’oqchillika  chidamli  daraxt   ham
qirilib ketdi.
Aholining   ko’payishi   bilan   xususiymollar   soni   ham   ko’payib   bormoqda.
Hatto bir necha qo’y-echkilari bor fermerlar ham mavjud. Ular ham o’z podalarini
tog’   yaylovlariga   boqishadi.   Mollaming   uzluksiz   boqilishidan   tog’lardagi   tabiiy
o’tlar   ham   yildan-yilga   kamayib   siyraklashib   bormoqda.   Daraxt   butalaming
kamayishi,   o’t   qoplamining   siyraklashishidan   tuproqlar   yuvilishi   kuchaymoqda.
Bulaming oqibatida buloq va soy suvlari kamayib qolgan.
Shuni aytib o’tish kerakki,  O ’rta Osiyo tog’larining hozirgi o’rmon qoplami
juda   kam   bo’lib,   2,5%   dan   oshmaydi.   Shimoliy   Nurota   tog’larining   o’simlik
qoplami   esa   -   0,75%   ni   tashkil   etadi.   Shimoliy   Nurota   tog’larining   yuqori   qismi
tog’larida (1700-1800 m balandda) asosan o’rmon hosil qiluvchi daraxt bu - archa
(Turkiston archasi, Zarafshon archasi va yoyilib o’suvchi turkman archasi). Qalin
archa o’rmonlari juda kam uchrab, borish va chiqish qiyin joylarda qolgan. Past va
o’rta   balandliklardagi   tog’larda   esa   bodom,   do’lana,   na’matak,   uchqat,   yovvoyi
murut, tog ’   olchasi, klyon va boshqalar o’sadi. Hozir bu daraxtlar va butalar ham
tog ’   laming   odam   borishi   qiyin   bo’lgan   joylardagina   saqlanib   qolgan.   Zarafshon
havzasi   tog’larida   o’rmonlaming   juda   siyrakligi   va   ko’p   joylarda   umuman
yo’qligini   geobotaniklar   asrlar   davomida   kishilar   tomonidan   ulaming   ayovsiz
qirqib   kelganligi   deb   izohlaydi.   Masalan,   Nurota   tog’lari   tabiatini   chuqur
o’rgangan taniqli geobotanik Q.Z.Zokirov (1955) 0’rta Osiyo tog’lari va tog ’   oldi
adir   zonasi   bir   vaqtlar   qalin   daraxtlar   va   butazorlar   bilan   qoplangan,   deb   yozadi.
Bu   fikmi   Pomir   va   Tyanshan   tog’lari   tabiatini   yaxshi   o’rgangan   geobotanik
B.I.Zapryagayev   (1976)   ham   tasdiqlaydi.   Shuningdek,   juda   ko ’ pgina   tarixiy,
arxeologik va  boshqa  materiallar   ham  Nurota  tog’larining tog’li   qismida  qadimgi
o ’ rmon qoplamining juda keng tarqalganidan darak beradi.
Tog ’   yon-bag ’ irlaridagi   daraxt   va   butalar   ko 4
p   asrlar   davomida   mahalliy
xalq uchun qurilish va yoqilg ’ i materiallarining manbasi bo ’ lib kelgan. 
19 6-jadval
Atmsofera yog’inlari (Nurota meteostansiyasida, mm hisobida)
Yil Oylar
I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII
200 4 22,2 21,9 94,8 26,0 6,2 0,0 0,0 0,0 0,0 9,0 24,4 23,1 227,5
200 6 43,8 26,7 21,2 20,9 24,1 0, 0,0 0,0 0,0 7,6 0,0 53,9 198,2
200 8 17,4 25,2 35,7 29,0 3,8 0,0 0,6 0,0 1,4 10,4 17,0 66,9 212,8
20 1 0 14,7 5,6 14,6 49,6 3,2 0,0 21,5 0,0 3,9 12,6 10,1 12,3 176,1
20 1 2 46,3 32,8 55,8 53,7 35,8 7,2 0,0 0,0 13,5 4,2 7,9 46,5 303,7
20 1 4 48,1 15,9 18,7 6,6 8,5 0,0 0,0 0,0 1,2 11,1 9,6 73,5 193,2
O’rtacha 32,0 21,4 40,1 29,8 13,6 1,2 7,2 0,0 3,3 9,2 11,5 46,0 218,5
20 Keyinchalik   shaharlaming   bunyodga   kelishi   va   xo ’ jalikning   murakkab
shakllarining   paydo   bo’lishi   natijasida   yog’ochga   bo’lgan   talab   oshdi.   Ayniqsa,
talab mahalliy metallurgiya, temir va temimi qayta ishlash sanoatining rivojlanishi
bilan   yog’ochga   bo’lgan   talab   yanada   kuchaydi.   M.Ye.Massoning   (1947)   hisobi
bo’yicha, bir pud cho’yanni eritish uchun ikki pud yog’och ko’miri kerak bo’lgan.
0’rta asrlarda Zarafshon vodiysida Samarqand va Buxorodan tashqari o’ndan ortiq
shahar   va   yuzdan   ortiq   aholi   punktlari   bo’lgan.   Ma’lumki,   shahar   va   qishloqlar
aholisining   turmushi,   shuningdek,   har   xil   hunarmandchilik   zarurati   uchun   to’qay
o’rmonlari va tog’ o’rmonlaridan foydalanilgan.
O ’rta Osiyo tog’ o’rmonlarini yo’q qilish o’rta asrlardan, ya’ni kon sanoati
(konchilik),   hunarmandchilik   rivojlangandan   boshlanadi.   O ’sha   vaqtlarda   rangli
metallami   eritish   uchun   asosan   archadan   tayyorlangan   ko’mir   ishlatilar   edi.
Temirchilikda   ham   yog’och   ko’mirdan   foydalanish   yaqin   vaqtlargacha   davom
etgan   edi.   Tog’la r n i   o’rmonsizlashtirish   (o’rmon   qoplamini   yo’q   qilish)   jarayoni
XVIII-XIX asrlarda metallurgiya ishlab chiqarishda yangi turlaming paydo bo’lishi
bilan   keskinlashdi.   XIX   asrq.ing   boshlariga   kelib,   Nurota   tog’larida   o’rmonlar
faqat   soylaming   yuqori   qismlarida   saqlanib   qoldi.   Samarqand   va   Buxoro   uchun
yog’ochdan tayyorlangan ko’mir esa Zarafshonning yuqori qismidan kela boshladi.
Shunga   qaramasdan,   1841   yilda   Nurota   tog’larining   yuqori   qismida   bo’lgan
A.Leman,   bu   yerda   qalin   bodomzor   -   o’rmonlaming   hukm   surganligini   ta’kidlab
o’tadi.   Ammo   XX   asming   boshiga   kelib   bu   o’rmonlardan   faqat   ayrim   daraxtlar
qoladi.   Tog’   o’rmonlarini   yo’q   qilish   ayniqsa   1860-1890   yillarda   metallurgiya
ishlab   chiqarishning   sanoat   asosiga   -   kapitalistik   asosga   o’tishi   munosabati   bilan
faollashadi. Yog’och ko’mir tayyorlash uchun Nurato tog’laridagi va unga parallel
cho’zilgan   Pistalitov   tizmalaridagi   pistalar   va   bodomlar   Zarafshon   va   Turkiston
tog’laridagi archalar va aralash o’rmonlar to’liq yo’q qilib yuboriladi.
Bir   vaqtlar   yoppasiga   archa   o’rmonlari   bilan   qoplangan   Nurota   tog’larida
XX   asming   o’rtalariga   kelib,   1,5   ming.   gektar   o’rmonlar   qoldi.   Archala r n i   yo’q
qilinishi   keyin   ham   davom   etdi.   Faqatgina   1949   yildan   1974   yilgacha   711   ming
gektar maydonda archalar qirqib tashlandi. Shuni  ta’kidlab o’tish kerakki, Nurota
21 tog’lari   o’simlik   qoplamining   kuchli   o’zgarib   ketishiga   ta’sir   qilgan   omillardan
yana   biri   -   yaylov   sifatida   faol   foydalanishdir.   Yaylov   -   Nurota   tog ’ lari   tabiati
qiyofasini o’zgartirishdagi muhim omillardan biridir. Arid iqlim sharoitida tog 4
  va
tekislikning   yonma-yon   tutash   joylashishi,   noqulay   mavsumda   mollami   yaylovga
boqishda  tog’dan  tekislikka   yoki  tekislikdan   toqqa   ко ’chib  yuruvchi  yaylovchilik
usullaridan   muvaffaqiyat   bilan   foydalanishga   imkon   beradi   va   juda   katta
miqdordagi   hayvonlami   saqlash   uchun   sharoit   yaratadi.   Yaqin   o’tmishlarda   juda
ko’p   miqdorda   mollami   yaylovda   boqish   hozirgiga   nisbatan   keng   ekologik
oqibatlarga ega bo’lgan.
Ko’p asrlar mobaynida inson xo’jaligi faoliyati ta’sirida Nurota tog’larining
o’simlik   qoplami   (o’rmonlari,   butazorlari   va   daryo   vodiysining   to’qayzorlari)
kuchli   o’zgarib   ketdi,   bu   esa   qator   ekologik   oqibatlarga   olib   keldi.   Eng   avvalo
qisqacha,   ortiq   darajada   yaylovchilikda   foydalanishning   ekologik   ta’sirini   ko’rib
o’taylik. Yaylovda haddan tashqari tartibsiz mol boqish tuproq-gruntning suv- fizik
xususiyatlarini keskin yomonlashtiradi. Tuproqning zichligi va chim gorizontining
buzilishi   natijasida   mol   boqiladigan   uchastkalarda   uning   suv   saqlash   hajmi   1,5-2
marta   pasayadi.   Shunga   muvofiq   tuproqning   suv   o’tkazuvchanligi,   filtratsion
(singdirish)   qobiliyati   kamayadi,   yuvilish   va   yer   usti   suv   oqimi   esa   2,7   martaga
ko’payadi.   Siyrak   archa   o’rmonlarida   yangi   unib   chiqqan   va   yosh   archa
novdalarini   mollar   tomonidan   yeb   qo’yilishi   tog’larda   archalaming   tiklanishini
qiyinlashtiradi.   Masalan,   Markaziy   Nurotada   endi   unib   chiqqan   archa
maysalarining   mollar   tomonidan   yeb   qo’yilishi   natijasida   yosh   archalar   butun
o’rmon   maydonining   7,1   %   ni,   yoshi   100   dan   ortiq   bo’lgan   daraxtlar   esa   butun
o’rmon qoplami maydonining 50   % dan ortig’ini egallaydi (Shevchenko, 1961).
Shunday qilib, tog’ yon-bag’irlarida haddan tashqari mollami boqish, tuproq
eroziyasining rivojlanib ketishi, nafaqat yaylovlaming yomonlashuviga,   balki tog’
yon-bag’irlarining   yalang’ochlanib   qolishini   tezlashishga   olib   keldi.   Archa
o’rmonlarining   (degradatsiyalashuvi)   yomonlashuvi   hozirga   qadar   davom
etmoqda.
22 7-jadval
Tuproqming mexanik tarkibi Nurota tog’ oldi zonasi (J.K.Qo’ng’irov, 1996)
Chuqurlik,
sm Tuproq fraksiyasi % hisobida
Tabiiy loy,
mm Mexanik
tarkibi
bo’yicha
turponing
tarqalishiYirik
qumlar,
mm Mayda
qumlar,
mm Chang, mm Gil, mm
1-0625 0,25-0,05 0,05-0,01 0,01-0,005 0,005-0,001 0,001
0-28 37,0 37,0 11,7 3,3 3,4 7,6 14,3 Qumloq
28-62 41,9 32,9 12,0 2,9 3,9 6,4 13,2 Qumloq
62-102 22,5 39,0 17,1 5,0 6,9 9,5 21,4 Yengil gilli
tuproq
102-230 81,1 12,9 0,7 0,3 0,7 4,3 5,1 G’ovak
qum
230-310 12,1 35,1 31,8 6,5 6,5 7,6 20,7 Yengil gilli
tuproq
23 Shuni   aytish   kerakki,   yaylovda   juda   ko’p   mol   boqish   o’tloq   cho’l
o’simliklarining   mollar   yemaydigan   begona   o’tlar   ko’payib   ketishiga   ham   olib
keldi.  Masalan,  Nurota,  Molguzor  tog’larida  mol  yemaydigan   flomus,  qo’ziquloq
ko’payib ketgan. Yaylovlaming hosildorligi tushib borayapti. Shimoliy Nurota tog’
yaylovlarining 30-40   % da begona o’tlar tarqalgan va yaylovlaming hosildorligi 2-
2,5 marta kamaygan. Bu jarayonlar Zarafshon havzasi uchun ham xosdir. Errozion
jarayonlar   ko’p   yillik   o’simliklaming   tiklanishiga   to’siqlik   qiladi,   lekin   shu   bilan
birga   ular   bir   yillik   o’simliklar   efemer   va   efemeroidlaming   holatini   kuchaytiradi.
Shunday   qilib,   eroziya   tog’larda   tragan   tog’   kserofitlarining   tarqalishiga,
tekisliklarda   esa   efemer   va   efemeroidlaming   tarqalishiga   imkon   berib,
landshaftlaming mavsumiy qiyofasidagi xususiyatlami kuchaytiradi.
Shimoliy   Nurota   tog’laridagi   hozirgi   o’rmon   qoplamining   eng   muhim
xususiyatlaridan   biri   -   uning   juda   siyrakligidir.   Shuning   uchun   hozirgi   vaqtda
tabiiy o’rmonlar, suv saqlash va tuproqni himoya qilish rolini to’liq bajaraolmaydi,
natijada tog’larda errozion jarayonlar uchraydi, tez-tez suv toshqini va sel oqimlari
tashkil   topishi   hollari   tezlashadi.   Lekin   shuni   aytish   kerakki,   0’rta   Osiyoning
noyob   tog’   o’rmonlari   (ayniqsa   igna   bargli)   suv   saqlovchi,   himoya   qiluvchi
vazifani bajargan. Bunga birinchi bo’lib, A.F.Middendorf (1892) e’tibor berib, tog’
va   archa   o’rmonlarini   oqilona   muhofaza   qilishga   chaqirgan   edi.   Igna   bargli
o’rmonlaming   yo’q   qilinib   yuborilishi   yoki   ulaming   siyraklanishi   tog’larda
qorlaming   erish   jarayonini   tezlashtiradi,   bu   esa   eroziyaning   jadallashishiga,
daryolar   suv   oqimining   o’tish   davriga   ta’sir   etmasdan   qolmaydi.   Daryolar   suv
oqimi davrining qisqarishi  esa, bahorgi  suv toshqinining va daryolar  suv toshqini
xavfini   keskin   ko’taradi.   Natijada   keyingi   vaqtlarda   daryolaming   vodiylarida   suv
toshqinlarining tezlashish tendensiyasi (yo’nalishi) kuzatilmoqda.
