Kirish Roʻyxatdan oʻtish

Docx

  • Referatlar
  • Diplom ishlar
  • Boshqa
    • Slaydlar
    • Referatlar
    • Kurs ishlari
    • Diplom ishlar
    • Dissertatsiyalar
    • Dars ishlanmalar
    • Infografika
    • Kitoblar
    • Testlar

Dokument ma'lumotlari

Narxi 2000UZS
Hajmi 69.5KB
Xaridlar 0
Yuklab olingan sana 07 Noyabr 2026
Kengaytma doc
Bo'lim Referatlar
Fan Pedagogika

Sotuvchi

Bohodir Jalolov

Videoxotira sig‘imi – nima

Sotib olish
Mavzu:  Videoxotira sig‘imi –  nima?
Reja 
1. Video xotira
2. Asosiy tushuncha
3. Foydalanilgan adabiyotlar Videoxotira monitor ekranida video ma’lumotlarni (videotasvirlarni) saqlab
turish   uchun   ishlatiladi.   Shuni   aytish   lozimki,   videotasvirlar   (ayniqsa   rangli)
kompyuter   xotirasidan   ko`p   joy   egallaydi.   Shuning   uchun   video   xotira   hajmi
qancha   katta   bo`lsa,   shuncha   yaxshi   albatta.   Kompyuterga   ma’lumotlar   va
buyruqlarni   kiritish   usullaridan   biri   klaviaturada   joylashgan   klavishlardan
foydalanishdir. Aniq bir klavishni yoki klavishlar birikmasini bosi lishi aynan mos
ikkilik   kodni   kiritilishiga   olib   keladi.   Buning   boisi   shifrlovchi   deb   yuritiladigan
mikrosxema ma’lum bir klavish bosilishida hosil bo‘ladigan signalni ikkilik kodga
aylantirib beradi.
Monitor   kompyuterning   ish   jarayonida   vujudga   keladigan   axborotlarning   zarur
qismini   ekranda   yoritib   berishni   ta’minlaydi.   Monitor   matn   yoki   grafik
holatidada   ishlaydi.   Matn   holatida   ekran   belgi   o‘rinlari   deb   yuritiluvchi   alohida
qismlarga   bo‘linadi.   Grafik   holatda   ekran   piksel   deb   ataluvchi   nuqtalar
to‘plamidan   tashkil   topadi.   Ikkala   holatda   ham   belgi   yoki   pikselning   ranglari,
fonning   rangi,   ravshanligi   va   boshqa   parametrlar   haqidagi   ma’lumotlar
videoxotirada saqlanadi. Monitordagi piksellarning umumiy miqdori   monitorning
imkon   darajasi ,   deb   ataladi.   Hozirgi   davrda   grafik   adapteri   VGA,   SVGA,   XGA
turda bo’lgan monitorlar keng tarqalgan. Monitorlarni yana elektron nurli trubkali,
suyuq kristalli (LCD) va plazmali turlarga bo’lishadi.
Ma’lumotlarni   kiritish-chiqarish   qurilmalari   safiga   axborot   tashuvchi
vosita lar   bilan   bevosita   bog’liq   bo’lgan   strimer,   diskyurituvchi,   optik   disk
qurilmasi,   USB-yig’uvchilar   ham   kiradi.   Kompyuterdagi   ma’lumotlarni   biridan
ikkinchisiga   tashib   o’tkazish   va   ma’lumotlarni   kompyutersiz   uzoq   vaqt   saqlab
turish   uchun   maxsus   xotira   vositalari   ishlab   chiqarilgan   bo’lib,   ularni   axborot
tashuvchi   vosita lar   yoki   tashqi   xotira lar   deb   atashadi.   Axborot   tashuvchi
vositalar ga   axborot   saqlanadigan   muhitning   fizik,   kimyoviy   va   mexanik
xossalarini   o’zgartirish   orqali   yoziladi.   Ular   tuzulishiga   ko’ra   quyidagi   turlarga
bo’linadi: magnit tasma egiluvchan   magnit   disk
(EMD) optik disklar flash-xotira
Magnit   tasma lardan,   odatda,   zaxiraga   nusxalash   va   katta   hajmli   axborotlarni
(arxivda) saqlash uchun foydalaniladi. Magnit tasma sirti magnitlanuvchan maxsus
qatlam   bilan   qoplangan.   Unga   axborot   yoshish   va   undan   axborotni   o’qish   huddi
