Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 15400UZS
Размер 146.7KB
Покупки 0
Дата загрузки 22 Ноябрь 2025
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет Юриспруденция

Продавец

Sherzod Sultonov

Дата регистрации 10 Июнь 2025

1 Продаж

Xalqaro gumanitar huquq

Купить
Renassans ta’lim universiteti
Xalqaro huquq fanidan 
Mustaqil ishi
Tayyorladi: Mengliyeva Nilufar
O’qituvchi: Z. Xidirov Mavzu: Xalqaro gumanitar huquq tushunchalari
Kirish
1.Xalqaro gumanitar huquq (XGH) tushunchasi
2.XGH ning rivojlanish tarixi va unga bo'lgan ehtiyojning paydo bo'lishi.
3.  O'zbekiston Respublikasi va xalqaro huquq
Xulosa
Kirish
                        Xalqaro   gumanitar   huquq   -   qurolli   mojarolar   davrida   qo’llaniladigan,
qurolli   kurash   olib   borishning   ma’lum   usullari   va   vositalarini   qo’llashni
ta’qiqlovchi   yoki   cheklovchi,   bunday   kurashlar   davomida   inson   huquqlarini
ta’minlovchi va ular buzilganligi uchun xalqaro-huquqiy javobgarlikni belgilovchi
yuridik   normalar   va   tamoyillar   tizimidir.   Xalqaro   gumanitar   huquq   tushunchasi
o’zida   ahloqiy   va   huquqiy   atamalarni   birlashtirgan.   Agar   «gumanizm»
tushunchasiga   ta’rif   beradigan   bo’lsak,   u   lotincha   humanus   degan   so’zdan   kelib
chiqib,   insoniy   humanitas   –   insoniylik   ma’nolarini   anglatadi.   Gumanizm
adolatlilik, tenglik, insonning asosiy huquqlari va erkinliklariga rioya qilish hamda
ularni   hurmatlashni   nazarda   tutadi.   Bir   so’z   bilan   aytish   mumkinki,   gumanizm   –
insonni sevishdir. Lekin ming afsuslar bo’lsinkim, insoniyat taraqqiyotining butun
tarixi   mobaynida   «gumanizm»   tushunchasi   hamisha   o’ziga   teskari   bo’lgan
barbaricus   –   yovuzlik,   vahshiylik   singari   tushuncha   bilan   yonma-yon   kelayotir.
Hozirgi   kunimizda   ham   bu   ikki   tushunchaning   yonma-yon   kelishi   hollari   hamon
uchramoqda. 
1.Xalqaro gumanitar huquq (XGH) tushunchasi                       Xalqaro   gumanitar   huquq   -   xalqaro   huquqning   muhim   qismlaridan
hisoblanib,   insoniylik  tuyg’ulariga   da’vatlaydi   va   urush   vaqtida  inson   himoyasini
ta’minlashga   intiladi.   Ushbu   atamani   mashhur   huquqshunos   olim   Jan   Pikte,
tabiatan ikki xil, ya’ni huquqiy va ahloqiy kategoriyalarni qamrab olaid va aynan
axloq   normalari   xalqaro   huquqqa   odob   tushunchalarini   olib   kirishi   ko’p   hollarda
insonparvarlik   bilan   bog’liqdir,   deb   ta’rif   beradi.   Xalqaro   gumanitar   huquqning
o’ziga   xos   tomoni   shundan   iboratki,   u   faqatgina   harbiy   harakatlar   davrida
qo’llaniladi,   chunki   urush   inson   huquqlarin   amalga   oshirishga   to’sqinlik   qilishi
yoki   ularni   jiddiy   ravishda   cheklab   qo’yadi.   Gumanitar   huquq   faqat   qurolli
ziddiyatlar   vaqtida   amal   qilib,   urush   vaqtida   uning   qullanilishini   cheklovchi
moddalarga egadir. Bundan tashqari inson huquqlari to’g’risidagi qonun hujjatlari
davlat   va   uning   fuqarolari   munosabatlarini,   gumanitar   huquq   esa,   davlat   va
dushman   davlat   fuqarolari   o’rtasidagi   munosabatlarni   tartibga   soladi   .   Hozirgi
kunda   dunyoning   turli   mintaqalarida   davom   etayotgan   turli   ko’rinishdagi   qurolli
mojarolar   butun   insoniyatni   tashvishlantirmoqda   va   bunday   to’qnashuvlar
insoniyat   taraqqiyotiga   salbiy   ta’sir   ko’rsatmoqda.   Agar   bu   holatni   aniq   sonlarda
ko’radigan   bo’lsak,   yanada   dahshatliroq   namoyon   bo’ladi.   SHveytsariyalik   olim
Jan Jak Babelning hisob-kitobiga qaraganda, keyingi 5500 yil ichida Yer kurrasida
deyarli 14,5 ming katta va kichik urushlar bo’lib, ularda 3640 milliard kishi halok
bulib   ketgan.   Faqat   Ikkinchi   jahon   urushidan   keyingina   sayyoramizda   200   tadan
ko’proq   to’qnashuvlar   yuz   berdi   va   ularda   70   milliondan   ko’proq   kishi   halok
bo’ldi. Biz bu yerda ikkinchi  jahon urushi  1945 yil tugaganini  xotirlasak, so’nggi
57   yil   ichida   yiliga   taxminan   1,3   million   kishi   faqatgina   urushlar   tufayli   nobud
bo’lmoqda.   Bu   ko’rsatkichlar   hozirgi   madaniyatli   jamiyatimizdagi   qora   dog’
emasmi?   Yuqorida   tilga   olingan   qurolli   to’qnashuvlar   va   ziddiyatlar   o’zining
ijtimoiy   xarakteri   va   maqsadi   bo’yicha   davlatlararo,   fuqarolik   urushlarga,
taqiqlanmagan   bo’yicha   mudofaa,   milliy-ozodlik,   BMT   Ustaviga   asosan   tinchik
o’rnatish   uchun   xarbiy   aralashuvarga,   taqiqlanganligi   bo’yicha   agressiv   urushlar,
urush   aressiyasiga   bo’lish   mumkin.   XXI   asrga   kelib   Butun   jahon   hamjamiyati inson   omili   oliy   qadriyat   ekanligini   anglab   yetib,   bumasalaga   jiddiy
yondoshmoqda.   Hozirgi   kunda   inson   huquqlari   masalasi   davlat   huquqi   bilan
tartibga   solinibgina   qolmay,   balki   Halqaro   huquq   normalari   bilan   tartibga
solinmoqda. 
                   Xalqaro gumanitar huquqning muhimligi  va ahamiyati  shundaki, u BMT
Ustavida   aytilganidek,davlatlarni   «iqtisodiy,   ijtimoiy,   madaniy   va   gumanitar
xarakterdagi   xalqaro   muammolarni   hal   etishda   hamkorlikni   amalga   oshirish   va
inson   huquqlariga   hamda   irqi,   jinsi,   tili   va   dinidan,   qat’i   nazar,   hamma   uchun
asosiy   erkinliklarga   hurmatni   qo’llab   quvvatlash   va   rivojlantirishga»   chaqiradi   .