Hozirgi   vaqtda   Nurota   tog’larining   baland   tog’laridagina   uchraydigan
archalar,   o’tgan   asrlarda   o’rtacha   balandlikdagi   Nurota   tog’larida   ham   qalin
o’sgan.   Bu   tog’laming   borish   qiyin   bo’lgan   joylarida   hozir   saqlanib   qolgan
archalar bundan dalolat beradi. Shunday joylardan biri Oqtog’ (Nurota tizmasining
g’arbiy chekka qismidagi tog’ mass i v i )   t i z m a s i n i n g   g ’ a r b i d a   1 5 0 0 - 1600 metr
balandlikdagi   Takalisoyning   boshlanishida   saqlanib   qolgan   archalardir.   Bu
24 archalaming borligini eshitib 1969 yilda birinchi marta o’rgangan olimlar, bu yerda
500   donadan   ortiq   archalar   borligini   sanagan.   Bu   archazorlar   Nurota   tizmasining
eng   g’arbiy   chekkasi   bo’lib,   Qizilqum   sahrosining   ta’siri   doimo   sezilib   turadi.
Nurota va Zarafshon tizmasining g’arbiy chekka qismidagi tog’laming (Qoratepa,
Zirabuloq)  iqlim  xususiyatlari  ana shu  archa  o’sib  turgan Oqtog’  sharoitidan farq
qilmaydi.
Tog’larda qishloqlar, katta sersuv soylar bo’yida qo’ralar, quduqlar atrofida
sahorolanish   o’choqlari   hosil   bo’lgan   bo’Isa   shu   o’choqlar   chqinida   yarim
sahrolangan  joylar   maydoni   ham   yildan-yilga   kengaymoqda.   Y a r i m   sahrolangan
joylarda   daraxt   va   butalar   rmitlaqo   qirqilgan,   mollar   yuradigan   izlar   15-20   %   ni
tashkil   qiladi   va   tuproqlar   yuvilgan.   O’t   qoplami   siyraklashgan   va   tabiiy   o’tlar
o’miga   mollar   emaydigan   begona   o’tlar   ko’paygan.   Hozirgi   paytda   Nurota
tog’larini   sahrolangan   maydonlar   umumiy   hududning   10-15%   ini   tashkil   qilgan
bo’lsa,   yarim   sahrolangan   joylar   40-50   %   ni   egallaydi.   Tog’   hududlari   tabiiy
resurslardan foydalanish shu tariqa davom etsa, yana 15-20 yilda tog’laming 50%
ga yaqini sahrolangan joylarga aylanish xavfi bor (Raxmatulaev, 2000).
Tog’lar   havo   massalarini   to’sib,   ulami   tarkibidagi   namlikni   to’playdigan
asosiy hudud hisoblanadi. Bu namlikning bir qismi buloqlar ko’rinishida er yuziga
chiqsa,   asosiy   qismi   tekislik   yer   osti   suvini   to’ldirib   turadi.   Tog’larda   darraxtlar
qancha ko’p bo’lib, o’t  qoplai qalin bo’lsa, yer  osti  suvi ham  shuncha ko’payadi.
S h u n i n g   uchun ham tog’ landshaftlari tabiiy resurslaridan to’g’ri   foydalanish va
tabiatni   muhofaza   qilish   hozirgi   davming   dolzarb   ekologik   mummolaridan
hisoblanadi.
Shimoliy   Nurota   tog’   oldi   tekislik   (Forish   cho’llari)   uchun   eng   muhim
geoekologik   muammosi,   bu   tekislik   shimoliy   qismining   Aydar   ko’l   sohasining
ko’tarilishi   natijasida   tuproqlaming   sho’rlanish   jarayoning   kengayishi   hozirgi
vaqtda   shimoliy   qismidagi   sho’rxoklar   maydoni   kengayib   yaylov   o’simliklari
o’miga sho’ra tipidagi o’simliklar ko’payib bormoqda.
Tabiiy   o’simliklar   yo’qotilib   yalong’ochlanib   qolgan   bu   yerlami
«sahrolanish o’choqlari» deyish mumkin.
«Cho’llanish» jarayonini sekinlashtirish maqsadida quyidagi sora- tadbirlami
25 amalga oshirish lozim deb hisoblaymiz:
Yaylovlar   sifatini   yaxshilash   maqsadida   shuvoq,   iris   kabi   va   ko’p   yillik
o’simliklarni ekish;
Yaylovlar   hosildorligidan,   u   erda   foydalanuvchi   mollar   sonini   oshib
ketishiga   yo’l   qo’ymaslik   maqsadida   keompleks   geografik   qidiruv   o’tkazish,
yaylovlardan qat’iy javal asosida foydalanish;
Sug’oriladigan   yaylovlar   vujudga   keltirish,   yaylovlami   organik   va   mineral
o’g’itlar bilan o’g’itlash masalasini hal qilish;
Tog’laming   yuqori   qismida   daraxtlar   va   butalar,   archa,   pista,   tok,   olma
daraxtlarini   ekish   orqal   nisbiy   namlikni   amalga   oshirish   hamda   yaylovlar
hosildorligini ko’tarishga erishish;
Tog’ etaklaridagi tekisliklarda ixota daraxtzorlari mayonlarini kengaytirish.
Kuzatishlarimiz   natijasida   G’allaoroldagi   bahorikorlik   ilmiy   tekshirish   instituti
tomonidan   ekilgan   ixota   daraxtlari   15   yil   davomida   tuman   territoriyasida
temperaturani 1 0
 ga pasaytirib, nisbiy namlikni 20   % ga oshirgan. Bu tartibda keng
tadbig’   etilsa,   tog’likning   barcha   joylaridagi   yaylovlarda   hosildorlikni   ma’lum
miqdorda oshirish tabiiydir.
1.3.  Tajriba o’tkaziladigan joyning tabiiy sharoitlari, tajriba uslublari
va qo’llaniladigan agrotexnik tadbirlar  (QChEITI tajriba dalasi)
Iqlim   sharoiti.   Qizilqum   cho’lining   shimoliy   va   shimoliy   g’arb   tomondan
tutashganligi   sababli,   shuningdek,   suv   xavzalarining   juda   uzoqligi,   doimiy   oqar
daryolarning   yo’qligi,   xudud   iqlimining   keskin   kontinental   va   qurg’oqchilligini
keltirib chiqargan. Iqlimning ko’p yillik o’rtacha harorati 13,8 0 
S bo’lib, bu harorat
yillar davomida juda o’zgaruvchan xususiyatga ega (2.1.1 jadval).
Absolyut  maksimum   h arorat  to 46,7 0
S gacha va absolyut  minimum   h arorat
past-24 0
S gacha  q ayd etilgan.  H avoning o’rtacha ko’p yillik nisbiy namligi 35,4%,
shamollarning   esishi   asosan   shimol   tarafdan.   Yog’ingarchilikning   k o’ p   yillik
o’rtacha miqdori   836,2  mm ni tashkil qiladi  (2.1.2. jadval).  Bu miqdor ham iqlim
ko’rsatgichlari   bo’yicha   o’zgarib   turadi.   Vohada   o’rtacha   ko’p   yillik   yog’in
26 miqdori   307,8   mm   gacha   bo’lganli   ruyxatga   olingan.   Yildagi   yog’ingarchilik
miqdorining   asosiy   qismi   qish   va   bahor   fasllarida   yog’adi   (2.1.2.   jadval).     Eng
sovuq  oy-qish  faslining  yanvar  oyida  kuzatilib, bu  oyning o’rtacha  harorati  1,2 0
S
atrofida, yanvar oyida -21 0
S sovuq harorat qayd etilgan. Eng yuqori o’rtacha oylik
harorat   iyul   oyida   (+28,4 0
S)   kuzatiladi.   Bu   oyda   havo   harorati   maksimum   daraja
+46,7 0
S gacha ko’tarilgan (2.1.1. jadval).   
Yog’ingarchilik   kech   kuz,   asosan   oktyabr   oylaridan   boshlanib,   kelgusi   yil
may   oyining   o’rtalarigacha   qiska-qiska   muddatli   xolda   davom   etadi.
Yog’ingarchilik   mo’l   bo’lgan   oylar   dekabr-aprel   oylari   oralig’i     hisoblanadi.
Shuning uchun ham Nurota vohasi iqlimi, sayyoramiz iqlimi kelib chiqishi tasnifi
buyicha   Osiyo   qit’asining   kontinental,   quruq   subtropik   iqlim   mintaqasiga
kiritilgan. Qayd qilganimizdek, iqlim xususiyatlarini tarkib topishini asosan Nurota
tog’ tizmasining geografik joylashishi va shimoldagi Qizilqum cho’li belgilaydi.
27 8- jadval 
Nurota adirlaridagi havo harorati ko’rsatgichlari 
(Nurota meteorologik stansiyasining ma’lumotlari )
Yillar Oylar
I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII
2005 Abs.maks 19,0 20,2 24,8 33,9 35,6 39,5 41,4 41,4 34,1 33,8 25,5 24,1
Abs.min -19,6 -18,0 -8,6 1,3 7,5 11,0 16,1 12,4 7,6 0,4 -1,8 -6,2
2006 Abs.maks 19,8 17,2 25,8 30,0 33,0 38,2 43,6 38,1 37,8 23,5 29,9 22,2
Abs.min -0,1 -13,1 -3,9 -0,8 -8,0 8,7 15,4 14,7 5,2 -1,0 -7,7 -9,3
2007 Abs.maks 16,5 17,0 22,7 31,5 36,7 37,8 38,6 42,7 33,5 28,5 23,5 14,8
Abs.min -16,4 -17,7 -5,1 -1,9 -5,7 10,2 13,3 10,6 3,6 -6,5 -8,5 -19,1
2008 Abs.maks 19,0 20,1 24,1 29,4 39,0 40,3 46,7 40,4 36,0 30,6 29,4 21,1
Abs.min -18,0 -7,4 -7,1 2,4 6,9 5,8 15,4 15,6 5,6 -1,9 8,1 -15,2
2009 Abs.maks 15,3 8,5 20,6 30,9 40,4 41,1 41,7 41,5 32,9 32,0 22,6 3,2
Abs.min -16,3 -22,3 -5,3 2,5 6,3 11,0 18,5 13,9 4,0 -0,2 -8,2 -24,3
2010 Abs.maks 14,4 23,7 24,4 35,1 36,7 40,2 42,6 37,1 34,1 33,6 23,0 25,1
Abs.min -16,2 -6,8 -7,7 1,4 2,8 10,2 14,6 11,7 8,6 -6,0 -12,4 -12,1
2011 Abs.maks 18,4 23,7 18,1 27,5 36,6 37,5 40,8 41,1 35,2 32,0 27,2 18,1
Abs.min -7,4 -7,2 -17,8 -1,4 6,3 12,6 14,3 13,3 7,1 -10,6 -16,2 -14,2
2012 Abs.maks 20,6 21,8 21,0 29,2 36,0 39,6 39,4 38,4 28,3 27,0 27,0 25,0
Abs.min -14,1 -10,0 0,7 -0,6 5,8 9,2 12,6 14,3 5,0 -10,4 -10,1 9,8
2013 Abs.maks 15,4 19,0 19,0 24,6 34,4 36,4 42,3 41,5 37,4 27,8 30,7 21,1
Abs.min -10,7 -10,5 -3,9 1,0 4,9 10,3 14,7 12,3 1,3 -2,1 -4,4 -6,1
2014 Abs.maks 10,6 12,2 26,8 29,4 38,0 41,4 41,5 39,2 37,5 35,0 25,0 23,0
Abs.min -21,1 -17,4 -6,0 -4,9 -2,6 13,5 18,0 11,4 2,0 -1,6 -7,1 -3,9
o’rtacha
10 yilda Abs.maks 16,9 18,4 23,3 31,3 36,4 39,8 41,8 39,9 35,7 30,6 26,4 19,8
Abs.min -14,9 -13,0 -6,4 -1,0 3,7 10,8 15,2 13,0 3,0 3,2 -8,5 4,9
O’rtacha ko’p yillik qani
28 9- j adval
Tadqiqotlar bajarilgan yillardagi  oylik va yillik yog’ingarchilik miqdori, mm. 
(Nurota meteorologik stansiyasi)  ma’lumotalri
Yillar Oylar Yillik
I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII
1990 44,2 36,9 66,8 36,8 14,6 0,7 0,0 0,0 1,6 33,6 16,6 26,1 299,1
1991 27,9 30,3 70,9 44,7 70,8 0,0 31,6 1,2 1,0 0,7 21,6 17,1 307,8
1992 36,8 48,1 30,7 1,4 17,3 15,0 28,0 0,0 10,3 28,0 50,1 17,2 282,9
1993 43,6 6,5 48,3 18,3 10,0 0,0 0,0 0,0 0,0 0,0 19,9 21,4 168,0
1994 22,1 21,9 94,8 26,0 6,2 0,0 0,0 0,0 0,0 9,0 24,4 23,1 227,5
1995 43,8 26,7 21,2 20,9 24,1 0,0 0,0 0,0 0,0 4,6 0,0 53,9 198,2
1996 17,4 25,2 35,7 29,0 3,8 0,0 0,6 0,0 1,4 10,7 17,0 66,9 212,8
1997 14,7 5,6 14,6 49,6 3,2 0,0 21,5 0,0 3,9 12,6 10,1 12,3 176,1
1998 46,3 32,8 55,8 53,7 35,8 7,2 0,0 0,0 13,5 4,2 7,9 45,5 303,7
1999 48,1 15,9 18,7 6,6 8,5 0,0 0,0 0,0 1,2 11,2 9,6 73,5 193,2
o’rtacha   10 
yilda 34,5 24,9 58,6 28,7 19,4 2,3 7,7 0,1 3,3 13,7 17,7 35,2 236,2
29 10- j adval 
Tadqiqotlar bajarilgan yillardagi  havo harorati  0 
S  
(Nurota meteorologik stansiyasi)  ma’lumotlari.Yillar
Oylar
2010
I II III IV V VI YII VIII IX X XI XII
O’ rtacha 2,5 1,6 7,7 18,8 22,1 26,1 28,9 27,4 20,7 10,9 5,0 4,1
Abs.maks. 19,2 20,0 32,2 34 1 38,0 42,6 39,6 40,4 36,4 29,2 20,1
Abs.min -8,7 -15,6 -6,3 5,1 5,8 11,4 15,0 14,2 4,5 -1,0 -9,1 -5,2
2012
o’rtacha -2,2 3,8 10,3 17,3 25,3 28,1 27,3 26,0 19,6 9,4 5,2 3,7
Abs.maks 16,1 20,6 27,1 32,6 40,4 43,5 33,4 39,1 34,9 29,1 19,6 21,2
Abs.min -22,7 -14,6 -3,0 -2,2 9,6 4,9 16,1 14,8 5,7 -1,2 -7,9 4,8
20014
O’ rtacha 4,2 5,7 11,5 13,7 18,9 25,2 27,7 27,1 20,7 11,8 7,3 2,6
Abs.maks. 22,6 22,2 30,2 29,7 36,5 40,1 43,2 43,4 36,5 33,6 23,0 20,1
Abs.min -5,5 -8,5 -4,4 3,8 5,0 11,6 14,3 14,1 7,0 -2,3 -3,3 -5,2
30 Tadqiqotlar   bajarilgan   yillardagi   iqlim   xususiyatlari.   Ilmiy   tadqiqotlarni
bajargan   yillaridagi   iqlim   ko’rsatgichlari   ko’p   yillik   o’rtacha   miqdor
ko’rsatgichlaridan   ancha   farq   qildi.   Bu   farq   havo   harorati   ma’lumotlarida   unchalik
sezilmadi. (.jadval 2.1.3). Lekin, adirlarning asosiy tabiiy resursi bo’lgan o’simliklar
qoplamidagi   rivojlanish   rejimini   dastlab   sernam   hisoblangan   bahor   mavsumida   yoq
kuzatib,   cho’l   halqi,   yilning   quruq   kelishini   cho’l   halqi   o’z   vaqtida   ta’kidlashi   juda
muhim bo’ldi. 2000 yilning metrologik ma’lumotlari bu bashoratni to’liq tasdiqladi.