magnitofonlardagi   kabi   magnit   kallak   yordamida   amalga   oshiriladi.   Magnit
tasmalarga axborot yozish va o’qish qurilmasi   strimer   deb ataladi.
  Xotira   –   har   bir   axborot   so`zini   saqlovchi   joy   xizmatini   o`tovchi
yacheykalar   majmuasidir.   Son   yoki   buyruq   qiymatini   saqlash   uchun   xotira
yacheykasi ajratiladi. Xotiraga so`zni yozish uchun shu so`z saqlanishiga ajratilgan
yacheyka   adresi   ko`rsatilishi   lozim.   Barcha   komp’yuterlar   tuzilishi   Fon   Neyman
printsipiga   asoslangan   to`rt   qismdan   iborat   va   ularning   bir   qismi   xotira   deb
aytiladi.   Xotira   ma`lumot   va   programmalar   saqlash   uchun   xizmat   qiladi.   Eng
birinchi   IBM PC   kompyuterlari   uchun   maxsus   videoxotira   talab   qilingan.
Kompyuterning asosiy xotirasida maxsus zona ajratilar va shu zonada ekran tasviri
saqlanar edi. Agar tasvirni o‘zgartirish zarur bo‘lsa bu xotira yacheykasiga boshqa
qiymatlar yozilar edi. Zamonaviy kompyuterlarda tasvirlarni saqlash uchun asosiy
xotiradan   foydalanishmaydi   –   agar   videoadapter   platasiga   yuqori   tezlikda
ishlaydigan maxsus xotira mikrosxemasi joylashtirilsa, hammasi juda tez ishlaydi.
Videokarta ta’minlaydigan aniq va har xil tasvirlash qobiliyati va rang chuqurligi
qanchalik   katta   bo‘lsa,   videoxotiraga   talab   shunchalik   katta   bo‘ladi.   Agar
videoxotira 1 Mbayt  xotiraga ega bo‘lsa, uning imkoniyati maksimal rejimda 256
rangda   1024  768   nuqta   yoki   16,8   mln.   rangda   640  480   nuqta   bo‘ladi.   Agar   2
Mbayt bo‘lsa,   True	
 Color   rejimiga 800  600 nuqta tasvirlash qobiliyatida, 4 Mbayt
bilan esa – 1280  1024 nuqtada erishiladi. Namunaviy   kompyuterlar   uchun   videoxotiraning   namunaviy   o‘lchami   kompyuter
vazifasiga   bog‘liq.   Hujjatlar   bilan   ishlangan   taqdirda   2-4   Mbayt   bemalol   yetadi,
agar   grafika   bilan   ishlaydigan   bo‘lsa   8-6   Mbayt   bo‘lgani   ma’qul,   lekin
videoadapterga   eng   yuqori   talablarni   multimediali   ilovalar,   ayniqsa   kompyuter
o‘yinlari,   qo‘yadi.   Sekin   videoadapter   hatto   zamonaviy   kompyuterda   ham   o‘yinli
dasturni tormozlashi mumkin. Shuning uchun agar kompyuter kompyuter o‘yinlari
uchun foydalaniladigan bo‘lsa, 16-32 Mbayt xotirali videoadapter bo‘lgani ma’qul.
  Nima uchun	 kompyuter	 monitori	 bilan	 50-70	 sm	 masofada	 ishlash	 mumkin,
shunday	
 televizorni	 esa	 bir	 necha	 metr	 masofada	 ko‘rgan	 ma’qulligini	 Siz
bilasizmi?	
 Balki,	 hamma	 gap	 monitorda	 tasvir	 yaxshi	 ko‘rinishidadir?
Yo‘q, gap faqatgina bunda emas.   Ekran	
 yangilanish	 chastotasi   (ekranda tasvirning
qayta  rasmlanishi   chastotasi)   (refresh   rate)   ham  katta  rol   o‘ynaydi.  Televizorda  u
qat’iy   belgilangan   va   50   Gts   ga   teng   (elektr   tarmog‘idagi   tok   chastotasiga   mos).
Bunday   chastotada   tasvir   titrashi   ko‘zga   seziladi.
Ekran   yangilanish   chastotasi   50   Gts   bo‘lgan   monitorlar   ilgari   bo‘lgan,   lekin
ular   CGA   va   EGA   standartlari   bilan   birga   80-yillarda   o‘tmishda   qolib   ketdi,
bugungi   kunda   esa   60   Gts   li   ekran   yangilanish   chastotasi   bilan   ham   ishlab