Bizga ma’lumki, hozirgi zamon jahon konstitutsiyalarida eng oliy qadriyat sifatida
davlat   va   ijtimoiy   tizim   emas,   balki   inson   olinadi.   Xalqaro   huquqda   ham   inson
omiliga   oliy   qadriyat   sifatida   qaraladi.   Ikkinchi   jahon   urushi   tugashi   BMTning
tuzilishi   va   1948   yilda   Inson   Huquqlari   Umumjahon   Deklaratsiyasining   qabul
qilinishi  inson huquqlarining rivojlanishida yangi davr bo’ldi. Halqaro huquqning
asosiy printsiplaridan biri “inson huquqlarini hurmat qilish” printsipidir. 
              Inson huquqlari, gumanitar huquq bu ikki atama g’oyalarida bitta tarixiy
va falsafiy asos bor: ikkala g’oya ham insonni  yovuz kuchlardan muhofaza qilish
zarurati   paydo   bo’lgan.   O’tmishning   og’ir   davrlarida   dunyoga   keldi.   Birir   urush
kulfatlari ta’sirini cheklashga intilish bilan izohlansa, boshqasi insonni har qanday
qonunga   xilof   o’zboshimchalikdan   himoyalashdir.   Albatta,   inson   huquqlari
instituti nisbatan umumiy bo’lgan printsiplarni muxrlasa, gumunitar huquq o’ziga
xos   xarakterga   ega   bo’lib,   ya’ni   urush   inson   huquqlarini   bajarishga   xalaqit   bera
boshlaganda   yoki   ularni   cheklaganda   amal   qila   boshlaydi.   Bu   turli   huquqiy
normalarning   ikki   xil   yig’indisidir.   Agar   gumanitar   huquq   qurolli   mojarolar
vaqtida   amalda   bo’lsa,   inson   huquqlari   to’g’risidagi   normalar   asosan   tinchlik
sharoitida   o’zining   ifodasini   topadi   va   bu   institutning   vositalari   urush   holatida
ba’zi bir cheklangan izohlarni belgilash bilan kifoyalanadi. Bundan tashqari, inson
huquqlari   to’g’risidagi   normalar,   eng   avvalo,   davlat   bilan   uning   fuqarosi
o’rtasidagi   munosabatlarni,   gumanitar   huquq   esa   –   davlat   bilan   dushman tomonning fuqarosi o’rtasidagi munosabatlarni o’z ichiga oladi. Xulosa qilib shuni
aytish mumkinki, biz so’z yuritayotgan mazkur ikki normalar sistemasi biri-biriga
yaqin   bo’lib,   aynan   bir   paytda   turlichadir.   Ular   birbirini   to’ldirib   turadi.   Xalqaro
gumanitar   huquqning   xalqaro   huquqning   mustaqil   sohasi   sifatida:   Birinchidan,
qurolli   ixtiloflarda   ishtirok   etuvchilar   o’tasidagi   va   xalqaro   huquq   sub’ektlari
tomonidan   qurolli   kurash   olib   borish   vositalari   va   usullari;   Ikkinchidan,
yaradorlarni,   xarbiy   asirlarni   va   tinch   aholini   himoya   qilish   sohasidagi
munosabatlarni   tartibga   soladi;   Uchinchidan,   bu   huquqlarni   buzganlik   uchuchn
davlatlarning va ayrim shahslarning yuridik javobgarligini belgilaydi. 
                     Xalqaro gumanitar  huquqning maqsadi  urushni  taqiqlash  bo’lmay, balki
iloji boricha maksimal darajada urushning shafqatsiz oqibatdlarini yengillashtirish,
unda jafo ko’rganlarga kafolatlangan himoya va yordam ko’rsatishdir. Gumanitar
huquqning alohidaligi yana shu bilan arakterlanadiki, u muayyan qurolli mojarolar
davrida,   una   jafo   ko’rganlar   uchun   huquqiy   muhofaza   aruriyati   tug’ilgan   vaqtda
vujudga keladi va ushbu qurolli mojaro bilan bog’liq holda harakatga tushadi. SHu
bilan   bira   urush   va   qonun   bir-biriga   zid   keluvchi   tushunchalardir,   degan   fikrni
inkor   etadi   .   Xalqaro   gumanitar   huquqning   normalari   imperativ   (jus   cogens)
xarakterni kasb etadi va unga amal qilish majburiy hisoblanadi. Xalqaro gumanitar
huquqning roli, qurolli mojaro xalqaro xarakterga egami, yoki xalqaro bo’lmagan
xarakterga ega bo’lishidan qat’iy nazar, uning jabrdiydasiga aylangan xar qanday
shahsga   gumanitar   yordam   ko’rsatishdan   iborat   hisoblanadi.   Xalqaro   gumanitar
huquqning   predmeti.   Xalqaro   gumanitar   huquqining   tartibga   solish   predmeti
quyidagi davlatlararo munosabatlardir: 
• Urushning boshlanishi; 
• Urushda qatgnashmayotgan davlatlarning betarafligi; 
• Kurashayotgan taraflarning urushni olib borish ususllarini cheklash; 
• Urushda jafo ko’rganlarni himoya qilish; 
• Urush davrida madaniy yodgorliklarni himoya qilish;  • «Harbiy harakatlarini tugashi» harbiy okkupatsiya rejimi; 
• urushning tugatilishi; 
• huquq buzilishi uchuchn davlatlarning javobgarligi; 
•  qurolli   mojarolar   huquqi   normalarini   buzganligi   uchuchn  jismoniy   shahslarning
jinoiy javobgarligi va boshqalardir. 
             Xalqaro huquqning amaldagi normalari xalqaro qurolli ziddiyatlarga ham,
xalqaro   maqomga   ega   bo’lmagan   qurolli   ziddiyatlarga   ham   ta’lluqlidir.   Xalqaro
gumanitar   huquqining   tartibga   solish   predmeti   quyidagi   davlatlararo
munosabatlardir:   Xalqaro   qurolli   ziddiyatlarga   davlatlar   o’rtasidagi   qurolli
to’qnashuvlar,   mustamlakachilik   tuzumi   va   chet   el   bosqinchilari   hamda   irqiy
rejimlarga   qarshi   o’z   mustaqilliklari   uchun   olib   boradigan   to’qnashuvlar   kiradi.