Shu yilda adirlarda 174,2 mm yog’in (2.1.4.jadval). tushdi 
Bu   esa   o’rtacha   ko’p   yillik   ko’rsatgichdan   62,00   mm   kamdir.   Bahorgi   barra
o’tlar   dastlab   yaxshi   rivojlansada,   may   oyining   o’rtalarida   sarg’ayib   qoldi.   Dag’al
poyali o’simliklardan Alhagipseudalhagi, Cousinaresinosa, Convolvulus subhirusutus
larning rivojlanishi o’rtacha bo’ldi.
Navbatdagi   2001   yil   oldingi   yilga   nisbatan   ham   quruq   keldi.   Bu   yilda   yillik
yog’ingarchilik   miqdori   88,2   mm   bo’lib,   bu   ko’rsatgich   ko’p   yillik   o’rtacha
miqdordan   148,0   mm   kam.     Adirlardagi   haqiqiy   qurg’oqchil   yilning   aynan   o’zi
bo’ldi.   Bunday   holat   dissertatsiya   boryo’g’i   ishimizning   mohiyati   nechog’lik
dolzarbligini   ko’rsatdi   va   bizni   tabiat   ham   qo’llab-quvvatladi.   Asosiy   o’simlik
qoplamini   hosil   qiluvchi   efemer   va   efemeroidlar   odatdagi   holat   bo’yicha     mart
oyidagi yog’indan keyin (62,1 mm) yaxshi rivojlanishi kerak edi. 
Lekin   bu   vaqtda   havoning   o’rtacha   harorati   10,3 0  
S   dan   ko’tarilmadi   o’simliklarni
yaxshi   o’sib,   rivojlanishiga   qulay   bo’lmadi.   Natijada   bahorgi   barra   o’tlar   aprel
oyidayoq (harorat o’rtacha -17,3 0 
S, yog’in + 1,7 mm) qavjirab qoldi. Bu yilning qish
oylarida ham yog’in yog’madi.
Adirlar tabiiy sharoitida serhosil deyiladigan yil 2002 yilda kuzatildi. Bu yilda
yog’ingarchilik   miqdori   283,5   mm   ni   tashkil   qildi.   Tabiiyki,   adir   yaylovlaridagi
barcha tur o’simliklar juda yaxshi rivojlandi va cho’l sharoitida yuqori pichan hosilini
berdi.   
31 11- Jadval
Tadqiqotlar bajarilgan yillardagi yog’ingarchilik miqdori, mm (Nurota meteorologik stansiyasi)
Yillar Oylar Yillik
I II III IV V VI YII VIII IX X XI XII
2000 31,2 32,7 18,1 10,1 - 2,4 - - 10,1 6,1 20,4 43,1 174,2
2001 14,5 9,9 62,1 1,7 - - - - - - - - 88,2
2002 36,5 51,9 52,8 121,8 16,4 3,9 1,1 - - - - - 283,5
32 Tuproq sharoiti va o’simlik turlari bilan qoplanishi
Tuproq   sharoiti   Nurota   adirlarining   tuproqlarini   ko’plab   tadqiqotchilar
o’rganishgan   [Kimberg,   1942;   Gorbunov,   1941;   Babaxadjaev   1963:]   Ma’zkur
xududning   adir,   tog’   va   cho’l   maydonlarida   asosan   qo’yidagi   tuproqlar
rivojlangan:
1) cho’lning avtomorf bo’z-ko’ng’ir va qumloq tuproqlari;
2) cho’lning gidromorf sho’rxok tuproqlari;
3) bo’z mintaqasining avtomorf-och bo’z va tipik bo’z tuproqlari;
4) o’rtacha balandlikdagi tog’larning jigarrang tuproqlari;
Shuningdek, suvli soylarda qisman o’tloqli tuproqlar ham uchraydi. Qayd qilingan
tuproqlar   turlari   genetik   kelib   chiqishi   buyicha   asosan   qo’ng’ir   va   bo’z
tuproqlardir.
Biz tadqiqotlarimiz bajarilgan joyga mansub bo’lgan, adirlar xududida ko’p
tarqalgan och bo’z tuproqlarga tavsif beramiz. Och bo’z tuproqlarni hosil qiluvchi
genetik jinslar mayda zarrali soz va mustaxkam  tarkibli yotqiziqlardan iborat. Bu
tuproqlarda   cho’lning   asosiy   ozuqasi   bo’lgan   shuvox+efemerli+efemeroidli
o’simliklar o’stivor turlardir. 
Bu   polosa   tog’   adirlaridagi   tekisliklargacha   cho’zilgan   bo’lib   tuproqlari
tarkibida   gumus   miqdori   1-1,5%,   azot-0,05-0,09%.   Tuproq   gorizontida   eng   ko’p
karbonatlar   to’plangan   (oxak,   bo’r   h isobida   -   to   205   gacha)   bo’lib,   asosan   20-30
sm   dan   to   60-80   sm   chuqurlikda   joylashgan,   keyingi   gorizont   gipsli   tuproqlarni
tashkil qiladi.
Ilmiy tadqiqot tajribalari O’zbekiston qorako’lchilik va cho’llar ekologiyasi
ilmiy-tadqiqot   institutining   tajriba   dalasi   chegaralarida   o’tkazilganligi   bois   biz
tuproqlarning   fizikaviy,   ximiyaviy   va   mexanik   tarkibini   X.R.Xalilov   va
J.K.Qo’ng’irovlarning (1996) ma’lumotlari asosida keltiramiz.
I-II   Kesim. Tajriba   dalasining   janubiy   -   g’arbiy   qismi,   erostisuvlari   30-40
mchuqurlikdabo’lib,   tuproq   hosilbo’lishjarayonigata’sir   qilmaydi.   Kesim
«O’zbekiston»   shirkatxo’jaligining   «Ko’ktepa»   qishlog’idan   3   km   shimolroqda
joylashgan.   Rel’efi   -   tog’   oldi   tekisliklari.   O’simliklari   yer   haydalgandan   keyin
33 atrof   yaylovlardagi   tabiiy   o’simliklari   urug’idan,   unib   chiqgan     asosan   bir   yillik
siyrak  har xil turlar. Shuvoqning 1-2 yillik yosh tuplari juda siyrak o’smoqda (2-4
m 2
da   1-2   dona).   Ikkinchi   kesimni   o’rganishda   tuproqning   qo’yidagi   morfologik
tuzilishga ega ekanligi aniqlandi.
a) 0-28 sm-haydalma qatlam, och bo’z to’sli, engil qumok tarkibli, kesaklari
changsimon, g’ovak. O’simliklar ildizlarining qoldiqlari mo’l.
b)   28-62   sm-Och   bo’z   to’sli,   biroz   namroq,   kesaklari   changsimon   engil
qumli,   zichlashganroq,   karbonatli   birikmalar   va   xashoratlarning   ko’plab   yo’llari
aniq ko’rinishga ega.
v)   62-102   sm-Och   bo’z   to’sli,   namlanganroq,   zich   qumoq,   engilroq,
karbonatli   birikmalar   ancha   ko’p,   kemiruvchilarning   yullari   va   o’simliklarning
ildizlari uchraydi.
g)  102-230  sm-   Och  bo’z  tusli,  namlangan   qum,  mayda   shag’allar   va  yirik
qumokli kesaklar uchraydi.
d) 230-320 sm- Sariqroq bo’z qatlam asosan qumalok, 230-310 sm li qatlam
esa g’ovak qumdan iborat.
Kesimdagi gorizantlarning mexanik tarkibini o’rganish natijalari   ( 12- jadval)
da keltiriladi.
12-jadval   ma’lumotlarining   tahlilidan   ma’lum   bo’ldiki,   tuproq   tarkibida
yirik va mayda qumlar (81,1% gacha) ko’p, yirik zarra aralash loyqa 0,7-6,8% ni,
loyqasimon   zarralar   –4,3-9,5%   ni   tashkil   kiladi.   O’rganilgan   kesimdagi
qatlamlarning   kimyoviy   tarkibini   o’rganish   esa   tuproqning   yuza   qismi
sho’rlanganligini ko’rsatdi. To’rtinchi (102-230 sm li) qatlamdan tuproq tarkibida
tuzlarning   bir   muncha   ortishi   (0,426%)   aniqlandi.   Keyingi   qatlamda   tuzlarning
keskin   kamayishi   (0,104%)   kuzatildi.   Qayd   qilingan   ma’lumotlar   kesimdagi
«tarkibiy   qismlar   yig’indisi»   va   «qattiq   qoldiq   va   yig’indi   orasidagi   farq»   ni
ko’rsatuvchi grafa natijalariga o’xshash, aynan mos keladi.
12- jadval.
Nurota tajriba dalasi tuprog’ining mexanik tarkibi
(Xalilov, Kung’irov 1996)
34 Qatlam
ning
chuqurli
gi, sm Tuproqning tarkibi Fizik   gil,
mm Mexanik
tarkibi
buyicha
nomlani
shiYirik 
qum,
mm Mayda
qum, mm Chang, mm Loyqa, 
mm
1-0,25 0,25-0,05 0,05-0,01 0,01-0,005 0,005-0,000 0,001
0-28 37,0 37,0 11,7 3,3 3,4 7,6 14,3 Qumok
28-62 41,9 32,9 12,0 2,9 3,9 6,4 13,2 Qumok
62-102 22,5 39,0 17,1 5,0 6,9 9,5 21,4 Qumok
102-230 81,1 12,9 0,7 0,3 0,7 4,3 5,1 Qumlok
230-320 12,1 36,1 31,8 6,6 6,8 7,6 20,7 Qumli
Cho’l sharoiti dehqonchiligida tuproqning unumdorligini aniq bilish muhim
axamiyatga   ega.   Shu   sababli   kesim   gorizontlaridagi   gumus   miqdorini   o’rganish
maqsadida   tajribalar   asosida   qo’yidagi   natijalar   olindi.   ( 13- jadval).   Keltirilgan
jadval   ma’lumotlari   bo’yicha   tuproqning   yuza   qismidagi   gumu s   miqdori   boshqa
qatlamlarga   nisbatan   ancha   yuqori   (0,80%).   Navbatdagi   gorizontlarda   gumus
miqdori   ancha   pasayib   boradi,   ya’ni   28-102   sm   li   0,40%   bo’lsa   keyingilarida
qatlamlar kelishiga mos ravishda 0,21-0,35% atrofida.
13- jadval 
Nurota tajriba dalasi tuproqlarining kimyoviy tarkibi, % mg-ekv. 
Xalilov, Ko’ng’irov, 1996)Qatlam	
ning	
chuqur	
ligi,	
sm	
Qattiq	
qoldiq	
%
Anionlar Tarkibiy
qismlar
yig’indisi Qattiq   qoldiq
va   yig ’ indi
orasidagi   farq .HCO
3 CO
2 SO
4
0-28 0,160 0,069
1,13 0,008
0,22 0,046
0,95 0,123
0,037
28-62 0,130 0,043
0,71 0,006
0,17 0,042
0,87 0,091
0,039
62-102 0,088 0,038
0,52 0,007
0,20 0,030
0,62 0,075
0,013
102-230 0,426 0,015
0,25 0,091
2,57 0,302
6,62 0,408
0,018
230-310 0,104 0,032
0,052 0,021
0,44 0,027
0,56 0,080
0,028
35 14-jadval
Nurota ajriba dalasi tuproqlari tarkibidagi asosiy mineral 
moddalar miqdori .
Qatlamning
chuqurligi,
sm Chirindi,% Yalpi, %  minerallar, % Harakatdagi,
mg/kg
NO
2 P
2 O
5 K
2 O P
2  O
5 K
2 O
5
0-28 0,80 0,061 0,070 1,70 12,0 206,0
28-62 0,40 0,029 0,060 1,60 10,5 220,0
62-102 0,40 0,030 0,040 ani q lanmadi 8,4 48,0
102-230 0,35 0,021 0,070 ani q lanmadi 3,5 48,0
230-3 2 0 0,21 0,017 0,075 ani q lanmadi 3,5 60,0
Nurota adirlarida bo’z tuproqlarning yuza qismidagi gumus miqdori 1% dan
oshmaganligini A.Raxmatullaev ham aniqlagan (1991).
Xuddi   shuningdek,   tuproqdagi   azot   miqdori   ham   yuza   qatlamda   ko’proq
(0,061   %),   keyingi   qatlamlarda   0,017-0,021%.   Tuproq   qatlamlaridagi
o’zlashtiriladigan fosfor miqdori 0,040-0,075 % ni, umumiy kaliy miqdori 1,6-1,7
%   ekan.   Engil   o’zlashtiriladigan   kaliy   va   fosfor   tuproqning   yuzasida   (0-62   sm)
nisbatan   ko’proq   (10,5-12,0   va   206,9-220   mg/kg),   pastki   qatlamlarda   kamayib
boradi (11,37-60,0 mg/kg).
Tuproqning   qayd   qilingan   natijalaridan   ma’lum   bo’ladiki   Nurota   tajriba
dalasining   tuproqlari   adir   mintaqasi   iqlimiga   xos,   yuza   qismi   sho’rlangan,   yaxshi
mexanik   tarkibli,   chirindi   va   boshqa   mineral   moddalar   miqdori   jihatdan   esa
sezilarli darajada kambag’al. 
Nurota adirlari tabiiy ekologik jihatdan 3 xil cho’l tiplariga bo’linadi; gipsli,
qumli va sho’rxok.
Gipsli   cho’l.   Nurota   tog’   tizmalarining   g’arbi   va   shimoliy   g’arbida
joylashgan.   Tuproqlari   bo’z-ko’ng’ir   bo’lgan   bu   xududlarni   shuvoq-barra   o’tli
yaylovlar tipi egallagan.
Qumli   cho’l.     Asosan   Qizilqumning   janubiy   chegaralari   kiradi.   Tuproqlari
qumoq   bo’lgan   bu   xududlar   rel’efi-kuchsiz   mahkamlangan   qator   tepali
36 qumtepalardan   iborat.   Qumli   cho’l   yaylovlari   buta-barra   o’tli   yaylovlar   tipiga
kiradi.