bo‘lmaydi   –   titrash   ko‘zga   seziladi.   Ishlash   ruxsat   etiladigan   yangilanishning
minimal  chastotasi  – 75 Gts, tavsiya qilinadigani – 85 Gts, komfortlisi  esa – 100
Gts va undan ko‘p. Monitor bunday chastotani ta’minlay olishi unga bog‘liq, lekin
tasvirni   ekranga   har   holda   videokarta   chiqaradi.
Har xil grafikaviy rejimlarda bu chastota har xil bo‘lishi mumkin. Ekranning aniq
va   har   xil   tasvirlash   qobiliyati   qanchalik   ko‘p   bo‘lsa,   yangilanish   chastotasi
shunchalik   kam   bo‘ladi.   Videokarta   hujjatidagi   jadvalchada   aniq   va   har   xil
tasvirlash  qobiliyatining  har   biri  uchun  videokarta  ekran  yangilanishining   qanday
chastotasini   ta’minlashi   ko‘rsatilgan.
Agar   sizga   ushbu   videokarta   1024  468   ekran   tasvirlash   qobiliyatini   ta’minlaydi
deyishsa,   bu   15   yoki   17   dyuym   o‘lchamli   monitor   bilan   ishlash   uchun   bemalol
yetarli. Lekin bunda Siz ekran yangilanishi chastotasi 60 Gts ekanligini ko‘rsangiz,
bilingki,   videokartada   bunday   rejim   yo‘q,   chunki   bunda   hech   ham   ishlab bo‘lmaydi!
Grafikaviy tezlatgichlar
Zamonaviy   videokarta   –   o‘z   xotirasida   ekran   obrazini   saqlaydigan   va   monitor
uchun signalni  shakllantiradigan  oddiy qurilma emas.  Hozirgi  paytda bu o‘zining
mikroprotsessorlariga   ega   bo‘lgan   miniatyuradagi   kompyuter   bo‘lib,   o‘zi
hisoblarni   bajarish   va   ekranda   nima   va   qanday   qurilayotganini   boshqarish
qobiliyatiga   ega.   Videokartalarning   hisoblarni   va   tasvirlarni   qurish   qobiliyatini
apparatli videotezlanish deb ataladi (agar videokartada bunday qobiliyat bo‘lmasa,
yuk   asosiy   protsessorga   tushadi   va   bu   holda   dasturaviy   videotezlanish   haqida
gapirishadi).   Zamonaviy   kompyuter   o‘yinlari   uchun   videoadapterda   tezlanish
funktsiyalarining bo‘lishi zarur.
Videokarta   qandaydir   hisoblarni   bajara   olishi   uchun   u   berilgan   algoritmlar
bo‘yicha   ishlashi   kerak.   Nozik   joyi   shundaki,   dastur   tuzayotgan   dasturchilar   bu
algoritmlar haqida oldindan bilishlari lozim. Bundan besh yil oldin sharoit bunday
edi   –   videokartalarni   ishlovchilar   ularga   tezlatuvchi   funktsiyalar   kiritishar,   lekin
foydalanilishi   mumkin   bo‘lgan   dasturlar   yo‘q   edi,   ular   umuman   mavjud   emas
edilar.   Bunday   hollarda   odatda   videokartaga   alohida   diskda   qandaydir   bittagina
o‘yin   ilova   qilinar   edi,   unga   qaraganda   sotib   oluvchi   qoyil   qolardi,   lekin   qolgan
boshqa   hamma   dasturlar   bilan   videokarta   oddiydek   ishlar   edi.   Videotezlanishni
optimallashtirish   atamasi   shunday   paydo   bo‘ldi.   Bunday   hollarda   ushbu   dastur
ushbu   videokarta   uchun   optimallashgan   yoki,   aksincha,   videokarta   ushbu   dastur
uchun   optimallashgan   deyishardi;   bunda   videokartani   yaratuvchilar   va   dasturni
yaratuvchilar hamkorlikda ishlagan bo‘lardilar.
Bunday   tezlatkichdan   foydalanuvchiga   manfaat   kam,   chunki   hech   kim   faqat
bittayu-bitta dastur bilan ishlayvermaydi, ayniqsa bu o‘yin bo‘lsa. U tez me’daga