Ushbu   huquq   BMT   Ustavi   hamda   boshqa   xalqaro-huquqiy   xujjatlarda   o’z   aksini
topgan.   Xalqaro   maqomga   ega   bo’lmagan   qurolli   ziddiyatlarga   hukumat
qo’shinlari   va   hukumatga   qarshi   bo’lgan   qurolli   guruhlar   yoki   fuqarolik   urushi
davridagi   qurolli   guruhlar   o’rtasidagi   to’qnashuvlar   kiradi.   Xalqaro   gumanitar
huquqning   normalari   imperativ   (jus   cogens)   xarakterni   kasb   etadi   va   unga   amal
qilish   majburiy   hisoblanadi.   Xalqaro   gumanitar   huquqning   roli,   qurolli   mojaro
xalqaro   xarakterga   egami,   yoki   xalqaro   bo’lmagan   xarakterga   ega   bo’lishidan
qat’iy nazar, uning jabrdiydasiga aylangan xar qanday shahsga gumanitar yordam
ko’rsatishdan   iborat   hisoblanadi.   Xalqaro   gumanitar   huquqining   tartibga   solish
predmeti   quyidagi   davlatlararo   munosabatlardir:Urushning   boshlanishi;Urushda
qatgnashmayotgan   davlatlarning   betarafligi;   Kurashayotgan   taraflarning   urushni
olib   borish   ususllarini   cheklash;   Urushda   jafo   ko’rganlarni   himoya   qilish;   Urush
davrida   madaniy   yodgorliklarni   himoya   qilish;«Harbiy   harakatlarini   tugashi»
harbiy   okkupatsiya   rejimi;   urushning   tugatilishi;   huquq   buzilishi   uchuchn
davlatlarning   javobgarligi;   qurolli   mojarolar   huquqi   normalarini   buzganligi
uchuchn jismoniy shahslarning jinoiy javobgarligi va boshqalardir.                           Xalqaro   huquqning   amaldagi   normalari   xalqaro   qurolli   ziddiyatlarga
ham,xalqaro   maqomga   ega   bo’lmagan   qurolli   ziddiyatlarga   ham
ta’lluqlidir.Xalqaro   gumanitar   huquqining   tartibga   solish   predmeti
quyidagidavlatlararo   munosabatlardir:Xalqaro   qurolli   ziddiyatlarga   davlatlar
o’rtasidagi qurolli to’qnashuvlar,mustamlakachilik tuzumi va chet el bosqinchilari
hamda   irqiy   rejimlarga   qarshio’z   mustaqilliklari   uchun   olib   boradigan
to’qnashuvlar   kiradi.   Ushbu   huquq   BMTUstavi   hamda   boshqa   xalqaro-huquqiy
xujjatlarda o’z aksini topgan.
                        Xalqaro   maqomga   ega   bo’lmagan   qurolli   ziddiyatlarga   hukumat
qo’shinlariva   hukumatga   qarshi   bo’lgan   qurolli   guruhlar   yoki   fuqarolik   urushi
davridagi   qurolli   guruhlar   o’rtasidagi   to’qnashuvlar   kiradi.   O’tmishning   og’ir
davrlarida   dunyoga   keldi.   Birir   urush   kulfatlari   ta’sirini   cheklashga   intilish   bilan
izohlansa,   boshqasi   insonni   har   qanday   qonunga   xilof   o’zboshimchalikdan
himoyalashdir.   Albatta,   inson   huquqlari   instituti   nisbatan   umumiy   bo’lgan
printsiplarni   muxrlasa,   gumunitar   huquq   o’ziga   xos   xarakterga   ega   bo’lib,   ya’ni
urush   inson   huquqlarini   bajarishga   xalaqit   bera   boshlaganda   yoki   ularni
cheklaganda   amal   qila   boshlaydi.   Bu   turli   huquqiy   normalarning   ikki   xil
yig’indisidir. Agar gumanitar huquq qurolli mojarolar vaqtida amalda bo’lsa, inson
huquqlari to’g’risidagi normalar asosan tinchlik sharoitida o’zining ifodasini topadi
va bu institutning vositalari urush holatida ba’zi bir cheklangan izohlarni belgilash
bilan   kifoyalanadi.   Bundan   tashqari,   inson   huquqlari   to’g’risidagi   normalar,   eng
avvalo,   davlat   bilan   uning   fuqarosi   o’rtasidagi   munosabatlarni,   gumanitar   huquq
esa   –   davlat   bilan   dushman   tomonning   fuqarosi   o’rtasidagi   munosabatlarni   o’z
ichiga   oladi.   Xulosa   qilib   shuni   aytish   mumkinki,   biz   so’z   yuritayotgan   mazkur
ikki normalar sistemasi  biri-biriga yaqin bo’lib, aynan bir paytda turlichadir. Ular
bir-   birini   to’ldirib   turadi.   Xalqaro   gumanitar   huquqning   xalqaro   huquqning
mustaqil   sohasi   sifatida:   Birinchidan,   qurolli   ixtiloflarda   ishtirok   etuvchilar
o’tasidagi   va   xalqaro   huquq   sub’ektlari   tomonidan   qurolli   kurash   olib   borish
vositalari   va   usullari;   Ikkinchidan,   yaradorlarni,   xarbiy   asirlarni   va   tinch   aholini
himoya qilish sohasidagi munosabatlarni tartibga solidi. 2.XGH ning rivojlanish tarixi va unga bo'lgan ehtiyojning paydo bo'lishi.
                                        Xalqaro   gumanitar   huquq   (XGH)   urush   davrida   insonparvarlik
tamoyillarini   saqlab   qolish   ehtiyojidan,   ya'ni   urush   jinoyatlari   va   shafqatsizlarga
qarshi   kurashish   zaruriyatidan   yuzaga   kelgan.   Bu   huquqning   rivojlanishi   Genri
Dunant ning   1859-yildagi   Solferino   jangidan   so'nggi   taassurotlari   bilan   bog'liq
bo'lib,   bu   voqea   birinchi   Jeneva   konventsiyasining   qabul   qilinishiga   olib   keldi,
keyinchalik esa   XGSning asosiy tamoyillari ni o'rnatgan ko'plab konventsiyalar va
protokollar qabul qilingan.  
       Xalqaro gumanitar huquqqa ehtiyojning paydo bo'lishi:
 Urushlar   va   ularning   oqibatlari :   Tarix   davomida   urushlar   ko'plab   qurbonlar   va
vayronagarchiliklarga sabab bo'lgan. Gumanitar huquqning paydo bo'lishiga asosiy
sabab   urushning   shafqatsiz   qonun-qoidalariga   qarshi   kurashish   va   urushda
jabrlanuvchilarni himoya qilish zaruriyati bo'lgan.
 Genri   Dunant ning   shaxsiy   tajribasi:   Genri   Dunant   "Solferino   jangining   xotirasi"
asarida   jang   maydonidagi   shafqatsiz   holatni   tasvirlab   bergan.   Bu   asar   xalqaro
miqyosda   katta   ta'sir   ko'rsatdi   va   ko'ngillilar   tomonidan   jangga   yarador   bo'lgan
askarlarga   yordam   ko'rsatish   harakatini   boshlab   berdi,   bu   esa   Jeneva
konventsiyalariga asos soldi.
 Xalqaro tashkilotlar:   Genri  Dunantning  tashabbusi  bilan  1863-yilda   Xalqaro Qizil
Xoch   Qo'mitasi   tashkil   etildi.   Bu   xalqaro   tashkilot   gumanitar   huquqning
rivojlanishida muhim rol  o'ynadi  va urushdan jabr  ko'rganlarga yordam ko'rsatish
tizimini yaratdi.  
Xalqaro gumanitar huquqning rivojlanish bosqichlari:  Birinchi   Jeneva   konventsiyasi   (1864):   Bu   konventsiya   jangda   yarador   bo'lgan   va
bemor   askarlarni   himoya   qilishga   bag'ishlangan   bo'lib,   xalqaro   gumanitar
huquqning rasmiy rivojlanishini boshlab berdi.