Sho’rxok cho’llar.   Nurota regionidagi Haydarko’l, Jalpak sho’r va Tuzkon
sho’rxoklari   atrofini   va   yog’ingarchilik   suvi   tuyinadigan   soylarda   uchraydi.   Bu
sho’rxokliklar yaqinida sho’rga chidamli sho’ra o’tli o’simliklar yaxshi o’sadi. 
Nurota adirlarining tabiiy o’simlik qoplami muhim xo’jalik ahamiyatiga ega
bo’lib,   bu   o’simlik   qoplami   yaylov   sifatida   yil   davomida   foydalanilmokda.
Respublikamizning   barcha   arid   mintaqasidagi   yaylovlar   kabi,   mazkur
yaylovlarning   hosildorilgi   ancha   past.   Bu   hosildorlik   ham   ob-havoning   kelishiga
bog’liq.
Mazkur   bob   materiallarida   ham   qayd   kilindiki,   tajribalar   o’tkazilgan   3
yilning 1-yili kurg’oqchil, 2- yili o’ta qurg’oq noqulay keldi. Ketma –ket keladigan
bunday   yillarda   cho’l   chorvasi   nihoyatda   qiyin   holatga   tushib   qolayapti,   qish
mavsumida   katta   chiqimlar   bo’layapti.   Bu   holatda   erkin   bozor   iqtisodi   islohatlari
tufayli   cho’l   chorvasini   rivojlantirishga   qat’iy   kirishgan,   tashabbuskor   fermer
xo’jaliklari iqtisodiy zarar ko’rayapti. 
Qayd   qilingan   fikrlar   asosida   shunday   xulosa   qilish   mumkinki,   mazkur
xududlardagi   cho’l   chorva   mollari,   xususan   qorako’lchilikni   istiqbolli
rivojlantirishning eng dolzarb masalasi yozda-kuzda chorvani ko’k maysa ozuqasi
bilan qish mavsumida esa kafolatli, sifatli  pichan ozuqalari bilan ta’minlashdir.
Bu yo’nalishda dehqonchilik og’ir, suv manbalari juda kam bo’lgan Nurota
adirlarida   sho’r   suvlari   behudaga   oqib   yotgan   artezian   suvlaridan   optimal
foydalanib   chorva   uchun   ozuqa   yetishtirish   xududdagi   chorvachilik   istiqbolini
belgilash eng to’g’ri yo’nalishdir. Shuning uchun ham bu xududlarda yaxshi o’sib,
mo’l  hosil  beruvchi  o’simliklarni tanlash, saralash,  ularning suvga talabchanligini
o’rganish,   ekishning   to’liq   agrotexnikasini   ishlab   chiqish,   maxalliy   o’g’itlardan
unumli foydalanish me’yorlarini tadqiq qilish kelgusida ekiladigan o’simliklarning
hosildorligini   keskin   oshirish   ilmiy   tadqiqotlarini   o’tkazish   cho’l   chorvasi
istiqbolini belgilovchi eng muhim yunalish bo’ladi (Sindorov; Muqimov; Boboeva,
2002).
37 O’simlik   turlari   bilan   qoplanishi.     Nurota   vohasi   o’simliklar   qoplami
asosan o’tchil turlardan iborat. Akademik P.K.Zokirov (1969) ma’lumotlaricha Old
Osiyo,   Kavkaz,   Pomir-Oloy,   Tyanshan   va   Qizilqum   cho’li   florasi   asosida
shakllangan.   Nurota   tog’   tizmalari   xududlari   o’simliklar   qoplamida   679   tur
o’simliklar   borligini   P.K.Zokirov   [1969,1971]   ro’yxatga   olgan.   Keyinroq
R.V.Kamelin [1973] bu ruyxatga yana 171 turni qo’shdi.
Hozirda   Nurota   xududlari   florasida   850   ta   o’simlik   turi   qayd   etilgan.
P.K.Zokirov   (1969).   SHulardan   300   turi   shifobaxsh   o’simliklar   hisoblanadi
(Xolmatov, 1964). Nurota tog’ tizmasidagi tog’larni balandlik buyicha ikki yarusli
o’simlik qoplamiga ajratiladi. Bular «tog’ yarusi» va adir yaruslaridir.
Tog’ (o’rtacha tog’ yarusi)  o’simliklar qoplami 4 tipga bo’linadi:
1. tog’, chim o’tli dasht;
2. quruq, bug’doyiqli-har xil o’tli dasht;
3. tog’ yoni kserofit o’simliklari;
4. butali o’simliklar tiplari.
Bu   tiplarga   A.Raxmatullaev   [1991]     efemeroidli   yarim   cho’l   o’simliklari
yarusini ham qo’shish kerakligini taklif qiladi. Bu   fikrning   to ’ g ’ riligini   tadqiqotlar
davomida   ko ’ rdik .   Bu   yarusda   barcha   yaruslardagi   o ’ simliklar   uchraydi .
Bug ’ doyiqli –   har   xil   o ’ simliklar   tog ’   yarusining   eng   baland   qismini   ishg ’ ol   qilgan
bo ’ lib   o ’ simliklar   fonini     ( Elytriga   tric   hophora ),   scabiosa   oliveri,   Scabigeria
alliodes,   Artemisia,   ziziphora   tenior,   Centurea   sguarrosa,   phlomis   thapsoides   lar
xosil  q iladi.
Efemeroidli   o’simliklar   yarim   cho’l   tog’larning   pastki   qismi   va   tog’   oldi
xududlarning   yuqori   qismini   ishg’ol   qilgan   bo’lib   asosiy   fon   efemeroidlar   Poa
bulbosa,  Carex   phystililis,  Nypecium  parviflorum  lardan  tashkil  topgan.  Bu   tipda
efemerlar xam ko’proq o’sadi.
Tog’   yoni   kserofit   o’simliklar   tipi   tog’   tizmalarining   janubiy   qismida   ko’proq   uchastka-uchastka
ko’rinishiga   ega.   Bu   tipda   eng   ko’p   tarqalgan   turlar   Tragacanta   bactriana,   Acantaliomon   tataricum,
Acanthopyllum   aculeatum,   Cousinia   pallidivirens,Cousinia   karatavica,   Perovnia   scrophulariflora   lar.   Bu
o’tli tip o’simliklar qoplamida Amygdalus spinosissuma ba’zi joylarda to’liq ko’rinishli fonni hosil qiladi.
II BOB. TOG’ OLDI YAYLOV LANDSHAFTLARNING  EKOLOGIK
38 HOLATINI  OPTIMALLASHTIRISH
AGROFITOSENOZLARNING AHAMIYATI
2.1.  T o g ’   o l d i   y a y a l o v   l a n d s h a f t l a r n i   e k o l o g i k   h o l a t i n i
o p t i m a l l a s h t i r i s h g a   q a r a t i l g a n   c h o r a .
O’ zbekiston   yaylov   mintaqasi   tabiiy   sharoitlari   uning   dengiz   sathidan   turli
balandliklarda   joylashganligi   sababli,   o’zining   fiziko-geografik   va   yaylov-ozuqa
sharoitlari   jihatidan   turli-tumandir.   Shunga   qaramasdan,   respublikaning
qurg’oqchil mintaqalariga tuproq-iqlim, o’simlik qoplami xususiyatlari jihatlaridan
ma’lum darajada umumiylik ham xos.
O’zbekiston   hududi   dengiz   sathidan   joylashgan   balandliklariga   qarab,
quyidagi mintaqalarga ajratiladi: cho’l, adir, tog’liklar va yaylov.
Tekisliklarda   joylashgan   yaylovlar-cho’l   mintaqasi   deb   ataladi   va   umumiy
maydonning   78,1   %   ini   tashkil   qiladi.   Shuningdek,   adirlar-15,2,   tog’liklar-4,5   va
yaylov   mintaqasi-2,6   %   ini   tashkil   qiladi.   Cho’l   mintaqasida   sug’oriladigan
dehqonchilik   va   yaylov   chorvachiligi,   xususan   qorako’lchilik   rivojlangan   hudud
hisoblanadi.   Bu   mintaqada   yillik   yog’ingarchilik   miqdori   100-250   mm   ni,
havoning o’rtacha yillik harorati 150 S atrofida bo’ladi.
Tog’   oldi   tekisliklari   mintaqasi-adirlar   deb   ataladi   va   yillik   yog’ingarchilik
miqdori   o’rtacha   200-345   mm   ni   tashkil   qiladi.   O’rtacha   yillik   harorat   cho’l
mintaqasiga nisbatan biroz pastroq, ya’ni 150 S, janubda 14-160 S ni tashkil qiladi.
Mintaqada   lalmi   dehqonchilik   va   yirik   sug’oriladigan   dehqonchilik   vohalari
joylashgan.   Toshkent,   Sirdaryo,   Jizzax,   Qashqadaryo,   Samarqand   viloyatlari
kattagina hududlari ushbu mintaqaga xosdir.
O’rtacha   balandlikdagi   tog’   mintaqasi   Toshkent,   Samarqand,   Qashqadaryo,
Surxondaryo   viloyatlarining   kattagina   maydonlarini   egallaydi.   O’rtacha   yillik
yog’ingarchilik   miqdori   bu   mintaqada   nisbatan   ko’proq-400   mm   atrofida   bo’lib,
lalmi dehqonchilik uchun ancha qulay hisoblanadi. O’rtacha yillik havo harorati 8-
110 S ni tashkil qiladi.
Baland   tog’   mintaqasi-yaylov   deb   ataladi,   tuproqlari   och-ko’ng’ir   tusli,
o’simlik   qoplami   asosan   o’tloq-cho’l   o’simliklaridan   tashkil   topgan   va   yozgi
39 mavsum uchun eng yaxshi yaylovlar hisoblanadi.
Respublikaning foydalaniladigan yaylovlarining umumiy maydoni 23,6 mln
ga ni tashkil qiladi. Bu umumiy hududning 52,% ini tashkil qiladi. Shu jumladan,
cho’l  va yarim  cho’llardan iborat  qorako’lchilik yaylovlari  17,8 mln ga ni  tashkil
qiladi. Shundan 14 foizi suv bilan ta’minlangan emas.
Ch o’l   va   yarim   ch o’ l   yaylovlari   (adirlar)   respublikada   ch o’ l-yaylov
chorvachiligi ozu q a manbai sifatida foydalaniladi.
16-jadval
Cho’l -yaylov chorvachiligi tomonidan foydalanilayotgan yaylov fondi
Viloyatlar Jami yaylov
maydoni, ming/ga Shu jumladan suv bilan
ta’minlanmagan
Ming/ga %
Qoraqalpog’iston 3461 ,1 430,0 12,4
Buxoro 2416,0 439,7 18,2
Jizzax 582,0 205,0 35,2
Qashqadaryo 1011,9 122,5 12,1
Navoiy 9245,8 1110,3 12,0
Samarqand 633,2 124,9 19,73
Surxondaryo 407,9 64,6 15,84
Respublika 
bo’yicha jami: 17758,8 2498,4 14,0
Yaylov   maydonlarining   q olgan   qis mi   bo shq a   viloyatlar   h ududlarida
joylashgan   va   ulardan   chorva   h ayvonlarini   mavsumiy   ozi q lantirishda
foydalaniladi.
Tupro q   h osil   q iluvchi   ona   jinslarning   turli-tumanligi,   ekologik   mu h it,
o’s imliklar dunyoning xilma-xilligi i ql imning keskin kontinentalligi va   h ududning
kattaligi   tufayli   respublika   tupro q lariying   ranr-barangligi   va   kompleksliligini
ta’minlaydi.
Yirik   q umli   massivlar   Q izil q um   ch o’ li,   q adimiy   Amudaryo   deltasi   va
Surxondaryo   viloyatida   kattagina   maydonlarni   egallaydi.   Q um   tupro q lar   yu q ori
suv   o’ tkazuvchanlik   xususiyatiga   ega,   suv   chu q ur   q atlamlarga   singib   boradi.
Tupro q  yuzasida o q im  h osil b o’ lmaydi. Oz mi q dordagi namgarchilik  h am 100-150
sm   chu q urlikkacha   q umni   namlaydi.   Q umli   tupro q larda   kapilyarlikning   deyarli
40 y o’q ligi   fizik   bu g’ lanishning   minimal   b o’ lishini   ta’minlab,   mavjud   namlikdan
o’ simliklarning samarali foydal a nishini ta’minlaydi.
Q umlarda   namlikning   o’ lik   zaxirasi   1   %   dan   ortmaydi.   Q um   tupro q larda
o’s imliklar rivoji uchun ancha  q ulay sharoit mavjud b o’ ladi.
Ch o’ l   va   a yrim   ch o’ l   minta q asida   yo g’ ingarchilikning   ta q simlanishi
h ududlar   b o’ ylab   juda- o’ zgaruvchandir   va   bu   jarayon   namli   h avo   h arakati
y o’ nalishi bilan uzviy bo g’ li q  b o’ ladi.
Q izil q um ch o’ li namgarchilikning juda kamligi bilan ajralib turadi.  O’ rtacha
yillik yo g’ ingarchilik mi q dori bu  h udduda 103-146 mm ni tashkil  q iladi.
Shar qq a tomon, dengiz sat h idan yu q origa k o’ tarilib borish bilan va ayni q sa
Shimoliy Shar q iy y o’ nalishda yo g’ ingarchilik mi q dori asta-sekin   k o’ tarilib boradi.
To g’  oldi yarim ch o’ l minta q asida  o’ rtacha yillik yo g’in garchilik mi q dori 289-325
mm   gacha   etadi.   Yaylovlarning   h osildorligiga   h avoning   nisbiy   namligi   h am   o’z
ta’sirini   o’ tkazadi.   Qi shki   mavsumda,   odatda   ertalab   va   tunda,   q isman
kech q urunlari  h avoning nisbiy namligi eng yu q ori k o’ rsatkichlarga 70-90, kunduzi
55-75 % gacha boradi.
Q izil q umda  h avoning nisbiy namligi yoz mavsumida (iyul-avgust) juda kam
ya’ni atigi 15-20 % ni tashkil  qi ladi.
Shunday   q ilib,   ch o’ l   va   yarim   ch o’ l   minta q alari   ekologik   mu hi t   sifatida
o’ simliklarning yashashi  uchun   o’ ziga xos keskin   o’ zgaruvchan shart-sharoitlarga
boy   h isoblanadi. Bu  yerda ba’zi  ekologik omillar  keragidan orti q   b o’ lsa (issi q lik,
q uyosh radiatsiyasi) ba’zilari  o’ ta ta q childir. (Suv, tupro q  unumdorligi) va x.k.