tegadi. Shunda videokartalarni ishlab chiquvchilar shunday dasturni topishga qaror qilishdiki,   u   bilan   ko‘p   foydalanuvchilar   ishlay   olsin   va   o‘zlarining
videotezlatkichlari   unga   nisbatan   optimallashsin.   Ko‘p   qidirishga   to‘g‘ri   kelmadi,
yechimi topildi, bu – Windowsdir. Uning darchalari va darchalarining elementlari
o‘n millionlab kompyuterlar uchun tamoman bir xil. Windows standart elementlari
tasvirini   tezlatish   imkonini   beradigan   videokartalar   2D-tezlatkichlar   (ikki
o‘lchamli,   tekis   grafika   tezlatkichlari)   nomini   oldi.   2D-tezlatkichlari   haqiqatda
operatsion   tizim   va   uning   ilovalari   bilan   ishlashni   tezlatdi.   Windows   darchalari
ramkalariga   sig‘magan   (joylasha   olmagan)   narsalarning   hammasi   (birinchi
navbatda   ular   multimedia   dasturlari   va   kompyuter   o‘yinlari   edi)   uch   o‘lchamli
(3D) grafika jabhasiga o‘tkazildi.
3D-tezlatkich   ko‘p   miqdordagi   mayda   zarrachalardan   tasvirni   yasaydi,   ularning
bir-biri   bilan  o‘zaro  ta’sirini,  bir-birini   qanday   to‘sishini   anislaydi,   so‘ngra  ularni
bo‘yaydi   yoki   tayyorlab   so‘yilgan   tekstura   (tuzilma)   bilan   to‘ldiradi.   Tabiiyki,
bularning   hammasini   har   xil   algoritmlar   yordamida   bajarish   mumkin.   Shuning
uchun   bu   jabhada   uzoq   vaqt   yagona   standartlar   bo‘lmadi   va   dasturlarni   hamda
videokartalarni   ishlab   chiqaruvchilar   «klan»larga   ajralib   ketishdi.   Standartlar
paydo bo‘lganda esa, ular orasida kurash boshlanib ketdi. Kompyuter texnikasida
«standartlar   kurashi»   bilan   tez-tez   uchrashishga   to‘g‘ri   keladi.   Mahsulotni   sotib
olish   paytida   qaysi   standart   yutib   chiqishini   topa   bilsak,   bu   uning   uzos   vaqt   va
ajoyib   ishlashini   ta’minlaydi.   Agar   topa   olmasak,   yaqin   kelajakda   sotuvda   paydo
bo‘ladigan   kompyuter   o‘yinlari   va   boshqa   dasturlar   bizning   kompyuterda
ishlamaydi   (agar   ishlasa   ham   juda   sekin   ishlaydi),   chunki   bizning   jihozlarimiz
ishlab   chiqaruvchilar   nazarda   tutgan   qandaydir   funktsiyalarni   bajarmaydi.
3D-grafika   jabhaqida   standartlarni   kutubxona   ( библиотека )lar   deb   atashdi.   Bu
atama   dasturchilardan   keldi.   O‘zlarining   mikrodasturlarini   (ulardan   dastur
yig‘ishadi)   ular   bu   mikrodasturlarni   kutubxonalarga   biriktirish   yo‘li   bilan
standartlashtiradilar.   Agar   videotezlatkich   XYZ   firmasining   standart   grafikaviy
kutubxonasi   bilan   ishlash   uchun   optimallashtirilgan   bo‘lsa,   bu   firmaning   hamma
dasturlari   tezlanish   funktsiyalaridan   foydalanishadi.
Boshqa   firmalar   dasturlari   bilan   nima   qilish   kerak? Bu   firmalarga   yoki   XYZ   kompaniyasidan   grafikaviy   nimdasturlarning   standart
kutubxonasini   sotib   olishga   va   o‘zlarining   loyihalarida   faqat   ulardan
foydalanishga,   yoki   bu   ish   ularga   ma’sul   bo‘lmasa,   o‘zlarining   kutubxonasini
ishlab chiqishga va videokartalarni ishlab chiqaruvchilarni ularning kutubxonalari
yaxshiroq   ekanligiga   va   ular   videotezlatkichlarini   ushbu   kutubxonalarga
optimallashtirishlari durustligiga ishontirishlari lozim.