 1949-yildagi Jeneva konventsiyalari:   Ushbu to'rt konventsiya (Jangovar harakatlar
ishtirokchilari   va   ularga   yordam   beruvchilarni   himoya   qilish   to'g'risidagi
Konventsiya,   yarador   va   bemor   askarlar   to'g'risidagi   Konventsiya,   harbiy   asirlar
to'g'risidagi   Konventsiya   va   fuqaro   shaxslarni   himoya   qilish   to'g'risidagi
Konventsiya)  xalqaro gumanitar  huquqning asosiy  hujjatlari  hisoblanadi  va urush
paytida insonparvarlikni ta'minlashga qaratilgan.
 Qo'shimcha   protokollar:   1977-yildagi   ikki   qo'shimcha   protokol   (xalqaro   va
noxalqaro   qurolli   mojarolar   paytida   jabrlanuvchilarni   himoya   qilish   to'g'risidagi
protokollar)   XGHni   yanada   rivojlantirdi   va   urushlarda   qatnashmaydigan
fuqarolarni himoya qilishni kuchaytirdi.  
                                      Hozirgi   kunda   dunyoning   turli   mintaqalarida   davom   etayotgan
turliko’rinishdagi   qurolli   mojarolar   butun   insoniyatni   tashvishlantirmoqda   va
bundayto’qnashuvlar   insoniyat   taraqqiyotiga   salbiy   ta’sir   ko’rsatmoqda.   Agar   bu
holatnianiq   sonlarda   ko’radigan   bo’lsak,   yanada   dahshatliroq   namoyon
bo’ladi.SHveytsariyalik olim Jan Jak Babelning hisob-kitobiga qaraganda, keyingi
5500   yil   ichida   Yer   kurrasida   deyarli   14,5   ming   katta   va   kichik   urushlar   bo’lib,
ularda   3640milliard   kishi   halok   bulib   ketgan.   Faqat   Ikkinchi   jahon   urushidan
keyingina   sayyoramizda   200   tadan   ko’proq   to’qnashuvlar   yuz   berdi   va   ularda   70
milliondan ko’proq kishi halok bo’ldi. Biz bu yerda ikkinchi jahon urushi 1945 yil
tugaganini   xotirlasak,   so’nggi   57   yil   ichida   yiliga   taxminan   1,3   million   kishi
faqatgina urushlar tufayli nobud bo’lmoqda. Bu ko’rsatkichlar hozirgi madaniyatli
jamiyatimizdagi   qora   dog’   emasmi?   Yuqorida   tilga   olingan   qurolli   to’qnashuvlar
va   ziddiyatlar   o’zining   ijtimoiy   xarakteri   va   maqsadi   bo’yicha   davlatlararo,
fuqarolik   urushlarga,   taqiqlanmagan   bo’yichamudofaa,   milliy-ozodlik,   BMT Ustaviga   asosan   tinchik   o’rnatish   uchun   xarbiy   aralashuvarga,   taqiqlanganligi
bo’yicha   agressiv   urushlar,   urush   aressiyasiga   bo’lish   mumkin.   XXI   asrga   kelib
Butun   jahon   hamjamiyati   inson   omili   oliy   qadriyat   ekanligini   anglab   yetib,
bumasalaga jiddiy yondoshmoqda. Hozirgi kunda inson huquqlari masalasi  davlat
huquqi   bilan   tartibga   solinibgina   qolmay,   balki   Halqaro   huquq   normalari   bilan
tartibga solinmoqda.  
                Xalqaro   gumanitar   huquqning   muhimligi   va   ahamiyati   shundaki,   u   BMT
Ustavida   aytilganidek,davlatlarni   «iqtisodiy,   ijtimoiy,   madaniy   va   gumanitar
xarakterdagi   xalqaro   muammolarni   hal   etishda   hamkorlikni   amalga   oshirish   va
inson   huquqlariga   hamda   irqi,   jinsi,   tili   va   dinidan,   qat’i   nazar,   hamma   uchun
asosiy   erkinliklarga   hurmatni   qo’llab   quvvatlash   va   rivojlantirishga»   chaqiradi.
Bizga ma’lumki, hozirgi zamon jahon konstitutsiyalarida eng oliy qadriyat sifatida
davlat   va   ijtimoiy   tizim   emas,   balki   inson   olinadi.   Xalqaro   huquqda   ham   inson
omiliga   oliy   qadriyat   sifatida   qaraladi.   Ikkinchi   jahon   urushi   tugashi   BMTning
tuzilishi   va   1948   yilda   Inson   Huquqlari   Umumjahon   Deklaratsiyasining   qabul
qilinishi  inson huquqlarining rivojlanishida yangi davr bo’ldi. Halqaro huquqning
asosiy   printsiplaridan   biri   “inson   huquqlarini   hurmat   qilish”   printsipidir.   Inson
huquqlari, gumanitar huquq bu ikki atama g’oyalarida bitta tarixiy va falsafiy asos
bor:   ikkala   g’oya   ham   insonni   yovuz   kuchlardan   muhofaza   qilish   zarurati   paydo
bo’lgan. 
                   O’tmishning og’ir davrlarida dunyoga keldi. Birir urush kulfatlari ta’sirini
cheklashga   intilish   bilan   izohlansa,   boshqasi   insonni   har   qanday   qonunga   xilof
o’zboshimchalikdan   himoyalashdir.   Albatta,   inson   huquqlari   instituti   nisbatan
umumiy   bo’lgan   printsiplarni   muxrlasa,   gumunitar   huquq   o’ziga   xos   xarakterga
ega bo’lib, ya’ni urush inson huquqlarini bajarishga xalaqit bera boshlaganda yoki
ularni   cheklaganda   amal   qila   boshlaydi.   Bu   turli   huquqiy   normalarning   ikki   xil
yig’indisidir. Agar gumanitar huquq qurolli mojarolar vaqtida amalda bo’lsa, inson
huquqlari to’g’risidagi normalar asosan tinchlik sharoitida o’zining ifodasini topadi
va bu institutning vositalari urush holatida ba’zi bir cheklangan izohlarni belgilash bilan   kifoyalanadi.   Bundan   tashqari,   inson   huquqlari   to’g’risidagi   normalar,   eng
avvalo,   davlat   bilan   uning   fuqarosi   o’rtasidagi   munosabatlarni,   gumanitar   huquq
esa   –   davlat   bilan   dushman   tomonning   fuqarosi   o’rtasidagi   munosabatlarni   o’z
ichiga   oladi.   Xulosa   qilib   shuni   aytish   mumkinki,   biz   so’z   yuritayotgan   mazkur
ikki normalar sistemasi  biri-biriga yaqin bo’lib, aynan bir paytda turlichadir. Ular
bir-   birini   to’ldirib   turadi.   Xalqaro   gumanitar   huquqning   xalqaro   huquqning
mustaqil   sohasi   sifatida:   Birinchidan,   qurolli   ixtiloflarda   ishtirok   etuvchilar
o’tasidagi   va   xalqaro   huquq   sub’ektlari   tomonidan   qurolli   kurash   olib   borish
vositalari   va   usullari;   Ikkinchidan,   yaradorlarni,   xarbiy   asirlarni   va   tinch   aholini
himoya   qilish   sohasidagi   munosabatlarni   tartibga   soladi;   Uchinchidan,   bu
huquqlarni   buzganlik   uchuchn   davlatlarning   va   ayrim   shahslarning   yuridik
javobgarligini belgilaydi. 