Bunday sharoitda   o’ simliklarning jadal   o’ sishi va rivojlanishiga salbiy ta’sir
o’ tkazuvchi   q ator omillar   ha r doim mavjud b o’ ladi. Ushbu omilarga   q uyidagilarni
kiritish mumkin:
 Q uru q -i q lim (yo g’ ingarchilikning ka mligi  va bu g’ lanishning 
intensivligi);
17-Jadval
41 Yaylov ozuqasi to’yimliligining o’zgaruvchanligi  (Morozov, 1970)
Yaylov ozuqa 100 kg ozuqada
Ozuqa birligi Hazmlanuvchi
oqsil, kg Karotin, g
Bahorning birinchi davri (16.02 dan 15.03 gacha)
Ko’k ozuqalar 
kam, asosan 
bulturgi quruq 
ozuqalar 40,5 1,8 0,4
Bahorning ikkinchi davri (16.03 dan 15.05 gacha)
O’tchil ko’k o’tlar 81,0 5,0 25,7
Yozning birinchi davri   (16.05 dan 15.06 gacha)
O’tchil quriyotgan 
o’tlar 72,0 3,0 3,3-10,3
Yozning ikkinchi davri (16.06 dan 30.09 gacha)
Quruq va yarim 
quruq o’tchil 
o’simliklar 49,0 2,5 0,4-0,5
Kuz (1.10 dan 20.10 gacha)
Vegetatsiya 
qilayotgan shuvoq,
sho’ralar, efemer 
va boshqa o’simlik
qoldiqlari 54,0 3,0 0,35
Qish (1.12 dan 15,02 gacha)
Quruq shuvoq va 
boshqa o’simlik 
qoldiqlari 18-35 1,2-2,1 0,28
 Yozgi  h avo  h aroratining yu q oriligi va  q ishning sovu q ligi;
 Sizot suvlarining juda chu q urligi va tupro q  yuza  q atlamining juda kam
mi q dorda namlanishi;
 Tupro qning o’ta   q izib ketishi;
 Substratning  h arakatchanligi;
 Sh o’ rlanishning yu q oriligi;
O’ zbekiston ch o’ l yaylovlarini asosan 4 yirik- ti plarga ajratish mumkin:
 Buta-barra  o’t li  q umli ch o’ l yaylovlari;
 Yarim   buta-efemer   o’ tli   b o’ z   va   b o’ z- qo’ n g’ ir   tupro q li   ch o’ l
yaylovlari;
42  Sh o’ ra  o’ tli sh o’ rxok yaylovlar;
 Efemer-efemeroidli yarim ch o’ l (soz va b o’ z tupro q li) adir yaylovlari.
18-jadval
Yaylov ozuqasi hosilining o’zgaruvchanligi, % hisobida
(Nechayeva, 1958)
Yaylov
hosildorligi Efemerlar sho’ralar Shuvoq Dag’al
o’tlar Butalar
Juda
hosildor 150 200 180 170 160 165 120
O’rtacha
hosilli 115 150 140 130 140 135 110
Kam hosilli 100 100 100 100 100 100 100
Juda kam
hosilli 40 20 20 25 50 75 80
Muayyan   iqlim   sharoitlaridan   kelib   chiqqan   holda   har   10   yilda   cho’l
mintaqasida   odatda   3   yil   serhosil,   shundan   bir   yili   juda   serhosil   4   yil   o’rtacha
hosilli,   3   yil   kam   hosilli,   shundan   bir   yili   juda   kam   hosilli   bo’lishi   aniqlangan
(Nechaeva, 1958).
Bundan   tashqari   barcha   tipdagi   yaylovlarda   yil   mavsumlari   bo’ylab   ham
hosildorlik   keskin   o’zgarib   turadi.   Bunga   sabab-turli   mavsumlardagi   iqlim
sharoitlarining o’zgaruvchanligi va o’simlik turlarining biologik xususiyatlari ham
bo’lishi   mumkin.   Aniqlanganki,   buta   o’simliklarda   maksimum   hosildorlik   yozda,
shuvoq   hosilining   maksimumi   ikki   davrda,   ya’ni   yozda   va   kuzda,   efemer   va
efemeroid turlar maksimum hosildorligi bahor mavsumida namoyon bo’ladi.
Shunday qilib, quyidagilarni ta’kidlash mumkin:
 Cho’l va yarim cho’l yaylovlari o’simlik qoplami buta-barra o’tli, yarim buta
-efemer   o’tli,   sho’ra   o’tli   va   efemer   o’tli   tiplardan   iborat   bo’lib,   nisbatan   kam
hosilli   va   hosilning   turli   yillar   va  yil   mavsumlari   bo’ylab  keskin   o’zgauvchanligi
bilan xarakterlanadi;
 Turli tiplarga xos yaylovlarning o’ziga xos kamchiliklari mavjud: buta-barra
o’tli yaylovlar qishda kam hosilli va yaylov ozuqasi to’yimliligi juda past;
 Yarim   buta-efemerli   yaylovlarning   hosili   yozda   va   qishda   juda   kam,
43 ozuqaning to’yimliligi ham qoniqarli emas;
 Efemer   o’tli   yaylovlar   garchand   bahor   mavsumida   juda   yaxshi   yaylovlar
hisoblansada, kuz va qish mavsumlarida foydalanishga yaroqsiz;
 Sho’ra   o’tli   yaylovlar   faqatgina   kuzda,   qisqa   mavsumda   foydalanishga
yaroqli, yaylov ozuqasi hosili va uning to’yimliligi past;
 Yaylovlarning   qoniqarsiz   holati   ularni   fitomelioratsiyalash   orqali   ko’p
komponentli va yuqori  hosilli  sun’iy agrofitotsenozlar  barpo qilishning maqsadga
muvofiqligini   va   bunday   yaylovlardan   samarali   foydalanish   chora-tadbirlarini
amalga oshirishni taqozo etadi.
 Yaylovlardan   mavsumiy   foydalanish   bo’yicha   Respublika   yaylovlari
maqsadga   muvofiq   ravishda   taqsimlanmagan:   jami   yaylovlarning   50   %   yil   bo’yi
foydalanishga yaroqli, 20 % yaylovlar-bahor-yoz mavsumlarida, qolgan qismi esa
qisqa mavsumiy foydalanishga yaroqli yaylovlar hisoblanadi;
 Respublika   yaylovlarining   o’rtacha   hosil   davrligi   gektaridan-   1,21   ozuqa
birligini tashkil qiladi.
 Yog’ingarchilik   miqdori   o’rtacha   yillarda   chorva   hayvonlarini   yaylov
ozuqasi   bilan   ta’minlanishi   80   %   kam   hosilli   yillarda   55-60   %,   juda   kam   hosilli
yillarda 30-40 % atrofida bo’lishi aniqlangan;
 Yaylovlardan ratsional foydalanishning asosiy va hal qiluvchi omili ulardan
qatiy mavsumiy foydalanish va yillar aro yaylov almashinish tizimiga rioya qilish,
mavjud ozuqaning 65-70 % igacha edirilishini ta’minlashdir.
2 . 2 .  Y a y l o v   l a n d s h a f t l a r i n i     y a x s h i l a s h d a   f i t o m e l i o r a t s i y a
u s u l l a r i d a n   f o y d a l a n i s h .
Yaylovlarni   fitomelioratsiyalash   usullari.   Cho’l   yaylovlari   hosildorligini
qayta   tiklash   va   yuqori   hosilli   sun’iy   agrofitotsenozlar   yaratishda   muayyan
hududning   tuproq,   iqlim   xususiyatlarini   hisobga   olgan   holda   qator   agrotexnik
tadbirlarni   o’z   vaqtida   va   ma’romiga   yetkazib   amalga   oshirish   lozim.   Bunda
fitomeliorantlar   sifatida   ekiladigan   ozuqabop   o’simliklarning   ekologo-biologik,
xo’jalikbop xususiyatlarini hisobga olish ham muhim ahamiyatga ega.
44 Bajaradigan agrotexnik tadbirlar kompleksi o’z ichiga quyidagi elementlarni
oladi:   maydon   tanlash,   tuproqqa   ishlov   berish   va   ekinzorlarni   joylashtirish,   ekish
muddatlari, urug’ sarfi me’yorlari, ekish usullari va texnikasi, urug’larni tuproqqa
qadash chuqurligi va ekinzorlarni parvarishlashdir.
Fitomeliorativ   tadbirlarni   amalga   oshirishda   birinchi   navbatda   antropogen
yoki   texnogen   ta’sirlar   ostida   o’simlik   qoplami   kambag’allashib   qolgan,
hosildorligi   juda   part   yaylov   hududlari   tanlanadi.   Tanlangan   hududlar   hajmi
(maydoni) xo’jaliklarda mavjud imkoniyatlar (texnika, vositalari, urug’ zaxiralari,
ishchi kuchi va h.k) asosida belgilanadi.
Tuproqqa ishlov berish.  Agrotexnik tadbirlar ichida tuproqqa ishlov berish
alohida   ahamiyatga   ega.   Chunki   ekiladigan   fitomeliorantlar   maysalari   uchun
hayotining birinchi  yilida aborigen o’simliklar  konkurensiyasini  yo’qotish muhim
щ aroitlardan   biridir.   Bundan   tashqari,   ishlov   berilgan   tuproqda   namlik   ko’proq
bo’ladi   va   uzoqroq   saqlanadi,   o’simlik   maysalarining   yaxshi   o’sishi   va
rivojlanishiga   imkoniyat   yaratadi.   Odatda   gipsli   va   bo’z   tuproqli   yaylovlarda
tuproqqa ishlov berish 20-25 sm chuqurlikda pluglar yordamida shudgorlash va bir
yo’la   boronalash   yoki   mola   bosishdan   iborat   bo’ladi.   Qumli   yaylovlarda   esa
sharoitga   qarab   chizellash   (agarda   mustahkamlangan   hududlar   bo’lsa)   yoki
disklash,   barxanli   va   qum   tepali   hududlarda   esa   boronalash   tavsiya   etiladi.
Tuproqqa ishlov berishning optimal muddatlari bahor (yerda namlik miqdori etarli
bo’lgan   sharoitda)   yoki   kuz   mavsumlari   hisoblanadi.   Agarda   shudgorlangan   er
kuchli   chimlangan   bo’lsa   lushilnikli   disklar   (LD-10B)   yordamida   disklash
maqsadga   muvofiq.   Bu   tadbir   aborigen   turlarning   konkurentlik   xususiyatini
bartaraf   qilib,   ekinlarning   jadal   rivojlanishi   uchun   sharoit   yaratadi.   (Burigin   va
boshq., 1956; Shamsutdinov, Chalbash, 1960, 1969; Sinkovskiy, 1961).
Ekinzorlarni   joylashtirish.   Yaylov   ixotazorlarini   yaratishda   ekinzorlar
doimiy   shamollar   yo’nalishiga   nisbatan   perpendikulyar   holda   joylashtiriladi.
Saksovul polosalarining eni tog’ oldi va osti tekisliklarida 25 m, Qizilqum cho’lida
esa   12-15   m   bo’lishi,   poyasalar   orasidagi   masofa   esa   100-150   m,   qumli   cho’lda
250-300 m bo’lishi lozim. Bu sharoitda ekinzorlar va tabiiy yaylovlar maydonlari
45 nisbati   1:6-1:12,   ya’ni   har   100   ga   yaylovda   25   yoki   12,5   ga   ixota   polosalari
bo’ladi.
Yozgi-kuzgi,   kuzgi- q ishki   va   yil   b o’ yi   foydalanishga   mo’ljallangan
agrofitotsenozlar   yaratishda   yaylovning   holati   hisobga   olinadi.   Agarda   tanlangan
maydon   o’simliklar   qoplami   o’ta   kuchli   inqirozga   uchragan   bo’lsa   ekin   maydoni
polasalarining eni 12 metrdan qilib har 12 m da takrorlanadi (sxema 2).
Yaylovlarni   fitomelioratsiyalashda   quyidagi   turlar   va   urug’lari   nisbatlarini
ekish tavsiya etiladi:
YAylovlarni   fitomelioratsiyalashda   quyidagi   turlar   va   urug’lari   nisbatlarini
ekish tavsiya etiladi:
3-sxema
Qumli cho’lda yaylov ixotazorlarini joylashtirishTabiiy yaylov	
Tabiiy yaylov
2 5   m 2 5 0 - 3 0 0   m 2 5   m 2 5 0 - 3 0 0   m 2 5   m
4 -sxema	
Tabiiy yaylov	
Tabiiy yaylov	
Tabiiy yaylov
1 2   m 1 2   m 1 2   m 1 2   m 1 2   m 1 2   m
Ekish   muddatlari .   Ch o’ l   minta q asi   h avosining   q uru q ligi ,   tupro q   yuza
q ismining   tezda   q urib   q olishi ,  ba h or   mavsumida   i ql imning   keskin   o’ zgaruvchanligi
uru g’ larning   unib   chi q ishi   uchun   o’ ta   no q ulay   sharoitni   keltirib   ch iq aradi .   Shu
46 bo is ,   uru g’ larni   ekishning   optimal   muddatlarini   belgilash   olib   boriladigan
fitomeliorativ   tadbirlarning   samaradorligini   belgilaydi.   K o’ p   yillik   tad qiq otlar
natijalariga   k o’ ra   ekishning   eng   optimal   muddatlari   dekabr-yanvar   oylaridir.
Q ur g’ o q chil   yillarda   dekabr   oyida   ekish   yaxshi   samara   ber a d i ,   yo g’ ingarchilik
m o’ l yillarda yanvar oyida yu q ori b o’ ladi. Tad q i q otlarda ani ql anishicha, uru g’ larni
bevosita  q or ustiga sepish  h am yu q ori samaradorlikka erishish garovidir.
Urug’ sarfi me’yorlari.
Yaylov   agrofitotsenozlarini   yaratishda   h ar   bir   h ayotiy   forma,   turlarning
belgilangan optimal me’yorlaridagi uru g’ larini ekish ma q sadga muvofi q  b o’ ladi.
Q uyida   ch o’ l   ozu q abop   o’ simliklarining   optimal   ekish   normalarini
keltiramiz:
19- j a d v a l
O ’ s i m l i k   t u r i K g / g a M l n   d o n a / g a
S a k s o v u l 5 0 , 1 3
C h e r k e z 1 0 - 1 2 0 , 6 8 - 0 , 8 0
C h o ’ g ’ o n 8 - 1 0 0 , 5 6
I z e n 3 1 , 6 2
Q u y r o v u q 6 - 7 0 , 9 5
S h u v o q 3 - 4 1 , 5 7
K a m f o r o s m a 3 - 4 2 , 1 5
Q o ’ n g ’ i r b o s h 3 0 , 4 1
Jadvalda k o’ rsatilgan me’yorlar 100   % x o’ jalik uchun yaro q li uru g’ lar uchun
mo’ljalla nagn   b o’l ib,   odatda   ch o’ l   ozu q abop   o’ simlik   uru g’ lari   sifati   ancha
pa sa yadi. Uru g’ larning ekish sifati ularning tozaligi, unuvchanligiga  bog’liq .
Odatda   izen   uru g’ larining   tozaligi   33-55   %,   q uyrovu q niki   11-50   %,
ch o’g’ onniki 27-54   %, saksovulniki 17-75   %, cherkezniki 30-67   %, shuvo q niki 2-
10   %   dan   oshmaydi.   Shunday   ekan,   ekish   sifatlariga   q arab   ekish   me’yorlari
47 belgilanadi.