Uzoq   davom   etgan   «kutubxona   kurashi»   natijasida   bugungi   kunda   uch   asosiy
kutubxonalar:   Glide,   OpenGL   va   DirectSD   ajralib   chiqdi.   Glide   kutubxonasini
boshqalardan   oldinroq   3D-tezlatgichlari   bozoriga   o‘zining   Voodoo   Graphics
kartalari   bilan   3Dfx   kompaniyasi   ishlab   chiqdi.   Bugun   biz   peshtaxtalarda   3Dfx
belgisi   qo‘yilgan   o‘yinlarni   ko‘plab   topamiz.   Qolgan   firmalarning
videotezlatkichlari ularni ko‘pda qo‘llab-quvvatlamadi va taxmin qilish mumkinki,
yoki   u   xaridorgirsiz   bo‘lib   qoladi,   yoki   yangi   narsaga   o‘zgaradi.
OpenGL   kutubxonasi   IBM PC   platformasida   emas,   balki   maxsus   baquvvat
grafikaviy   stantsiya   platformasida   yaratildi.   Foydalanuvchilarga   u   Quake
o‘yinining   muvaffaqiyati   tufayli   keldi;   bu   o‘yinda   dasturchilar   ushbu
kutubxonaning   soddalashtirilgan   variantidan   foydalanishdi.   Quake   o‘yini
shunchalik mashhur bo‘ldiki, bu o‘yin tarqalgan paytda ko‘p ishlab chiqaruvchilar
o‘zlarining   videokartalarini   ushbu   o‘yin   bilan   ishlashga   optimallashtirishni   va
ya’ni   ushbu   kutubxonani   qo‘llab-quvvatlashni   omadli   marketing   tadbiri   deb
bilishdi.   O‘z   navbatida   yangi   dasturlarni   ishlab   chiquvchilar   OpenGL
kutubxonasidagi protseduralardan foydalanishni ham omadli marketing tadbiri deb
hisoblashdi,   chunki   foydalanuvchilarda   bu   kutubxonaga   tayangan   juda   ko‘p
videotezlatkichlar   mavjud   edi.   Glide   kutubxonasi   o‘zining   yaratuvchisi   –   3Dfx
kompaniyasi   tomonidan   uzoq   vaqt   va   muttasil   oldinga   surib   borildi,   OpenGL
kutubxonasiga esa muvaffaqiyat juda tez keldi.
Hozirgi   paytda   DirectSD   kutubxonasiga   tayanish   maqsadga   muvofiqdir.   Bu
kutubxona   DirectX   kutubxonalari   yirik   paketi   tarkibiga   kiradi.   U   Windows operatsion   tizimi   ustiga   multimediali   ustqurilma   sifatida   Microsoft   kompaniyasi
tomonidan ishlab chiqarilmoqda va bepul tarqatilmoqda.
Videoadapterlar   takomillashishning   uzoq   yo‘lini   bosib   o‘tishdi;   birinchi
personal   kompyuterlarda   monitor   sifatida   turmushdagi   televizorlardan
foydalanishdi,   hozirgilari   esa   kompyuterni   quvvatli   grafikaviy   stantsiyaga
aylantirmoqda.   Bu   oraliqda   plata   va   standartlarning   bir   necha   avlodi   almashdi.
Dastlab   MDA   –   Monochrome Display	 Adapter   (displeyning   monoxrom   adapteri)
standarti   paydo   bo‘ldi.   MDA   platasi   ekranga   faqat   alfavit-raqamli   informatsiya   –
harflar va raqamlarni  chiqarish qobiliyatiga ega edi; hech qanday grafika va rang
yo‘q edi.
MDA ni   almashtirgan   CGA   –   Color	
 Graphics	 Adapter   (rangli   grafika   adapteri)
nafaqat matnli, balki grafikaviy rejimda ham ishladi va berilgan o‘n oltita rangdan
to‘rttasi chiqishini ta’minlab turdi.
EGA   –   Enhanced	
 Graphics	 Adapter   (yaxshilangan   grafika   adapteri)   64   rang
palitrasidan   ekranga   chiqadigan   ranglarni   16   tagacha   yetkazdi   va   ekranga
chiqariladigan   grafika   sifatini   sezilarli   yaxshiladi.   EGA   standarti   paydo   bo‘lishi
bilan   grafikaviy   dasturlardan,   jumladan   birinchi   Microsoft   Windows   operatsion