               Xalqaro gumanitar huquqning maqsadi urushni taqiqlash bo’lmay, balki
iloji boricha maksimal darajada urushning shafqatsiz oqibatdlarini yengillashtirish,
unda   jafoko’rganlarga   kafolatlangan   himoya   va   yordam   ko’rsatishdir.   Gumanitar
huquqning alohidaligi yana shu bilan arakterlanadiki, u muayyan qurolli mojarolar
davrida,   una   jafo   ko’rganlar   uchun   huquqiy   muhofaza   aruriyati   tug’ilgan   vaqtda
vujudga keladi va ushbu qurolli mojaro bilan bog’liq holda harakatga tushadi. SHu
bilan   bira   urush   va   qonun   bir-biriga   zid   keluvchi   tushunchalardir,   degan   fikrni
inkor   etadi   .   Xalqaro   gumanitar   huquqning   normalari   imperativ   (jus   cogens)
xarakterni kasb etadi va unga amal qilish majburiy hisoblanadi. Xalqaro gumanitar
huquqning roli, qurolli mojaro xalqaro xarakterga egami, yoki xalqaro bo’lmagan
xarakterga ega bo’lishidan qat’iy nazar, uning jabrdiydasiga aylangan xar qanday
shahsga   gumanitar   yordam   ko’rsatishdan   iborat   hisoblanadi.   Xalqaro   gumanitar
huquqining   tartibga   solish   predmeti   quyidagi   davlatlararo
munosabatlardir:Urushning   boshlanishi;Urushda   qatgnashmayotgan   davlatlarning
betarafligi;   Kurashayotgan   taraflarning   urushni   olib   borish   ususllarini   cheklash;
Urushda   jafo   ko’rganlarni   himoya   qilish;   Urush   davrida   madaniy   yodgorliklarni
himoya qilish;«Harbiy harakatlarini tugashi» harbiy okkupatsiya rejimi; urushning
tugatilishi;   huquq   buzilishi   uchuchn   davlatlarning   javobgarligi;   qurolli   mojarolar huquqi   normalarini   buzganligi   uchuchn   jismoniy   shahslarning   jinoiy   javobgarligi
va   boshqalardir.Xalqaro   huquqning   amaldagi   normalari   xalqaro   qurolli
ziddiyatlarga   ham,xalqaro   maqomga   ega   bo’lmagan   qurolli   ziddiyatlarga   ham
ta’lluqlidir.Xalqaro   gumanitar   huquqining   tartibga   solish   predmeti
quyidagidavlatlararo   munosabatlardir:Xalqaro   qurolli   ziddiyatlarga   davlatlar
o’rtasidagi qurolli to’qnashuvlar,mustamlakachilik tuzumi va chet el bosqinchilari
hamda   irqiy   rejimlarga   qarshio’z   mustaqilliklari   uchun   olib   boradigan
to’qnashuvlar   kiradi.   Ushbu   huquq   BMTUstavi   hamda   boshqa   xalqaro-huquqiy
xujjatlarda   o’z   aksini   topgan.Xalqaro   maqomga   ega   bo’lmagan   qurolli
ziddiyatlarga   hukumat   qo’shinlariva   hukumatga   qarshi   bo’lgan   qurolli   guruhlar
yoki   fuqarolik   urushi   davridagi   qurolli   guruhlar   o’rtasidagi   to’qnashuvlar   kiradi
Jeneva   konvensiyalari   —   bu   xalqaro   gumanitar   huquqning   markaziy   hujjatlari
bo‘lib,   qurolli   mojarolar   (urushlar)   vaqtida   qurolli   kuchlar   orasidagi
to‘qnashuvlarda   ishtirok   etmayotgan   yoki   endi   ishtirok   etmaydigan   (masalan,
yaradorlar, asirlar, tinch aholi) insonlarning huquq va xavfsizligini himoya qilishga
qaratilgan   xalqaro   shartnomalardir.   Ushbu   konvensiyalar   Shveysariyaning   Jeneva
shahrida tuzilganligi sababli “Jeneva konvensiyalari” deb ataladi. Ular 1949-yil 12-
avgustda   qabul   qilingan   bo‘lib,   dunyoning   deyarli   barcha   davlatlari   tomonidan
ratifikatsiya   qilingan   —   bu   ularni   eng   keng   tan   olingan   xalqaro   huquqiy
hujjatlardan   biriga   aylantiradi.   Jeneva   konvensiyalarining   ildizlari   19-asrga   borib
taqaladi:1864-yil:   Birinchi   Jeneva   konvensiyasi   –   jang   maydonidagi   yarador
harbiylarni  himoya  qilishga  qaratilgan.Bu   konvensiya  Anri  Dyunan  –  Qizil  Xoch
jamiyatining   asoschisi   –   tashabbusi   bilan   tuzilgan.1906   va   1929   yillarda
konvensiyaga   qo‘shimchalar   kiritildi.Ammo   Ikkinchi   jahon   urushi   davomida
yuzaga   kelgan   ommaviy   jinoyatlar   bu   konvensiyalar   yetarliemasligini
ko‘rsatdi.Shu   sababli,   1949-yilda   to‘liq   qayta   ko‘rib   chiqilgan   va   to‘rtta   asosiy
konvensiya   qabul   qilingan.1949-yilgi   to‘rtta   asosiy   Jeneva   konvensiyasi   1-
Konvensiya:   “Urushda   yaralangan   va   kasal   bo‘lgan   harbiy   xizmatchilar   holatini
yaxshilash to‘g‘risida”   Urush   maydonida   yarador   va   kasallangan   harbiylarga   g‘amxo‘rlik   qilish
majburiyatini belgilaydi. 
 Tibbiy yordam ko‘rsatish taraflarning zimmasida. 
 Qizil   Xoch   belgisi   himoyalangan   ramz   hisoblanadi.   2-Konvensiya:   “Dengizdagi
qurolli mojarolarda yaradorlar, kasallar va kemalarning halokatga uchragan harbiy
xizmatchilarini holatini yaxshilash to‘g‘risida” 
 Dengizdagi   mojarolar   uchun   1-Konvensiyaga   o‘xshash   qoidalarni   o‘z   ichiga
oladi.    Harbiy   kemalar   halokatga   uchraganda   suvdagi   harbiylarni,   shuningdek,
tibbiyot  xodimlarini  himoya qiladi.   3-Konvensiya:  “Harbiy asirlar bilan muomala
qilish to‘g‘risida” 
 Asirga olingan harbiylar insoniy sharoitlarda saqlanishi, qiynoqlarga solinmasligi,
sudsiz jazolamasligi kerak. 
 Ular shaxsiy sha’ni, salomatligi, diniy e’tiqodi hurmat qilinishi lozim. 
 Majburiy   mehnatga   jalb   etish   cheklangan   va   faqat   belgilangan   doirada   ruxsat
etilgan.   4-Konvensiya:   “Urush   vaqtida   tinch   aholining   himoyasi   to‘g‘risida”
 Fuqarolik aholining, ayniqsa, ayollar, bolalar va keksalarning urushdan himoyasi.
 Bosib olingan hududdagi aholining huquqlarini kafolatlaydi. 