Ekiladigan uru g’ lar  o’ rnatilgan standartlar talabiga javob berishi shart.
20-jadval
Cho’l ozuqabop o’simliklarining ekish sifatlariga talabalar
( T U - 4 6 - 8 0 4 - 7 4 ;   G O S T   1 3 8 5 5 - 6 8 )
O ’ s i m l i k   t u r i S i n f i U n u v c h a n l i g i A s o s i y   t u r
u r u g ’ l a r i ,   %
I z e n 1 7 0 3 0
2 6 0 3 0
3 5 0 3 0
Q u y r o v u q 1 7 0 5 0
2 6 0 5 0
3 5 0 5 0
C h o ’ g ’ o n 1 5 0 6 0
2 4 0 6 0
3 4 0 6 0
C h e r k e z 1 7 0 6 5
2 6 0 6 5
3 5 0 6 5
O q   s a k s o v u l 1 8 0 6 0
2 7 0 6 0
3 6 0 6 0
Q o r a   s a k s o v u l 1 7 0 7 5
2 6 0 7 5
3 5 0 7 5
Odatda ,   amaliyotda   h ar   bir   gektar   yerga   o’ simlik   turlariga   q arab   10-15   kg
dan   uru g’ lar   ekiladi .
Uru g’ larni ekish usullari va texnikasi.
Ch o’l   ozu q abop   o’ simli kl ari   u ru g’ larini  SU-24 seyalkalari  yordamida ekish
mumkin.   SU-24   seyalkalari   T.N.Musaev   va   I.I.Landsmanlar   (1968)   tomonlaridan
takom il lashtirilib, ularga rotorli ekish apparat l ari  o’ rnatilgan. Rotorli ekish apparat i
itaruvchi   moslamalarga   e ga   b o’ lib,   uru g’ lar   seyalkaning   uru g’   tushadigan
tir q ishlariga itariladi va tushgan uru g’ lar 1-1,5 sm chu q urlikkacha k o’ milib, yaxshi
unib   chi q ishlari   uchun   sharoit   yaratiladi.   Syalka   uru g’ larni   60   sm   oraliqdagi
q atorlarga ekishga moslashgan.
Ch o’l   sharoitida   seyalkani   topishning   iloji   bo’lmasa,   urug’lar   transport
48 telejkalariga   ortilib   bir   yula   qo’lda   sepib   boriladi.   Urug’larni   kerakli   chuqurlikda
(0,5-1,0 sm) ko’mish uchun telejka orqasiga yengil mola ham taqib olinadi.
Urug’larni tuproqqa  q adash chuqurligi.
Uzoq   yillik   tajribalar   shuni   ko’rsatadiki,   cho’l   ozuqabop   o’simliklari
urug’lari   ekilganida   albatta   ularni   ma’lum   chuqurlikkacha   ko’mish   lozim.   Aks
holda   urug’larni   shamol   uchirib   ketishi,   hashorotlar   tashib   ketishi,   unuvchanligi
juda   past   bo’lishi   mumkin.   Urug’larni   ko’mishning   optimal   chuqurligi
quyidagicha;   saksovul,   izen   urug’lari   0,5-1,0   sm,   quyrovuq   urug’lari   1,0-1,5   sm,
cho’g’on va cherkez urug’lari 1,0-2,0 sm, shuvoq va kamforosma urug’lari 0,5 sm.
Urug’larni   bunday   chuqurlikda   ko’mish   uchun   bir   yo’la   yengil   mola   bosish   yoki
boronalash tavsiya etiladi.
Cho’l   yaylovlarining   mahsuldorligini   oshirish   maqsadida   ularni
fitomelioratsiyalash   yuqori   iqtisodiy   samaradorlikka   erishish   imkonini   yaratadi,
chorvachilikni barqaror rivojlantirishga shart sharoit yaratadi. Z.Sh.Shamsutdinov,
I.O.Ibragimov (1983) larning ta’kidlashlaricha agarda tabiiy yaylovlar hosildorligi
o’rtacha   3,6   s/ga   ni   tashkil   qilsa,   sun’iy   yaratilgan   agrofitotsenozlar   hosildorligi
12-24,2   s/ga   gacha   yetadi.   Har   bir   ga   yaylovdan   olinadigan   daromad   esa,   tabiiy
yaylovlarnikidan 3-6 marotaba yuqori bo’ladi.
1-rasm.   Izen,   tersken   va   quyrovuq   navlari   ishtirokida   yaratilgan   yozgi
mavsumda foydalanishga mo’ljallangan yaylov agrofitosinozlari
2 . 3 .   T o g ’   o l d i   y a y l o v l a r i d a n   f o y d a l a n i s h d a   y u z a g a   k e l g a n
m u o m m o l a r .
49 Cho’l   ekosistemalari   uchun   fitofag   hayvonlarning   mavjudligini,   ya’ni
o’simliklarning   o’txo’r   hayvonlar   tomonidan   yeyilishi   hozirgi   taraqqiyot   davrida
ham,   antropogen   davridan   oldin   ham   tabiiy   hodisa   bo’lgan.   O’zining   tabiatdagi
tutgan   o’rni   va   unga   ta’sir   o’tkazish   darajasiga   ko’ra   mol   boqish   global   muhit
bo’lib,   usiz   ko’pgina   ekosistemalarning   shakllanishi,   hayot   kechirishi,   rivojlanish
dinamikasi qonuniyatlarini tushunish mushkul.
Cho’l   ekosistemalarining   shakllanishida   yirik   o’txo’r   hayvonlarning
ahamiyati   juda   katta   ekanligi   aniqlangan   (Jerixin,   1993).   Antropogen   davridan
oldin bu funksiyani yovvoyi hayvonlar bajargan bo’lsa, hozirgi kunda bu vazifani
turli   chorva   mollari   bajarishmoqda.   Mol   boqishning   yaylov   tizimiga   ta’sirini
o’rganish   borasida-juda   ko’p   tadqiqotlar   olib   borilgan.   (Andreev,   1968,
Gorshkova, 1978, Evseev, 1949, Morozova, 1938, Tishkov, 1993 Nechaeva, 1954,
1980;   Semenova-Tyanshanskaya   1966,   Shennikov,   1941)   yaylovlarda   mol
boqkmaslik,   o’simlik   qoplamida   mox   va   lishayniklarning   ko’payishiga,   ko’pgina
o’simlik   turlarining   yo’qolib   ketishiga   va   pirovardida   yaylov   inqirozi   yuzaga
kelishi ko’rsatilgan.
Bu   muammolarni   atroflicha   o’rgangan   B.D.Abaturov   (2006)   -   “So’zsiz,
yaylovda mol boqish arid mintaqasi ekosistemalarining barqaror faoliyat ko’rsatish
uchun zarur faoliyat”-degan xulosaga keladi.
Tabiatda,   tabiiy   ekosistemalarda   fitofag   hayvonlarning   o’simlik   qoplamiga
bo’lgan ta’ziqini mo’tadillashtirib turuvchi mexanizmlar mavjud (Abaturov, 1979).
Yaylov   xo’jaligida   esa   bunday   boshqaruv   mexnizmlarini   qo’llash   uchun   o’simlik
qoplamining   rivojlanish   qonuniyatlarini,   yaylovga   bo’lgan   tayziqning   optimal
me’yorlarini bilgan holda inson tomonidan boshqarilib turishi lozim.
“Yaylovlardan   ratsional   foydalanish”   degan   tushunchaning   asl   mohiyati
shundan   iboratki,   o’simliklardan   ozuqa   sifatida   maksimal   foydalanish   bilan   bir
qatorda   ularning   o’z-o’zini   tiklash,   urug’idan   yana   unib   chiqish   qobilyatlarini
saqlab   qolish,   ekosistemalarning   turlar,   xayotiy   formalari   jihatidan
kambag’allashuvining oldini olish, barqaror hosildorlikka erishishdir.
Uzoq   yillar   davomida   olib   borilgan   tadqiqotlarga   asoslanib   L.S.Gaevskaya
50 (1971) Yaylovlardan ratsional foydalanishning asosiy va hal qiluvchi omillari:
-yaylovlardan mavsumiy va yillar aro almashinib foydalanish;
-yillik yaylov ozuqasi massasining 65-75 % idan foydalanish” - deb yozadi.
Bu yaylovlardan foydalanishning optimal me’yori deb tan olingan.
Cho’l   yaylovlaridan   azaldan   ajdodlarimiz   foydalanib   kelishgan.
Yaylovlardan foydalanish u davrlarda ko’chmanchilikka asoslanib, yil mavsumlari
va   yillar   aro   yaylovlar   almashinib   kelingan,   ularning   o’z-o’zni   qayta   tiklash
qobilyati   saqlanib   qolingan.   Shu   tarzda   yaylov   ekotizimiga   bo’lgan   antropogen
ta’sir   minimallashtirilib,   tabiiy   muvozanat   saqlanib   kelinmoqda,   ya’ni   yuqorida
ta’kidlanib o’tilganidek, muvozanatning tabiiy mexanizmlari ustivorlik qilgan.
Cho’lda   yirik   chorvachilik   xo’jaliklari   shakllangan   va   asosan   o’troq   holda
yaylovlardan   foydalanishga   asoslangan   yaylov   xo’jaligini   yuritishning   hozirgi
sharoitida   ekosistemalardan   ratsional   foydalanishning   o’ziga   xos   qonuniyatlari
mavjud bo’lib, uning ilmiy asoslari ishlab chiqilgan.
Yaylovlardan   ratsional   foydalanishda   quyidagi   shart   sharoitlarga   so’zsiz
tayanish lozim:
yaylovlar xosildorligi;
yaylov ozuqasining yeyiluvchanligi va to’yimliligi,
yaylov ozuqasidan foydalanish me’yori,
foydalanish me’yoriga qarab yaylovlarning qo’y sig’imi,
mavsumiy foydalanishda ularning davomiyligi,
hayvonlarning yaylov ozuqasi bilan ta’minlanganlik darajasi,
yaylov almashinish tizimini ishlab chiqish,
yaylovlarning suv bilan ta’minlanganlik darajasi,
yaylovlarni   yaxshilash   va   ratsional   foydalanish   chora-tadbirlarini   ishlab
chiqish,
chorva mollari bosh sonini maqsadga muvofiq ravishda boshqarib turish,
qishlov uchun ozuqa jamg’arish va x.k.
Qumli   yaylovlardan   foydalanilganda,   o’simlik   qoplamiga   eng   kuchli   taziiq
bahorgi mavsumda foydalanishda bo’ladi.
51 Agarda   bir   hududning   o’zida   bahorda   foydalanish   2-3   yil   uzluksiz   davom
etsa,   yaylov   hosildorligi   keskin   pasayadi.   Bunday   sharoitda   yaylovga   ma’lum
muddatda   dam   berilib,   o’simliklarning   urug’lanishiga   va   o’z-o’zini   qayta   tiklash
qobilyatini tiklashga imkon beriladi.
Qumli   yaylovlardan   samarali   foydalanishning   eng   maqbul   tizimi
N.T.Nechaeva va I.A.Mosolovalar (1954) tomonidan ishlab chiqilgan. Bu tizim 4-
yaylovli   almashlab   foydalanishga   asoslangan   bo’lib   birinchi   2   yil   mobaynida   1-
yaylov   uchastkasidan   nafaqat   bahor   mavsumida   foydalaniladi,   2-yaylov
uchastkasidan   faqat   yoz   mavsumida,   3-yaylov   uchastkasidan-kuz   mavsumida,   4-
yaylov uchastkasidan esa qish mavsumida foydalaniladi.
21-jadval
Qumli yaylovlardan foydalannshning 4 yaylovli almashlab
foydalanishning soddalashtirilgan sxemasi .   ( N e c h a y e v a ,   M o s o l o v ,   1 9 5 4 )
Yillar Yaylov uchastkalari
1 2 3 4
1-4-yillar Bahor Yoz Kuz Qish
5-8-yillar Yoz Bahor Qish Kuz
9-12-yillar Bahor Yoz Kuz Qish
13-16-yillar Yoz Bahor Qish Kuz
22-jadval
Shuvoqli + efemerli yaylovlardan foydalanishning 2 yaylovli almashlab
foydalanish sxemasi
( G a e v s k a y a ,   K r a s n o p o l i n ,   1 9 5 7 )
Yillar Almashinish yaylovlar
1 2
Asosiy
mavsum Qo’shimcha
mavsum Asosiy
mavsum Qo’shimcha
mavsum
1-5-yillar Bahor Kuz  Yoz Qish 
6-10-yillar Yoz Kuz Bahor Qish
11-15-yillar Bahor Kuz Yoz Qish
Albatta,   yaylov   uchastkalari   belgilanayotganida,   ularning   o’simlik   qoplami
52 zichligi, tarkibi hosildorligi kabi xususiyatlari hisobga olinishi mumkin. Efemer va
bir   yillik   o’simliklarga   boy   yaylovlardan   bahor-yoz   mavsumlarida,   butalarga   boy
yaylovlardan esa kuz-qish mavsumlarida foydalanish maqsadga muvofiq bo’ladi.
Qizilqum   cho’lida   shuvoqli-efemerli   yaylov   keng   tarqalgan.   Bunday
yaylovlardan   foydalanishning   eng   maqbul   tizimi   L.S.Gaevskaya   va   E.S.
Krasnopolin   (1956,   1957)   tomonlaridan   ishlab   chiqilgan.Shu   narsa   aniqlanganki,
bu tipdagi yaylovlar yillik hosilining 65-75  %  ini bahorda yoki kuzda, shuningdek
ikki   mavsumda,   ya’ni   (bahor-kuz)   uzluksiz   3   yil   maboynida   yedirish   yaylov
o’simlik   qoplamiga   salbiy   ta’sir   qilmas   ekan.   Shu   bois,   shuvokli+efemerli
yaylovlarda bahorgi mavsumda foydalanadigan yaylov uchastkalarini har 4-5 yilda
bir marotaba almashtirish tavsiya etiladi.
2.4.  Tog’ oldi yaylov  landshaftlarini ekologik holatini
optimallashtirishda   foydalaniladigan asosiy ozuqabop o’simliklar .
Inqirozga   uchragan   yaylovlarni   qayta   tiklashda   istiqbolli
fitomeliorantlar .
Ok saksovul — Haloxylon persicum Bge.
Sho’radoshlar oilasiga mansub, bo’yi 3-4 m ga yetadigan daraxtsimon buta.
Barglari  reduksiyalanib,  kichik tangachalarga  aylangan.  Fototsintez  jarayoni  yosh
assimliyasion   novdalari   orqali   amalga   oshadi.   Umumiy   belgilari   jihatdan   qora
saksovulga o’xshash. Pammofil o’simliklardan bo’lib, faqat qumli cho’lda o’sadi.
Yaylovda 30 yilgacha umr ko’radi (Nechaeva va boshqalar, 1973).