tizimlaridan, keng foydalanish boshlandi.
VGA   –   Video	
 Graphics	 Array   videostandarti   eng   qulay,   bugungi   kungacha
foydalanilayotgan   bo‘lib,   asta-sekin   SVGA   ( Super-VGA )   standartiga
o‘tdi.   VGA ning   birinchi   platalari   262   144   rang   palitrasidan   256   rangni   ekranga
chiqardi.   Keyinchalik   VGA   bilan   birga   mos   keladigan   juda   ko‘p   platalar   paydo
bo‘ldi,   ularda   mumkin   bo‘lgan   rang   tuslari   16,8   milliongacha   etdi   ( True
Color   rejimi).
Videoadapterlarni   ishlab   chiquvchilarning   umumiy   intilishi   –   monitor   ekranida
asliga   maksimal   yaqinlashgan   mumkin   qadar   sifatliroq   tasvirni   olishdir.   Bunda
quyidagi:   aks   ettirilayotgan   ranglar   sonini   ko‘paytirish;   aniq   va   har   xil   tasvirlash
qobiliyatini   orttirish;   tasvirni   ekranga   chiqarish   tezligini   tezlashtirish   vazifalari
doim   bo‘ladi.
Aniq	
 va	 har	 xil	 tasvirlash	 qobiliyati   ( разрешающая   способность )   bevosita ekranga   chiqariladigan   tasvirning   alohida   nuqtalari   –   piksellar   bilan   bog‘liq.
Odatda   gorizontal   va   vertikal   bo‘yicha   piksellar   soni   haqida
gapirishadi.   VGA   rejimida   aniq   va   har   xil   tasvirlash   qobiliyati   –   640x480   nuqta.
Bugungi kunda   SVGA   – 800  600, 1024  768, 1280  1024, 1600  1200 va undan
ko‘p   nuqtalar   rejimlari   qo‘llanmoqda.
Bir   paytda   aks   ettiriladigan   ranglar   sonini   rang chuqurligi   ( глубиной   цвета )
yoki   rang	
 tasvirlash	 qobiliyati   ( цветовое   разрешение )   deb   atashadi.   Rang
tasvirlash   qobiliyati   tasvirning   har   bir   nuqtasi   uchun   xotiraning   necha   biti
ajratilganiga   bog‘liq.   Sakkiz   bit   ajratilganda   mumkin   bo‘lgan   ranglar   soni   256
(ikkining   sakkizinchi   darajasida)ta,   16   bit   65   536   rangni   beradi   –   bu   rejim   High
Color   deb   ataladi,   True	
 Color   (16   777   216   rang)   rejimi   piksellar   rangini
kodirovkalash   uchun   24   bitdan   foydalanilganda   erishiladi.
Zamonaviy   videoadapterlar   bundan   ham   yuqori   razryadga   egalar,   masalan   bir
nuqtaga   32   bit,   lekin   bunda   ko‘rinadigan   ranglar   soni   ortmaydi.   Qo‘shimcha
razryadlarda saqlanadigan  informatsiya maxsus  dasturlar tomonidan grafikani  aks
ettirish   operatsiyalarini   tezlashtirish   uchun   yoki   poligrafiya   mahsulotini
tayyorlashda   kompyuterdan   foydalanilganda   rangni   uzatishni   yaxshilash   uchun
foydalaniladi. Foydalanilgan adabiyotlar
1. multiurok.ru
2. uz.denemetr.com
3. Bilimlar.uz

Videoxotira sig‘imi – nima

Sotib olish
  • O'xshash dokumentlar

  • Maktabgacha ta‘lim tashkilotida ovqatlanish ratsionini tashkil etish
  • Umumta‘lim maktablarida Imom Buxoriy hadislarini o‘rganishning ahamiyati
  • 2001-yil sentabr voqealri va uning xalqaro munosabatlarga
  • 1945-1990-yillarda Buyuk Britaniya
  • 1918-1923 yillarda xalqaro munosabatlar, Versal Vashington siyetemasining tuzilishi

Xaridni tasdiqlang

Ha Yo'q

© Copyright 2019-2026.

  • Balansdan chiqarish bo'yicha ko'rsatmalar
  • Biz bilan aloqa
  • Saytdan foydalanish yuriqnomasi
  • Fayl yuklash yuriqnomasi
  • Русский