 Sudsiz   hibsga   olish ,   surgun   qilish ,   jismoniy   jazolash   taqiqlanadi .   1977-yilda
konvensiyalarning   zamonaviy   urushlarga   mosligini   ta’minlash   uchun   ikkita
qo‘shimcha protokol qabul qilindi: 1-Qo‘shimcha Protokol (1977): Xalqaro qurolli
mojarolarga tegishli 
 Millatlararo urushlarda tinch aholi himoyasi, qurolli kuchlar  va fuqarolik aholisi
o‘rtasidagi farqni saqlash tamoyili mustahkamlangan. 
   “Zarurat” va “mutanosiblik” printsiplari asosida kuch ishlatishni tartibga soladi.
2-Qo‘shimcha   Protokol   (1977):   Davlat   ichidagi   qurolli   mojarolarga   tegishli
(fuqarolar urushi) Ichki mojarolarda ham insonparvarlik tamoyillarini saqlab qolish
uchun qoidalarni belgilaydi.   Hukumatga   qarshi   qurolli   guruhlar   bilan   bog‘liq   holatlarda   aholining   asosiy
huquqlarini himoya qiladi. 3-Qo‘shimcha Protokol (2005): Yangi neytral emblema
joriy etildi – Qizil romb (Red Crystal) 
 Bu   diniy   yoki   siyosiy   ramzlardan   xoli   bo‘lgan   universal   belgidir.   Jeneva
konvensiyalarining asosiy prinsiplari 
1. Farqlash tamoyili: Qurolli kuchlar va fuqarolik aholisi o‘rtasidagi qat’iy farq. 
2.   Mutanosiblik   tamoyili:   Harbiy   maqsadga   erishish   uchun   qo‘llaniladigan   kuch
mutanosib bo‘lishi kerak. 
3. Zaruriyat tamoyili: Kuch ishlatish faqat harbiy zarurat asosida bo‘lishi mumkin.
4. Insonparvarlik tamoyili: Urushda ham insoniylikni saqlash shart.
3.  O'zbekiston Respublikasi va xalqaro huquq
                               «Mustaqillik va suverenitet jahon hamjamiyatiga kirib borishimizga,
barcha   davlatlar   bilan   teng   huquqli   va   o'zaro   manfaatli   munosabatlar
o'rnatishimizga imkon yaratdi»1. Davlat mustaqilligiga qadar sobiq markaz barcha
xalqaro   aloqalarni   faqat   o'z   qo'lida   tutar   edi,   O'zbekistonga   esa,   «gullab-
yashnayotgan   Sovet   Sharqi»ni   xorijiy   mehmonlarga   ko'z-ko'z   qilish   vazifasi
topshirilar   edi.   O'zbekiston   nomigagina   mustaqil   bo'lib,   boshqa   ittifoqdosh
respublikalar   singari   xalqaro   hamjamiyatda   yuz   berayotgan   jarayonlardan
chetlashtirilgan   edi.   Bunday   uzilish,   ayniqsa   jahon   iqtisodiy   tizimidan   chetda
qolish,   O'zbekistonning   milliy   manfaatlariga   zid   edi.   SSSR   tarqab   ketganidan
keyin O'zbekistonning xalqaro hamjamiyatdan uzilib qolganiga ham chek qo'yildi.
Hozirga kelib, O'zbekiston Respublikasi ham Qoraxoniylar, Xorazmshohlar, Amir
Tem   ur   va   Temuriylar,   o'zbek   xonliklaridek   davlatlar   singari   o'zining   tashqi
siyosatini   mustaqil   ravishda   belgilaydi   va   amalga   oshiradi.   O'zbekiston   mustaqil
rivojlanish yo'liga ilk qadam qo'ygan davrdanoq, 1990-yil 20-iyundagi Mustaqillik
deklaratsiyasida «xalqaro huquqning umume’tirof etilgan prinsiplariga sodiqligini»
e’lon qilgan edi. Deklaratsiyada suverenitet va inson huquqlari munosabatlarining quyidagi   muhim   jihati   aks   ettirilgan:   davlat   suvereniteti   oliy   maqsadlar   —   inson
huquqlari va erkinliklarini ta’minlash yo'lida xizmat qiladi. Shuningdek, 1992-yilgi
Konstitutsiya Muqaddimasida O'zbekiston xalqi: «xalqaro huquqning umume’tirof
etilgan qoidalari ustunligini tan olgan holda» mazkur Konstitutsiyani qabul qilishi
qayd etilgan. 
                          Bu   so‘zlaming   zamirida   ijtimoiy   taraqqiyotga   tamomila   yangicha
yondashuv, insoniyat hayotini saqlab qolish uchun kurashga bel bog‘lashga mas’ul
hamjamiyat   —   jahon   hamjamiyati   bilan   uzviy   aloqa   bog'lash   g‘oyasi   yotadi.   0
‘zbekiston   Konstitutsiyasida   uning   negiziga   xalqaro   huquq   qoidalari   ko‘rsatgan
ijobiy ta’sir yaqqol aks etib turibdi, ya’ni inson va fuqarolaming asosiy huquqlari,
erkinliklari   va   burchlari   xalqaro   huquqning   umume’tirof   etilgan   prinsiplari   va
normalariga   muvofiq   hamda   mazkur   Konstitutsiyaga   binoan   e’tirof   etiladi   va
kafolatlanadi.   Konstitutsiyaning   Muqaddimasida   xalqaro   huquqning   umume’tirof
etilgan   qoidalari   milliy   qonunlardan   ustunligining   tan   olinishi   belgilab   qo'yilgan.
Shuningdek,   Konstitutsiyada,   xalqaro   huquq   bilan   davlatimiz   huquq   tizimining
o'zaro aloqalari belgilangan. Jumladan, O'zbekiston qonun normalari bilan xalqaro
shartnoma qoidalari o'rtasida tafovut mavjud boMgan hollarda xalqaro shartnoma
qoidalarining   ustuvor   qo'IIanilishi   ko‘zda   tutilgan.   O'zbekiston   Respublikasining
Konstitutsiyasida   mamlakatimiz   o'zini   jahon   hamjamiyati   oldida   xalqaro
huquqning   umume’tirof   etilgan   prinsiplari   va   normalariga   sodiqligini
konstitutsiyaviy darajada e’lon qilgan. Bu esa O'zbekistonning eng nufuzli xalqaro
tashkilotlarga   to'laqonli   a   ’zo   sifatida   kirishiga,   suveren   davlatimizning   dunyo
miqyosida umumiy diplomatik tan olinishiga, ikki tomonlama va ko'p tomonlama
siyosiy, iqtisodiy, madaniy va huquqiy aloqalar o'rnatishiga hamda mustaqil tashqi
siyosatini   amalga   oshirishiga   imkon   berdi.   O'zbekiston   Respublikasining   tashqi
siyosati   jahon   hamjamiyati   teng   huquqli   a’zosining,   boshqa   davlatlar   bilan
hamkorlikda XXI asr huquqiy tartibotini yaratayotgan suveren davlatning mustaqil
siyosatidir.  O'zbekiston  umumbashariy,  Yevropa  va   Markaziy  Osiyo   miqyosidagi
yangi   xalqaro-huquqiy   tartibotni   qurishda   faol   ishtirok   etmoqda.   Istiqlol   yillari davomida   O'zbekiston   Respublikasi   o'zining   siyosiy,   iqtisodiy,   boy   madaniy   va
ma’naviy   salohiyatiga   tayangan   holda   xalqaro   siyosatning   mustaqil   va   obro'li
omiliga aylandi. 2004-yilning boshiga kelib 0 ‘zbekistonning davlat mustaqilligini
131   davlat   tan   oldi,   ulaming   113   tasi   bilan   diplomatik   munosabatlar   o'matildi.