Oq   saksovulning   qora   saksovuldan   farqi   yana   shundaki,   gullarining   qisqa
novdachalarda   o’rnashganligi,   vegetativ   novdalarida   gullarning   bo’lmasligi   va
tanasining   oq   po’st   bilan   o’ralganligidir.   Odatda,   urug’idan   ko’payadi.
Qalamchalaridan ko’paytirish tajribalari ham mavjud (Muxammedov, 1979). Ildizi
tuproqqa   chuqur   kirib   boradi   (9   metr   chuqurlikkacha).   Gorizontal   yo’nalishda   7-
7,5   metrgacha   joyni   egallaydi,   Qum   bilan   ko’milib   qolgan   novdalarida
qo’shimcha,   yon   ildizlar   vujudga   keladi.   Uning   bu   xususiyati   qumlarni
mustahkamlashda   katta   ahamiyatga   ega.   Mart   oyida   vegetatsiyasi   boshlanadi,
53 aprelda gullaydi, urug’i oktyabr oyida pishadi. Odatda oq saksovulning yoshi 5-6
yilga yetgach urug’ bera boshlaydi. Oq saksovul qumli cho’lda qimmatli ozuqaviy
xususiyatga   ega   bo’lgan   o’simlik.   Qo’ylar   uni   kuzda   va   qishda   istemol   qilishadi.
Tuyalar esa yil davomida yeyishi kuzatilgan. Yeyiluvchan qismi yosh novdalari va
urug’laridir. Yeyiluvchan novdalarida 9,8 % gacha protein, 12-26,3 kletchatka, 25-
40   %   biologik   ekstraktiv   moddalar   bo’ladi.   100   kg   ozuqasi   tarkibida   52   ozuqa
birligi   mavjud.   Tarkibidagi   proteinning   hazm   bo’lish   koeffitsenti   -52,
klechatkasiniki  -47, yog’i - 29, organik moddalarniki  – 56 %. Tabiiy yaylovlarda
uning hosildorligi gektaridan 2-4 sentner (Shamsutdinov, Ibragimov, 1983). Qumli
cho’l sharoitida yaylov ixotazorlari va suniy agrofitotsenozlar yaratishda istiqbolli
o’simlik.
Qora saksovul - Haloxylon aphyllum (Minkw) Iljin.
Sho’radoshlar   oilasiga   mansub,   bo’yi   3-4   m,   ba’zan   6-8   m   ga   yetadigan
sershox daraxtsimon buta. Uzoq vegitatsiya davriga ega bo’lgan va yaylovda 60-90
yilgacha umr ko’radigan o’simlik.
Qora   saksovul   odatda   qum   tepaliklar   qatorlari   orasidagi   vodiysimon   past
tekisliklarda,   eski   daryo   va   soylar   o’zanlarida,   nisbatan   yer   osti   suvlari   yaqin
joylashgan hududlarda o’sadi. Qora saksovul aprel oyida ko’karadi, voyaga yetgan
o’simliklar   aprelda   gullaydi,   urug’lari   noyabr   oyida   pishib   yetiladi.   Gullari
ko’rimsiz,   juda   mayda.   Gul   beruvchi   novdachalari   vegitativ   novdalarida   ham
bo’ladi. Kuchli rivojlangan va universal tipdagi ildizlari yer osti suvlarigacha yetib
boradi. Shu bois, yilning kelishidan qat’iy nazar u barqaror pichan hosilini to’plash
xususiyatiga ega.
54 2-rasm. Oq saksovul va Qora saksovul
Tabiiy   saksovulzorlarda   uning   pichan   hosili   gektaridan   10   sentnergacha
yetadi   (Morozova,   1959).   Sun’iy   yaratilgan   saksovulzorlarda   esa   pichan
hosildorligi  5-8 s dan 16 s/ga gacha yetishi  mumkin (Shamsutdinov, 1975). Qora
saksovulning   bir   yillik   novdalari   va   urug’larini   qo’ylar   kuzda   va   qishda   yaxshi
istemol   qilishadi,   tuyalar   esa   yil   davomida   u   bilan   oziqlanishadi.   Ozuqasining
tarkibida 10-12 % gacha protein, (urug’larida 20 % gacha), 2,2-2,7 yog’, 21,2-36,8
kul  moddalari, 39,3 %  azotsiz  ekstraktiv moddalar  va 14,9 % kletchatka  mavjud.
Ozuqasining to’yimliligi yil mavsumlari bo’ylab o’zgarib turadi va 100 kg pichani
tarkibida   bahorda   -   28,   kuzda   -   46   va   qishda   –   ozuqa   birligi   mavjud   bo’lishi
aniqangan   (Amelin,   1941).   Qora   saksovul   yuqori   hosilli   sun’iy   yaylovlar,
ixotazorlar  yaratishda   istiqbolli   o’simlikdir.  Uning  O’zbekistonda  “Nortuya”  navi
yaratilgan va cho’l mintaqasida o’stirish uchun tavsiya qilingan.
Paletskiy cherkezi - Salsola paletzkiana Litv.
Sho’radoshlar   oilasiga   mansub,   bo’yi   3-5   m   keladigan   haqiqiy   psammofit
(qumsevar)   daraxtsimon   buta   o’simlik.   Poyasi   tik   shoxlangan.   Eski   tuplarining
po’stlog’i   kulrang,   yoshlariniki   oqish   bo’lib   tanasi   tuksiz.   Barglari   navbatlashib
joylashgan, ipsimon, uzunligi - 4-8 sm. Kuchli rivojlangan, universal tipdagi ildizi
tuproqqa chuqur kirib boradi.
Cherkez mart aprel oylarida ko’karadi, iyun-iyul oylarida gullaydi, mevalari
avgust . sentyabr oylarida pishadi. N.T.Nechaeva va S.Ya.Prixodkolarning (1968)
ma’lumotlariga ko’ra cherkez sun’iy yaylovlarda 18 yil gacha umr ko’radi.
55 Paletskiy   cherkezi   qo’ylar   uchun   kuzda   va   qishda   to’yimli   ozuqa
hisoblanadi.   Tuyalar   esa   uni   yil   davomida   istemol   qilishadi.   Yeyiluvchan   qismi
yosh novdalari, barglari va urug’laridir. Pichani tarkibida 16,5-22,9 % protein, 2,4-
4,0% yog’, 28,8-43,1% BEM va 17,8-21,0 % kletchatka borligi aniqlangan. 100 kg
ozuqasining tarkibida 45 ozuqa birligi mavjud bo’lib, bu ko’rsatkich bahorda - 25,
kuzda   va   qishda   -   38-33   ozuqa   birligi   bo’lishi   mumkin.   Cherkezning   novda   va
barglarida   darmondori   sifatida   ishlatiladigan   salsolin   alkoloidi   bor.   Bargidan   jun
matolarni bo’yash uchun buyoq olish mumkin.
Ekin sharoitida cherkezning ozuqa hosildorligi uning gektaridagi tup soniga
qarab 2,5-6 st/ga ni tashkil qilishi mumkin. Cho’l yaylovlarini fitomelioratsiyalash,
ko’chma   qumlarni   mustahkamlashda   istiqbolli   o’simlik   hisoblanadi.   Qumli
cho’llarda cherkezning yana bir turi Rixter cherkezi (Salsola R Kag) ham tarqalgan
bo’lib,   uning   bo’yi   Paletskiy   cherkeziga   nisbatan   biroz   pastroq,   ya’ni   1,5-2   m
bo’ladi. Uning yashovchanligi esa biroz uzoqroq-25-30 yil. Ko’chmanchi qumlarni
mustahkamlashda   istiqbolli   fitomeliorant   bo’lib,   ozuqaviy   xususiyatlari,
hosildorligi jihatlaridan Paletskiy cherkezidan qolishmaydi.
3-Paletskiy cherkezi va Cho’g’on
Cho’gon - Halothamnus subaphylla Botsch.
Sho’radoshlar   oilasiga   mansub,   bo’yi   40-180   sm   ga   yetadigan   chala   buta.
Barglari   bo’g’in-bo’g’in,  tez   sinuvchan,   mo’rt,   oqish   rangda.   Cho’g’on  may   iyun
oylarida   gullaydi.   Gul   oldi   barglari   mayda,   qisqa,   sershirali.   Gulyonbargchalari
yarim   doira   shaklida.   Gullari   boshoqsimon,   uzun   to’pgul   hosil   qilib   o’rnashgan.
Gultoji  oq  rangli.  Mevasi  sentyabr  oktyabr  oylarida  pishadi.  Cho’g’onning  yashil
56 novdalarida   salsolin   moddasi   mavjud   bo’lib,   bu   alkoloiddan   tayyorlangan
preparatlar   qon   bosimini   pasaytirish,   bosh   og’rig’i,   ko’krak   siqishi   kabi
kasalliklarni davolashda ishlatiladi. I.V.Larinning yozishicha, beudjilar odamlarda
uchraydigan quydirgi  va boshqa  yaralarni  cho’g’ondan tayyorlangan dorilar  bilan
davolar ekan (Larin va boshqalar, 1953).
Cho’g’on   ozuqasi   o’zining   to’yimliligi   bilan   ajralib   turadi.   Yeyiluvchan
qismi   bir   yillik   novdalari   va   urug’laridir.   Cho’g’on   qo’y   va   echkilar,   tuyalar
tomonidan  yil   davomida  yeyiladi.   Ozuqasi   tarkibida  24,7   %   protein,   2,7  %   yog’,
39,6   %   BEM,   18,3   %   kletchatka,   20,6   %   kul   moddalari   bo’lib,   100   kg   quruq
xashagi tarkibida fazalar bo’ylab 37-59 ozuqa birligi mavjud.
Cho’g’on   qimmatli   fitomeliorant   ekanligidan   uni   madaniylashtirish
agrotexnik   tadbirlari   ishlab   chiqilgan   (Shegay   V.Yu,   1973).   O’zbekistonda   uning
serxosil   va   istiqbolli   “Jayxun”   navi   yaratilgan   va   cho’l   hududlariga
rayonlashtirilgan.   Cho’lning   turli   mintaqalarida   cho’g’on   hosildorligi   gektaridan
10-18 st/ga bo’lishi aniqlangan (Bekchanov, 1992).
Teresken — Ceratoides eversmanniana Botsch, et Ikonn.
Sho’radoshlar oilasiga mansub, bo’yi 40-110 sm ga yetadigan bir uyli chala
butadir.   Barglari   oddiy,   mustahkam,   qisqa   bandli,   tuxumsimon,   cho’ziq,   chetlari
tekis,   asosi   yumaloq,   eni   uzunasidan   uch   barovar   qisqa   bo’lib   pastki   va   ustki
tomoni qalin tuklar bilan qoplangan. U mart oyida ko’karadi. Poyasi sershox yon
shoxchalar   hosil   qilib   o’sadi.   Iyul   avgust   oylarida   gullaydi.   Changchi   gullari
novdaning   uchki   qismida   zich   boshoqsimon   to’pgul   hosil   qilib   joylashgan.
Urug’chi   gullari   esa   to’da   to’da   bo’lib,   to’pgullarning   pastki   qismida   barg
qo’ltig’ida joylashgan.  Urug’i  sentyabr-oktyabr  oylarida pishib  yetiladi.  Urug’lari
tukchalar   bilan   qoplangan.   Urug’lari   yaxshi   unuvchan   bo’lib,   sho’radoshlarga
mansub   boshqa   turlardan   farqli   o’laroq   unuvchanligini   2   yil   mobaynida   ham
yo’qotmaydi.
Kuchli   rivojlangan   universal   tipdagi   ildizlari   tuproqqa   7-8   m   gacha   kirib
boradi.   Toptalishga   chidamli   yaxshi   yaylovbop   o’simlik   bo’lib,   yaylovda   boshqa
sho’radoshlarga   mansub   yarim   butalarga   (izen,   quyrovuq,   kamforosma,   tatir)
57 nisbatan uzoq umr ko’radi (25-30 yil).
Teresken barcha chorva mollari tomonidan yil bo’yi yaxshi istemol qilinadi.
100 kg xashagining tarkibida 40-45 ozuqa birligi  va 9,8 kg hazm  bo’luvchi  oqsil
mavjud.   Tereskenni   madaniylashtirishning   agrotexnik   tadbirlari   ishlab   chiqilgan
(Stesnyagina,   1957).   O’zbekistonda   uning   istiqbolli   “To’lqin”   navi   yaratilgan   va
O’zbekistan va Rossiya cho’l mintaqalarida yetishtirish uchun rayonlashtirilgan.
4-rasm. Tersken va Izen
Izen - Kochia prostrata (L) Schrad.
Sho’radoshlar   oilasiga   mansub,   bo’yi   50-120   sm   ga   yetadigan   butachadir.
Barglari   mayda,   poya   va   yon   shoxlarida   navbatlashib   joylashgan.   Poyasi   asosida
juda kam yon shoxchalar hosil qiladi. Izen tupi genirativ va vegitativ novdalardan
tashkil   topadi.   U   urug’idan   mart   oyida   ko’karib   chiqadi.   Vegetatsiya   davri   aprel
oyining   boshida   boshlanib,   may-iyun   oylarida   gullaydi.   Urug’i   oktyabr   oyining
o’rtalarida   pishib,   noyabr   oyining   boshlarida   to’kilib   ketadi.   Urug’idan   yaxshi
ko’karadi.   Urug’lari   unuvchanligi   70-85   %.   Gul   toji   gulkosasidan   chiqib   turadi.
Ular poya bo’ylab barg qo’ltiqlarida joylashgan. Vegetatsiya davri 250-270 kunni
tashkil   qiladi.   Tabiatda   izenni   tog’   yaylovlarida   ham,   adirlarda   ham   qumli
cho’llarda   ham,   Orol   dengizi   havzalarida   ham,   Afg’oniston,   Mo’g’iliston,
Qozog’iston,   Qirg’iziston,   Tojikiston   cho’llarida   ham   uchratish   mumkin.   Uning
yashash tuproq iqlim sharoitiga ko’ra juda ko’p ekologik tiplari mavjud.
Odatda soz tuproq, toshloq tuproq va qumli tuproq ekologik tiplari ajratiladi.
Izen   istiqbolli   o’simlik   sifatida   ancha   keng   o’rganilgan,   madaniylashtirish
58 tadbirlari ishlab chiqilgan (Chalbash, 1963).
O’zbekistonda izenning Qarnabcho’lskiy, Pustinniy, Saxro, Otavniy, Nurota
navlari (Rabbimov, 1989), Qirg’izistonda Orgochorskiy skoropelgy, Orgochorskiy
pozdnospeliy   navlari   (Balyan,   Esenqulov   1979).   –Qozog’istonda   Alma-atinskiy
peschaniy,   Zadarinskiy   (Abduraimov,   1979),   AQSH   da   Immigrant   navlari
yaratilgan   (Harrison   R.D.,   Waldron   K.V.   et.   Al.,   2002).   Izen   qimmatli   ozuqabop
o’simlik.   Chorvadorlar   uni   “cho’l   bedasi”   deb   ham   atashadi.   Uning   pichani
tarkibida   14,3-15,6   protein,   2,7-3,2   %   yog’,   43,5%   BEM,   26,5-30,8   %   klechatka
mavjud.   Rivojlanish   fazalariga   qarab   (bahordan   kuzgacha)   100   kg   ozuqasi
tarkibida   43,5-45,9   ozuqa   birligi   mavjud.   Yilning   barcha   mavsumlarida   barcha
chorva   mollari   tomonidan   birinchi   navbatda   xush   ko’rib   yeyiluvchan   istiqbolli
o’simlik. Hosildorligi gektaridan 15-22 st/ga, urug’ hosil esa 1,5-2,5 s/ga.
Quyrovuq - Salsola orientalis S.G.Gmel.
Quyrovuq sho’radoshlar oilasiga mansub, bo’yi 20-100 sm bo’ladigan yarim
buta o’simlik. Urug’idan ekilgan quyrovuqlar mart oyida ko’karib chiqadi. U juda
sershox,   yog’ochlangan,   tuplari   va   poyalaridan   yosh   shoxchalar   hosil   qilib,
tarvaqaylab   o’sadi.   Yillik   novdalari   tukchalar   bilan   qoplangan.   Barglari
novdalarida   ketma-ket   joylashgan,   qalami,   yarim   silindrsimon,   qalin   tukchalar
bilan qoplangan. Ildizi o’q ildiz bo’lib tuproqqa 6-7 m chuqurlikka kirib boradi. U
may-iyun   oylarida   gullay   boshlaydi.   Iyul   oyida   qiyg’os   gullaydi.   Gullari   mayda,
oqimtir,   ko’rimsiz   rangli.   U   bir   tomondan   gullab,   ikkinchi   tomondan   meva   hosil
qilaveradi.   Mevasi   oktyabr   oyida   to’liq   pishib   yetadi.   Urug’lari   qanotchali,
qo’ng’ir   tusda.   Quyroquq   tashqi   sharoitga   yaxshi   moslashuvchi,   issiqsevar
o’simlik.   Tabiatda   u   ko’pincha   gipsli   tuproqlar   va   sho’rlangan   hududlarda   keng
tarqalgan.
Quyrovuq istemol qilgan hayvonlar hech qachon sariq kasaliga chalinmaydi,
tarkibidagi tuzlar hayvon organizmi uchun zarur moddalar hisoblanadi (Xaydarov,
Xojimatov,   1992).   Quyrovuqning   O’zbekistonda   Pervenets   Karnaba,   Senokosniy,
Solnechniy   kabi   navlari   yaratilgan   (Xamidov,   1979).   Qizilqum   sharoitida
quyrovuqni madaniylashtirish tadbirlari ishlab chiqilgan (Maxmudov, 1968).
59 Quyrovuq   cho’l   mintaqasida   qimmatli   va   to’yimli   ozuqabop   o’simlikdir.
Uning   novdalari   va   urug’lari   yozda   qisman,   kuzda   va   qishda   esa   barcha   turdagi
chorva   mollari   tomonidan   yaxshi   yeyiladi.   Quyrovuq   ozuqasida   hayvonlar
organizmi   uchun   zarur   bo’lgan   minbral   moddalar   talaygina;   1,35-   2,23   %   kalsiy,
0,12-0,31 % fosfor, 0,64-1,42 % oltingugurt, 2,2-2,3 kaliy, 3,2- 5,2 natriy. Gullash
davrida   100   g   massasida   9,63   mg   karotin   bo’ladi.   100   kg   pichanida   esa   bahorda
64,4,   yozda   45,4,   kuzda-38,0,   qishda   29,6   ozuqa   birligi   mavjud   bo’ladi.   Hazm
bo’luvchi protein miqdori esa 4,2 kg dan 8,3 kg gacha o’zgarib turadi. Quyrovuq
serxosil o’simlik. Cho’lning turli hududlarida uning pichan hosildorligi 7-19 st/ga,
urug’ hosili esa 1,2-4,3 st/ga bo’lishi aniqlangan.
5-rasm. Shuvoq turlari - Artemisia sp.sp.
Shuvoq, yovshan — Artemisia diffuza H.Krasch.
Murakkabr   guldoshlar   oilasiga   mansub,   bo’yi   20-60   sm   gacha   yetadigan
yarim   buta.   U   juda   sershox   bo’lib,   ko’plab   yon   novdalar   hosil   qiladi.
Novdalarining yo’g’onligi 0,5-1 sm, uzunligi 20-40 sm ga yetadi. Yovshan fevral
oyining   oxiri,   mart   oyining   boshida   ko’karadi.   Barglari   mayda,   kuchli   qirqilgan,
ildiz bo’g’ziga, tanasiga birikkan. Uning o’sishi iyun oyigacha davom etadi. Issiq
kunlar boshlanishi  bilan (iyun-iyul) anabioz holatiga o’tadi, rivojlanishi to’xtaydi,
barglari to’kiladi.
Sentyabr oyiga kelib yovshan yana bargchalar chiqarib, rivojlanishini davom
ettiradi.   Sentyabr   oxiri   oktyabr   oylarida   gullaydi.   Noyabr   oyida   esa   urug’lari
60 pishadi.   Urug’idan   yaxshi   ko’karadi.   Yovshan   tarkibida   achchiq   moddalar,
glyukozid, oshlovchi moddalar, smola, organik kislotalar, 0,2- 0,45 % efir moyi va
100   mg   %   S   vitamini   mavjud.   Shuvoqlarning   yaylovdagi   umri   12-25   yilgacha
davom   etadi.   Vegetatsiya   davri   240-280   kun.   Ildizi   o’q   ildiz   bo’lib,   2,5   m
chuqurlikkacha   kirib   boradi.   Shuvok   cho’l   chorvachilgining   en   yaxshi
ozuqalaridan   biridir.   100   kg   xashagi   tarkibida   rivojlanish   fazalariga   qarab   18-66
ozuqa   birligi   bo’ladi.   Ko’pgina   yaylovlar   hosildorligining   asosini   shuvoq   tashkil
qiladi (yalpi hosilning 50 % ni). Turli tipdagi yaylovlarda shuvoq hosildorligi 8-10
st/ga ni tashkil qilishi mumkin (Asliddinov, 1979).
61 XULOSA
Chala cho’l mintaqasi mamlakatimiz cho’l yaylov chorvachiligi rivojlangan
yirik regiondir. Chala cho’l yaylovlarining o’ziga xos qator xususiyatlari mavjudki,
soxani keskin rivojlantirish uchun qulay sharoitlar tug’diradi.
Tog’ oldi chala cho’l yaylovlarining eng muhim ijobiy xususiyati shundaki,
yaylov o’simlik qoplami o’zining hayotiy formalarga, biologik xilma-xillikka boy
bo’lib,   yaylov   ozuqasining   to’yimliligi,   nisbatan   serxosilligini   ta’minlaydi.
Yaylovlarda   yilning   barcha   mavsumlarida   chorva   mollari   uchun   oziqa   topiladi.
Shu   bois,   cho’l   yaylov   tiplarining   deyarli   barchasi   yil   bo’yi   foydalanish   uchun
yaroqlidir.   Tuproq   sharoitining   turli   tumanligi   va   kompleksligi   o’simlik
qoplamining   turli   tumanligi   va   o’ziga   xosligini   ta’minlaydi.   O’zbekiston   cho’l
yaylovlari   asosan   uch   tipga   bo’linadi:   adirlar,   gipsli   va   qumli   cho’l   yaylovlari.
Yaylovlardan   ratsional   foydalanishda   eng   avval   yaylovning   qaysi   tipga
mansubligi,   o’simliklar   qoplamining   o’ziga   xos   xususiyatlari,   ularning
yeyiluvchanlik,   to’yimlilik   xususiyatlarini   bilish   katta   ahamiyatga   eta.   Bu   yaylov
tiplarining   deyarli   barchasida   hosildorlik   gektaridan   o’rtacha   3   st/ga     dan   kam
bo’lmaganligini hisobga olsak yaylovlarda agarda har bir bosh shartli qo’yga 3 ga
yaylov zarur bo’lsa ham Navoiy viloyatining o’zida 3 mln-bosh, Buxoro viloyatida
esa 1 mln ga yaqin qorakul qo’ylarini yil bo’yi boqish imkoniyati mavjud. Hozirgi
kunda Qizilqum yaylovlarida boqilayotgan qorako’l qo’ylarining amaldagi soni esa
bir   necha   barobar   kamligi   aniqlangan.   Bundan   tashqari,   yaylovlarda   tuyachilikni,
yilqichilikni   rivojlantirish  uchun ham   katta  imkoniyatlar   mavjud. Qumli  cho’ldan
farqli   o’laroq,   adir   va   gipsli   cho’l   mintaqalarida   boqilayotgan   chorva
hayvonlarning   soni   ancha   ko’p   bo’lib,   ko’pchilik   xo’jaliklarda   bir   bosh   qo’yga   1
ga   dan   kam   yaylov   to’g’ri   keladi.   Bu   esa   o’z   navbatida   yaylovlarga   bo’lgan
taziqning   3-4   marotaba   yuqori   bo’lishiga   va   yaylov   tanazzulining   kuchayishiga,
biologik   xilma-xillikning   tobora   kambag’allashuviga   olib   keldi.   Yaylovlarning
62 kengligi,   chorva   hayvonlari   bosh   sonining   kamligi   bilan   bir   qatorda,   Buxoro   va
Navoiy   viloyatlarida   inqirozga   uchragan   yaylovlar   salmog’i   eng   yuqori
ko’rsatkichga   ega   ekanligi   achinarli   xaqiqatdir.   Bunday   salbiy   oqibat,   albatta
yaylovlardan pala- partish va rejasiz foydalanish, buta o’simliklarini chopib olish,
yaylov sig’imiga mos ravishda mol boqmaslik kabi faoliyatlar natijasidir. Shu bois,
biz   yaylovlardan   foydalanishning   ratsional   prinsiplari,   yaylov   xo’jaligini
boshqarishning ilg’or usullari to’g’risida ham o’z fikrlarimizni bayon qilib o’tishga
jazm qildik.
Yaylovlardan   ratsional   foydalanish   tamoyillari   ichida   suv   bilan   ta’minlash
tizimi   muhim   ahamiyatga   ega.   Yaylovlarining   kattagina   maydonlarida   suv
ta’minoti hanuzgacha yo’lga qo’yilmagan.
Qorako’l   qo’ylaridan   olinadigan   mahsulotlar   hajmini   orttirish,   ularning
sifatini   yaxshilashda   ularni   to’yimli   ozuqa   bilan   to’la-to’kis   ta’minlash   muhim
ahamiyatga   ega.   Lekin   qorako’l   qo’ylarining   qishlovdan   “charchab”   chiqishi   bu
boradagi texnologik jarayonlarning buzilishidan darak beradi.
Cho’l yaylovlaridan ratsional va unumli foydalanish, biologik xilma-xillikni
asrash,   yaylovlar   mahsuldorligini   oshirish   so’zsiz   ularni   bosqichma-bosqich
fitomelioratsiyalashni   ham   taqozo   etadi.   Mazkur   tavsiyalarda   yaylovlarni
yaxshilash   texnologiyalari,   istiqbolli   ozuqabop   o’simliklar   va   ularni   navlari
to’g’risida   ham   ma’lumotlar   keltirilgankim   xo’jalik   sub’ektlari   ushbu
ma’lumotlardan foydalanib, kam xosilli yaylovlarni yaxshilashlari mumkin.
63 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR
1. Абатуров Б.Д. Биопродукционный процесс в наземных экосистемах (на
примере экосистем пастбищных типов). М: Наука, 1979. 128 с.
2. Абдулкасимов   А.А.   Проблемы   изучения   межгорно-котловинных
ландшафтов Средней Азии. Ташкент.: Фан, 1983. – 130 с.
3. Абдулкасимов   А.   Экологические   основы   рекультивации   нарушенных
ландшафтов   Средней   Азии.   В   кн.:   Проблемы   рационального
природопользования и экологии. -Наманган, 1990. - С. 69-71.
4. Абдулқосимов   А.   Ўрта   Осиё   воҳа   ландшафтларининг   экологик
мувозанатини   тиклаш   муаммолари.   Тўпл.:   Истиқлол   ва   география.   ЎзР.
Геогр. жам.  IV  съезди мат. 2 қ. -Тошкент, 1995. 3-5 б.
5. Абдулқосимов   А.   Экология   антропогенных   ландшафтов   Центральной
Азии и вопросы их оптимизации. //Проблемы освоения пустынь. – Ашхабад,
1997, №1. –С. 64-74.
6. Абдулкасимов   А.   Ландшафты   Самаркандского   оазиса.   //Проблемы
освоения пустынь. -Ашхабад, 1999. №5. -С. 64-69.
7. Абдулкасимов   А.А.,   Аббасов   С.Б.   Ландшафтно-экологические
исследования Центрального Кызылкума. – Самарканд, 2001. – 153 с. 
8. Алибеков   Л.А.   Ландшафты   и   типы   земель   Зарафшанских   гор   и
прилегающих равнин. Ташкент.: Фан, 1983. – 145 с.
9. AlibekovL . A  , Nishonov   S . A . « Tabiatni   muxofaza   kilish   va   tabiiy   resurslardan
ratsional   foydalanish ».  Toshkent . « O ’ qituvchi ». 1983  y .
10. AlibekovL.A. O’rta Osiyo tabiiy geografiyasi. 1-qism. Samarqand, 2006 y
11. Baratov P, Mamatkulov M, Rafikov A. «O’rta Osiyo tabiiy geografiyasi». 
Toshkent. «O’qituvchi» 2002 y.
12. BaratovP. «O’zbekiston tabiiy geografiyasi» Toshkent. «O’qituvchi». 1996 y.
13. Raximbekov R.U, Donsova Z.N «O’rta Osiyo tabiatini geografik o’rganish 
64 tarixi». Toshkent. «O’qituvchi». 1982 y.
14. Махмудов М. М., Коракулчилик яйловларининг хози1и холати ва 
истикболли фитомелиорантларни танлашнинг асосий критерийлари.// Чул-
яйлов чорвачилигини ривожлантириш муаммолари. Самарканд, 2005, 187-
189 б.
15. Раббимов   А.   Биологические   особенности   и   селекция   изеня   Kochia
prostrata   ( L )   Schrad   в   аридной   зоне   Узбекистана.   Автореф.   канд.дисс.,
Ленинград. 1989, 17 с.
16. Шамсутдинов   З.Ш.   Создание   долголетних   пастбищ   в   аридной   зоне
Средней Азии. Ташкент: Фан, 1975, 176 с.
17. Шамсутдинов   Ш.З.   Ибрагимов   И.О.   Долголетние   пастбищные
агрофитоценозы в аридной зоне Узбекистана. Изд-во «Фан», Ташкент, 1983.
Интернет сайтлари
1. www.gov.uz   
2. www.google.uz   
3. www.ziyonet.uz   
4. www.soccer.ru   
5. www.fito.com   
6. www.MGPU.ru   
7. www    .   unep    .   org   
8. www.samstat.uz    .
9. www.world-turism.org    .
10. www.uzbektourism.uz    .
11. www.nationalgeografik    .   com    .
65