Toshkentda   44   davlatning   elchixonalari   hamda   20   ta   yirik   xalqaro   tashkilot
vakolatxonalari   faoliyat   ko'rsatmoqda.   0   ‘z   navbatida,   O'zbekiston   xorijiy
mamlakatlarda o'zining 40 ta vakolatxonasini  (jumladan 28 tasi  elchixona) ochdi.
Bugun   O'zbekiston   53   ta   nufuzli   xalqaro   tashkilotlarning   to'laqonli   a’zosi   bo'lib,
ularning   faoliyatida   faol   ishtirok   etmoqda.   Shunday   qilib,   XXI   asrda   O'zbekiston
xalqaro   va   mintaqaviy   siyosatning   peshqadam   markazlaridan   biriga   aylanishi
uchun barcha  zaminga  egadir. 2022   yilning   22   aprel   kuni   Oliy   Majlisning   Inson
huquqlari   bo‘yicha   vakili   (Ombudsman)   Feruza   Eshmatova   Jahon   iqtisodiyoti
va diplomatiya universitetida tashkil etilgan YUNESKOning “Xalqaro huquq va
inson   huquqlari”   kafedrasi   tomonidan   “Xalqaro   huquqning   dolzarb
muammolari”   mavzusidagi   xalqaro   ilmiy-amaliy   konferensiyada   ishtirok   etdi.
Ma lumki,   2022-2026-yillarda   Yangi   O‘zbekistonni   rivojlantirish   strategiyasiʼ
doirasida   “Tashqi   siyosiy   va   tashqi   iqtisodiy   faoliyatning   normativ-huquqiy
bazasini   hamda   xalqaro   hamkorlikning   shartnomaviy-huquqiy   asoslarini
takomillashtirish” maqsad qilingan.
                       Mamlakatimizning xalqaro va mintaqaviy tashkilotlar, jumladan, Jahon
Savdo   Tashkiloti   va   Yevroosiyo   iqtisodiy   ittifoqidagi   ishtirokini   faollashtirish,
xorijiy   davlatlar   bilan   yaqin   huquqiy   munosabatlarni   kengaytirish,   milliy
qonunchilikni xalqaro standartlar asosida takomillashtirish bo‘yicha muhim chora-
tadbirlar amalga oshirilmoqda.
                        Shulardan   kelib   chiqqan   holda,   xalqaro   ilmiy-amaliy   konferensiyaning
maqsadi   global   transformatsiya:   jarayonlari,   jumladan,   raqamli   transformatsiyalar
kontekstida   xalqaro   huquqning   dolzarb   masalalarini   muhokama   qilish,   xalqaro
huquqning   huquq   tizimi   va   fan   sifatida   jahon   miqyosida   va   xususan, O‘zbekistonda   rivojlanish   tendensiyalari   hamda   istiqbollari   haqida   fikr   almashish
va amaliy  tavsiyalar ishlab chiqishdan iborat.
                   Konferensiya xalqaro ommaviy huquq muammolari: zamonaviy holati va
rivojlanish   istiqbollari,   xalqaro   huquq   fanining   rivojlanishi,   inson   huquqlarini
himoya   qilish,   Jahon   savdo   tashkiloti   huquqi   va   amaliyotining   dolzarb   jihatlari
hamda   O‘zbekiston   Respublikasining   siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy-gumanitar
sohalardagi   hamkorligini   huquqiy   tartibga   solishga   oid   masalalarni   qamrab   oldi.
Xalqaro   ommaviy   huquq   va   xalqaro   xususiy   huquq   bir-biri   bilan   yaqin   aloqada
bo'lgan va o'zaro bogiiq huquq tizimlari hisoblanadi. Masalan, ikki tomonlama va
ko'p   tomonlama   savdo   shartnomalari   tashqi   savdo   bo'yicha   davlatlararo   xalqaro-
huquqiy   majburiyatlarni   keltirib   chiqaradi.   Bunda   xalqaro   shartnomalar   xalqaro
ommaviy   huquq   predmeti   doirasida   o'rganiladi.   Mana   shu   savdo   shartnomalari
asosida   tuziladigan   tashqi   savdo   bitimlari   (tovarlami   yuklash,   tashish,   tushirish,
ularga   haq   to'lash   va   hokazo)   esa   fuqarolik   huquqiy   munosabatlarni   keltirib
chiqaradi   va   xalqaro   xususiy   huquq   predmeti   doirasida   o'rganiladi.
Huquqshunoslik   fanida   xalqaro   umumiy   huquq   va   xalqaro   xususiy   huquqning
o'zaro   munosabati   masalasi   bahsli   muammolardan   hisoblanadi.   Bu   masalada   uch
xil   nuqtayi   nazarni   ko'rsatish   mumkin.   Birinchi   nuqtayi   nazarga   ko'ra,   xalqaro
xususiy   huquq   milliy   huquqning   tarkibiy   qismidir.   Bu   fikr   tarafdorlariga   L.A.
Luns,   I.S.   Pereterskiy   (Rossiya),   X.   BatifFol   (Fransiya),   M.   Jiliano   (Italiya)   kabi
olimlar   kiradi.   Ikkinchi   nuqtayi   nazar   tarafdorlari   —   S.B.   Krilov   (Rossiya),   M.
Genovski  (Bolgariya), Moreno Kintana (Argentina)  fikriga ko'ra, xalqaro xususiy
huquq   xalqaro   umumiy   huquqning   tarkibiy   qismidir.   Uchinchi   nuqtayi   nazarga
ko'ra,   xalqaro   xususiy   huquq   qisman   xalqaro   ommaviy   huquq,   qisman   milliy
huquq   normalaridan   tashkil   topadi.   Masalan,   bunday   fikmi   Xose   de   Ianguas
Messiya   (Ispaniya)   olg'a   suradi.   Albatta,   xalqaro   ommaviy   huquq   va   xalqaro
xususiy   huquq   muayyan   o'zaro   umumiy   o'xshash   tomonlarga   hamda   bir-biridan
farqlanuvchi   jihatlarga   ega.   Asosiysi   shundan   iboratki,   ular   bir   biri   bilan   yaqin
aloqada   bo'lgan   va   o'zaro   bog'liq   huquq   tizimlaridir.   Xalqaro   huquq   dunyodagi davlatlar   irodasining   kelishuvi   natijasidir.   Milliy   huquqiy   tizim   esa,   bir   davlat
doirasidagi huquqiy normalarning yig'indisidir. Xalqaro huquq ham, milliy huquq
ham   huquqning   turli   xil   darajada   namoyon   bo'lishidir   hamda   huquqning   ikki
mustaqil   tizimini   tashkil   etadi.   Ular   o'zaro   bog'liq   va   bir-biriga   o'zaro   ta’sir
ko'rsatadi. Shu bilan birga, ular o'rtasida muayyan farqlar mavjud. Xalqaro huquq
milliy   huquqiy   tizimdan   quyidagi   jihatlari   bilan   farq   qiladi.   Birinchidan,   xalqaro
huquq   normalari   o'ziga   xos   usulda   shakllanadi.   Agar   milliy   huquq   normalari   bir
davlat   organlari   tomonidan   qabul   qilinsa,   xalqaro   huquq   normalari   xalqaro
huquqning   subyektlari   (davlatlar,   xalqaro   tashkilotlar)   tomonidan   yaratiladi.
Ikkinchidan,   xalqaro   huquq   o‘z   mohiyati   bilan   milliy   huquqiy   tizim     dan   farq
qiladi. Agar milliy huquq normalari muayyan bir davlatning mazmun-mohiyati va
tabiatini   namoyon   etsa,   xalqaro   huquq   normalari   umuminsoniy   va
umumdemokratik   xususiyat   kasb   etadi.   Uchinchidan,   xalqaro   huquq   milliy
huquqdan   o‘z   subyektlari   tarkibi   bilan   ham   farq   qiladi.   Agar   milliy   huquqning
subyektlari   jismoniy   va   yuridik   shaxslar   hamda   davlat   organlari   bo‘lsa,   xalqaro
huquq   subyektlaiga,   awalambor,   davlatlar   hamda   xalqlar   va   millatlar,   xalqaro
tashkilotlar   kiradi.   To'rtinchidan,   xalqaro   huquq   o'zining   tartibga   solish   obyekti
bilan   ham   ajralib   turadi.   Agar   milliy   huquq   normalari   bir   davlat   doirasidagi
ijtimoiy   munosabatlarni,   shu   jumladan   chet   el   elementi   bilan   bog‘liq
munosabatlarni   tartibga   solsa,   xalqaro   huquq   normalari,   awalambor,   davlatlararo
munosabatlarni   yoki   kengroq   m   a’noda   davlatlararo   tizim   subyektlari   o'rtasidagi
munosabatlarni tartibga soladi. Beshinchidan, xalqaro huquq o‘z faoliyati ko‘lami
va   vositalari   bilan   ham   milliy   huquqdan   farq   qiladi.   Agar   milliy   huquqning
harakati va uning qo'llanishi muayyan bir davlatning ijroiya va sud organlari bilan
bog'liq bo'lsa, xalqaro huquq normalarining harakat qilish mexanizmida esa ijroiya
va   sud   organlari   yo'qdir.   Xalqaro   huquq   normalariga   rioya   qilish   davlatlar
tomonidan bevosita yoki bilvosita majburlash orqali amalga oshiriladi. Amerikalik
professor   M.Makdugal   xalqaro   munosabatlarda   majburlashning   quyidagi   to'rtta
vositasini ko'rsatgan:  1) diplomatik shu jumladan kuch bilan tahdid qilish; 
2) mafkuraviy; 
3) iqtisodiy; 
4) harbiy. 
Shu vositalar orqali xalqaro huquq normalarini bajarish ta’minlanishi mumkin.
Xulosa
       XXI asr har bir inson va davlat hayotida xalqaro munosabatlar rolining rivoji,
yo'nalishi   o'sishini   ko'rsatmoqda,   bu   xalqaro   huquq   rivojiga   ham   olib   kelishi
muqarrar.   XXI   asrdagi   tarixiy   taraqqiyot   barcha   mamlakatlami   yagona   jahon
hamjamiyati   bilan   bog'lab,   globallashuv   jarayonining   tobora   chuqurlashuvi   bilan
xarakterlanadi.   Nafaqat   tinchlik,   balki   insoniyat   omon   qolmog'ining   o'zi   ham
davlatlarning   keng   hamkorligiga   bog'liq.   Dunyoda   bo'layotgan   o'zgarishlar   yangi
dunyo   tartibi   va   tegishli   huquqiy   tartibotning   yaratilishini   talab   qilmoqda.   BMT
davlatlarni   «yo'naltirilgan   adolatli   xalqaro   tartibot   va   demokratiyaga
ko'maklashishni   xalqaro   hamkorlikni   rivojlantirish   yo'li   bilan   davom   ettirishga»1
chaqiradi. 
             Bugun hatto qudratli  davlat ham  yakka holda o'z fuqarolarining va o'zining
xavfsizligini   ta’minlay   olmaydi.   Shu   faktni   anglab   yetish   milliy   va   xalqaro
xavfsizlik   konsepsiyasini   qayta   ko'rib   chiqishga   olib   keladi.   Bu   bo'lajak
o'zgarishlarning   muhim   xarakteri   haqida   guvohlik   beruvchi   muhim   nuqtayi
nazardir. Yangi  jahon tartiboti va uning amal qilishini ta’minlovchi qurol xalqaro
huquqdir.   Shu   bois   BMTning   eng   asosiy   hujjatlarida   xalqaro   munosabatlarda
huquqning ustunligini ta’minlash ahamiyatining ta’kidlanishi tasodifiy emas.
Foydalanilgan  adabiyotlar 1.   1949-yilgi   Jeneva   konvensiyalari   va   ularning   1977   va   2005-yillardagi
qo‘shimcha protokollari. 
2.   Inson   huquqlari   umumjahon   deklaratsiyasi,   Birlashgan   Millatlar   Tashkiloti,
1948-yil. 
3. Fuqarolik va siyosiy huquqlar to‘g‘risidagi xalqaro pakt, BMT, 1966-yil. 
4. Iqtisodiy, ijtimoiy va madaniy huquqlar to‘g‘risidagi xalqaro pakt, BMT, 1966-
yil. 
5. Babel, J.J. “Insoniyat tarixi va urushlar statistikasi.” – Jeneva: 1995. 
6.   Dyunan,   A.   “Solferino   xotiralari”,   Qizil   Xochning   asosiy   tarixiy   manbasi
sifatida. 7. Xalqaro Qizil  Xoch Qo‘mitasi  (ICRC)  hisobotlari  va rasmiy tahlillari,
2000– 2020-yillar. 
8.   Golland,   T.   va   Fisher,   D.   “Xalqaro   gumanitar   huquqning   asoslari”,   Oksford
universiteti nashriyoti, 2016. 
9. A.V. Naumov. “Xalqaro huquq”, Moskva, 2020. 
10. Karimov A.“Xalqaro huquq asoslari”, Toshkent, 2021. 
11.   BMT   Nizomi   (Ustavi),   1945-yil   –   xalqaro   tinchlik   va   xavfsizlik   asosiy
printsiplari. 
12. Xalqaro jinoyat sudi (ICC) Nizomi, Rim statuti, 1998-yil.
Купить
  • Похожие документы

  • Yuridik shaxsning huquq layoqati va muomla layoqati 26
  • Yolg’on xabar berishning jinoiy-huquqiy xususiyatlari 26
  • Xususiy mulk huquqini buzish jinoyatning tarkibiy elementlari 26
  • Xalqaro xususiy huquq normalarini fuqorolik-huquqiy munosabatlariga nisbatan tatbiq qilish 26
  • Voyaga yetmaganlar jinoiy javobgarligi 26

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha